Би тэнгэрийг тамгална

30-р анги

30-р бүлэг — Хань Зүнийг хөнөөж, Ван Тэнфэйтэй тулалдсан нь!

Сонсох

Тавцангийн доорх талбайд зогсох Шангуань Сюгийн уруул хүйтэн инээмсэглэл болон мурийв. Мэн Хао амьд үлдэх эсэх түүнд огт хамаагүй. Түүний сонирхож байгаа зүйл ганцхан — Мэн Хаогийн орон зайн уутанд байгаа эрдэнэс.

Мэн Хао Дотоод хүрээнд дэвшүүлэх шалгалтад нэрээ бүртгүүлсний дараа Шангуань Сю Жоу Кай, Инь Тяньлун хоёрыг олж, Хар ууланд болсон явдлыг асуужээ. Тэгээд Мэн Хао ямар нэгэн “чөтгөрийн шид” ашиглан бөөн чөтгөр араатныг хөдөлгөсөн гэдгийг мэдсэн.

Гэвч Шангуань Сю үүнийг чөтгөрийн шид биш, харин ямар нэгэн шидэт эрдэнэ гэж бат итгэж байлаа.

Мэн Хаогийн нүд нарийсав. Хоёр өнгийн Манангийн Сүнснүүд ойртон ирэхийг хараад зүүн гараа өргөн өмнөө савлаа. Үл үзэгдэх Салхин Ир бий болж, асар хурдтайгаар тэдэн рүү харвав.

Үүний зэрэгцээ Мэн Хао атга дүүрэн Чөтгөрийн Цөмийг амандаа хийж залгилаа. Дараа нь орон зайн уутаа товшин, ханцуйгаа сэвэхэд дотроос нь илдний гэрлүүд дараалан цацрав. Нүд ирмэхийн зуур хорин нисдэг илд агаарыг дүүргэн гарч ирсэн нь үнэхээр сүрдмээр харагдана. Бүгд хоёр Манангийн Сүнс рүү зэрэг харвалаа.

Тэдгээр нисдэг илдний нэлээд нь элэгдэж муудсан, зарим нь бүр өөр өөр өнгөтэй байв.

Энэ дүр зургийг харсан эргэн тойрны бясалгагчид уулга алдав. Гэвч тэд ярилцаж амжаагүй байхад Салхин Ир Манангийн Сүнснүүдэд хүрч, нүргэлсэн дуу гарлаа. Хоёр сүнслэг биет хүчтэй чичирхийлэв. Дараагийн агшинд нисдэг илднүүд мөргөн орж, хоёр өрөвдөлтэй чарлаан сонсогдов.

Хоёр өнгийн Манангийн Сүнснүүд үнэхээр хүчтэй байсан ч илд хэтэрхий олон байлаа.

Тэд хэдхэн амьсгалын дотор тасран үйрэв. Харин нисдэг илднүүд зогсолгүй үргэлжлэн таван өнгийн тугийг огтлов. Аймшигтай дэлбэрэлт болж, туг бутран сарнихтай зэрэгцэн илднүүдийн бараг тал нь ч мөн сүйдлээ.

Хань Зүн балмагдан ширтэнэ.

Мэн Хао орон зайн уутаа дахин товшиж, бас нэг Чөтгөрийн Цөм залгилаа. Дараа нь ахин арван нисдэг илд гарган урагш харвав.

Хань Зүн Мэн Хаод ийм олон нисдэг илд бий гэж зүүдэлсэн ч үгүй. Тэр ухрангаа баруун гараа даллахад биеийнх нь эргэн тойронд гэрэлтсэн хоёр давхар бамбай бий болов.

Гэвч сэтгэл нь тайвширсангүй. Бүх биеийн үс нь арзайж, арьс нь бадайрна. Амь, үхэл яг энэ мөчид шийдэгдэх гэж байгааг тэр мэдэрч байлаа.

Тиймээс баруун гараа дахин хөдөлгөж, өмнөө нэгэн хаш зүүлт гаргаж ирэв. Хаш зүүлтээс ахин нэг хамгаалалтын давхарга үүсэж, нийт гурван бамбай түүнийг бүрхэхэд сая нэг арай тайвширлаа.

Яг тэр мөчид илдний бороо буув.

Илдний гэрэл тасралтгүй гялалзаж, эхний бамбайг дахин дахин мөргөв. Тэр бараг тэр даруй бут үсрэв. Удалгүй хоёр дахь хамгаалалт ч илдний бороог тэсэлгүй хагаран сарнилаа.

— Түүнд яаж ийм олон нисдэг илд байдаг юм бэ?!

Хань Зүний хүүхэн хараа агшиж, царай нь айдаст автав. Тэр улам ухарлаа.

Нүд ирмэхийн зуур гурав дахь бамбай ч нуран унав. Хаш зүүлт хүртэл олон илдний дайралтыг тэсэлгүй хоёр хуваагдан бутарлаа.

Дараа нь илдний бороо Хань Зүний дээр буув.

Тэр аймшигтайгаар хашхирлаа. Нэг илд, дараа нь ахин нэг илд биеийг нь нэвт хатгана. Олон илд цогцсыг нь агаарт өргөж, дараа нь тавцан дээр хүчтэй цохин унагав.

Хань Зүн хэд татвалзсанаа амьсгал хураалаа. Биеэр нь дүүрэн илд зоогдсон тул зараа шиг харагдана.

Үзэгчид бүгд амьсгаагаа татан, цочирдон ширтэв.

— Яаж... яаж... яаж ийм олон нисдэг илдтэй байдаг байна аа?!

— Ийм олон илдтэй юм чинь дэлгүүр ажиллуулдаг нь аргагүй! Хэдхэн хоногийн өмнө би түүнийг дор хаяж арван нисдэг илд зарж байхыг харсан. Сүүлийн үед тэр зөвхөн үрэл биш, шидэт эдлэл хүртэл зарж байгаа!

— Мэн Хаод ямар нэгэн их завшаан тохиосон байж таарна. Бясалгалын түвшин нь үнэхээр аймшигтай хурдан өсөж байна. Ямар нэгэн адал явдал дунд бөөн эрдэнэс олсон ч юм билүү.

Талбай даяар шуугиан тархахад Шангуань Сю хөмсгөө зангидан, царай нь улам барайв.

Мэн Хао тавцан дээр цонхийсон царайтай зогсоно. Бие дэх сүнслэг эрчим нь бүрэн дуусаагүй ч саяын довтолгоонууд, ялангуяа хорин нисдэг илдийг зэрэг хөдөлгөсөн сүүлчийн дайралт нь хүчийг нь асар хурдан соржээ.

Эцсийн эцэст тэр Ци Нягтруулах шатны зургаадугаар түвшинд л байлаа.

Аз болоход тулааны турш Чөтгөрийн Цөм тасралтгүй хэрэглэж, сүнслэг эрчмээ нөхөж байлаа. Ингэснээр довтолгоонууд нь улам үр дүнтэй болжээ. Энэ бол Мэн Хао өөрөө бодож олсон тулааны арга. Тэр олон удаа давтаж бэлтгэсэн тул аль хэдийн нэлээд гаршжээ.

Мэн Хао баруун гараа даллахад Хань Зүний биеийг нэвт сүлбэсэн илднүүд нэг нэгээрээ сугаран гарлаа. Цус дуслуулсаар түүний эргэн тойронд нэг тойрсноо бүгд орон зайн уут руу буцав.

Тэр тавцангаас бууж, Бүдүүний хажууд завилан суулаа. Нэг Чөтгөрийн Цөм амандаа хийгээд залгихад цөм биед нь хайлан шингэв.

Олон хүний нүдэн дээр ингэж Чөтгөрийн Цөм хэрэглэж байгаадаа Мэн Хао огт санаа зовсонгүй. Хар ууланд болсон явдлын дараа түүнийг олон Чөтгөрийн Цөм олж авсан гэж хүмүүс бодох нь хэвийн зүйл.

Түүнд үүнээс ч илүү чухал өөр нэг тулаан хүлээж байлаа.

Ван Тэнфэйн дөрвөн хурууны довтолгооноос амссан тэр доромжлолын хариуг өнөөдөр бүрэн авна.

Мэн Хао энэ өдрийг маш удаан хүлээжээ.

Их Ахлагч Оуян Мэн Хаог харан, нүдэнд нь илт сайшаал тодорно. Мэн Хао Урсгалд орж ирсэн өдрөөс хойш түүнийг улам өндрөөр үнэлэх болжээ. Түүний нүдэнд энэ залуу аажмаар өсөж, төлөвшиж байлаа. Их Ахлагчийн царайд сэтгэл хангалуун инээмсэглэл тодорчээ.

Мэн Хаод ямар их завшаан тохиолдсоныг Их Ахлагч Оуян сонирхсонгүй. Бясалгагчийн хувьд их завшаан гэдэг хувь тавилангийн ивээл. Тэр бүр ийм хувь ерөөлтэй хүмүүсийг илүү үнэлдэг байв.

Гаднаа эелдэг инээмсэглэж байсан ч дотроо харамсан, бас түгшиж байлаа.

“Дотоод хүрээнд дэвшүүлэх шалгалтын тулаанд хэн амьд, хэн үхэхээс үл хамааран Ван Тэнфэйн төрөлхийн авьяас зуун жилд нэг л тохиох ховор зүйл. Ийм залуудаа ийм өндөр бясалгалын түвшинд хүрсэн. Хэрэв тэр сууриа бүрэн төгөлдөржүүлж чадвал Урсгалын маань мандан бадарч байсан үед ч ховордох суутан болно. Мэн Хао түүнтэй дүйхгүй...”

Их Ахлагч Оуян дотроо санаа алдав.

Олны дунд зогсох Шангуань Сюгийн царай улам хүйтэрч, нүд нь нарийслаа.

Өөрийнх нь өгсөн хүчирхэг эрдэнэ Хань Зүний гарт байсан атал Мэн Хао түүнийг ялна гэж тэр төсөөлөөгүй. Таван өнгийн тугнаас дуудагдсан Манангийн Сүнснүүд Мэн Хаог амархан устгах ёстой байсан.

Гэтэл хэдэн арван нисдэг илд нь бүхнийг хүчээр тасчин сүйтгэв.

Шангуань Сю хүртэл ийм олон нисдэг илд хараад цочирдсон байлаа. Хэдийгээр бүгд доод түвшний, энгийн илднүүд ч гэсэн ир нь хурц хэвээр. Ийм олноороо зэрэг дайрвал жирийн төмрийн хаягдал ч аймшигтай хүч болж хувирна.

Яг энэ үед холын Дорнод уулан дээр дөч орчим насны нэгэн дунд эр зогсоно. Хар дээл өмссөн тэр эр эрдэмтэн мэт төрхтэй байв.

Гадна хүрээний талбайд өрнөх тулааныг ажиглаж байсан түүний нүдэнд хачин гэрэл гялсхийж, эцэст нь Мэн Хао дээр тогтов.

“Энэ хүү... Урьд нь анхаарах шаардлагагүй мэт санагддаг байлаа. Төрөлхийн авьяас нь ч онцгой биш. Гэхдээ ер бусын их хувь ерөөлтэй бололтой.”

Энэ хүн бол Түшиг Урсгалын Тэргүүн Хэ Луохуа байв. Тэр аль хэдийн Цөм Бүрэлдүүлэх шатанд хүрсэн хүчирхэг бясалгагч.

“Хэрэв өрсөлдөгч нь Ван Тэнфэй биш байсан бол энэ хүү Дотоод хүрээнд орж магадгүй байлаа. Гэвч Ван Тэнфэйтэй тулгарсан болохоор... хэцүү.”

Хэ Луохуа Мэн Хаог эелдэг харцаар ажиглав. Цөм Бүрэлдүүлэх шатны бясалгагч, Түшиг Урсгалын Тэргүүний хувьд Ци Нягтруулах шатны шавь нарт тохиох хувь завшаан, хувь тавилангийн эргэлтүүдэд тэр төдийлөн оролцдоггүй. Бүхнийг жамаар нь өрнүүлэх нь дээр.

Шавь нь азтай байвал тэр баярлана.

Гэвч Ван Тэнфэй байгаа цагт Мэн Хао ялна гэж Хэ Луохуа бараг бодохгүй байлаа.

“Харамсалтай нь ердөө гурван Хөнөөлт Хаш бий... Ван Тэнфэйд нэг байр аль хэдийн товлогдсон. Үгүйсэн бол...”

Хэ Луохуа толгой сэгсрэв. Хэрэв Мэн Хао үнэхээр үхэх гэж байвал өөрөө оролцох хэрэгтэй юу хэмээн эргэлзсээр санаа алдлаа.

Цаг аажмаар өнгөрөв.

Мэн Хаогийн сүнслэг эрчим бага багаар сэргэхийг Их Ахлагч Оуян сайшаан ажиглана. Түүнийг илт давуу үзэж байгааг бүгд харж байсан ч хэн ч үг хэлж зүрхэлсэнгүй.

Харин Ван Тэнфэй хэнийг ч тоосонгүй.

Мэн Хаогийн бясалгалын түвшин ийм хурдан ахисан нь гайхмаар байсан ч тэр өдөр Их Ахлагч Оуян оролцсон явдлаас болж Ван Тэнфэй энэ талаар нэг их бодсонгүй.

Зүрхнийхээ гүнд тэр өөрийн эрдэнэсийг авсан хүн Мэн Хао байж болно гэдгийг бүр төсөөлөхгүй байлаа. Тэр үед харсан нөгөө бүдэг гэрлийн эзэн л бүхнийг авсан гэдэгтээ бат итгэжээ.

Энэ тухай бодох төдийд Ван Тэнфэйн зүрх өвдөж, цусаар уйлах шахна.

Өв залгамжлал одоо түүнтэй ямар ч холбоогүй болсон. Тэр өчүүхэн төдий ч мэдэрч чадахаа больжээ. Өвийн хувьд Ван Тэнфэй аль хэдийн гаднын хүн болсон байв. Одоо тэр өвийг эзэмшсэн хүн яг өмнө нь зогсож байсан ч таньж мэдэх аргагүй.

“Өв залгамжлал надад хамаарахаа больсон. Гэхдээ тэр эрдэнэ...”

Ван Тэнфэй хоёр гараа зангидлаа.

Тэр илдийг өмнө нь холоос ганцхан удаа харсан. Үлдсэн бүх мэдээллээ эртний судруудаас уншсан юм. Яг ямар чадвартайг нь ч мэдэхгүй. Гагцхүү тэр илд Тэнгэр Газар даяар цор ганц бөгөөд сүнслэг хүч нь бүхнийг дарж чадна гэж эртний тэмдэглэлд тодорхой бичсэн байв.

Эрдэнэсийг авсныхаа дараа сайтар судлахаар төлөвлөж байсан ч одоо... бүх зүйл хоосон мөрөөдөл болжээ.

Ван Тэнфэй нүдээ анин, гүнзгий амьсгаа авав. Завилан суух төрх нь урьдын адил дөлгөөн, эелдэг. Юунд ч санаа зовдоггүй хүн шиг харагдана.

“Би бол Ван Тэнфэй. Өв залгамжлал, эрдэнэс хоёроо алдсан ч Түшиг Урсгалын Дотоод хүрээ минийх. Энэ бол миний гол зорилгуудын хоёр дахь нь. Эрдэнэс, өв хоёр үгүй болсон ч би энэ өчүүхэн Түшиг Урсгалын Дотоод хүрээнд орно. Энэ ч бас миний хувь ерөөл!

“Нэг удаагийн ялагдал юу ч биш. Би бол Ван Тэнфэй!”

Гаднаа тайван байсан шигээ дотроо ч тайвшрахыг өөртөө тулган, ялагдлын хүнд мэдрэмжээс хүчээр гарч ирлээ.

Тэр бардам байлаа. Учир нь тэр Ван Тэнфэй — өөгүй мэт төрсөн, Тэнгэрийн ивээлтэй Сонгогдсон Суутан.

Тэр бүхнийг үл тоомсорлож байлаа. Учир нь Дотоод хүрээнд дэвшүүлэх шалгалтыг үндсэндээ өөрт нь зориулан нээсэн, Урсгалын дүрмийг л хэлбэр төдий сахих жүжиг гэдгийг мэдэж байв.

Түшиг Урсгалд орж ирсэн мөчөөсөө л Ван Тэнфэй бусдаас өөр байсан. Гадна хүрээний шавь нарын нүдэнд тэр аль эрт Дотоод хүрээний хүн болчихсон мэт байв.

Тэр тайван байлаа. Учир нь Түшиг Урсгалыг өчүүхэн ч тоодоггүй.

Ийм жижиг Урсгал түүнд юу ч биш. Түүний овгийн ганцхан хүн ирсэн ч энэ Урсгалыг бүхэлд нь сүйрүүлж чадна. Хэрэв Ван Тэнфэй өөрөө заавал энэ алслагдсан Жао улсад ирнэ гэж зүтгээгүй бол энд хэзээ ч хөл тавихгүй байлаа.

Түүний угсаа, байр суурийг авч үзвэл төрөлх хүчирхэг овогтоо үлдэж, Тэнгэр Газрыг донсолгосон хүн байх ёстой.

Тиймээс тэр бардам, үл тоомсорлосон, бас тайван байв.

Өөрийнх нь нэрийг ч санахгүй энэ хүний бясалгалын хүч сэргэхийг тэр зүгээр л хүлээлээ.

Нэг хүж шатах хэмжээний хугацаа өнгөрөхөд Мэн Хао гэнэт нүдээ нээв.

Нүдэнд нь тулалдах хүсэл гал мэт дүрэлзэж байв.

Тэр Ци Нягтруулах шатны тавдугаар түвшний хүнийг алсан. Хань Зүнийг хөнөөсөн. Амьдралдаа нэг өдөрт ийм олон хүний амийг авч үзээгүй.

Гэвч зүрхэнд нь айдас биш, хүлээлт дүүрч байлаа.

Тэр Ван Тэнфэйг хөл дороо гишгэж, тэр өдөр амссан доромжлолынхоо хариуг бүрэн авна.

Мэн Хао нэг ч үг хэлэлгүй аажмаар бослоо.

30-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би тэнгэрийг тамгална30-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах