Мэн Хаогийн нисдэг илднүүд, Ван Тэнфэйн ер бусын шидэт аргууд эргэн тойрны бясалгагчдыг алмайруулжээ.
Одоо хэн ч Мэн Хаог дорд үзэхээ больсон. Харин түүний ийм олон янзын шидэт эдлэлтэйг хараад гайхан цочирдоно.
Зөвхөн үзэгчид ч биш.
Шангуань Сю, Их Ахлагч Оуян, бүр Урсгалын Тэргүүн Хэ Луохуа хүртэл гайхсан харцаар ширтэж байлаа.
Ван Тэнфэй хүчтэй гэдгийг бүгд мэднэ. Ижил түвшний бясалгагчид хүртэл түүнээс эмээдэг.
Тийм хүнтэй Мэн Хао ийнхүү нүүр тулан тулалдаж байгааг хараад бүгд цочирдон алмайрав.
Яг одоо дөч орчим нисдэг илд олон талаас Ван Тэнфэй рүү бууж байлаа.
Илдний шуурга амьд бүхнийг тасчин сүйтгэх мэт сүртэй.
Ци Нягтруулах шатны зургаадугаар түвшний жирийн бясалгагч ийм довтолгоог тэсэж гарахад тун хэцүү.
Мэн Хао дахин цус ханиав.
Тэр Чөтгөрийн Цөмүүдийг тасралтгүй залгиж байж л биеэ тогтоон зогсоож чадна.
Нүргэлсэн дуу гарч, Мэн Хаогийн дөч нисдэг илд Ван Тэнфэйн хоёр дахь хурууны довтолгоотой мөргөлдөв.
Илднүүдийн талаас илүү нь бутран сүйдсэн ч тэр хурууны хүч Мэн Хаог бага зэрэг цус ханиалгахаас өөрөөр гэмтээж чадсангүй.
Өөр хүн байсан бол Мэн Хаогийн эсрэг илүү болгоомжтой хандах байв.
Гэвч Ван Тэнфэй урьдын адил үл тоомсорлосон хэвээр.
Тэр урагш нэг алхаж, хуруугаа гурав дахь удаагаа хөдөлгөв.
Мэн Хаогийн сүнслэг эрчим бараг шавхагджээ.
Гэхдээ түүнд сүнслэг эрчмээ нөхөх хангалттай олон Чөтгөрийн Цөм байсан тул тулааны турш сүнслэг эрчмээ ойролцоогоор тогтвортой барьж чадсан юм.
Ван Тэнфэй гурав дахь хөдөлгөөнөө хийхийг хараад Мэн Хао тэр өдөр хаш хулуу савыг нь булаан авсан яг энэ хурууны дайралтыг санав.
Нүдэн дэх хөнөөх санаа улам хүчтэй болов.
Тэр ухарсангүй.
Харин ч урагш нэг алхаж, хуруунуудаараа хурдан гарын тамга үүсгэлээ.
Түүний гурваас дөрвөн орон зайн уут зэрэг чичирч, дараагийн агшинд тасралтгүй илдний гэрэл цацрав.
Үзэгчид дахин уулга алдав.
Мэн Хао ханцуйгаа даллахад нисдэг илдний эхний давалгаа, дараа нь хоёр дахь, гурав дахь давалгаа дараалан гарлаа.
Тэд нүд гялбам илдний бороо болон хувирав.
Нэг илд.
Арван илд.
Хорь.
Гуч...
Дөрвөн давалгаанд нийт далан нисдэг илд!
Тэдний үүсгэсэн илдний сүр хүч итгэмээргүй байлаа. Бүгд Ван Тэнфэй рүү харвав.
Мэн Хао тасралтгүй цус ханиаж, араас нь үрэл залгисаар байлаа.
Нүд нь бүхэлдээ улаан судсаар дүүрсэн ч хөнөөх санаа нь өчүүхэн ч буурсангүй.
Сүнслэг эрчим нь бүрэн шавхагдсан ч тэр өнөөдөр юуг ч харамлахгүй.
Ван Тэнфэй хүйтнээр тургив.
Ийм олон хүн харж байхад тэр довтолгооноос бултахыг хүссэнгүй.
Гэхдээ нисдэг илд хэтэрхий олон байлаа.
Гаднаас харахад бүгд шулуун шугамаар дайрч байгаа мэт боловч энэ дайралтад нэг л хачин зүйл байв.
Хэрэв одоо бултах гэж оролдвол бүр ч үхлийн зам руу өөрөө орчих юм шиг хар зөн Ван Тэнфэйд төрлөө.
Анх удаа түүний нүдэнд өөрчлөлт гялсхийв.
Тэр хуруугаа өргөн, шууд дөрөв дэх хурууны довтолгоогоо эхлүүллээ.
Урд нь долгио мэт хүч үүсэж, тархан дэлгэрэх мөчид Мэн Хаогийн хурууны хөдөлгөөн гэнэт зогсов.
Тэр хоёр алгаа цээжнийхээ өмнө нийлүүлэв.
— Салхи Нягтруулах Илд!
Мэн Хаогийн үг гармагц далан нисдэг илд гэнэт нэгэн бүхэл болж эхлэв.
Үзэгчид амаа ангайн ширтэнэ.
Дөрөв дэх давалгааны илднүүд огцом хурдалж, гурав дахь давалгааг мөргөв. Гурав дахь нь хоёр дахь давалгааг хаман түлхэж, эцэст нь бүгд эхний давалгааны ард нийлэн мөргөлдлөө.
Тэгэхэд дөрвөн зүгээс хүчтэй салхи хуйлран ирж, бүх илдийг нэгэн хэлбэрт хүчээр шахав.
Холоос харахад тэд нийлж аварга том нисдэг илд болсон мэт.
Энэ бол Мэн Хаогийн Хар ууланд өнгөрүүлсэн хугацааныхаа дараа Салхин Иртэй хослуулан өөрөө бодож олсон нисдэг илдний бүрдэл байлаа.
Аварга илд тогтоон барихын аргагүй хүчээр Ван Тэнфэй рүү харвав.
Түүний өмнөх долгиолсон хүч тас няс хийх чимээ гарган мушгирч, асар хүчээр түлхэгдэж байгаа мэт гажив.
Ингээд тулаан эхэлснээс хойш Ван Тэнфэй анх удаа нэг алхам ухарлаа.
— Намайг нэг алхам ухрааж зүрхэлнэ гэдэг, чи их бардам юм.
Энэ бол тулаан эхэлснээс хойш Ван Тэнфэйн Мэн Хаод хэлсэн анхны үг.
Тэр зүүн гараараа орон зайн уутаа товшиход гялалзсан болор баримал гарч ирэв.
Морь хэлбэртэй тэр баримал үнэхээр амьд мэт нарийн хийцтэй, дотроосоо хүч цалгиж байгаа мэт харагдана.
Морь янцгаах чимээ агаарт цуурайтав.
Болор морь амь орсон мэт Ван Тэнфэйн алгаас үсрэн гарч, Мэн Хаогийн аварга илд рүү шууд нислээ.
Хоёр хүч мөргөлдөх мөчид аварга илд үзүүрээсээ эхлэн задарч эхлэв.
Нисдэг илднүүд давхарга давхаргаараа хууларч, болор морины хүчэнд тасчин сүйднэ.
Хэдхэн агшинд аварга илдийн ихэнх хэсэг устаж, зөвхөн бариул мэт хэсэг нь үлдэв.
Бусад нисдэг илд дөрвөн зүгт бутран шидэгдлээ.
Үүнийг харсан хүмүүсийн зүрх хүчтэй цохилов.
Болсон явдлыг бодож ойлгож амжих ч завгүй, бүгд итгэж ядсан харцаар ширтэж байлаа.
Яг тэр мөчид аварга илд зөвхөн бариул төдий болтлоо задарсан дундаас ахин нэг илд гэнэт гарч ирэв.
Модон илд.
Тэр болор морь руу харваж, хоёр нь мөргөлдөхөд өнөөдрийн тулаанд сонсогдсон бүх дуунаас ч илүү чанга нүргээн гарлаа.
Нүргээн талбай даяар давтан цуурайтав.
Одоо Мэн Хаогийн жинхэнэ удирдаж байгаа ганц илд нь энэ модон илд байлаа.
Өмнөх бүх дайралт зөвхөн үүнийг нууж, гэнэтийн цохилт хийхийн тулд тавьсан төөрөгдөл байсан юм.
Угтаа Ван Тэнфэйд очих ёстой байсан энэ илд одоо Мэн Хаогийн гарт бий.
Ван Тэнфэйн хувьд энэ бол хосгүй эрдэнэ.
Харин Мэн Хаогийн хувьд хоёр мянган Сүнсний чулууны үнэтэй зүйл.
Хичнээн хүчтэйгээс нь үл хамааран одоогоор түүнд байгаа хамгийн хүчирхэг зэвсэг мөн тул хэрэглэхгүй байх ямар ч шалтгаан байсангүй.
Чих дүлийрэм нүргээн дунд болор морь хүчтэй чичирч, гадаргуугаар нь тоо томшгүй ан цав тархлаа.
Дараагийн агшинд тэр бүхэлдээ бутран үйрэв.
Ван Тэнфэйн царай тэр дороо хувирлаа.
Модон илд үлдсэн нисдэг илднүүдийг дагуулсаар Ван Тэнфэй рүү харвав.
Ойртон ирэхэд нь тэр зөнгөөрөө гараа өргөн, бясалгалын хүчээ нэг хуруундаа төвлөрүүлээд тэсрэх мэт хүч цацруулав.
Тэр хүч бусад нисдэг илднүүдийг бүгдийг нь эргүүлэн шидсэн ч модон илдийг зогсоож чадсангүй.
Модон илд чигээ өөрчлөлгүй үргэлжилж, Ван Тэнфэйн хурууг нэвт хатган, мах цус болгон сийчээд өнгөрөв.
Дараа нь эргэн нисэж, Мэн Хаогийн хажууд агаарт тогтов.
— Энэ хуруу намайг доромжилсон, — гэж Мэн Хао удаанаар хэлэв. — Өнөөдөр би үүнийг сүйтгэлээ!
Тэр бөөн цус нулимж, хэдэн алхам гуйван ухарлаа. Амны булангаас нь цус дусална.
Ван Тэнфэй ч хэдэн хүнд алхмаар ухарчээ.
Тэр хурууныхаа өвдөлтийг ч үл тоон, үл итгэсэн харцаар Мэн Хаогийн хажууд хөвөх модон илдийг ширтэв.
Мэн Хаогийн саяын үг чихэнд нь дахин дахин цуурайтна.
Дараа нь хэлэхийн аргагүй уур хилэн зүрхнээс нь оргилон гарлаа.
Тэр энэ илдийг танилаа.
Ван Тэнфэйн хуруу цус мах болон сийчигдсэн тэр агшинд талбай дахь бүх бясалгагч цочирдон дуу алдав.
Шуугиан ахин дэгдлээ.
— Мэн Хао Ван ахын хурууг сүйтгэчихлээ. Энэ... энэ боломжгүй!
— Ван ах шархадлаа! Тэр чинь Сонгогдсон Суутан шүү дээ. Гэтэл Мэн Хао хурууг нь... Мэн Хао...
— Ийм олон нисдэг илдтэй нь өөрөө аймшигтай юм. Далан илдийг нийлүүлээд бүр аварга илд хийчихлээ. Үнэхээр итгэмээргүй!
Шангуань Сю гүнзгий амьсгаа татав.
Өрнөж буй бүх зүйл түүнд төсөөлөхийн аргагүй санагдана.
Гайхсан хүн зөвхөн тэр биш.
Их Ахлагч Оуян аль хэдийн босож зогсоод Мэн Хаог ширтэж байлаа. Нүдэнд нь гүн сайшаал, хүчтэй хүлээлт зэрэг тодорно.
Дорнод уулын орой дээрээс ажиглах Хэ Луохуагийн нүд ч хурцаар гялалзав.
Олны шуугиан Ван Тэнфэйн чихэнд хүрсэн ч тэр огт сонсоогүй мэт үл тоов.
Нүдэнд нь уур хилэн дүрэлзэж, Мэн Хаогийн эргэн тойронд хөвөх модон илдийг хөнөөх харцаар ширтэнэ.
— Тэгэхээр чи байсан юм байна!
Ван Тэнфэй тасарсан хуруунаас нь цус олгойдон урсаж байгааг ч тоосонгүй.
Амьдралдаа тэр өмнө нь ганцхан удаа ингэтлээ уурлаж байсан.
Олон жил эрж хайсан эрдэнэсийг нь өөр хүн булаан авсныг агуйд мэдсэн тэр өдөр.
Тэр үеийн доромжлол, солиорол, үл таних хүнд чиглэсэн үзэн ядалт нь ясанд нь хүртэл шингэсэн байлаа.
Энэ явдал түүний амьдралын хамгийн том харамсал болсон.
Тэр өдөр гаргасан өөрийнх нь чарлаан одоо ч чихэнд нь цуурайтах мэт.
Шөнө нам гүмд бясалгаж суухдаа ч энэ явдлаас болж гэнэт сэрж, зүрхнээс нь цус дусах мэт өвдөж, өөрийгөө тэнэг хүн шиг мэдэрдэг байв.
Бодох бүрдээ галзуурах хүсэл нь оргилно.
Харин өнөөдөр тэр амьдралдаа хоёр дахь удаагаа ингэж хилэгнэв.
Тэр модон илдийг таньсан.
Ван Тэнфэйн хувьд энэ бол өөрийнх нь эрдэнэ, Тэнгэр Газрыг захирахад ашиглах хосгүй зэвсэг.
Гэтэл өнөөдөр... Мэн Хаогийн гарт байна.
— Тэгэхээр чи байсан юм байна!
Ван Тэнфэйн нүд хөнөөх санаагаар дүүрэв.
Мэн Хаог алах хүсэл нь дээд цэгтээ хүрчээ.
Урьдын дөлгөөн, тайван төрхөөс нь огт өөр ийм харцыг хараад эргэн тойрны бясалгагчид өөрийн эрхгүй шивнэлдэж эхлэв.
— Миний эрдэнэсийг булаасан хүн чи байсан юм байна!
Ван Тэнфэй модон илдийг ширтсээр байлаа. Нүдэнд нь хөнөөх санаа буцалж, Мэн Хаог шууд тасчин хаях хүсэл төрнө.
Гэнэт тэр инээж эхлэв.
Инээд нь талбай даяар тархах тусам Ван Тэнфэйн сүр хүч улам нэмэгдэж байгаа мэт санагдана.
Мэн Хао амныхаа цусыг арчаад хүйтнээр хэлэв.
— Ван ах юу яриад байгааг би ойлгохгүй байна. Энэ илд таных гэж үү? Андуурсан юм биш биз?
Тэр ахин хэдэн Чөтгөрийн Цөм залгилаа.
— Би тэр илдийг авахын тулд олон жил төлөвлөсөн. Энэ дэлхийд цор ганц. Хоёр дахь нь үгүй. Гадаргуу дээрх алтан хээ нь Тэнгэр өөрөө сийлсэн зүйл. Би яаж андуурах юм бэ?
Ван Тэнфэй тэнгэр өөд харан инээлээ.
Түүний инээд хүйтэн, ёрын өнгөтэй байв.
Тэр инээд цуурайтах тусам эргэн тойрны агаар хүртэл хүйтэрч байгаа мэт санагдав.