<Баяр хүргэе! Тоглогч Аянгын Эзэн Хаан, тоглогч Цагаан Бадамлянхуа болон тоглогч Галын Хатан нар Араг ясны оршуулгын газрыг цэвэрлэсэн анхны тоглогчид боллоо!>
Гэнэтийн мэдэгдэл олон тоглогчийг цочирдуулсан ч, тэд уг гянданд хамгийн түрүүнд орсондоо биш, харин Өвийн чансааны өөр өөр гурван гэр бүл нэгдсэнд гайхсан юм! Өөрөөр хэлбэл, тэд хамтран ажиллаж байлаа. Олон нийтэд ийм зүйл бараг хэзээ ч харагддаггүй.
“Бурхан минь! Өвийн чансааны эхний аравт багтдаг гурван гэр бүл гянданг хамт цэвэрлэхээр үнэхээр хамтарчихлаа!”
“Тэд энэ тоглогч Юүаныг дарахын тулд эвсэхээр шийдсэн юм биш үү?”
“Тийм байх боломжтой…”
Олон тоглогч шинэ мэдэгдлийн талаар цахим орчинд хов жив ярьж, зарим нь бүр хуйвалдааны онол ч дэвшүүлж байв. Өвийн чансаа гэдэг нь бодит ертөнцөд байдаг систем буюу бодит ертөнцийн чансаа юм. Мэргэжлийн тоглогчид хоорондоо өрсөлдөн тоглож, Өвийн чансаанд байр суурь эзлэхийн төлөө тэмцдэг.
Өвийн чансаанд ердөө 100 тоглогч л багтаж, нэгээс зуу хүртэл эрэмбэлэгдэнэ. Өвийн чансаанд багтсанаар тоо томшгүй олон ашиг хүртэж, бараг ямар ч сул тал гардаггүй. Баялаг, алдар нэр, эрх мэдэл, хүч чадал—энэ бүхнийг Өвийн чансаанд багтсан байхад л олж авч болно. Нэмж хэлэхэд, тоглогч Өвийн чансаанд багтмагц, ямар ч байр эзэлсэн бай, түүний гэр бүл мөн Өвийн гэр бүлд тооцогдоно. Ингэснээр тэд авьяастай тоглогчдыг элсүүлж, Өвийн чансаан дахь байр сууриа хадгалах эсвэл дээшлүүлэх боломжтой болдог. Энэ нь тоглоомын гильд эсвэл овогтой бараг адилхан байв.
Өвийн чансаанд багтдаг хэн нэгнийг сорьж, байр суурийг нь булаах эрх олж авахын тулд залуу, хөгшин гэлтгүй тоо томшгүй олон тоглогч дэлхий даяарх тэмцээнүүдэд оролцдог байлаа. Түүнчлэн арван жил тутамд ердөө нэг тоглоомыг гол зорилго болгон сонгодог. Иймээс чансааны хамгийн дээд хэсэгт байгаагаас бусад тоглогчдын байр суурь ихэвчлэн арван жил тутамд ихээхэн өөрчлөгдөнө.
Энэ арван жилийн гол тоглоомоор сонгогдсон зүйл нь өнөөдрийн байдлаар дэлхийн хамгийн алдартай VRMMORPG болох Онлайн тулаанчид байлаа.
Мэдэгдэл гарснаас хэдхэн хормын дараа үүлсийн дээгүүр өөр нэг мэдэгдэл гарч ирэв.
<Баяр хүргэе! Тоглогч Шионг Лү дэлхийн анхны Сүнслэг зэрэглэлийн тоноглолыг олж авлаа!>
“Эцэст нь гарч ирлээ, тийм үү.”
Аянгын Эзэн Хаан мэдэгдэл дээрх нэрийг харан харцаа нарийсгав.
Тэнгэрлэг Бурхдын бүлгэмийн Шионг Лү энэ дэлхийн номер нэг тоглогч бөгөөд Өвийн чансааны тэргүүнд бичигддэг байлаа. Тэр бодит ертөнцөд ч томоохон байр суурьтай нэгэн бөгөөд дэлхийн хамгийн том тоглоомын компаниудын нэгийг эзэмшдэг байв.
“Түүн шиг дийлдэшгүй мангас хүртэл ийм олон цагийн дараа энэ тоглоомын хамгийн доод зэрэглэлийн тоноглолыг л олж авч чадлаа… гэтэл энэ Юүан…”
Галын Хатан чангаар санаа алдав.
“Шиао Хүа, тоноглол ямар зэрэглэлтэй байдаг вэ?” Мэдэгдэл алга болсны дараа Юүан түүнээс асуув.
“Сүнслэг, Газрын, Тэнгэрлэг, Ариун. Тус бүр нь чанарын хувьд Доод, Дунд, Дээд, Төгс гэсэн дөрвөн түвшинд хуваагдана. Ариунаас дээгүүр өөр зэрэглэлүүд бий, гэхдээ тэдгээрийг зөвхөн дээд ертөнцүүдээс олж болно. Тиймээс одоохондоо санаа зовох хэрэггүй.”
“Ертөнц… Чи өмнө нь бас үүнийг дурдсан. Намайг дараагийн ертөнцөд аваачна гэж юу гэсэн үг вэ?”
“Юүан ах одоогоор хамгийн доод ертөнц болох Доод Тэнгэрт байна. Шиао Хүагийн үүрэг бол Юүан ахыг хамгийн дээд ертөнц болох Дээд Тэнгэрт хүргэх.”
“Чиний үүрэг гэж үү?” гэж тэр асуув. Яагаад, хэн түүнд ийм үүрэг өгсөн юм бол?
“Шиао Хүа Дээд Тэнгэрийн Өвийг хүлээн авсан. Тиймээс залгамжлагч олох нь Шиао Хүагийн үүрэг болсон.”
“…Ямар гүнзгий тоглоом бэ.”
Юүан тэнгэр өөд харав.
“Дараагийн ертөнцөд яаж очих вэ?” гэж тэр асуув.
“Юүан ах одоохондоо хэтэрхий сул байна. Одоогоор зөвхөн хүчирхэг болох талаар санаа зовох хэрэгтэй. Дараа нь бид дараагийн ертөнцөд нэвтрэхийн тулд Ертөнцийн Хамгаалагчийг сорьж болно.”
“Аан, ийм төрлийн тоглоом юм байна.”
Юүан энэ тоглоомын зорилгыг бага зэрэг илүү ойлгож эхлэв.
“Тэнд хүрвэл ямар нэгэн шагнал авах уу? Дээд Тэнгэрт хүрвэл?” гэж тэр нэг их зүйл хүлээлгүй, сониучирхан асуулаа.
“Бүх зүйл.”
Тэр хэсэг чимээгүй байсныхаа дараа үргэлжлүүлэв.
“Ялагч нь энэ ертөнцийн санал болгож чадах бүхнийг олж авна… Ингэснээр тэр энэ ертөнцийн Бурхан болно.”
“Юу?”
Юүан ийм өгөөмөр шагнал байна гэж огт төсөөлөөгүй байв.
“Тоглогчдыг Бурхан болохыг зөвшөөрнө гэж үү? Тэгвэл тоглоомыг бүтээгчид тэнд хүрсэн хүмүүст админы эрх өгч байгаа хэрэг биш үү? Ямар өгөөмөр юм бэ.”
‘Гэхдээ надад ийм хүч хэрэггүй. Тиймээс би амьдралаа бүрэн дүүрэн эдлээд, энэ шагналын төлөө бусад нь тэмцэг.’ гэж Юүан дотроо бодов. Тэр зүгээр л нүд, мөчөө хүссэнээрээ ашиглаж чаддаг байхад сэтгэл хангалуун байлаа.
Хэсэг хугацаанд алхсаны эцэст Юүан тэд ямар ч зорилгогүй явж байгаагаа ойлгов.
“Шиао Хүа, одоо бид хаашаа явах вэ? Эсвэл өөрөөр хэлбэл, юу хийх ёстой вэ?” гэж тэр энэ аяллыг удирдаж байгаа мэт харагдах Шиао Хүагаас асуув.
Шиао Хүа түүн рүү ямар ч онцгой илэрхийлэлгүй хараад,
“Юүан ахыг хүчирхэг болгоход тусална” гэж хэлэв.
“Тэгээд үүнийг яаж хийх вэ?”
Хэдийгээр Юүан хүч чадлыг төдийлөн хүсдэггүй байсан ч, түүнээс татгалзах зүйл бас биш байв.
“Тэр…”
Шиао Хүа гэнэт холын зүг заав. Тэнд задгай талбай байх бөгөөд яг голд нь дор хаяж таван метр өндөр том биетэй амьтан байлаа.
“Тэр чинь… мэлхий юу?”
Хаш шиг арьстай асар том мэлхий нүдээ анин, унтаж байгаа мэт талбайн голд сууж байхыг харсан Юүан нүдээ хэд хэд хурдан цавчив.
“Тэр бол Хаш мэлхий. Хүч нь 9-р түвшний Сүнслэг Шавь бясалгагчтай тэнцэнэ.”
“9-р түвшний Сүнслэг Шавь гэж үү?! Би дөнгөж 7-р түвшний Сүнслэг Шавь байна! Намайг амиа хорло гэж хэлж байна уу?!”
Юүан түүний үгийг сонсоод бараг уйлах шахав.
“Хэдийгээр Хаш мэлхий Юүан ахын бясалгалын түвшнээс хоёр түвшин дээгүүр ч, энэ нь асуудал болох ёсгүй. Юүан ах Тэнгэр Залгих техникийг бясалгасан учраас ижил түвшний ихэнх бясалгагчаас илүү хүчтэй.”
“Үнэхээр тэгж ажилладаг юм уу?”
“Мм.”
“Гэхдээ би бас яаж тулалдахаа мэдэхгүй—Аа… Тэр биднийг анзаарчихлаа.”
Юүан гэнэт Хаш мэлхий рүү заав. Түүний толгой тэдний зүг эргэж, харцнаас нь алах санаархал цацарч байлаа.
Шүү!
Хаш мэлхий гэнэт үсэрч, үүлэнд хүрэхийг оролдож байгаа мэт тэнгэрт хэдэн арван метр өндөрт гарч ирэв.
“Болгоомжлоорой!”
Юүан зөнгөөрөө нэг гараараа Шиао Хүаг бэлхүүснээс нь барин, сүүдрээс нь зайлж арагш үсрэв. Хэдхэн секундын дараа Хаш мэлхий тэдний анх зогсож байсан газарт газардаж, газарт хонхорхой гаргав.
“Азаар амжлаа…”
Юүан газар үүссэн хонхорхойг хараад духныхаа үл үзэгдэх хөлсийг арчив. Хэрэв тэр бултаагүй бол хоёулаа махан нухаш болох байлаа.
“Юүан ах, амжилт.”
Шиао Хүа түүнд эрхий хуруугаа гозойлгоод, хажуу тийшээ алхаж очин тулааныг ажиглав. Юүан харин юу болоод байгааг ойлгосонгүй.
Шиао Хүаг ердөө л шоргоолж гэж үзсэн Хаш мэлхий түүнд анхаарал хандуулалгүй, харцаа Юүан дээр тогтоов.
“Чи… Би ямар ч зэвсэггүйгээр энэ мангастай яаж тулалдах юм бэ?!”
гэж Юүан чангаар хашхирлаа.
“Тэгвэл Юүан ах үүнийг ашиглаж болно.”
Шиао Хүа дээлнийхээ дотроос жижиг уут гаргаж ирээд, дотроос нь ган сэлэм сугалав.
Гэвч тэр сэлмийг гаргаж ирэхэд Хаш мэлхий мөн үүнийг анзаарч, Шиао Хүа руу үсрэн очив. Хаш мэлхийн нүдээр бол зэвсэг барьсан Шиао Хүа нь гар хоосон Юүанаас илүү аюултай байлаа. Тиймээс Юүаныг үл тоон, Шиао Хүа руу дайрав.
“Шиао Хүа! Болгоомжлоорой!”
Юүан түүнд анхааруулах гэж хашхирсан ч, Шиао Хүа өөр дээр нь унан ирж буй Хаш мэлхийг тайван царайгаар л ажиглав.
Дүн!
Хаш мэлхий Шиао Хүагийн жижигхэн биен дээр газардахад газар бага зэрэг доргив.
Юүаны нүд томорч, эрүү нь цочирдсондоо унжлаа. Түүний бодлоор Шиао Хүа Хаш мэлхийн асар том бие, жинд даруулж хавтгай бин шиг болсон байх ёстой байв.
Гэтэл гэнэт Хаш мэлхийн доороос нил ягаан манан нэвчин гарч эхлэв. Яг л хий тавьсан мэт харагдана. Үүнийг харсан Юүан сая л ухаан оров.
Нил ягаан манан Хаш мэлхийгээс холдон, Юүаны хажууд бөөгнөрөв. Дараа нь жижиг охины дүрс болон хувирлаа.
“Шиао Хүа!”
Юүан сая харсан зүйлдээ учраа олсонгүй.
“Юу болсон юм бэ?”
“Юу вэ, Юүан ах?” гэж Шиао Хүа саяхан Хаш мэлхийд хавтгай болтлоо даруулсан хүн биш юм шиг жирийн өнгөөр асуув.
“Чи… сая юу болсон юм бэ?”
“Шиао Хүагийн Нил ягаан манан махбодь.”
“Тийм ээ… Гэхдээ би чамайг яагаад түүний довтолгоог зүгээр зогсоод хүлээж авсныг бас асууж байна! Чи намайг зүрхний шигдээс болох шахууллаа!”
“Гэхдээ Юүан ах Шиао Хүа зөвшөөрөл авах хүртлээ хүчээ ашиглаж болохгүй гэж хэлсэн. Шиао Хүа зөвшөөрөл аваагүй…”
Юүан нүд нь томорсон чигээрээ учир нь олдохгүй харав.
“Чи тэнэг юм уу?!” гэж тэр гэнэт хашхирлаа.
Цочирсон Шиао Хүа айсан яст мэлхий шиг толгойгоо хүзүүндээ шигтгэв.
“Хүчээ ашиглахыг хүсээгүй юм бол зүгээр л бултаж болох байсан! Ямар ч шалтгаангүйгээр зогсоод цохилт авах хэрэг байсан юм уу?!”
Юүан уурлаж байсан ч, үнэндээ бодолгүйгээр түүнд ямар нэгэн зүйл хий гэж хэлсэн өөртөө илүү их уурлаж байв.
Шиао Хүа бол ердөө л NPC. Тодорхой байдлаар үйлдэл хийж, юм хийхээр програмчлагдсан нэгэн. Тиймээс Юүан түүнд суухыг хэлбэл, өөрийн “эзэн”-ээс асуулгүйгээр сууна. Гэвч Юүан түүнийг NPC бөгөөд өөрийнх нь Үйлчлэгч гэдгийг анхааралдаа аваагүй байв. Тэр Шиао Хүаг жинхэнэ хүн мэт үзсэн тул хүчээ бодлогогүй ашиглахгүй бай гэж хэлэхэд Шиао Хүа өөрөө учир зүйтэй шийдвэр гаргана гэж боджээ.
“Уучлаарай…”
Шиао Хүа уучлалт гуйв.
“Аая!”
Юүан түүний гунигтай царайг хараад духаа алгадлаа.
“Шиао Хүа, уучлалт гуйх хүн нь би. Би бодолгүйгээр чамд ямар нэгэн зүйл хийхийг хэлсэн… Намайг уучлаарай.”
“?”
“Би чамд хүчээ ашиглаж болохгүй гэж хэлэхдээ, хүчээ бүрэн битүүмжлээд зодуулдаг бай гэсэнгүй. Хэрэв чи аюулд орсон эсвэл хүчээ ашиглах хэрэгтэй гэж бодвол зүгээр л ашигла.”
“Тэгвэл Юүан ахын зөвшөөрөл?”
“Би тэгж хэлсэн гэж март. Өөрийн үзэмжээр ашигла. Миний хэлэх гэсэн зүйл бол өндгийг хагалахын тулд том чулуугаар цохих шаардлагагүй гэсэн үг. Мөн хүчээ ашиглахаасаа өмнө эргэн тойрон, орчноо бодож бай.”
“Шиао Хүа ойлголоо.”
Тэр толгой дохив.
“Сайн байна. Одоо наад сэлмээ өг. Би энэ новшийн мэлхийтэй тооцоо бодно.”
Юүан ган сэлмийг ишнээс нь атгасан тэр мөчид сэлэмний талаарх мэдээлэл толгойд нь орж ирэв.
<Сүнслэг сэлэм>
<Зэрэглэл: Сүнслэг>
<Чанар: Төгс>
<Шаардлагатай биеийн хүч: 900>
<Шаардлагатай оюуны хүч: 1,500>
<Хурц чанар: 1,000>
<Тайлбар: Металлыг цөцгийн тос шиг зүснэ.>
“Сайн сэлэм байна!”
Юүан агаарт хэд хэд даллан үзээд, тэр сэлэмд шууд дурлав.