Бүх хүн хүйтэн агаар залгих мэт амьсгаа авлаа.
Ли Сяо дуугарч хариулаад, бие нь хөдөлсөн даруйд тулааны талбар руу нисэн орлоо.
Тэр Ли Юаньтай хүч хавсран, хоёр талаас зэрэг довтолж, Дуан Лин Тяньд бултах зай үлдээсэнгүй…
Улих Барын Нударга!
Ли Сяо догшин бар болон хувирсан мэт харагдаж, цусаар будагдсан амаа ангайлган Дуан Лин Тянийг хазахаар үсрэн дайрлаа.
Гэтэл Дуан Лин Тянь огт бултах санаагүй байв.
Их Шилжилт!
Дуан Лин Тянь хамгаалалтын тулааны аргаа ажиллуулмагц биеийнх нь гадуур хамгаалалтын цигийн хаалт үүсэв.
Пад!
Ойртон ирсэн Ли Сяогийн догшин нударганы цохилт Дуан Лин Тяний хамгаалалтын цигийн хаалтыг мөргөв.
Олны дунд нам гүм ноёрхлоо.
Дуан Лин Тянь цохилтод өртөөд нисэн одох нь гэж бүгд бодож байсан тэр мөчид итгэмээргүй дүр зураг нүднийх нь өмнө дэлгэгдэв.
Довтлон ирж явсан, ёжтой инээмсэглэж байсан Ли Сяогийн царай гэнэт хөшиж орхилоо. Цохилт хийсэн гар нь чичирч эхлэв…
— Аа!
Ли Сяо часхийсэн орилоон гарган, нумнаас тавьсан сум шиг арагш шидэгдэж, газарт хүчтэй унав.
Газарт тэрийн унасан Ли Сяогийн царай цонхийж, Дуан Лин Тянь руу чиглэсэн харц нь айдасаар дүүрчээ.
Тэр Дуан Лин Тянийг нударгалсан бүх хүч нь толь мөргөсөн мэт өөрт нь буцаж тусна гэж огт төсөөлөөгүй байв.
Үнэхээр бачимдмаар байлаа!
Хэрэв тэр хамгаалалтын тулааны аргаа цаг тухайд нь ажиллуулаагүй бол гар нь бүр мөсөн гэмтэж, ажиллагаагүй болох байв.
Энэ дүр зураг тэнд байсан бүх хүнийг цочирдуулав.
Ли Сяогийн Улих Барын Нударга нь анхан шатанд хүрсэн, дунд зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн тулааны арга байлаа.
Дуан Лин Тянь Ли Сяогийн Улих Барын Нударгыг зөвхөн хамгаалалтын тулааны арга ашиглан бүрэн тэсэж чадсан нь түүний хамгаалалт Ли Сяогийн Улих Барын Нударгаас огт дутуугүйг харуулж байв. Наад зах нь Ли Юаний анхан шатанд хүрсэн Алтан Хонхны Бүрхүүлтэй эн зэрэгцэхүйц байлаа.
Дунд зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн довтлох тулааны аргын довтолгоог хааж чадах зүйл нь анхан шат буюу түүнээс дээш түвшинд хүрсэн дунд зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн тулааны арга л байна!
Өөрөөр хэлбэл, Дуан Лин Тяний хамгаалалтын тулааны арга нь анхан шатанд хүрсэн дунд зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн тулааны арга, эсвэл мастер түвшинд хүрсэн доод зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн тулааны арга байж таарна.
Гэхдээ хэн ч Дуан Лин Тяний хамгаалалтын тулааны аргыг дээд зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн тулааны арга гэж бодсонгүй.
Эцсийн эцэст дээд зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн тулааны арга Туйлын Туяаны Хотын Ли овгийн дотор ч тун ховор байв.
— Ли Юань ах аа, уучлаарай, би…
Ли Сяо Ли Юань руу харан гашуунаар инээв. Эхэндээ тэр Дуан Лин Тяний зөвхөн довтлох тулааны аргууд өөрийнхөөс нь илүү хүчтэй гэж бодож байлаа.
Гэвч одоо л өөрийнх нь довтолгоо Дуан Лин Тяний хамгаалалтыг огт сэтэлж чадахгүйг ойлгожээ.
— Хмф!
Ли Юаний царай барайж, мөс шиг хүйтэн, алтран гялалзах харцаар Дуан Лин Тянийг цусанд шунасан хорт могой мэт ширтэв.
Ли Юань, Ли Сяо хоёр ичсэндээ зугтан одсоны дараа л олны харц Дуан Лин Тянь дээр туслаа.
Тэдний харц бишрэлээр дүүрэн байв.
Тэр дөнгөж арван зургаатай атлаа дунд зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн довтлох тулааны арга болох Улих Барын Нударгыг мастер түвшинд эзэмшжээ.
Мөн анхан шатанд хүрсэн дунд зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн хамгаалалтын тулааны аргатай, эсвэл мастер түвшинд хүрсэн доод зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн хамгаалалтын тулааны аргатай байж мэднэ.
Түүнчлэн мастер түвшинд хүрсэн дунд зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн хөдөлгөөний арга, эсвэл төгс төгөлдөр түвшинд хүрсэн доод зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн хөдөлгөөний аргыг эзэмшсэн байж болох байв.
Ийм амжилтаар нь түүнийг Гадна хүрээний хамгийн шилдэг шавьтай л харьцуулж болох байлаа.
Ли Ши Ши хүртэл түүнээс нэлээд дутуу байв.
— Дуан Лин Тяний одоогийн хүчээр бол Ши Ши эгч, Ли Юанийг бүрэн давжээ.
— Одоогийн Гадна хүрээнд түүний хүч Ли Куангаас л дутуу байх.
— Миний бодлоор тэр Ли Куангтай өрсөлдөж чадна. Та нар Дуан Лин Тяний хамгийн хүчтэй довтлох тулааны арга Улих Барын Нударга биш, төгс төгөлдөр түвшинд хүрсэн сэлэмний арга гэдгийг битгий мартаарай!
— Тийм ээ. Сэлэмний аргаа сайн чанарын урт сэлэмтэй хослуулбал түүний хүч Ли Куангаас дутуугүй байх гэж би таамаглаж байна.
……
Олны яриа магтаал, бишрэлээр бялхаж байлаа.
Эдгээр магтаалыг сонссон Дуан Лин Тянь үл ялиг инээмсэглэв.
Өмнөх амьдралдаа тэр ийм дүр зургийг олонтаа үзэж байсан тул аль хэдийн дасчихсан байлаа.
Тэдний ярьж байсан Ли Куангын тухай Дуан Лин Тянь өмнө нь сонсож байсан.
Тэр бол Гадна хүрээний хамгийн шилдэг шавь юм.
Гэвч харамсалтай нь Дуан Лин Тянь түүнтэй хараахан уулзаж амжаагүй байлаа.
Ли Куан Манант Ойд туршлага хуримтлуулахаар явсан бөгөөд тулааны тэмцээн эхлэхийн өмнөхөн л овогтоо буцаж ирнэ гэж сонсжээ.
Дуан Лин Тянь гэр лүүгээ харихаар зэхэж байтал, ойртон ирэх түгшүүртэй нэгэн дуу түүнийг дуудлаа. — Дуан Лин Тянь, Дуан Лин Тянь!
— Яасан бэ?
Дуан Лин Тянь амьсгаадан гүйж ирсэн залуу руу харав.
— Дуан Лин Тянь, Ши Ши эгч Линь овгийн Гадна хүрээний хоёр шавийг сургамжилсан юм. Тэгтэл тэд бусдыг дуудаж ирүүлээд, одоо нэг хэсэг хүн Ши Ши эгч, Кэ Эр хоёрыг бүслэн, гарцыг нь хаачихлаа. Ши Ши эгч намайг буцаж мэдээ хүргэ гэж явуулсан юм, — гэж залуу түгшин хэлэв.
— Юу гэнэ ээ?!
Дуан Лин Тяний царай тэр даруй барайв. Түүний хамгийн их санаа зовж байсан зүйл нь Кэ Эрийн аюулгүй байдал байлаа.
— Зам заа!
Дуан Лин Тянь залууг хурц харцаар ширтэв.
Залуугийн нуруугаар хүйт даав. Дуан Лин Тяний нүд рүү дахин харахаас эмээн, яаран урд нь гарч зам заалаа.
Ойр хавьд байсан Гадна хүрээний шавь нар харц солилцоод, тэднийг дагав.
— Линь овгийнхон Ши Ши эгчийг дээрэлхэж зүрхэлсэн гэж үү? Тэд үхлээ эрж байна!
— Явж, тэдэнд сургамж өгье.
— Манай Ли овгийн Гадна хүрээний шавь нарыг ингэж амархан доромжилж болно гэж үнэхээр бодоо юу?
……
Дуан Лин Тяний араас дагасан Гадна хүрээний шавь нарын дотор зөвт уур хилэн бадарч байлаа.
— Хурдал!
Дуан Лин Тянь хөмсгөө зангидан, залуугийн гарыг шүүрч аваад дагуулан урагш нисэж, араас нь дагасан олноос нэлээд холдов.
— Зам заа!
Араас нь дагасан Гадна хүрээний шавь нар Дуан Лин Тяний холоос хашхирах дууг л сонсов.
— Алив! Яарах хэрэгтэй, тэднийг бүү алд!
Ли овгийн шавь нар бүгд хөдөлгөөний аргаа ажиллуулан, араас нь нисэн гарлаа.
Гэвч тэд Дуан Лин Тяний араас тоосыг нь л залгив.
Учир нь Дуан Лин Тянь өөр нэг хүнийг дагуулж явсан юм.
Хэрэв тийм биш байсан бол тэд Дуан Лин Тяний дүрийг хурдаараа дагах нь байтугай харах ч боломжгүй байлаа.
Ли овгийн эдлэнгээс гарсны дараа Дуан Лин Тянь худалдааны захын өргөн гудамжинд бүслүүлсэн хоёр охиныг олж харав.
Кэ Эр тэнд эсэн мэнд зогсож байхыг хараад Дуан Лин Тянь санаа амарсан мэт санаа алдав.
— Ли Ши Ши, чи хажуу дахь бяцхан гоо бүсгүйтэйгээ хамт бидэнтэй хэдэн хундага уучихвал өнөөдрийн явдлыг мартъя. Яаж байна?
Сээтэгнэсэн хоолой холоос Дуан Лин Тяний чихэнд сонсогдов.
Дуан Лин Тяний царай барайлаа.
Ли Ши Ши уянгалаг хоолойгоор чанга дуудав. — Линь Вэй, мөрөөдөж байгаарай!
— Тэгвэл уучлаарай. Бид хэд цэцэгсийг хайр найргүй тасдахаас өөр аргагүй болох нь дээ!
Сээтэгнэсэн хоолой дахин сонсогдохдоо хүйтэн өнгө аяс шингээжээ.
— Зайл!
Дуан Лин Тянь гараа сунган, Линь овгийн Гадна хүрээний нэг шавийн мөрнөөс шүүрч аваад арагш татан, том алхсаар бүслэлтийн дундуур орлоо.
— Хүү минь, чи үхлээ эрж байна уу!
Линь овгийн Гадна хүрээний шавийн царай ярвайж, урагш алхах зуураа нударгаараа цохилоо.
Пад!
Гэвч түүний нударга Дуан Лин Тяний биеийн гадаргууг бүрхсэн хамгаалалтын цигийн хаалтыг мөргөж, догшин цохилтын хүч өөр рүү нь буцан тусав.
— Аа!
Тэр часхийсэн орилоон гарган арагш нисэж, өрөвдөлтэй байдалтай газарт унав.
Энд гарсан шуугиан багагүй байсан тул хүн бүрийн анхаарлыг татлаа.
— Залуу эзэн!
— Дуан Лин Тянь!
Кэ Эр, Ли Ши Ши хоёр Дуан Лин Тянийг олж хараад, хоёр охины үзэсгэлэнт царайд баяр хөөр тодров. Удаан хүлээсэн хайрт нь эцэстээ ирсэн мэт байлаа.
— Кэ Эр, чи зүгээр биз?
Дуан Лин Тянь охины дэргэд очиход царай нь санаа зовнилоор дүүрэн байв.
— Залуу эзэн, би зүгээр.
Охин толгойгоо зөөлөн сэгсрэв. — Ши Ши эгч намайг харж хамгаалж байсан.
— Баярлалаа.
Дуан Лин Тянь толгой дохин, Ли Ши Ши рүү инээмсэглэв.
— Юуны төлөө баярлах вэ дээ? Би Кэ Эрийг дагуулж гарсан болохоор эцсийг нь хүртэл хариуцах нь мэдээж.
Ли Ши Шигийн тунгалаг нүд нь үл ялиг мяралзаад, тэр толгойгоо зөөлөн сэгсрэв.
Тэр сэтгэл дотроо санаа алдав.
Түүний нүдэнд би Кэ Эр дүүтэй ч өчүүхэн төдий эн зэрэгцэхгүй гэж үү?
— Хүү минь, чи манай Линь овгийн хүмүүсийг гэмтээж зүрхэллээ гэж үү? Өнөөдөр би, Линь Вэй, чамд сургамж үзүүлье!
Тэр залуугийн араас Линь овгийнхны ахлагч, арван долоон орчим настай нэгэн залуу гэнэт нисэн гарч ирэв. Түүний урагш тэмүүлсэн алга Дуан Лин Тяний цээжийг чиглэж байлаа.
Дуан Лин Тяний дэргэдэх хоёр охины царай хувирч, түүнийг аврахаар хөдөлгөөн хийхийг завдав.
Гэвч Дуан Лин Тянь том алхсаар урагш гарч, цээжээ цохилтод шууд тосов.
Их Шилжилт!
Хамгаалалтын тулааны арга идэвхжив.
Пад!
Залуугийн алга Дуан Лин Тяний цээжийг цохилоо.
Дуан Лин Тянь өчүүхэн ч хөдөлсөнгүй.
— Аа!
Залуу часхийсэн орилоон гарган нисэн одов. Бие нь тэнцвэрээ алдан ганхсан ч эцэст нь хөл дээрээ тогтож чадлаа.
Гарных нь өвдөлт түүнийг хүйтэн хөлс цутгахад хүргэв.
Тэр Дуан Лин Тянь руу дахин харахад, харц нь айдасаар дүүрсэн байлаа.
Таш, таш, таш, таш…
Яг энэ мөчид Линь овгийнхныг тэргүүлж явсан ногоон хувцастай залуу алга ташиж эхлэв.
— Хэрэв би буруу таагаагүй бол чиний хамгаалалтын тулааны арга дээд зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн тулааны арга, тийм үү?
Ногоон хувцастай залуу Дуан Лин Тянь руу гүнзгий харлаа.
Дээд зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн тулааны арга гэнэ ээ?
Линь овгийн Гадна хүрээний шавь нар ч бай, дөнгөж ирсэн Ли овгийн Гадна хүрээний шавь нар ч бай, бүгд хэлэх үггүй болон хөшиж орхив.
Линь овог, Ли овог хоёр хоёулаа дээд зэрэглэлийн Гүн зэрэглэлийн тулааны аргатай боловч овог бүрийн ийм аргыг зөвхөн тухайн овог нь онцгойлон анхаарч буй суут тулаанчид л эзэмшиж чаддаг байв.
Бүгд Дуан Лин Тянь руу гайхсан харцаар ширтэв.
— Кэ Эр, гэртээ харья.
Дуан Лин Тянь охины гараас зөөлөн атган, бүслэлтийн гадна гарах зүгт алхав. Тэр яг л хүнгүй газар орсон мэт, хэн ч түүнийг эсэргүүцэж чадахгүй мэт олны дундуур саадгүй өнгөрөв.
Шуух!
Ногоон хувцастай залуугийн бие салхи болон хувирсан мэт хөдөлж, Дуан Лин Тяний өмнө замыг нь хаан зогсов.
— Хм?
Дуан Лин Тяний царай барайлаа.
— Чи манай Линь овгийн хүмүүсийг зодчихоод ингэж яваад өгөх гэж байна уу?
Ногоон хувцастай залуугийн царай тайван байсан ч харцанд нь тоглоом наадсан өнгө үзэгдэв.
Дуан Лин Тяний харц хүйтэрч, дуу нь аянга мэт нижигнэлээ. — Зайл!
— Танай Ли овгийнхон одоо явъя гэвэл явж болно. Гэхдээ чи надтай тулалдана… Энэ бол болзол! Урьд нь Ли овгийн Гадна хүрээний шавь нараас зөвхөн Ли Куанг л надтай тулалдахуйц хүн гэж боддог байлаа. Харин өнөөдөр чам шиг хүн бас байдгийг мэдлээ.
Ногоон хувцастай залуугийн царай өөртөө итгэсэн байдлаар дүүрч, бүх зүйл түүний хяналтад байгаа мэт харагдав.
Ямар их зантай юм бэ.
Дуан Лин Тяний нүд нарийсаж, дотор нь хүйтэн гэрэл гялсхийв.
— Дуан Лин Тянь, тэр бол Линь Ци. Линь овгийн Гадна хүрээний шилдэг шавь, бас Линь овгийн тэргүүний хүү, — гэж Ли Ши Ши сануулав.
Линь овгийн Гадна хүрээний шилдэг шавь гэнэ ээ?
Линь овгийн тэргүүний хүү гэнэ ээ?
Эдгээр цолны аль нь ч энэ ногоон хувцастай залууг олны нүдэнд онцгой харагдуулахад хангалттай байлаа.
Линь овог, Ли овог хоёр хоёулаа Туйлын Туяаны Хотын томоохон хүч байв.
— Бодож дууссан уу? Бид хоёрын тулааны дараа хэн нь ялж, хэн нь ялагдсан нь хамаагүй, би танай Ли овгийнхныг явуулна.
Линь Ци Дуан Лин Тяний саяын үйлдэлд өчүүхэн ч уурлаагүй мэт үл ялиг инээмсэглэв.
Зөвхөн Дуан Лин Тяньтай тулалдах боломжийн төлөө л тэр ингэж байлаа!
Гэмтсэн Линь Вэй царайгаа барайлган, хүсэлгүйхэн хэлэв. — Ци ах аа, Ли Ши Ши, Кэ Эр хоёр манай хүмүүсийг гэмтээсэн байхад та…
— Амаа тат!
Линь Ци Линь Вэй рүү хүйтнээр харж, түүний үгийг таслав. — Чи миний шийдвэрт эргэлзэж байна уу?