Дайны эзэн тэнгэр өөд цойлно

45-р анги

45-р бүлэг — Сүүдрийн Сэлэм

— Дуан Лин Тянь ялагдсан ч нэр төртэй үлдэнэ!

Гэвч Ли овгийн Гадна хүрээний шавь нарын сэтгэл огтхон ч мохсонгүй.

Эцсийн эцэст, Дуан Лин Тяний бясалгалын түвшин илхэн харагдаж байлаа. Тэрээр Линь Цигээс нэг түвшнээр доогуур байсан юм.

Тэдний бодлоор, Дуан Лин Тянь ч бас Бие Чангаруулах шатны есдүгээр түвшинд байсан бол Линь Ци түүнд гарцаагүй дийлдэх байв.

Насны хувьд ч Дуан Лин Тянь Линь Цигээс нэг насаар дүү байлаа.

Түүний ирээдүйн боломж хязгааргүй байв!

Кэ Эрээс бусад нь Дуан Лин Тянь Линь Цид ялагдана гэж бодож байх тэр агшинд нэгэн дуу сонсогдов.

— Линь Ци, болгоомжлоорой! — гэж Дуан Лин Тянь гэнэт дуугарлаа.

Шүү!

Дараагийн агшинд нил ягаан сэлмийн гэрэл гялсхийн өнгөрөөд тэр даруй алга болов.

Энэ нь Линь Циг яаран зогсоход хүргэв. Линь Ци айдас түгшүүр дүүрэн харцаар Дуан Лин Тянь руу ширтлээ.

— Өө, сая Дуан Лин Тянь сэлэм хэрэглэсэн үү?

— Тийм бололтой… Гэхдээ одоо гартаа сэлэм алга. Тэр сэлмээ хаана нуучихсан юм бол?

……

Ли овог болон Линь овгийн Гадна хүрээний шавь нараас хэн нь ч Дуан Лин Тянь сэлмээрээ хэрхэн цохисныг, сэлмээ хаана нуусныг харж чадсангүй.

Хэрэв тэд сэлмийн гэрлийг хараагүй бол хий юм харсан гэж хүртэл бодох байлаа.

— Линь Ци, би одоо сөрөг довтолгоо хийнэ.

Дуан Лин Тяний харц үл ялиг төвлөрөөд, тэр хөдөллөө.

— Сүнслэг Могойн Хөдөлгөөний Арга!

Дуан Лин Тяний дүрс хөдөлж, Линь Ци рүү чигээрээ нисэв.

Шүү!

Линь Ци яаран ухрах үед нил ягаан сэлмийн гэрэл дахин үзэгдэн, гялсхийн өнгөрөөд тэр дороо алга болов.

— Би бууж өглөө! — гэж Линь Ци бага зэрэг сандран хэлэв.

Ли Ши Ши, Кэ Эр хоёрыг эс тооцвол тэнд байсан бусад бүх хүн үг дуугүй хоцров.

Линь Ци бууж өгсөн гэж үү?

Юу болоод байна вэ?

— Ци ах аа, та яагаад бууж өгсөн юм бэ? Та илт давуу байдалтай байсан шүү дээ.

Линь Вэй гайхсан царайгаар Линь Ци рүү ширтэв.

— Дуан Лин Тянь сэлмээ гаргаагүй байсан бол би түүнийг ялж чадах байлаа. Харин сэлмээ гаргасан даруйд би түүнтэй эн зэрэгцэхгүй, — гэж Линь Ци шулуухан хариулав.

— Дуан Лин Тянь, чиний тэр сэлмийн аргыг хэрэгжүүлэх хурд надад хүрэхэд бэрх түвшинд байна… Би бүх талаараа ахиц гаргахгүй л бол чиний ганц сэлмийн цохилтыг ч хааж чадахгүй.

Линь Ци санаа алдан, ээдрээтэй харцаар Дуан Лин Тянь руу харлаа.

Дуан Лин Тяний гайхамшигт сэлмийн арга түүний сэтгэлд бишрэл төрүүлжээ.

— Ойлголоо.

Дуан Лин Тянь толгой дохихдоо Линь Цигийн талаарх үнэлгээгээ үл ялиг дээшлүүлэв.

Линь Ци бол ялагдлаа хүлээн зөвшөөрч чаддаг хүн байлаа.

Ийм хүн ирээдүйд гарцаагүй ер бусын нэгэн болно.

Линь Цигийн нүд тод гэрэлтэв.

— Гэхдээ чиний сэлмийн аргыг нэг л өдөр гарцаагүй дийлнэ! — гэж тэр өөртөө итгэлтэйгээр зарлав.

— Би хүлээж байя.

Дуан Лин Тянь үл ялиг инээмсэглэв.

— Би амласандаа хүрдэг. Одоо Линь овгийн хүмүүсээ дагуулаад явж болно.

Линь Цигийн хөмсөг үл ялиг таталдав.

— Баяртай.

Дуан Лин Тянь Линь Ци рүү толгой дохин, Кэ Эр болон Ли овгийн Гадна хүрээний шавь нарыг дагуулсаар худалдааны захыг орхин, Ли овгийн эдлэн рүү хамтдаа явлаа.

Эргэн тойрны хүмүүс ч аажмаар тарж эхлэв.

Тэдний сэтгэлд ганцхан нэр тод үлджээ: Дуан Лин Тянь!

Ли овогт хүч чадлаараа Ли Куангтай эн зэрэгцэх, бүр түүнээс давж мэдэх Гадна хүрээний нэгэн шавь байлаа.

— Ци ах аа, та миний асуултад хариулсангүй. Яагаад ямар ч шалтгаангүйгээр бууж өгсөн юм бэ?

Линь Вэй учрыг нь заавал олно гэсэн янзтай хөмсгөө зангидан асуулаа.

Линь овгийн бусад Гадна хүрээний шавь нар ч Линь Ци рүү харлаа. Тэдэнд ч бас адилхан асуулт байв.

— Өөрсдөө хар.

Линь Ци толгой сэгсрээд, дараа нь толгойгоо гэдийлгэн хоолойгоо бүгдэд харуулав.

— Энэ…

Линь овгийн Гадна хүрээний шавь нар бүгд алмайрч орхив.

Тэд Линь Цигийн хоолой дээр бүдэг цагаан сэлмийн мөр байгааг тодхон харж байлаа.

— Өнөөдөр тэр өршөөл үзүүлээгүй бол би аль хэдийн үхсэн байх байлаа.

Линь Ци санаа алдав.

Линь Вэйгийн нүд хорслоор гялалзав.

— Ци ах аа, Ли овогт харьяалагддаг ч овог нь өөр төдий нэгэн шавь чам руу ийм амь хороох дайралт хийж зүрхэлж байна! Хэрэв шийддэг нь би байсан бол манай Линь овгийн Дотоод хүрээний шавь нараар түүнд сургамж үзүүлж болох байлаа, — гэж тэр хэлэв.

Линь Цигийн царай барайв.

— Линь Вэй, би чамд анхааруулж байна! Өнөөдрөөс эхлэн Дуан Лин Тянь миний өрсөлдөгч. Энэ асуудлыг би өөрөө зохицуулна. Ухаан гаргаж хэрэггүй! — гэж тэр хатуу өнгөөр хэлэв.

— Тийм ээ.

Линь Вэй Линь Ци ингэж их уурлахыг анх удаа харсан тул яаран толгой дохин, хүлээн зөвшөөрч хариулав.

Гэвч толгойгоо бөхийлгөхдөө түүний нүдэнд дургүйцэл, хорслын ул мөр хэвээрээ гялалзаж байлаа…

Дуан Лин Тянь болон бусад нь гэрийн зүг явж байлаа.

— Дуан Лин Тянь, Линь Ци яагаад гэнэт бууж өгсөн юм бэ?

— Тийм ээ, түүнд ямар нэгэн хохирол учирсныг би огт анзаараагүй. Тэгсэн хэрнээ яагаад гэнэт бууж өгсөн юм бол?

— Дуан Лин Тянь, бидний мэдэхгүй ямар нэгэн далд учир байгаа юм биш үү?

……

Ли овгийн Гадна хүрээний шавь нар бүгд гайхсан харцаар Дуан Лин Тянь руу ширтэв.

— Ямар далд учир байх вэ дээ? Та нар зүгээр л сайн олж хараагүй. Дэмий чалчихаа боль.

Ли Ши Ши нарийхан, нуман хөмсгөө зангидлаа.

— Ши Ши эгч ээ, та учрыг нь мэдэж байгаа юм биш үү?

Тэр даруй Ли овгийн бүх Гадна хүрээний шавь нар харцаа Ли Ши Ши рүү шилжүүлэв.

Ли Ши Ши эхлээд Дуан Лин Тянь үүнд дургүйцээгүйг анзаарсныхаа дараа тайлбарлав.

— Та нар Линь Цигийн хоолой дээрх бүдэг цагаан сэлмийн мөрийг анзаараагүй гэж үү? Дуан Лин Тянь тэр цохилтоо зөөлрүүлсэн учраас хоолойнх нь арьсыг л нэвтэлсэн. Хэрэв арай гүн орсон бол Линь Ци гарцаагүй үхэх байлаа! — гэж тэр хэлэв.

Ли овгийн Гадна хүрээний шавь нар хэсэг зуур бүгд хөшиж орхив.

Дуан Лин Тянь ийм ер бусын хүчтэй гэж тэд огт төсөөлөөгүй байлаа…

Ганцхан сэлмийн цохилтоор хоолойг нь зүссэн хэрэг байв!

Тэдний зарим нь өмнө нь Дуан Лин Тянь сэлмийн аргаа хэрэгжүүлж, унаж буй арав гаруй навчийг нэг цохилтоор зүсэхийг харж байсан. Гэвч Дуан Лин Тяний сэлмийн арга жинхэнэ тулаанд хэрэгжихдээ ийм аймшигтай байна гэж бодоогүй ажээ.

Дуан Лин Тянь л өөрийн довтолгоо ингэж амархан бүтсэн цорын ганц шалтгааныг мэдэж байв. Тэр гэнэдүүлэн довтолсон юм.

Сэлэм Сугалах Аргыг гэнэдүүлэн ашиглах үед түүний сүр хүч Төгс төгөлдөр шатанд хүрсэн Гүн зэрэглэлийн дээд түвшний тулааны аргаас дутахгүй байлаа.

Ли овгийн эдлэнд буцаж ирсний дараа бүгд тарцгаав.

Дуан Лин Тянь, Кэ Эр хоёр Ли Ши Шитэй мэндэлснийхээ дараа гэртээ харив.

— Тэр надад Сэлэм Сугалах Аргыг зааж өгөх болов уу?

Ли Ши Ши сэлмийн ур чадварт үргэлж анхаардаг нэгэн байв. Тэрээр Гүн зэрэглэлийн доод түвшний сэлмийн арга болох Сүүдрийн Сэлмийг Төгс төгөлдөр шат хүртэл эзэмшсэн байлаа.

Салбар гэр бүлийн шавь учраас сэлмийн ур чадвараа ахиулахыг хүсвэл Дотоод хүрээний шавь болтлоо хүлээж, Тулааны Аргын Сангийн Танхимын хоёрдугаар давхраас Гүн зэрэглэлийн дунд түвшний тулааны арга сонгох ёстой байв.

Хамт байх хугацаандаа тэр Кэ Эрээс Сэлэм Сугалах Аргын сүр хүч Гүн зэрэглэлийн дунд түвшний сэлмийн аргатай эн зэрэгцдэг гэж сонсжээ.

Харин гэнэдүүлэн ашиглавал сүр хүч нь бүр Гүн зэрэглэлийн дээд түвшний сэлмийн аргатай ч дүйцэх байлаа!

Гэртээ ирээд Дуан Лин Тянь орон дээрээ биеэ сул тавин хэвтэв.

Өнөөдөр хөдөлгөөний аргаа бясалгаж, дараа нь Линь Цитэй ширүүн тулалдсан нь түүнийг бага зэрэг ядраажээ.

Залуу охин орны хажууд сууж, Дуан Лин Тяний хөлийг аяархан илж байлаа.

Ямар сайхан юм бэ!

Дуан Лин Тянь таатайхан амьсгаа гаргав.

Дуан Лин Тянь залуу охин ямар нэгэн зүйл хэлэх гэсэн ч тээнэгэлзэж байгааг анзаараад инээмсэглэн асуулаа.

— Кэ Эр, ямар нэгэн зүйл болоо юу? Чи одоо хүртэл өөрийгөө гаднын хүн гэж бодсоор байгаа юм биш биз дээ?

— Залуу эзэн, Ши Ши эгч таныг Сэлэм Сугалах Аргыг өөрт нь зааж өгөх эсэхийг асууж өгөөч гэж надаас хүссэн, — гэж залуу охин бага зэрэг тээнэгэлзэн хэлэв.

— Санаа нь ч сайхан юм аа… Намайг Сэлэм Сугалах Аргыг зааж өгөхөөсэй гэж бодсон учраас л чамайг эгч гэж дууддаг болсон юм биш биз дээ?

Дуан Лин Тяний нүд гялалзав.

— Залуу эзэн, Ши Ши эгч тийм хүн биш.

Залуу охин аяархан толгой сэгсрэв.

— Тэгвэл, Кэ Эр, чи намайг түүнд Сэлэм Сугалах Аргыг зааж өгөхөөсэй гэж хүсэж байгаа юм уу? — гэж Дуан Лин Тянь инээмсэглэн асуулаа.

— Кэ Эр залуу эзний шийдвэрийг дагана.

Залуу охин аяархан инээмсэглэхэд үзэсгэлэнт царай нь үл ялиг улайв.

Дуан Лин Тянь хэсэг чимээгүй бодлоо.

— Түүний Гүн зэрэглэлийн доод түвшний сэлмийн арга аль хэдийн Төгс төгөлдөр шатанд хүрсэн. Тиймээс илүү сайн сэлмийн арга эзэмшихийг хүсэж байгааг нь буруутгах аргагүй. Тэр миний Кэ Эртэй сайхан харьцаж, халамжилж байсан болохоор би түүнд өөр сэлмийн арга зааж өгье… Харин Сэлэм Сугалах Аргыг гэр бүлийн хүрээнээс гадагш хэзээ ч дамжуулахгүй! — гэж тэр аажуухан хэлэв.

Залуу охин тунгалаг нүдээ анивчин сониучирхав.

— Залуу эзэн, та Ши Ши эгчид ямар сэлмийн арга зааж өгөх гэж байгаа юм бэ? — гэж асуулаа.

— Зэрэгцээ Сүүдрийн Сэлэм!

Энэ нь Гүн зэрэглэлийн дээд түвшний сэлмийн арга байлаа.

Энэ бол Дуан Лин Тянь Дахин Төрсөн Тулааны Эзэн Хааны дурсамжаас олсон бүрэн гүйцэд сэлмийн аргуудын нэг юм.

Үр нөлөө нь Линь Цигийн саяхан хэрэгжүүлсэн Давхарласан Дүрсүүдтэй төстэй боловч бага зэрэг өөр байлаа. Харин сүр хүчээрээ түүнээс огт дутуугүй байв.

Анх Дуан Лин Тянь Ли Ши Шид Гүн зэрэглэлийн дунд түвшний сэлмийн арга заахаар төлөвлөж байлаа.

Гэвч жаахан бодсоны эцэст өөр шийдвэр гаргав.

Дахиад сар хагасын дараа жил бүрийн Овгийн тулааны тэмцээн болно.

Ли Ши Ши одоогийн хүчээрээ Дотоод хүрээний шавь болох нь асуудалгүй байлаа.

Дотоод хүрээний шавь болбол тэр Тулааны Аргын Сангийн Танхимын хоёрдугаар давхарт орж, Гүн зэрэглэлийн дунд түвшний тулааны арга сонгох боломжтой болно.

Тиймээс түүнд Гүн зэрэглэлийн дунд түвшний сэлмийн арга өгөх шаардлагагүй байв.

Хэд хоногийн дараа Дуан Лин Тянь Зэрэгцээ Сүүдрийн Сэлмийг бичиж дуусаад, Кэ Эрыг Ли Ши Шиг дуудаж ирэхийг хүсэв.

— Зэрэгцээ Сүүдрийн Сэлэм, Гүн зэрэглэлийн дээд түвшний сэлмийн арга гэж үү?

Ли Ши Ши Дуан Лин Тяний өөрт нь зориулан гараар бичсэн дэвтрийг үзэж дуусаад, тунгалаг хүүхэн хараа нь агшин зуур агшиж, догдолсон шинж царайд нь тодров.

— Зарим шалтгааны улмаас би чамд Сэлэм Сугалах Аргыг зааж чадахгүй. Тиймээс оронд нь энэ сэлмийн аргыг өгье… Гэхдээ надад нэг нөхцөл бий.

Ингэж хэлээд Дуан Лин Тянь Ли Ши Ши рүү тогтон ширтэв.

— Ямар… ямар нөхцөл?

Энэ мөчид Ли Ши Ши Дуан Лин Тяний халуун харц хувцсыг нь нэвт цөмлөн урах мэт санагдаж, хоолой нь үл ялиг чичирлээ.

— Энэ сэлмийн аргыг би чамд өгсөн гэдгийг чи хэнд ч хэлж болохгүй. Санаарай, хэн ч гэдэг нь хэн ч гэсэн үг шүү!

Дуан Лин Тянь түүнд нөхцөлөө хэлэв.

— Мэдээж!

Ли Ши Ши яаран толгой дохиж, сэтгэлдээ сая нэг тайвшрав.

Тэгэхээр ердөө энэ л нөхцөл байж.

Тэр бүр…

Дуан Лин Тянь Ли Ши Ши рүү толгой дохив.

— Одоо явж болно, — гэж тэр хөндий өнгөөр хэлэв.

Ли Ши Ши шүдээ зуун, түүнд дахин талархаад гарч одов.

Гарсныхаа дараа Ли Ши Шигийн сэтгэл хоосорч байлаа.

Дуан Лин Тяний өмнө түүний дур булаам чанар ямар ч үнэ цэнгүй болчихдог юм болов уу гэж тэр хүртэл эргэлзэв.

Дуан Лин Тяньтай дотносож эхэлснээсээ хойш тэр нэг ч удаа Ли Ши Ши рүү зохих ёсоор харж байгаагүй.

Дуан Лин Тяний зөөлөн зан үргэлж дэргэдэх залуу охинд л зориулагддаг байв.

Заримдаа Ли Ши Ши өөрөө ч үүнийг бишрэл үү, эсвэл атаархал уу гэдгийг мэддэггүй байлаа.

Хэзээнээс гэдгийг нь мэдэхгүй, магадгүй Дуан Лин Тянь Сэлэм Сугалах Аргыг анх удаа хэрэгжүүлсэн тэр үеэс хойш энэ эрийн сүүдэр түүний сэтгэлд тодорчээ.

Дуан Лин Тянь орон дээрээ хэвтэн тааз ширтэж байснаа ямар ч шалтгаангүй инээв.

Эмэгтэйчүүдийн дунд орж гарсан ч нэг ч навч наалдуулалгүй гардаг зэвсгийн мастер Дуан Лин Тянь Ли Ши Шигийн тээж явсан өчүүхэн сэтгэлийг яаж анзаарахгүй байх билээ.

Эцсийн эцэст Ли Ши Ши Кэ Эртэй адилгүй.

Кэ Эрийн бүх ертөнцөд зөвхөн Дуан Лин Тянь л байлаа.

Харин Ли Ши Ши өөрийн хөөцөлдөх мөрөөдөлтэй. Тэр Дуан Лин Тяньд сэтгэлтэй байсан ч энэ нь ердөө л цэвэр ариун залуу охины дурлал байв.

Байгалийн жам л гэсэн үг.

Гойд эр хүн эмэгтэй хүний сэтгэлийг үргэлж амархан татдаг.

Мэдээж, энэ нь Дуан Лин Тянь заавал ганцхан эхнэртээ үнэнч байх ёстой гэсэн үг биш.

Хэрэв түүнд үнэхээр хайртай, түүний төлөө бүхнээсээ татгалзахад бэлэн нэгэнтэй учирч, тэр охинд өөрөө ч бас сэтгэлтэй болбол ийм боломжийг амархан алдан өнгөрөөхгүй.

45-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Дайны эзэн тэнгэр өөд цойлно45-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах