Харанхуй сүнсний жимсний тухай Дахин Төрсөн Тулааны Эзэн Хаан хоёр амьдралынхаа туршид сонсож байсан ч, нэгийг нь ч харж байгаагүй.
Энэ нь Харанхуй сүнсний жимс ямар ховор болохыг харуулж байлаа.
Харанхуй сүнсний жимсийг жирийн хүн идвэл, бие чийрэгжүүлэх явцаа тэр даруй дуусгаж, гурван сарын дотор Бие Чангаруулах шатны есдүгээр түвшинд хүрч чадна…
Үнэхээр тэнгэр сөрсөн зүйл байлаа!
— Есөн Лууны Тулааны Захирагчийн Аргын Сүнслэг Могойн Хэлбэр өвөрмөц учраас би одоо хүртэл ахиц гаргаж чадаагүй. Магадгүй энэ жимс миний хувьд эргэлтийн цэг болж мэднэ.
Дуан Лин Тянь гүн амьсгаа аваад, сэтгэл дэх догдлолоо аажмаар дарав.
Ийм аз тохионо гэж тэр огт төсөөлөөгүй байлаа.
Энэ таатай гэнэтийн бэлэг үнэхээр асар том байлаа.
Харин үлдсэн хоёр бараан нил ягаан сүнслэг жимс ч мөн адил маш ховор байв.
Нил ягаан өргөст жимс.
Энэ бол маш хортой сүнслэг жимс байлаа. Хүн идвэл тэр даруй үхнэ.
Харин хорт араатан идвэл түүнд тэжээл болдог ажээ.
— Залуу эзэн, хоёуланг нь авч явъя.
Залуу охин хоёр нударганы хэмжээтэй питоны өндгийг хэдийн гартаа барьчихсан, Дуан Лин Тянь руу горьдлого дүүрэн харж байлаа.
— Эх нь үхсэн юм чинь, хоёуланг нь гэртээ аваад харья.
Дуан Лин Тянь толгой дохив.
Нил ягаан өргөст жимснүүд илт боловсорсон байлаа. Хар питон тэдгээрийг одоо хүртэл идээгүй байсан нь хоёр үр төлдөө үлдээсэнтэй холбоотой бололтой.
Дуан Лин Тянь Нил ягаан өргөст жимснүүд болон Харанхуй сүнсний жимсийг түүж аваад, Кэ Эрийн хамт агуйгаас гарлаа.
Кэ Эрийн харц гар дээрээ барьсан хоёр питоны өндгөөс огт салсангүй. Түүний тунгалаг нүдэнд эхийн хайр гэрэлтэж байлаа…
— Кэ Эр, чи тэнд намайг хүлээж бай.
Дуан Лин Тянь ухаан алдсан мэт хэвтэж буй нэгэн залуугийн дэргэд очив.
Хурц мэдрэхүйнхээ ачаар Дуан Лин Тянь залуугийн биеэс дарагдсан алах санаа цацарч байгааг мэдэрлээ.
Тэрхүү алах санаа өөрийг нь чиглэж байв!
— Жүжиглэхээ боль. Амьсгал чинь чамайг илчилчихлээ, — гэж Дуан Лин Тянь намуухан хэлэв. Залуугийн нүдэнд айдас тодрох тэр агшинд Нил ягаан солирын уян сэлэм нь аль хэдийн чимээгүйхэн залуугийн зүрхийг нэвт сүлбэсэн байлаа.
Анх Дуан Лин Тянь ийм хэрэгтэй тулгарна гэж огт бодоогүй.
Тиймээс тэр Кэ Эрийн хамт Ли овгийн сүлд бүхий хувцсаа солиогүй байв.
Одоо энэ залууг алсан цагт л ирээдүйд гарах хүндрэлээс зайлж чадна.
Өмнө нь зэвсгийн мэргэжилтэн байсан Дуан Лин Тянь хүний сэтгэл ямар хорон болохыг маш сайн мэддэг байлаа.
Тэр залуу түүн рүү алах санаа чиглүүлсэн нь ч бас нэг шалтгаан байлаа.
Дуан Лин Тянь эргэн тойрныг нэг бүтэн тойрч үзээд, долоон хүний дөрвийг нь хар питон алсныг анзаарав. Өөрийнхөө саяхан хөнөөсөн залууг нэмбэл, амьд үлдсэн хоёр хүн байлаа.
Хоёр маш бүдэг алах санаа түүний мэдрэхүйд бараг мэдэгдэхгүй хүрэв.
Тэд сэрүүн байсан ч ухаан алдсан дүр эсгэж байлаа.
Эргэн тойрон нам гүм байсан тул Дуан Лин Тяний чих үл ялиг хөдөлж, тэдний хурдан, түгшсэн амьсгалыг тод сонслоо.
Дахиад хоёр сэлэмний цохилт шууд тэдний зүрхийг нэвт сүлбэв!
Нөгөө хоёрыг хөнөөсний дараа Дуан Лин Тянь тэдэнд байсан илүү үнэ цэнтэй олзыг цуглуулав.
Тэр хар питоны сэгийг нэг харснаа, хэсэглэн авах бодлоо орхиж, Кэ Эр рүү аажмаар алхлаа.
Хагас цагийн дараа.
Дуан Лин Тянь зүрхийг нь нэвт сүлбэсэн байх ёстой намхан, бүдүүн залуугийн бие чичирлээ. Тэр зовж байж нүдээ нээгээд, халааснаасаа эмийн үрэл гарган авахыг хичээн, арайхийн залгив.
Хэсэг хугацааны дараа.
Намхан, бүдүүн залуугийн цээжнээс урсах цус эцэст нь тогтов.
— Туйлын Туяаны Хотын Ли овгийн хүн ээ, миний зүрх төрөлхийн хажуу тийш байрласан гэж чи огт төсөөлөөгүй биз дээ.
Намхан, бүдүүн залуу зовж байж өндийн суухад, царай нь туйлын баргар байлаа.
Зүрх нь хажуу тийшээ байрласан учраас тэр амьд үлдэж чаджээ.
Гэтэл гэнэт ямар нэгэн зүйл анзаарсан мэт намхан, бүдүүн залуугийн царайд айдас тодорч, тэр яаран зугтав.
Түүнийг зугтсаны дараа.
Асар том дүрс агшин зуур мянган метрийг туулан, уур хилэн шингэсэн хачирхалтай архиралт гаргасаар гэнэт бууж ирэв…
Туйлын Туяаны Хот, Сяо овгийн өргөө.
Уудам, тансаг хашаан дотор хатгамалтай хувцас өмссөн залуу гарч ирэв. Түүний царай түгшүүртэй харагдана.
— Тэр Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэн чинь бараг л бурханлаг зүйл байна! Миний одоогийн бясалгалын түвшинд Бие чийрэгжүүлэх үрэл уувал ахиц гаргахад дор хаяж тав орчим хоног зарцуулна. Харин тэр Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэнээр эмийн ваннд орвол, хоёрхон хоног шингээсний дараа ахиц гаргаж чадна!
Хатгамалтай хувцас өмссөн залуу хоёр бие хамгаалагчийнхаа хамт Сяо овгоос гарч, худалдааны зах дээр ирлээ.
— Менежер ээ, надад Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэний дахиад зуун порц өгөөч!
Хатгамалтай хувцас өмссөн залуу эмийн дэлгүүрт ормогцоо хүсэлтээ шууд хэлэв.
Эмийн дэлгүүрийн менежер хатгамалтай хувцас өмссөн залууг яаран орж ирэхийг хараад, Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэн ямар ч үр дүнгүй байжээ, тиймээс залуу дэлгүүрийнх нь нэр хүндийг гутаахаар ирж байна гэж боджээ.
Гэвч залуу ийм зүйл хэлнэ гэж тэр огт төсөөлөөгүй.
Зуун порц гэж үү?
Менежерийн зүрх салганав.
— Залуу эзэн Сяо, өнөөдөр өгөх боломжгүй байна. Би одоохондоо нөөцөө нөхөж амжаагүй. Нөгөөдөр ирвэл ямар вэ?
Менежер гашуунаар инээмсэглэв.
— Та ер нь юу бодож байсан юм бэ? Ийм сайн эмийн шингэн байхад нөөцөө нэмж бэлдэхгүй байх гэж. Энэ таван мянган мөнгийг урьдчилгаа болгож ав. Би нөгөөдөр ирж авъя.
Хатгамалтай хувцас өмссөн залуу хөмсгөө зангидан, таван мянган мөнгийг тавиад том алхаагаар гарч одов.
— Нөгөөдөр…
Менежерийн царай зовнисон байлаа.
Тэр өмнө нь нөгөөдөр гэж зүгээр л аман дээрээ хэлсэн бөгөөд Сяо овгийн залуу хэзээ эргэж ирэхийг огт мэдээгүй байв.
Одоо тэр бага зэрэг харамсав. Хэрэв үүнийг эрт мэдсэн бол Сяо овгийн залууд Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэнээс илүү ихийг зарж болох байжээ.
— Менежер ээ, юу болсон юм бэ? Яагаад царай чинь ийм зовнисон байна?
Яг тэр мөчид нэгэн дуу сонсогдов.
Менежерийн харц тэр даруй гялалзан, аврагчаа олсон мэт баярлав. Тэр ирсэн хүнийг угтахаар яаран очлоо.
Ирсэн хүн нь үнэхээр Дуан Лин Тянь байв!
Хар питоны үүрийг орхисныхоо дараа тэр Кэ Эрийн хамт Туйлын Туяаны Хотод буцаж иржээ.
Тэд эхлээд аяллынхаа олзыг зарж, гурван мянган мөнгө болгожээ.
Дараа нь тэр гэнэт Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэний борлуулалт ямар байгааг мэдэхийг хүсээд, эмийн дэлгүүрт ирсэн юм.
— Менежер ээ, та…
Дуан Лин Тянь бага зэрэг сандарсан байдалтай буй менежерийг гайхсан харцаар харлаа.
— Үйлчлүүлэгч ээ, таны манай дэлгүүрт борлуулахаар тавьсан Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэн бүгд зарагдсан.
Менежер мянган мөнгө гарган, бага зэрэг догдолсон байдалтай Дуан Лин Тяньд сунгав.
— Тэгвэл, менежер ээ, одоо танд нөөц хэрэгтэй байна уу? — гэж Дуан Лин Тянь аяархан инээмсэглэн асуув.
— Тийм ээ, тийм! Та хэдийг өгч чадна, төдий хэмжээгээр нь бүгдийг авна! — гэж менежер яаран хэлэв. Дуан Лин Тянь нийлүүлэлтээ тасалчих вий гэхээс тэр туйлын их айж байлаа.
— Энд ашигладаггүй өрөө бий юү? — гэж Дуан Лин Тянь менежерээс асуув.
— Байгаа, үйлчлүүлэгч ээ. Танд хэрэгтэй юу?
Менежер алмайрав.
— Тийм ээ. Цаашдаа эмийн шингэнээ энд найруулна.
Дуан Лин Тянь толгой дохив.
— Үйлчлүүлэгч ээ, Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэнийг та өөрөө найруулсан юм уу? — гэж менежер хүүхэн хараа нь агшин, гайхан асуув.
— Зүгээр л нэг эмийн шингэн шүү дээ. Үүнд ингэтлээ хөөрөх ямар хэрэг байна?
Дуан Лин Тянь үл тоосон янзаар инээмсэглэв.
Менежерийн амны булан татвалзав. Урд нь зогсож буй залуу зориуд ингэж хэлэв үү гэж тэр гайхлаа.
Бие чийрэгжүүлэх үрлийг бүрэн давсан эмийн шингэн жирийн нэгэн эмийн шингэн гэж үү?
— Өнөөдөр би энд ирсэн юм чинь, надад хэдэн эмийн материал бэлдээд өг. Одоо танд жаахныг найруулж өгье.
Дуан Лин Тяний хүсэлтийн дагуу менежер бүх зүйлийг маш хурдан бэлдэж дуусгав.
Өмнө нь овоолон тавьсан хямд эмийн материал, дараа нь өрөөнд байгаа том ваарыг харсан менежерийн амны булан татвалзаж эхлэв…
Эдгээр харьцаагаар бодвол Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэн найруулах өртөг бараг үгүйтэй адил байлаа.
Хэрэв энэ том ваарыг ирмэг хүртэл нь дүүргэвэл дор хаяж хоёр мянга орчим порц Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэн гарна, тийм биз?
Дуан Лин Тянь, Кэ Эр хоёр эмийн материалаа бэлдэх гэж байхад менежер сэтгэл дэх догдлолоо дарж, өөрийгөө барин битүү өрөөнөөс гарч, хаалгыг араасаа хаав.
Кэ Эрийн тусламжтайгаар Дуан Лин Тянь том ваар дүүрэн Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэнийг нэг цагийн дотор найруулж дуусгав.
Дараа нь тэр өрөөнөөс гарч, эмийн дэлгүүрт буцан орлоо.
— Менежер ээ, Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэнийг порц болгон хуваахыг танд даатгая.
Дуан Лин Тянь менежер рүү аяархан инээмсэглэв.
Менежер жижиг өрөөнд түр орж байснаа, царай нь гэрэлтсээр дахин гарч ирэв.
— Хүндэт үйлчлүүлэгч ээ, тэр том ваар дүүрэн Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэн дор хаяж хоёр мянган порц болох нь… Би одоо хоёр мянган порцын мөнгийг танд өгөөд, зөрүүг нь дараа нь тооцож болох уу? — гэж менежер асуув.
— За. Харин зарцуулсан эмийн материалын зардлыг илүү гарсан порцын мөнгөнөөс хасчих.
Дуан Лин Тянь толгой дохин, менежерээс мөнгөн дэвсгэртүүдийг авлаа.
Хоёр зуун мянган мөнгөний дэвсгэртүүд Дуан Лин Тяний гарт нэлээд хүнд санагдав.
— Хэрэггүй ээ. Тэр эмийн материалууд нийлээд мянган мөнгө ч хүрэхгүй. Надаас өгсөн бэлэг гэж бодоорой.
Менежер нөхцөл байдлыг зохицуулахдаа ихэд хэрсүү байлаа.
Хэрэв урьд нь хэн нэгэн менежерт мянган мөнгө ч хүрэхгүй эмийн материалыг хоёр зуун хорин мянган мөнгөний үнэ хүрэх эмийн шингэн болгож болно гэж хэлсэн бол, зодуулж үхэх байсан ч тэр итгэхгүй байв.
Харин одоо баримт нь нүдний өмнө ил байхад итгэхээс өөр арга түүнд байсангүй.
— Менежер ээ, та ийм шулуун шударга байхад би авъя. Ингэвэл ямар вэ? Та Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэний үнийг зохих хэмжээгээр нэмэгдүүлж болно. Миний эцсийн нөхцөл гэвэл… надад наян хувь, танд хорин хувь оногдоно.
Дуан Лин Тянь менежер рүү гүнзгий харлаа.
— Баярлалаа, үйлчлүүлэгч ээ!
Менежер гүнзгий амьсгаа авав.
Залуу зөөлрөн зөвшөөрсөн тул Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэний үнийг өөрчлөх боломжтой болсноо тэр мэдэж байлаа.
— Аан, тийм. Ли овгийн тулааны тэмцээн дуусахаас өмнө би энд дахиж ирэхгүй. Тиймээс хэдхэн хоногийн дотор Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэнийг бүгдийг нь зараад дуусгаж болохгүй шүү… Ховор зүйл илүү үнэ хүрдэг. Менежер ээ, та ухаалаг хүн.
Менежерт сүүлчийн үгээ хэлсний дараа Дуан Лин Тянь, Кэ Эр хоёр түүний цочирдсон харцны дор Ли овгийн өргөө рүү буцлаа.
— Залуу эзэн, мөнгө олох ийм амархан байдаг гэж би бодсонгүй.
Кэ Эр бага зэрэг догдолсноос болж нүүр нь үл ялиг улайжээ.
— Ха ха… Кэ Эр, хүн бүр чиний залуу эзэн шиг мөнгө олох ийм чадвартай байдаггүй юм.
Дуан Лин Тянь чангаар инээлээ.
Үүлэн Тив даяар Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэнийг хэрхэн найруулахыг зөвхөн Дуан Лин Тянь болон Ли овгийн Их ахлагч хоёр мэддэг байсан байх.
Харин Долоон Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэнийг хэрхэн найруулахыг зөвхөн Дуан Лин Тянь мэддэг байлаа.
Гэртээ буцаж ирээд ээжтэйгээ мэндэлснийхээ дараа Дуан Лин Тянь яаран өрөөндөө орж, Харанхуй сүнсний жимсийг идэв.
Тэр даруй Дуан Лин Тянь дулаан бөгөөд хязгааргүй эмийн хүч бүх биеийг нь дүүргэхийг мэдэрлээ.
Амийн цус нь асар хурдтайгаар хүчирхэгжиж, махан бие нь бүх хурдаараа хувиралд орж байлаа…
Хашаанд.
— Кэ Эр, энэ ямар өндөг вэ?
Кэ Эр ширээн дээр тавьсан хоёр питоны өндгийг харсан Ли Роу сониучирхан асуув.
— Хатагтай, эдгээр бол хар питоны өндөг.
Кэ Эр инээмсэглэв.
— Хар питон?
Ли Роугийн хүүхэн хараа агшив.
Тэр цусанд шунасан хар питон гэдэг харгис араатныг мэдэх нь мэдээж.
— Кэ Эр, юу болсон юм бэ? — гэж Ли Роу асуув.
Кэ Эр Дуан Лин Тяньтай хамт аялсан үеэр болсон бүхнийг дуулгавартайгаар ярьж өглөө.
— Тэгэхээр та хоёр зүгээр л аз түшиж, бэлэн олз хүртсэн бололтой.
Ли Роу инээлээ.
— Хатагтай, залуу эзэн тэдгээр залуусыг аврахаар юу ч хийгээгүй. Тэгсэн нь нэг их сайхан хэрэг биш биз дээ?
Кэ Эр ягаахан жижиг уруулаа цорвойлгон, тунгалаг нүдээрээ Ли Роу руу харж анивчив.
Кэ Эр Дуан Лин Тяний өмнө юу ч хэлээгүй ч, сэтгэлдээ бага зэрэг тавгүй байлаа.
Түүний цэвэр ариун, энгийн ертөнцөд тэдгээр залуус, охидод хар питоныг агнан алахад нь туслах ёстой байсан мэт санагджээ.
— Кэ Эр, энэ асуудалд Тянь буруу зүйл хийгээгүй гэж би бодож байна. Хар питон чамайг гэмтээж болох байсан гэдгийг дурдах ч хэрэггүй. Чи үнэхээр тэдэнд хар питоныг алахад нь тусалсан байлаа ч, хар питоны хамгаалж байсан эрдэнэсийг авахын тулд тэд та хоёрын эсрэг хүч хавсран дайрах байсан байж мэднэ.
Ли Роу тэвчээртэй бөгөөд зөөлөн тайлбарлав. Тэр Кэ Эрээс хавьгүй ихийг туулсан учраас хүний сэтгэл ямар хорон байдгийг мэддэг байлаа.
Эрдэнэсийн төлөө төрөл садан хоорондоо бие биеэ хөнөөх явдал хаа сайгүй байдаг, танихгүй хүмүүсийн тухайд бүр ч ярих хэрэггүй.
— Хмм, Кэ Эр тэр үед ингэж ихийг бодоогүй. Цаашдаа залуу эзний үгэнд орно.
Кэ Эр аяархан толгой дохиж, сэтгэл нь аажмаар тайвшрав.
Тэр мөчөөс хойш Кэ Эр Дуан Лин Тяний ямар ч шийдвэрт дахин эргэлзсэнгүй…
Кэ Эрийн ертөнцөд Дуан Лин Тянь тэнгэр нь, бүх зүйл нь байлаа.