Мөнхийн амьдрал чөтгөр мангасыг устгахаас эхэлнэ

40-р анги

40-р анги — Бичин чөтгөр эрдэнэ өргөв

Сонсох

Шень И хар төмөр мэт бараан гэрэл цацруулах ёслолын урт сэлмийг газраас авав. Өмнөх сэлэмтэй нь харьцуулахад энэ зэвсэг илүү нарийхан, шулуун. Ир нь царцааны далавч мэт нимгэн.

Гэсэн ч хуучин сэлмээс нь хэд дахин хүнд байлаа. Яавч энгийн зэвсэг биш. Гэтэл ийм эрдэнийн сэлэм хүртэл өөрийнх нь арьсыг нэвтэлж чадсангүй.

Алтан наран найман эрдэнийн нууцлаг биеийн нөлөө Шень Игийн төсөөллөөс ч давжээ. Жан махчны хэлснээр энэ бол Алмаазан хаалганы Анхны зэрэглэлийн бие хатуужуулах эрдмийг суурь болгон өөрөө ургуулж гаргасан арга төдий. Хэрэв Алмаазан хаалганы бүрэн Хаш шингэний зэрэглэлийн эрдмийг авч чадвал…

Түүний бие ямар аймшигтай хэмжээнд хүрэх бол? Шень И толгой сэгсрээд шинэ сэлмээр Юань Тунтянийн хэвлийг нээн, араатны мөн чанарын цөмийг гаргаж авлаа. Дараа нь залуу бичин чөтгөрийн цогцос руу очиж мөн адил араатны мөн чанарын цөмийг нь авав.

Эцэст нь хар хуйг газраас авч, урт сэлмээ дотор нь хийлээ. Харамсалтай нь энэ эрдэнийн сэлэм нэргүй байв. Шень И хэсэг бодсоноо, ир нь хар, хуй нь ч бэх шиг тас хар болохоор “Хоёр хар” гэж нэрлэлээ.

Тэр нүдээ өргөн системийн самбараа дуудлаа.

【Анхны зэрэглэлийн төгс түвшинд хүрсэн бичин чөтгөр устгав.】

【Нийт амьдралын хугацаа: 774 жил】

【Үлдсэн амьдралын хугацаа: 197 жил】

【Шингээлт дууслаа】

【Анхны зэрэглэлийн сүүл шатны бичин чөтгөр устгав.】

【Нийт амьдралын хугацаа: 631 жил】

【Үлдсэн амьдралын хугацаа: 270 жил】

【Шингээлт дууслаа】

【Чөтгөрөөс авсан насны нөөцийн үлдэгдэл: 651 жил】

“…”

Бичин чөтгөрүүд эхлээд түүнд эрдэнийн сэлэм үлдээжээ. Одоо бүр ийм их насны нөөц өглөө. Уг нь сэтгэл нь ихэд догдлох ёстой байлаа.

Гэвч Шень И ширээн дээр нямбай өрсөн гавлын ясууд руу нэг харахад яагаад ч юм тэр догдлол нь ихэд намжив. Тэр эргэн хүмүүсийн зүг алхлаа. Чэнь Жи чимээгүй босож, араас нь дагав.

Үүнийг хараад Ню овгийн ах дүү хоёр, Жан Даху нар ч яаран газраас бослоо. Гэсэн ч царайд нь айдас хэвээр. Шень дарга угаасаа нэг их энэрэнгүй хүн биш.

Гэхдээ сая харсан зүйлтэй харьцуулбал бараг өршөөнгүй хүн гэж хэлж болохоор. Чөтгөрийг өөрийн гараар нялцайсан мах болтол нь нударгалж буйг харах нь эгэл харуул түшмэдэд хэтэрхий хүчтэй цочрол байлаа. Энэ дүр зургийг хэдэн өдөр, бүр хэдэн долоо хоногийн дараа л толгойноосоо гаргаж чадах биз.

“Юугаа гөлрөөд байгаа юм? Одоо зайлцгаа!”

Шень И холдон явахыг хараад Жан махчин газар сөхөрсөн цэрэг, харуулууд руу хэдэнтээ өшиглөв. Дотроо харин арай гэж тайвширлаа. Үхвэл таарах Лю данс хөтлөгчөөс ялгаатай нь эдгээр залуус ердөө хошууны захиргааны гар дахь зэвсэг байв.

Лю данс хөтлөгчийн толгой унасны дараа тэд Шень И рүү дайрч зүрхлээгүй. Жан махчин Шень И уурласандаа эдгээр эгэл хүмүүсийг хамтад нь хядах вий гэж түрүүнээс хойш санаа зовж байлаа. Алмаазан хаалга буддын шашинтай бага зэрэг холбоотой.

Жан махчин үйлийн үр гэдэгт нэг их итгэдэггүй ч хэт их хүн алах нь оюун санаанд нөлөөлж, бүр тулааны бясалгал нь гажихад хүргэж болохыг мэднэ. Тийм хэрэг байхгүй. Хошууны захиргааны ялзралыг цэвэрлэсний дараа эдгээр цэргийг хариуцах өөр хүмүүс гарч ирнэ.

Сайн сургаж чадвал хошууны хамгаалалтын тулгуур хэвээр байж чадна. Шулуухан хэлбэл, эднийг бүгдийг нь алчихвал хотыг хэн хамгаалах юм?

Цөөхөн хэдэн тулаанч өдөр шөнөгүй хот манаж чадахгүй.

“Амийг өршөөсөн Шень түшмэлд баярлалаа!”

Газар өвдөглөсөн залуус эцэст нь амьсгаа авч, Шень Игийн явсан зүг рүү дахин дахин мөргөв. Жан махчин саяхан зугтсан Туранхай ламыг санаснаа ногоон дээлтэй зэрэмдэг цогцос руу харав.

“Тэгээд энэ хүн…” гэж түүнийг түгдрэхэд залуусын нэг яаран хариулав.

“Лю данс хөтлөгчийг чөтгөр алсан. Бид мэдэж байна.”

Чөтгөртэй тулалдах зориг тэдэнд байхгүй байж болох ч нөхцөл байдлыг унших ухаан бий. Байюнь хошуу дууслаа. Шень И чөтгөрүүдийг нэг нэгээр нь алж байна.

Энэ мэдээг цааш нуух ямар ч боломжгүй. Сүүлийн гурван жил хошууны захиргаа тайлан бүрдээ хот амгалан, ард иргэд тайван, чөтгөрийн гай үгүй, үймээн самуун байхгүй гэж бичиж ирсэн. Хэрэв үнэн илэрвэл хошууны захирагчийн толгой лав мөрөн дээрээ тогтохгүй.

Чөтгөрийн хэрэг сүүлийн хэдхэн хоногт гэнэт олширсон ч хошууны захирагч асуудал буруу тийш эргэж байгааг аль хэдийн мэдэрсэн бололтой. Тиймээс л өнөөх хүчирхэг хүнийг дагуулан явуулжээ. Туранхай лам амь тавин зугтсаныг бодоход, одоо хэн нь нядлуулах хурга болсныг бүгд ойлгожээ.

“Хн!”

Жан махчин ханцуйгаа сэгсрээд Шень Игийн араас яаран алхав. Сэтгэл нь жаахан бухимдалтай. Шень И хоёр чөтгөрийг ганц ч сэв авалгүй хялбархан устгасан.

Харин өөрөө Туранхай ламыг ч барьж чадсангүй. Тэгвэл өнөөдрийн тэр хүч сорьсон тулаан юу байсан юм? Шень И өөрт нь зүгээр нэг хүчээ хэмнэж тулалдсангүй, бараг бүх хүчээ нууж байсан байна! Тэгсэн атлаа өөрийг нь “ахмад эрхэм” гэж дуудсаар байсныг бодохоос Жан махчны нүүр халуу оргив.

Шөнө орой. Хошууны захирагчийн өргөө. Гол танхимд хөгшин хошууны захирагч улаан модон сандалд сууж, цагаан дотуур хувцас, богино өмдтэй хөлөө модон савтай усанд дүржээ.

Нүдээ анисан чигээрээ хуруугаараа сандлын түшлэгийг түгшүүртэй товшино. Ус аль хэдийн хөрсөн ч анзаарсангүй. Бодол нь өөр газар байлаа.

Шөнийн харуулын мод гурвантаа дуугарчээ. Одоо бол хэрэг аль хэдийн дууссан байх ёстой. Сүн Чанфэн, тэр муу Лю данс хөтлөгч хоёр үнэхээр “сайн нүдтэй” хүмүүс.

Нэг нь олж сонгож, нөгөө нь өсгөж торниулсаар өөрт нь ийм том гай бий болгожээ. Тэд урьд нь бүр “тэр жижиг харуул түшмэл байгаа болохоор чөтгөрүүд сэтгэл хангалуун, ямар ч гомдолгүй” гэж ярьдаг байсан. Одоо тэдний цогцос хадгалах өрөөнд хэвтэж байна.

Яаж гомдоллох юм? Хэрэв Шень И энэ нутгийн бүх чөтгөрийг өөрийн гараар цэвэрлэж чадах хосгүй тулаанч байсан бол өөр хэрэг. Хошууны захирагч түүнийг мөнгө, гоо бүсгүйгээр дутаахгүй байлаа.

Гэтэл одоогийн Шень Игийн чадал дутуу дулимаг. Бүх чөтгөрийг устгаж чадахгүй атлаа гай тарихдаа гарамгай.

Үхэх ёстой!

“Яагаад одоо л ирж байгаа юм?”

Хошууны захирагч нүдээ нээж, хаалгаар эмх замбараагүй дайран орж ирсэн бараа руу харав.

“Хурдан! Надад өгөх ёстой мөнгөө бүгдийг нь тэргэнд ач! Би Цинжоу руу буцна. Яг одоо явна!”

Туранхай лам амьсгаадан хоёр гурван алхам ойртож ирээд, хошууны захирагчийн гайхсан харцан дор хөгшний захнаас шүүрч авав.

“Чи… юу яриад байна? Миний багш чамайг намайг хамгаал гэж явуулсан. Энд ирээд хэдхэн сар болж байхад явах гэж байгаа юм уу?”

“Чамайг хамгаална гэж ёстой гонж! Тэр Лю гэдэг муу шаар ямар тэнэг чөтгөрүүдтэй хуйвалдсанаа мэддэг юм уу? Өнөөх аймшигт эрийг өдөочихлоо. Одоо зугтахгүй бол тэр хаалгыг эвдэж орж ирээд миний толгойг авна!”

Туранхай ламын нүд цусаар дүүрчээ.

Тэр Байюнь хошуунд амархан мөнгө олох гэж ирсэн болохоос амиа өгөх гэж ирээгүй. Ийм зэлүүд жижиг газарт яаж ийм аймшигтай тулаанч төрдөг байна аа?

“Эхлээд намайг тавь! Юундаа ингэтлээ яараад байгаа юм? Тэр чинь ердөө нэг харуул түшмэл, төрийн хүн. Та нар шиг жянхугийн тулаанч биш!”

Хошууны захирагч улам уурлаж, Туранхай ламын хурууг захнаасаа салгахыг оролдов.

Гэтэл санаанд оромгүйгээр Туранхай ламын гар үнэхээр сулраад салчихав. Хошууны захирагч хөшив. Туранхай ламын бүх бие суларч, хоолойноос нь нарийхан зүү цухуйж байлаа.

Дараагийн мөчид чихрийн баримал өлгөсөн мод үүрсэн туранхай залуу инээмсэглэсээр танхимд орж ирэв. Тэр үлээгч нарийн хоолойгоо хураалаа. Араас нь тэрэгчин, баян худалдаачин, бүр гуйлгачин хүртэл орж ирэв.

Арваад хүн дараалан танхимд орж, өөр өөрсдийн суудлыг эзэллээ. Тэдэнд нийтлэг ганц зүйл байв. Хувцас төрхтэйгөө огт зохицохгүй хүйтэн, хөндий харц.

Тэр бүх харц дээрээсээ үхсэн ламын цогцсыг чичирсээр түлхэн унагах хошууны захирагч дээр төвлөрчээ.

“Та… та нар хэн юм бэ? Хошууны захирагчийн өргөөнд ингэж дайран орж яаж зүрхлэв?!” гэж хошууны захирагч чичирсэн хоолойгоор асуулаа.

Хэн ч хариулсангүй. Бүгд хаалга руу зэрэг харав. Алхах чимээ сонсогдож, өндөр бараа босго даван орж ирлээ.

Тэр тансаг хар дээл өмсжээ. Дээлэн дээр нь үсрэн дайрахад бэлэн чоныг алтлаг утсаар хатгасан байна. Ханцуй дээр нь гурван үүлэн хээ.

Эр танхимд орж ирээд эргэн тойрныг хайхрамжгүй нэг харлаа. Хоолой нь хүйтэн, хэмжсэн мэт тайван.

“Чөтгөртэй хуйвалдсан байна. Хэн болохыг нь шалга.”

“Ойлголоо.”

Гуйлгачин бохир хуруугаараа Туранхай ламын биед хурдан нэгжлэг хийв. Хэсэг хугацааны дараа толгой өргөн инээмсэглээд: “Бие хатуужуулах замаар явдаг, хурууны эрдэмд мэргэшсэн хүн байна. Тэнгэрлэг бүргэдийн сарвуу… Алмаазан хаалганы шавь юм байна” гэв.

Тэгээд чихрийн мод барьсан залуу руу харав.

“Чадалтай юм аа, Лю өвгөн. Бие хатуужуулсан тулаанчийн хүзүү хүртэл чиний далд зэвсгийг даасангүй.”

Чихрийн мод барьсан залуу хөхрөөд гараа даллав.

“Хүзүү нь арай хатуу байсан бол нэвтлэхгүй байлаа.”

Хар дээлтэй эр гол суудалд суугаад үл ялиг толгой дохив.

“Алмаазан хаалга руу захиа явуул. Чөтгөр дарах албанд өөрсдөө ирж шийтгэлээ хүлээ гэж хэл.”

Хар дээлтэй хүний хувцсыг харсан мөчөөс хошууны захирагчийн нүүр аль хэдийн цогцос мэт цайжээ. Энэ бол Чөтгөр дарах албаны харуулын захирагчийн дүрэмт хувцас. Ханцуйн дээрх гурван үүлэн хээ нь харуулын захирагчдын дунд ч өндөр байр суурьтайг илтгэнэ.

Хошууны захирагч арайхийн зориг гаргаж:

“Таны нэрийг асууж болох уу?” гэж хэлэв. Үнэндээ түүний хамгийн их мэдэхийг хүсэж байсан зүйл өөр байлаа. Яагаад Чөтгөр дарах албаны хүмүүс товлосон хугацаанаасаа эрт Байюнь хошуунд ирчихэв?

Хар дээлтэй эр түүн рүү харан үл ялиг инээмсэглэв.

“Хошууны ноён ингэж ёсорхоод яах вэ. Намайг Ли Синьхан гэдэг.”

Тэр тайван үргэлжлүүлэв.

“Өөрийгөө хүлээд өгнө үү. Бидэнд ярилцах чухал хэрэг байна.”

40-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Мөнхийн амьдрал чөтгөр мангасыг устгахаас эхэлнэ40-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах