Мөнхийн амьдрал чөтгөр мангасыг устгахаас эхэлнэ

46-р анги

46-р анги — Чөтгөр дарах алба хүрэлцэн ирсэн нь

Сонсох

Ли Синьхан нүүрний хувирлаа аажмаар хураав. Байюнь хошуунд хэдхэн хоног болоход л энэ газар бохирын нүх шиг ялзарсныг ойлгожээ. Төрийн түшмэд чөтгөрүүдтэй хуйвалдан эгэл ардыг тарчилгана.

Өнгөц шалгалт хийгээд эхлэхэд л бүх юм нь ил гарна. Тиймээс эндхийн харуул түшмэдийн тухай түүний анхны сэтгэгдэл тун муу болсон байв.

“Чимээ багатай хөдөл. Эхлээд түүнийг барьж аваад, буцаан аваачиж сайтар байцаа. Линь Байвэй хаана байгааг заавал ол.”

“Ойлголоо.”

Арав гаруй хүн хурдан тарж, урт гудамжны бүх боломжит гарцыг анзаарагдахгүйгээр хаав. Далд зэвсэгт хамгийн чадварлаг Лю өвгөн чихрийн модоо хаяад сүрлэн дээвэртэй жижиг байшин руу чимээгүй ойртлоо. Гуйлгачин араас нь нягт дагав.

Эвэршсэн хоёр гараа урагдсан ханцуйндаа нуусан тэрээр атгалтын эрдмээ төгс эзэмшсэн хүн байлаа. Энэ хоёр олон жил мөр зэрэгцсэн хуучин түншүүд. Эхлээд хорт сумаар гэнэдүүлж, дараа нь ойртон барьж авдаг тул ижил түвшний жирийн тулаанч тэдний өмнө ганц ч хөдөлгөөн тэсдэггүй. Гэтэл гуйлгачин Лю өвгөн гэнэт зогссоныг анзаарав.

“Яав?”

Тэр хөмсгөө зангидан урд зүг харав. Байшингийн хаалга аль хэдийн дэлгээстэй. Үүдэнд царайлаг залуу тайван зогсоно.

Нэг гар нь бэлхүүс дэх сэлэмнийхээ хуй дээр тавьсан бөгөөд гадаа байгаа тэднийг чимээгүй ширтэж байлаа. Ирэхийг нь аль хэдийн мэдсэн нь илт.

“Бидний хөдөлгөөнийг ийм амархан анзаарчихсан юм уу?”

Гуйлгачин бага зэрэг гайхсан ч нэг их түгшсэнгүй. Олон жилийн турш тэд ямар эс хүчирхэг хүнтэй таарч үзсэн билээ. Тэгээд ч холгүйхэн Хаш шингэний зэрэглэлийн жинхэнэ хүчтэн Ли Синьхан зогсож байв.

Харин санаанд оромгүй нь Лю өвгөн үлээдэг сумны гуурсаа аажмаар хурааж, залуу руу инээмсэглэв.

“Түшмэл ээ, дахин уулзлаа.”

Өглөө гудамжинд нэг удаа таарсан. Тэр үед энэ залуу ямар нэг зүйл буруу болохыг илт анзаарсан ч юу ч хэлээгүй. Гудамжинд чихэр зардаг хүн солигдсоныг ганц хараад мэдсэн хүн рүү одоо ядуу номхон дүр үзүүлэн гэнэдүүлж дайрах гэж оролдох нь өөрсдийгөө л инээдтэй болгоно.

Шень И үл ялиг толгой дохив.

“Та хоёр ямар хэргээр ирэв?”

Харц нь хоёр хүнийг шүүрдэн өнгөрөв. Өөрөө тулаанчдын ертөнцийн хүмүүстэй ямар нэг өр авлагатай байснаа санахгүй байлаа. Өглөө тэдний дүрийг илчлээгүй нь асуудал тарих хүсэлгүй байсных болохоос айсных биш.

“Шень түшмэлээс асуух чухал зүйл байна. Бидэнтэй хамт явна уу.”

Лю өвгөн эелдгээр хэлээд нэг алхам ухрав.

Гуйлгачин дохиог ойлгож, тэр дороо урагш огцом дайрав. Хоёр алга нь үүл цоолох хос луу мэт сунан, хуруунууд нь алтан дэгээ шиг Шень Игийн хоёр мөрийг чиглэлээ. Агшин зуур хоёр гар мөрөн дээр нь бууж, хуруу нь чанга шигдэв.

Гуйлгачин хамаг хүчээ гарган залууг газар савж унагаахыг оролдов.

“Ха!”

Тэр архирсан ч царай нь гэнэт час улайлаа. Шень И газарт үндэслэсэн мод мэт хөдөлсөнгүй. Хэчнээн хүч гаргасан ч Шень Иг өчүүхэн ч хөдөлгөж чадсангүй.

Дараагийн мөчид Шень И хөлөө огцом өргөж, гуйлгачны хэвлий рүү өшиглөв.

Гуйлгачин чарлан хойш нисэв. Агаарт хэд хэд эргэлдэж хүчийг нь сааруулах гэж оролдсон ч бүрэн тарааж чадалгүй, гудамжны нөгөө талын тулгуур баганыг пидхийн мөргөлөө. Мод хугарах тас няс чимээ гарч, хоолны газар бүхэлдээ хоёр удаа хүчтэй доргив. Гуйлгачин багана налан амьсгаадаж, духны судас нь бүдүүрэн товойсон ч удтал босож чадсангүй.

Үүнийг хараад Лю өвгөн төдийгүй гудамжны бусад хүний царай хүндэрлээ. Ли Синьханыг эс тооцвол ойрын тулалдаанд гуйлгачин тэдний дундаас хамгийн хүчтэй нь. Гэтэл ганц хөдөлгөөн ч тэссэнгүй гэж үү?

“…”

Лю өвгөн хуурай инээд гарган, өөрийн эрхгүй хэд алхам ухрав. Гар нь бүсэлхий рүүгээ очиж тэмдэг гаргах гэж байлаа. Ямар ичгэвтэр юм бэ.

Чөтгөр дарах алба ийм жижиг хошуунд хүн барихаар ирчихээд бүр нэрээ илчлэх хэрэг гарч байна. Яг тэр үед нэг гар түүний хөдөлгөөнийг зогсоов. Лю өвгөн эргэж харахад Ли Синьхан хажууд нь ирчихсэн байлаа.

Хөмсөг нь зангирч, хамар нь үл ялиг хөдөлнө. Ямар нэг хачин үнэр авч байгаа мэт.

“Чи сая цус урсгасан уу?”

Тэр гүн амьсгаа аваад Шень И рүү хүйтэн харцаар харав.

Энэ үг гармагц бусдын хүнд царай шууд түгшүүртэй болов. Тэд Байюнь хошуунд жирийн шалгалтаар ирээгүй. Линь Байвэйтэй холбоотой бүх сэжүүр эцэстээ урдах энэ залуу руу чиглэж байсан.

Одоо бүр хотын дотор зогсож байхад биеэс нь цус үнэртэнэ. Ли Синьхан ингэж болгоомжилж байгаа бол тахиа, гахайн цус биш нь тодорхой. Агшин зуур арав гаруй хүн ойртон бүслэв.

“…”

Шень И гэнэт бөөгнөрсөн хүмүүс рүү хараад, эцэст нь Ли Синьханы нүдэнд тусахуйц хар дээл дээр харцаа тогтоов. Уг нь хэдэн жижиг харх гудамжаар сэм гүйлдэж байна гэж бодсон. Гэтэл том муурнууд өөрсдөө ирчихсэн байж.

Хэтэрхий хурдан хөдөлжээ. Өмнөх Шень И Лю өвгөний эхний дайралтаас азаар амьд гарсан байлаа ч өнөөдрийг үзэхгүй байсан биз. Хийсэн муу зүйлгүй хүн сүнс хаалга тогшихоос айх хэрэггүй.

Шень И бага зэрэг тайвширч, сэлэмнийхээ бариулаас гараа аваад тайван хэлэв.

“Түшмэл танд мэдэгдье, чөтгөрийн цус.”

Түүнийг сэлэмнээсээ гараа авахад бусад хүмүүс яагаад ч юм бүгд зэрэг тайвширч, дараа нь бие бие рүүгээ харав. Цинжоугийн харьяа хошуу, хотуудад Чөтгөр дарах албаны хүмүүс амнаасаа хэлдэггүй ч дотроо өөрсдөөрөө бахархдаг.

Гэтэл өнөөдөр нэг жирийн харуул түшмэлийн өмнө жинхэнэ хүчтэй дайсантай тулгарсан мэт сандарчээ. Энэ яриа тарвал инээд болно.

“Танай гэрт яагаад чөтгөрийн цус байгаа юм?”

Ли Синьханы хоолой хатуу, харц нь хурц бөгөөд байцааж буй өнгөтэй байв. Шень И ийм өнгөөр яриулахад нэг их дассангүй. Гэхдээ ойлгож чадна.

Өдөр бүр чөтгөртэй амь тавин тулалддаг хүмүүсээс дандаа зөөлөн, найрсаг харилцаа хүлээх нь хэтэрхий их шаардлага. Тэр үл ялиг хажуу тийш болж, хаалганы замыг чөлөөлөв. Ли Синьхан дахин хөмсгөө зангидан, тушаал өгөх гэж байтал Лю өвгөн мөрөөр нь зөөлөн түлхэв.

“Одоо дуугүй бай даа.”

Ли Синьхан толгой өргөв. Дараагийн мөчид бусдын адил хөшиж, нүд нь үл итгэсэн мэт томорлоо. Жижигхэн өрөөний арын хашаанаас Линь Байвэй сая угаасан ногоотой модон түмпэн барин гарч ирж байв.

Тэр нүдээ анивчин, хаалганы зүг сониучирхан харав. Биед нь томдсон дээл эрэгтэй хүнийх гэдэг хэтэрхий илт. Нуухын аргагүй.

Линь Байвэй гайхан инээмсэглэв.

“Та нар яагаад энд байгаа юм?”

Ли Синьхан ам нээсэн ч асуух гэсэн үгээ асууж зүрхэлсэнгүй. Нударгаа атгаад ёслов.

“Линь түшмэл ээ, доод албат Ли Синьхан танд бараалхаж байна!”

Бусад нь ч араас нь зэрэг ёслов. Лю өвгөн хэлээ ташиж, эхлээд Шень И рүү үл итгэсэн харцаар нэг хараад тайлбарлав.

“Цинжоу таны захиаг бүтэн сар аваагүй. Гэрийнхэн тань санаа зовж, биднийг сураг гаргуулахаар явуулсан юм.”

“Та бүхэнд төвөг уджээ. Би зүгээр.”

Линь Байвэй бага зэрэг гэмшсэн янзтай толгой сэгсрэв. Ли Синьхан түүний сүрд ямар нэг зүйл буруу байгааг анзаараад шууд хэллээ.

“Бид таныг одоо Цинжоу руу буцаан хүргэнэ.”

“Би эхлээд гэртээ нэг очмоор байна. Бас… оройн хоолоо идчихээд явж болох уу? Хонины шөл бараг болчихсон.”

Линь Байвэй бага зэрэг санаа зовнин уруулаа жимийв.

Ли Синьхан хэсэг чимээгүй байснаа:

“Таны хэлснээр болъё.”

гэв. Үүнийг хараад Чөтгөр дарах албаны хүмүүсийн нүүрэнд өөрийн эрхгүй инээмсэглэл тодров. Нэртэй чөтгөр агнагч гэхэд Линь Байвэй огт бардам зангүй, хүнтэй хаврын салхи мэт дулаахан харилцдаг гэсэн цуу яриа үнэн байжээ. Гэвч тэр гал тогоонд нааш цааш завгүй явах зуур өнөөх залуу хоёр гараа сул унжуулан чимээгүй зогссоор байхад тэдний инээмсэглэл аажмаар алга болов.

“…”

Удалгүй уур савссан хонины шөл ширээн дээр тавигдлаа. Шень И амьдралдаа нэг хоолыг ийм эвгүй идэж үзээгүй. Үүдэнд арав гаруй хүн зогсож, үхлийн элч мэт хүйтэн харцаар өөрийг нь тасралтгүй ширтэнэ.

“Уучлаарай.”

Линь Байвэй ч энэ байдлыг мэдэрчээ. Хоёр хүн нэг нэг рүүгээ харснаа зөөлөн хонины махаа зажиллаа. Гэхдээ хоолны амт мэдрэгдэхгүй.

Эцэст нь Линь Байвэй санаа алдан савхаа тавив.

“Өөрийгөө сайн бодоорой.”

“Чи ч бас.”

Шень И хоёр гараа атган ёсолж, түүнийг хүмүүсийн дунд орж явахыг харав. Арав гаруй бараа шөнийн харанхуйд аажмаар алга боллоо. Шень И дахин хоосорсон өрөө рүү харав.

Хэсэг чимээгүй зогссоноо толгой сэгсрэн инээмсэглэв. Энэ ертөнцөд ирээд удаагүй байж хүний гар хардаг муу зантай болчихож. Хэт эрхэлснийх.

Тэр ширээн дээрх хоолыг дуусгаж, аяга тавгаа цэвэрлэв. Гадуур хувцсаа угааж, өлгөж хатаагаад орон дээрээ хэвтлээ. Дараа нь системийн самбараа аажмаар нээлээ.

46-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Мөнхийн амьдрал чөтгөр мангасыг устгахаас эхэлнэ46-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах