Жинхэнэ тулааны ертөнц

10-р анги

10-р бүлэг — Хачин биеийн мэдрэмж

Сонсох

Тааламжгүй зочныг харсан И Юнь хөмсгөө зангидлаа. Энэ бол урьд нь хүнсний норм тараах үеэр тэдэнтэй зөрчилдөж байсан тэр этгээд байв.

И Юнь түүний нэрийг ч мэднэ. Жао Тежу.

“Юу хүсээ вэ?” Жао Тежу дураараа дайран орж ирэхэд Жянь Сяожоу түгшив. Тэр хөнжлийн доогуур гараа шургуулан, тэнд нуусан сумыг нууцаар атгалаа.

“Ээ, охин минь, юунд сандарна вэ? Би өнөөдөр ажилтай ирлээ. Залуу Эзэн Лянь аль хэдийн бясалгалдаа орсон. Тай А Тэнгэрлэг Улсын тулаанчийн шалгаруулалтад бэлдэхийн тулд тэр Нил Цуст Тулаанчийн түвшинд хүрэхээр гурван сарын турш бясалгана. Овгийн Тэргүүн бүх овгийг ууланд гарч эмийн ургамал түүхийг тушаасан. Тэдгээрийг Залуу Эзэн Лянь биеэ дэвтээхэд ашиглана! Хүн бүр өдөрт 8 унц хүртэлх эмийн ургамал тушаах ёстой!”

“Эмийн ургамал түүх үү? Дэвтээх үү?” И Юнь өмнөх өөрийгөө эмийн ургамал түүж яваад хаднаас унаж, “үхсэн”-ээ санав.

Тэгэхээр түүсэн эмийн ургамлыг тулаанчид биеэ дэвтээхэд хэрэглэдэг бололтой.

Бага балчир насандаа бусдын төлөө эмийн ургамал түүж яваад, ямар ч нөхөн төлбөргүйгээр үхэл рүү унасан нь үнэхээр өрөвдөлтэй байлаа. Өөрийнх нь хоолны нормыг хүртэл өгдөггүй байв.

“Нэг хүн өдөрт 8 унц эмийн ургамал түүх хэрэгтэй гэж үү? Яаж тэрийг хийж амжих юм бэ?” гэж Жянь Сяожоу дотроо ууртай бодов. “Түүнээс гадна эмийн ургамал түүх юм бол сум хийх цаг хаана үлдэх вэ? Зэвсэггүй бол том овгуудтай яаж хоол хүнсээр солилцох билээ? Тэгвэл бид өлсөж үхэх юм биш үү!”

“Ха ха ха! Чи одоо ч хүнсний нормоо солих тухай бодсоор байна уу? Залуу Эзэн Лянь Нил Цуст Тулаанчийн түвшинд хүрч, Тай А Тэнгэрлэг Улсад сонгогдчихвол хүнсний норм солих шаардлага ч үгүй болно. Бид бүгд хот руу нүүж, идэж уух зүйлээр дутахгүй гэдгийг би баталъя!”

Тэр эр Жянь Сяожоуг шунаглан ширтэж, ёжтой хэлэв. “Энэ бяцхан охин чинь хөөрхөн юм. Цаашдаа хоол унд нь сайжраад ирэхээр бүр ч үзэсгэлэнтэй болно доо.”

“Ах маань урьд нь эмийн ургамал түүж яваад гэмтсэн. Хөл нь одоо ч эв дүй ороогүй байхад та заавал ургамал түүлгэх гээд байгаа юм уу? Үнэхээр амийг нь авахыг хүсээ юу?” гэж Жянь Сяожоу чичирсэн дуугаар хэлэв. И Юнь өмнө нь унаж үхсэн бөгөөд саяхан амь орсон тул бие нь одоо ч сул байлаа. Түүнийг дахин эмийн ургамал түүхээр явуулах нь үхэл рүү нь илгээж буйтай адил байв!

Түүнээс гадна эмийн ургамал түүснээр тэдэнд ямар ч ашиг тус байгаагүй. Бүх ургамлыг ямар ч нөхөн төлбөргүйгээр овогт тушаадаг байлаа!

Тэр эр Жянь Сяожоугийн үгийг сонсоод үл тоосон янзтай инээв. “Нэг хүний амийг бүхэл овгийн алдар нэртэй яаж зүйрлэх билээ! Залуу Эзэн Лянь Нил Цуст Тулаанчийн түвшинд хүрч, Тай А Тэнгэрлэг Улсад сонгогдвол хойч үедээ ашиг тус авчирч, манай овгийг хэдэн зуун жил хамгаална. Овгийн түүхийн бичигт та нарын бүх гавьяа зүтгэлийг тэмдэглэнэ!”

“Хойч үедээ ийм их буян үлдээх гэж байхад та нар ингэж тоо хэмжээ булаацалдаад, талархах ч үгүй юм!”

“Түүнээс гадна энэ бол Овгийн Тэргүүний тушаал. Биеийг чинь чийрэгжүүлж, тамир тэнхээ оруулахын тулд бүх ургамлыг чанаж хандалсны дараа үлдсэн шаарыг буцааж өгнө. Та нар тэр шаараар биеэ дэвтээж болно. Урьд нь ийм шаар зөвхөн Тулаанчийн бэлтгэлийн хуаранд л хадгалагддаг байсан юм.”

Эр ингэж хэлэхэд Жянь Сяожоу гартаа атгасан сумаа хуруунууд нь цайтал улам чанга атгав. “Хэрэв бид нормоо гүйцээж чадахгүй бол яах вэ?”

“Гүйцээж чадахгүй гэж үү?” Жао Тежугийн царай хүйтэн болов. “Хмф! Овог хог новш тэжээдэггүй. Эмийн ургамал түүж чадахгүй юм бол чи ямар эрхтэй хоол идэх юм? Нормоо гүйцээж чадахгүй бол хүнсний нормыг чинь хураана. Өөр олон хүн тэр хоолыг хүлээж байна!”

Тэр эр ингэж хэлээд орон дээр хэвтэх И Юнь рүү харлаа. Олны өмнө И Юнь түүнд төвөг удаж байсныг санав. Дараа нь Лянь Чэнъюй хүнсний норм тараах үеэр ажлаа муу хийсэн хэмээн түүнийг загнасан билээ.

Жао Тежугийн дотор тэр даруй уур дүрэлзэв. “Хүүе, үхсэн дүр эсгэхээ боль. Чамайг гэмтсэн гэж сонслоо, яг хаанаа гэмтсэнийг чинь үзье!”

Тэр эр гараа сунган И Юнийг шүүрэхээр дайрав!

Тэр И Юнийг санаатайгаар өвтгөхийг хүссэн тул гарын дайралт нь асар хүчтэй байлаа.

И Юнь гэнэтийн дайралтаас нь бултахыг хүссэн ч гэнэт нүднийх нь өмнөх ертөнц удааширсан мэт санагдав. Тэр эрийн догшин төрх, хөдөлгөөн бүр И Юний нүдэнд тод туслаа.

Жянь Сяожоугийн түгшсэн царайг ч мөн, хөнжлийн доор түүний гарт байгаа сумыг ч И Юнь харж байв.

Цаг хугацаа царцчихсан мэт. Дуу чимээ, бүр агаар хүртэл өөрийнх нь биеийн нэг хэсэг болсон мэт санагдаж, бүхнийг И Юнь тод мэдэрч байлаа.

Бүх зүйл удааширсан тэр агшинд Нил Талстаас сэрүүн, тунгалаг мэдрэмж тархахыг И Юнь мэдрэв.

“Нил Талст уу?”

Нил Талстаас ирсэн сэрүүн мэдрэмж И Юний бүх биеийг донсолгов!

Тэр агшинд И Юнь эрийн шүүрэлтээс бултаж, Жянь Сяожоугийн сумыг шүүрэн авч, өндийн босоод сумыг эрийн хоолойд зоон алж чадна гэдгээ мэдэрлээ!

Энэ мэдрэмж үнэхээр хүчтэй байв. Бие нь эдгээр хөдөлгөөнийг төгс гүйцэтгэж буй дүр зураг оюун санаанд нь тодхон бууж, туршаад үзмээр хүсэл төрүүлэв.

Гэвч эцэст нь И Юнь болиод, Лянь овгийг өөрийнхөө эсрэг босгох цаг хараахан болоогүй гэж шийдлээ.

Олныг жаахан үймүүлсэн төдийд л Лянь Чэнъюйгийн алах санаа төрсөн. Хэрэв тэр овгийн тулаанчийг алж эсвэл зодчихвол үр дагавар нь бүр ч ноцтой болно. Анх ялаа шиг сул дорой байсан хүүхэд яаж Тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийн гишүүнийг алж чадах билээ? Ингэвэл овгийн дээдсийн анхаарлыг татах биш үү? Тэр өөрийн хүч хаанаас ирснийг огт тайлбарлаж чадахгүй!

Жао Тежугийн гар улам ойртохыг харсан И Юнь үл мэдэгхэн ухарлаа. Жао Тежу түүний арьсыг шүргэж, хувцаснаас нь л зуурч чаджээ.

Жао Тежу анх И Юнийг зодохыг хүссэн боловч И Юнь биеэ хураан арагш ухрахад алдчихна гэж огт бодоогүй байв!

Дахин шүүрвэл нүүрээ барна гэдгээ мэдсэн Жао Тежу хамраараа нэг дуугарган, И Юнийг өргөж аваад орон дээр буцаан шидэв.

“Энэ сармагчин чинь гэмтээгүй бололтой! Маргааш нар жаргах үед эмийн ургамлаа тушаа. Дутсан унц бүрийн төлөө арван фунт хүнсний норм хураана!” Жао Тежу үгээ дуусгаад гараад явчихав.

“Юнь-эр, зүгээр үү?” гэж Жянь Сяожоу түгшин асуув. Харин И Юнь юу ч хэлсэнгүй.

“Саяын тэр мэдрэмж юу байсан бэ?”

Сайтар бэлтгэгдсэн Жао Тежу түүний нүдний өмнө яст мэлхий шиг удаан хөдөлж, И Юний алах санааны өмнө эмзэг байлаа.

“Жао Тежу гэнэт Альцгеймерийн өвчин тусчихсан биш л бол... өөрийнх нь хурд нэмэгдсэн юм болов уу?”

“Миний бие... байж болох уу?”

Ямар нэгэн зүйлийг ойлгосон бололтой И Юнь тэсгэлгүй Жянь Сяожоугоос асуулаа. “Сяожоу эгч ээ, би ер нь эрэгтэйчүүдийн хэддүгээр зэрэглэлд билээ?”

“Яагаад гэнэт үүнийг асууж байгаа юм бэ? Юнь-эр, урьд нь чи бүр нэг ч зэрэглэлд хүрээгүй. Хамгийн сул тавдугаар зэрэглэлийн эр хүн ч нэг зуун фунтыг өргөж чадна. Харин чи ердөө 30 фунт л өргөж чаддаг байсан...”

“30 фунт гэнэ ээ...” И Юнь хэлэх үггүй болов. Гэхдээ Лянь овгийнхон чулууг толгой дээгүүрээ өргөх ёстой байлаа. 30 фунт гэдэг нь нэг уут будаатай ойролцоо жин тул сул дорой хүүхэд ч үүнийг өргөхөд хэцүү.

“Овгийн чулуун жингүүд хаана хадгалагддаг вэ?” гэж И Юнь асуув.

“Тосгоны ард, бэлтгэлийн талбайд. Юунд асуугаад байгаа юм бэ, Юнь-эр?”

“Юу ч биш.” И Юнь инээмсэглэв. “Эгч ээ, өнөө орой эртхэн унтаарай. Маргааш бас эмийн ургамал түүх хэрэгтэй.”

Шөнө дунд харанхуй тэнгэрт тоо томшгүй олон тод оддын орд гялалзаж байлаа.

Энэ эринд гудамжны гэрэл гэж байсангүй, ядуус тосон дэнлүүгээ асаахаас ч цэрвэдэг байв. Тиймээс Лянь овгийн тосгон тэр чигтээ тас харанхуй байлаа.

Тосгоны ард байрлах бэлтгэлийн талбай нь уудам задгай газар байв. Тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийн гишүүд ихэвчлэн энд бэлтгэл хийдэг. Өнөө шөнө нэгэн бараан сүүдэр тийш сэмхэн орж, эргэн тойрноо ажиглаж байлаа.

“Олчихлоо!” И Юнь баярлав. Жянь Сяожоугийн хэлснээр бэлтгэлийн талбай дээр чулуун жингүүд эгнүүлэн тавьсан байв.

Тэнд 20 фунтаас 300 фунт хүртэлх чулуун жин, бүр 500 фунтын тээрмийн чулуу, 1000 фунтын чулуун бул ч байлаа.

И Юнь өнөөдөр энд хүчээ шалгахаар иржээ! Тэр бие нь ямар өөрчлөлтөд орсныг мэдэхийг хүсэж байв…

10-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Жинхэнэ тулааны ертөнц10-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах