Сүүлийн хоёр өдөр И Юнь тулааны урлагаар шаргуу хичээллэж байлаа. Бэртлээсээ болж хоёр гар нь хоёулаа боолттой байв.
И Юнь шөнө дөлөөр байн байн сэм гардаг байсан нь Жянь Сяожоугийн анхаарлаас огт мултарсангүй.
—Юнь-эр, чи сүүлийн хэдэн өдөр юу хийгээд байна? Бас гар чинь яачихсан юм бэ?
И Юний эхийг нас барснаас хойш Жянь Сяожоу И Юний ээжийн үүргийг өөр дээрээ авч, түүнийг бүх талаар асарч халамжлах болжээ.
И Юнь алдаа гаргасан ч Жянь Сяожоу түүнийг зэмлэдэггүй, харин И Юнь буруугаа хүлээн зөвшөөртөл нь ширтэн суудаг байв.
Өнөөдөр ч мөн адил байлаа.
И Юнь эмийн ургамал түүж яваад бэртсэн гэж шалтаг хэлэхийг хүссэн ч Жянь Сяожоугийн ажигч харцны дор хэсэг эргэлзсэний эцэст үнэнээ хэлэв. —Сяожоу эгч ээ, би шөнө тулааны урлагаар хичээллэж байгаа юм. Гарны шарх бэлтгэл хийж байгаад авсан.
Жянь Сяожоу алмайрав. Тулааны урлагаар хичээллэж байгаа гэж үү?
—Юнь-эр, чи тулааны урлагийг хэнээс сурсан юм бэ?
—Би нууцаар сурсан, —гэв И Юнь үнэнээ хэлэн.
Жянь Сяожоугийн царай хувирав. Овгийн тулааны урлагийг нууцаар сурах нь гэмт хэрэг байлаа. Түүнээс гадна тулааны урлаг сурах амаргүй. Эмийн ургамал, мах байхгүй байсан ч ядаж цатгалан хооллох хэрэгтэй. Харин И Юнь өдөр бүр тариан зутан, зэрлэг ногоо л иддэг байв. Түүнд бэлтгэл хийх тэнхээ хаанаас гарах билээ?
Энэ бол амь насны асуудал байлаа.
—Сяожоу эгч ээ, та надад итгэж байна уу? —И Юнь Жянь Сяожоугийн гарнаас атган, нүд рүү нь нухацтай харав.
Жянь Сяожоу хэсэг саатсанаа өөрийн эрхгүй толгой дохив.
—За, хэрэв надад итгэж байгаа бол цааш нь бүү асуу. Сяожоу эгч ээ, би ирээдүйд чамайг сайхан амьдруулна! —гэж И Юнь нухацтай хэлэв. Жянь Сяожоу бол энэ хачин ертөнцөд уулзсан анхны хүн нь, бас түүнээс хойш амьдралаа зориулан өөрийг нь асарч ирсэн хүн байлаа.
И Юнь түүнд талархаж явдаг байв. Тэр зөвхөн өөрийнхөө төдийгүй Жянь Сяожоугийн хувь заяаг ч өөрчлөхийг хүсэж байлаа.
Жянь Сяожоу И Юнийг манарсан мэт ширтэв. Түүний сэтгэлд нэг бодол төрлөө. “Дүү минь том болжээ.”
Тэр урьдын хүүхэд байхаа больжээ. Хэлсэн үгийг нь хүүхдийн гэнэн яриа гэж үзэх аргагүй болсон байв. Тэр зорилгодоо хүрэхийн тулд үнэхээр хичээж байлаа…
И Юнь идэж буй энгийн хоолондоо аажмаар дасаж байв. Эсвэл өөр аргагүй байсан гэж хэлсэн нь дээр биз.
Тариан зутан амт муутай байсан ч хоолны дуршил нь нэмэгдэхэд И Юнь түүнийг дорхноо шингээчихдэг байлаа. Лянь овгийн Эмийн уул түүнд түшиг болоогүй бол И Юнь өлбөрч үхэх байв, тэр бүү хэл Тэнхээт түвшинд ч ахиж чадахгүй байлаа.
Гэхдээ эмийн ургамал биеийн шим тэжээл, эрч хүчний хэрэгцээг нөхөж чаддаг ч хоолыг бүрэн орлож чадахгүй. Эмийн ургамлын амт тариан зутангаас ч дор байв.
Өдөр хоног өнгөрөх тусам хоолонд дуртай И Юньд энэ нь жинхэнэ тамлал болж байлаа.
Түүний амьдралд байсан цорын ганц сайхан зүйл нь Жянь Сяожоугийн дарсан ногоо байв.
И Юнь Дэлхий дээр баян гэж тооцогддоггүй байсан ч хүссэн бүхнээ идэх боломжтой байжээ. Харин энэ хачин ертөнцөд ирснээсээ хойш мах амсаж ч үзээгүй. Одоо дарсан ногоо хүртэл түүний хувьд тансаг зоог болжээ.
Гэхдээ Жянь Сяожоугийн дарсан ногоо үнэхээр амттай байв. Жянь Сяожоугийн гэр бүлийн хувьд дарсан ногоо тансаг хэрэглээнд тооцогдоно. Учир нь тосгонд давс байдаггүй бөгөөд бүх давсыг том овгуудаас худалдаж авах хэрэгтэй болдог байлаа.
Давсны ихэнхийг Тулаанчийн бэлтгэлийн хуаранд өгдөг байв. Тэнд мах нөөшлөхөд давс хэрэглэдэг тул жирийн ардад маш бага хэмжээгээр л хуваарилна. Тэр давсыг ихэвчлэн ногооны шөл чанахад ашигладаг байлаа. Харин дарсан ногоо хийхэд хэрэглэх нь илт тансаг хэрэглээ байв.
Хэдхэн өдрийн дараа Лянь овгийн Эмийн уулын бүх ургамлыг түүж дуусав. Нил Талстын заавар байсан ч гайгүй ургамал ч олдохоо больжээ. Ургамлыг хүлээлгэн өгөхийн тулд тосгоныхон дөнгөж цухуйсан соёог хүртэл үндсээр нь сугалж байв.
“Ингэж ирээдүйгээ огт бодолгүй Эмийн уулыг тэр чигээр нь хоосортол нь түүжээ. Лянь овог бүхнээ мөрийд тавиад, амьдарч ирсэн нутгаа хүртэл орхихоор болсон бололтой. Бүх найдвар нь Лянь Чэнъюй дээр төвлөрчээ. Гэхдээ Лянь Чэнъюй Тай А Тэнгэрлэг Улсын тулаанчийн шалгаруулалтыг давсан ч Тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийн цөөн хэдэн хүн л ашиг хүртэнэ. Харин жирийн ардуудыг бүгдийг нь хаях бололтой…”
И Юний сэтгэлд олон янзын мэдрэмж төрөв. Өргөн уудам зэлүүд нутагт амьдрал ийм л байдаг аж. Нөөц хязгаартай учраас хүчтэй нь илүү ихийг авч, сул дорой нь шахагдан үгүй болдог.
Эмийн уулын үнэ цэнэ улам бүр буурах тусам Лянь овгийн дээдэс түүнд анхаарахаа больжээ. Тэд бүх анхаарал, хүчээ Зэлүүд ясыг боловсруулахад зориулсан байв.
Энэ багц Зэлүүд яс хамгийн чухал зүйл байлаа. Лянь овог энэ Зэлүүд ясанд бүх бооцоогоо тавьж, бүх найдвараа түүнд даатгажээ.
Лянь Чэнъюй хүртэл өөрийн бүхнээ—эрмэлзэл, найдвар, өөрт байсан бүх зүйлээ—үүнд тавьсан байв!
Зэлүүд ясыг боловсруулахад жаран хоног шаардлагатай!
Боловсруулж эхэлснээс хойш арав дахь өдөр нь хачирхалтай зүйл болов.
Зэлүүд ясыг боловсруулах ажлыг хариуцаж байсан хэдэн тосгоны хүн өвдөв. Эхлээд ханиалгаж, халуурсан ч удалгүй суулгаж, арьс нь тууран, сэтгэл санаа нь унажээ. Шинж тэмдэг нь хижиг өвчинтэй төстэй байв.
Ийм уудам зэлүүд нутаг дахь жижиг овогт биеийн тэнхээ сайтай, өвчин эсэргүүцэх чадвар өндөр энгийн дайчин өвдсөн ч гайгүй өнгөрч болох байв. Харин ядуу тосгоныхны хувьд өвдсөн л бол жижиг өвчин гэж үгүй.
Тэдний бие сул, өвчин эсэргүүцэх чадвар муу байв. Овогт дээдсийн төлөө ажилладаг ганцхан эмч байсан тул ядуус хүйтнээс үүдсэн өвчнөөр үхэхээс өөр хувьгүй байлаа.
И Юнь энэ мэдээг сонсоод ямар нэг зүйл буруу байгааг мэдрэв.
Хижиг нь ханиад шиг сонсогдож байсан ч үнэндээ нянгийн халдвар юм. И Юнь энэ хачин ертөнцийн хижиг Дэлхийнхтэй адил эсэхийг мэдэхгүй байлаа. Гэхдээ ийм олон хүн өвдсөнөөс үзэхэд энэ нь ямар нэгэн халдварт өвчин байх ёстой.
И Юний ойлгож чадахгүй байсан зүйл нь, ердийн халдварт өвчин ихэвчлэн ус эсвэл агаараар дамждаг явдал байв. Гэтэл Зэлүүд ясыг боловсруулж байсан тосгоныхон маш өндөр хэмтэй тогоон доторх орчинд тусгаарлагдсан байсан юм!
Өндөр хэм удаан үргэлжилж, чийг багатай нөхцөлд ихэнх энгийн вирус амьд үлдэхэд хэцүү. Хэрэв халдвар дэгдсэн бол Зэлүүд яс боловсруулж байсан хүмүүсээс бус, өөр хүмүүсээс тархсан байх ёстой биш үү?
Хуурай нөхцөлд амархан тархдаг вирус байж болох уу?
Ингэж бодоод И Юний сэтгэл хүндэрлээ. Тосгоныхон өвдөж эхэлсэн явдал тийм ч энгийн зүйл биш байв!
Таван хүн өвдсөнөөр Лянь овгийнхон, ялангуяа Зэлүүд яс боловсруулж байсан бусад хүмүүс сандарч эхлэв.
Тэд тэнд байсан болохоор хэзээ ч халдвар авч болзошгүй байлаа.
Амьдрал хэчнээн хүнд байсан ч хэн ч үхэхийг хүсэхгүй.
Аз болоход Лянь овгийн дээдэс энэ асуудлыг зүгээр орхисонгүй. Овгийн Тэргүүн өөрөө гарч олныг тайвшруулаад, өвдсөн хүн бүрд нэг улаан үрэл өгчээ.
Тэр үрэл лонганы дайтай, цус шиг улаан байв. Овгийн Тэргүүний хэлснээр энэ нь боловсруулалтаар гаргаж авсан туйлын үнэтэй эмийн ургамлаар хийсэн үрэл ажээ. Нэг бүр нь асар их үнэ хүрнэ.
Овгийн Тэргүүн өвдсөн хүмүүст үрлээ бүлээн усаар даруулж залгихыг тушаав. Эмийг уусны дараа өвчин нь эдгэнэ гэжээ. Үрэл уусан хүмүүс эхний өдөртөө дээрдэж, нэг шөнө унтсаны дараа эрч хүчээр дүүрэв. Хоёр дахь өдрийн үдэш гэхэд тэд энгийн хүмүүсээс ялгагдахааргүй болсон байлаа.
Гурав дахь өдөр нь өвдсөн хүмүүс бүр ч сэргэлэн болж, өвдөхөөсөө өмнөхөөсөө хүртэл дээрдсэн байв.
Үүгээр зогсохгүй Овгийн Тэргүүн өвдөж байсан бүх тосгоныхонд алга хэрийн хэмжээтэй утсан мах тараав. Энэ бол хэдэн сарын турш үзээгүй мах нь байлаа. Тэдний хувьд үнэхээр том бэлэг байв.
Ядуу хүмүүс энэ хэсэг махаа нандинчилж, өчүүхэн бага хэмжээгээр амсдаг байлаа. Зарим нь хүүхдэдээ, зарим нь эхнэртээ өгчээ.
Лянь овог өвдсөн хүмүүст үрэл, утсан мах тараасан тухай мэдээ түймэр шиг хурдан тархав.
Зовж байсан хүмүүс овгийн төлөө хэмээн улам шаргуу ажиллаж, Зэлүүд ясыг бүр ч их хичээнгүйлэн боловсруулжээ. Зарим нь бүр өвдөөсэй гэж хүсэж байв. Учир нь тэднийг илүү эрч хүчтэй болгодог үрэл, дээр нь тэр хэсэг утсан махыг авах байлаа.
Энэ мэдээ И Юньд хүрэхэд тэр хөмсгөө зангидлаа.
Өвчнийг эдгээгээд зогсохгүй, хүмүүсийг бүр урьдаас нь илүү сайхан байлгадаг үрэл гэж үү?
И Юнь эмчилгээний талаар мэргэжлийн мэдлэггүй байсан ч үрэл уусны дараа ийм хүчтэй нөлөө үзүүлж байгаа нь хүмүүсийг хүчээр сэргээж, өдөөсөн зүйл байх ёстойг мэдэж байв. Тийм зүйл хүчтэй сөрөг нөлөөтэй байх нь гарцаагүй.
Жишээ нь мансууруулах бодис зэрэг сэргээш болон хүний далд чадавхыг асааж чаддаг хориотой бусад бодисууд тийм байдаг.
Лянь овгийн дээдэс туйлын үнэтэй эмийн ургамлаар хийсэн үрэл тарааж байна гэх мэдээг тарааж байгаад И Юнь бүр ч их эргэлзэж байлаа.
Лянь овог хэзээ ч ийм өгөөмөр байж чадахгүй. Түүнээс гадна өгөөмөр байя гэвэл тэдэнд үнэтэй эмийн ургамал байх хэрэгтэй. Харин И Юний бодлоор Лянь овгийн дээдэс хүртэл өөрсдөө ядуу байв. Дээдэс ч, жирийн ард ч ядуу гэдгээрээ ялгаагүй—тогоо данхаа хар гэж хэлэхтэй адил байлаа. Бас тэдний нөөц хязгаарлагдмал бөгөөд бүхнийг Лянь Чэнъюйд зарцуулсан. Тэгэхэд ядууст эмийн ургамал тарааж чадах юм гэж үү?
Дахиад нэг өдөр Лянь овог эмийн ургамлын үлдэгдлийг тараав. Энэ нь Лянь Чэнъюй хэрэглэж дуусгасан эмийн ургамлын шаар байлаа. Зэлүүд ясыг боловсруулж, биеэ чийрэгжүүлэх зорилготой хүмүүст зориулсан зүйл ажээ. Үлдэгдэл авсан хүмүүс мэдээж талархаж байв.