Бүхэл шөнөжин Зэлүүд ясыг боловсруулсны дараа И Юнь түүний доторх энергийг хязгааргүйгээр шингээж чадахгүйгээ ойлгов.
Цадах мэдрэмж төрөхөөсөө өмнө И Юнь шингээж чадах хэмжээ нь хязгаартайг ухаарлаа. Яг л хоол идэхтэй адил, хүн цаашид идэж чадахгүй болох нэг цэг байдаг.
Хэрэв тэр энергийг цааш нь шингээвэл бие дотор нь энергийн догшин урсгал үүсэж, бүх бие нь бадайрах байв.
Энэ үед И Юнь хүчээр дүүрсэн мэт болж, тэр хүчээ гаргах хэрэгтэй санагджээ.
Тэр уул руу гарч бясалгахыг тэсэж ядан байлаа!
Үүр цайтал арайхийн хүлээсний эцэст И Юнийг солихоор өдрийн ээлжийнхэн ирэв. И Юнь арын уулс руу уралдан одлоо. Уулын ам хүртэл тэр анхандаа удаан хурдаар гүйж байсан ч эргэн тойронд хүнгүй болмогц салхи мэт хурдалж эхлэв!
Тэр шаламгай зээр мэт байлаа. Энгийн нэг харайлтаар тав, зургаан метрийг туулна.
Гурван метрийн өндөртэй бул чулууг харайн давж, таван метрийн модны дундуур нэвт гарлаа.
И Юнь гүйж байсангүй, газарт наалдан нисэж байлаа! Уулын газар нутаг бартаа ихтэй ч И Юний хурц мэдрэхүйд ямар ч бартаа саад болсонгүй.
Тэр уулын оройд хүрээд нөгөө талаар нь уруудан, хөндийгөөр дайрч уулын ар талд хүрэв.
Энэ бүх хугацаанд И Юнь нэг ч удаа амарсангүй. Замд явахдаа амьсгалынхаа гүн хэмнэлийг алдалгүй хадгалж байв. Зүрхний цохилт нь тогтуун хэмтэй—удаан ч хүчтэй!
Нэг цаг гүйсний эцэст И Юнь сая нэг зогслоо. Ийм удаан гүйсэн ч царай нь улайгаагүй, зүрх нь ч хурдан цохилсонгүй! Гүйх нь ч бас бясалгалын нэг хэлбэр байв. Ийнхүү гүйсний дараах хөлс түүнд таатай санагджээ.
Энэ газар тосгоноос хамгийн хол бөгөөд аюулгүй байлаа. Цаашилбал тэр Гайхамшгийн орны хамгаалалтаас гарч, аварга араатнууд болон Зэлүүд араатнуудтай таарч мэднэ.
И Юний одоогийн хүч чадлаар Зэлүүд араатантай таарвал сүйрэх нь гарцаагүй байлаа.
Энд ургамал сийрэг, газарт хар чулуунууд цөөн хэдэн хэсэгт тархжээ.
Энэ бол хар төмөр чулуу байв. Хар төмөр чулуу ган шиг хүнд бөгөөд энгийн чулуунаас хэд дахин бат бөх. Чулуу хагалж чаддаг хөвд хүртэл хар төмөр чулуун дээр ургаж чадахгүй байлаа.
И Юнь хадан цохионы доорх, голчоороо гучин метр орчим тэгшхэн газарт зогсож байв.
Хадан цохионы дээр хүрхрээ байлаа. Тоо томшгүй усны дусал агаарын урсгалд бүжиглэн нисэж, нарны гэрэлд солонго татсан манан үүсгэнэ. Дэлхий дээр байсан бол энэ үзэсгэлэн жуулчдыг татах гайхалтай газар байх байв.
Хүрхрээний өргөн тийм ч их биш ч эгц доошлох өндөр нь асар байлаа. Зуу гаруй метрийн өндөртэй. Догшин усны урсгал доош тасралтгүй нүдсээр, алсаас сонсогдох нижигнэсэн дуу гаргана.
И Юнь өмнө нь энэ газрыг бясалгалынхаа газар болгон сонгосон нь яг энэ хүрхрээнээс болсон юм.
И Юнь гүнзгий амьсгаа аваад, бие доторх энергийг эргэлдүүлэв. Түүний хүнд бэлтгэл дахин эхлэх гэж байлаа.
Хэний ч бараа харагдахгүй, арван милийн радиуст нэг ч хүнгүй уулын тусгаар зэлүүдэд И Юнь “Лууны хавирга, барын ясны нударга”-ны байрлал бүрийг нэг бүрчлэн давтав.
Уулын ард бул чулуу элбэг байлаа. И Юнь хар төмөр чулуугаар хучигдсан тэгшхэн газрыг зориуд сонгожээ.
И Юнь хар төмөр чулууны өмнө зогсоод түүн рүү нударгаа буулгаж эхлэв!
Мах цуснаас бүтсэн энгийн нударга яаж ийм амьгүй хар төмөр чулууг буталж чадах билээ?
И Юнь шүдээ зуун нэг цохилт, хоёр цохилт, гурван цохилт... арван цохилт, хорин цохилт хийв!
Тэр цохилт бүртээ бүх хүчээ шавхаж байлаа!
Эхний хэдэн цохилтоор нударга нь хөхөрч, цусаар будагдсан гар нь зүрх шимшрэмээр өвдөв. Эцэст нь цохилтууд үргэлжлэхэд үе мөч нь тачигнаж эхэллээ.
Өвдөлт хуруунаас нь зүрх рүү нь гүйх шиг болж, үгээр хэлшгүй байв.
Гэвч И Юнь шүдээ зуун тэсэв. Царай нь хөлсөнд нэвт норч, өөрөө цонхийн уруул нь цайжээ!
Нударгынх нь гадаргуу махнаас илүү яс мэт болтлоо И Юнь цохисоор байгаад сая нэг зогслоо.
Үүний дараа тэр бул чулууг өшиглөж эхлэв. Хөл нь хөх няц болтлоо өшиглөсөөр, арай ядан зогсож байлаа. Түр амсхийснийхээ дараа И Юнь бул чулууг мөр, нуруугаараа цохиж эхлэв!
И Юнь ашиглаж болох биеийнхээ бүх хэсгийг ашигласан ч эцэст нь хар төмөр чулуунд ямар ч нөлөө үзүүлж чадсангүй. Харин бие нь зүсэгдэж, хөхөрсөн байлаа.
Өвдөлт!
И Юнь газар хэвтэн амрав. Бие нь тэнхэлгүй болж, бүр хараа нь бүрэлзэж байлаа.
Тэр амьсгалдаа төвлөрөн, “Лууны хавирга, барын ясны нударга”-ны аргын зарчмын дагуу эрчмээ эргэлдүүлэв.
Энэ бол И Юнь өмнө нь оролдохоос ч зүрхшээдэг байсан, өөрийгөө зэрэмдэглэн бясалгах арга байлаа.
Гэвч хэдхэн цагийн өмнө И Юнь Мөсөн питоны Зэлүүд ясанд агуулагдсан энергийг цадталаа шингээсэн байв.
Зэлүүд ясанд агуулагддаг энергийг Зэлүүдийн хүч гэдэг бөгөөд ямар ч бясалгагчид өгөгдөх агуу бэлэг байлаа!
Зэлүүдийн хүчтэй харьцуулахад Лянь овгийн Эмийн уулан дахь ургамлын мөн чанар өчүүхэн зүйл байв.
Зуун жилийн настай эмийн ургамал ч үүнтэй эн зэрэгцэж чадахгүй.
Зэлүүдийн хүчний дэмжлэгтэй байж л И Юнь ийм өөрийгөө зэрэмдэглэн бясалгах аргыг үргэлжлүүлэхээр зориглосон юм.
Энэ бэлтгэлийг “Лууны хавирга, барын ясны нударга”-нд “Барын сарвуу чулуу нүдэх” гэж тэмдэглэсэн бөгөөд яс бэхжүүлэх арга байлаа.
Бул чулуугаар ясаа нүдэх нь асар их өвдөлттэй, хүнд явц байв. Хат суусан тэвчээргүйгээр үүнийг хийх боломжгүй.
Гэхдээ тэвчээртэй байхаас гадна үүнийг дэмжих нөөц боломж ч хэрэгтэй.
Тэгэхгүй бол яс нь бэхжихийн оронд эрэмдэг болж мэднэ.
Нөөц боломж хомс байсан тул Тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийнхан “Барын сарвуу чулуу нүдэх”-ийг оролдохоос ч зүрхшээдэг байв.
Ийм гэмтлийг дааж чадах нь зөвхөн томоохон овгуудын авьяастнууд байлаа. Тэд Зэлүүд араатны мах идэж, цусанд нь дэвтдэг байв.
Зэлүүдийн хүч И Юний биеэр хурдан эргэлдэж, шарх нь загатнаж эхлэв. Энэ нь шарх нь эдгэрч буйн илрэл байлаа.
Зэлүүд яс үнэхээр дээд зэргийнх байж, Нил Талстын цэвэршүүлэлттэй хосолсноор биеийг нь эдгээх явц нүдэнд илт харагдахаар асар хурдтай явагдаж байв!
“Лууны хавирга, барын ясны нударга”-аар яс бэхжүүлж, Зэлүүдийн хүчээр шархыг эдгээх энэ арга нь төмөр давтаж боловсруулахтай төстэй бясалгал байлаа.
Сэлэм давтах арга нь халсан ган сэлмийг дахин дахин цохиж, хосгүй сэлэм урлах явдал юм!
И Юний одоо хийж буй бэлтгэл ч сэлэм давтахтай адил байлаа.
Тэр биеэ боловсруулаагүй ган, хар төмөр чулууг дөш гэж үзэв. Давтан цохилтоор биеэ давтаж, бясалгалын нэг хэлбэр болгож байлаа!
Зургаан цаг амарсны дараа И Юнь тэнхэрснээ мэдэв. Гар дээр нь тав тогтсон байсан ч хөдөлгөөнд нь нөлөөлсөнгүй.
И Юнь шархнуудаа даавуугаар боогоод, огт эргэлзэлгүй хүрхрээн доорх ус руу үсрэн орлоо!
“Цүл!”
Ус түүний биеийг мянган фунтын хүнд цохилтот алх шиг нүдэж байлаа!
Хүрхрээн доор гүн хонхор цөөрөм байв!
Хүрхрээ олон жилийн турш тасралтгүй цохисноос энэ хонхор цөөрмийн гүн нь үл мэдэгдэнэ. Эргээс харахад цөөрмийн ус маргад ногоон бөгөөд ёроол нь ил харагдахгүй байлаа.
Энэ бол Лянь овгийн нутаг орчмоос И Юний олж чадах хамгийн гүн усан газар байв.
И Юнь “Лууны хавирга, барын ясны нударга”-ны өөр нэг байрлал болох “Уудам усанд луу бүжих”-ийг бэлтгэж байлаа!
Үнэн хэрэгтээ “Уудам усанд луу бүжих”-ийг ингэж бэлтгэдэггүй. Уудам ус гэдэг нь далайг хэлдэг ч өргөн уудам Зэлүүд нутагт далай байсангүй. И Юнь зөвхөн хүрхрээн доорх хонхор цөөрмийг ашиглаж чадна.
“Уудам усанд луу бүжих” нь биеийн дотор эрхтнийг бэхжүүлэх арга байлаа.
И Юнь “Лууны хавирга, барын ясны нударга”-г бэлтгэх тусам түүний нарийн учрыг улам сайн ойлгож байв.
Тулаанчийн хүч чадал, эрчмийг бясалгах нь харьцангуй амархан. Харин шөрмөс, яс, дотор эрхтнийг бясалгах нь хавьгүй хэцүү.
“Лууны хавирга, барын ясны нударга”-ны байрлалууд дундаас “Догшин бар уулнаас буух” аргаар тулаанч шөрмөсөө нумын хөвч мэт татаж, асар ихээр бэхжүүлж чадна.
“Барын сарвуу чулуу нүдэх”-ийг ашигласнаар ганг дахин дахин давтаж буй мэт ясаа бэхжүүлж чадна.
Харин дотор эрхтнийг бясалгах нь бүр ч хэцүү. Дотор эрхтэн шөрмөснөөс ялгаатай тул тулаанч тэдгээрээ бэлтгэхийн тулд хүссэнээрээ удирдаж чаддаггүй.
Тиймээс “Лууны хавирга, барын ясны нударга”-г бүтээгч “Уудам усанд луу бүжих” аргыг сэдсэн байлаа.
“Уудам усанд луу бүжих” нь бясалгагчийг далайд үсрэн орж, нэг амьсгаагаар хоёр зуун метрийн гүнд хүрэхийг шаарддаг. Тэр гүний даралт асар өндөр тул хүний чихний хэнгэрэг болон дотор эрхтнийг дэлбэлэхүйц байв!
Усны даралт хүний дотор эрхтэнд шууд үйлчилнэ. Ийм даралт дор удаан хугацаанд байвал хүний дотор эрхтэн улам бат бөх болно!
И Юнь гүнзгий амьсгаа аваад, хүнд чулуу зуурсан чигтээ гүн хонхор цөөрмийн гүн рүү үсрэн орлоо!