Юнь Жи явсны дараа Лу Ян, Мэн Жинжоу хоёр бусад шавийн адил өөрсдийн сууцыг үзэхээр явлаа.
Түүнээс өмнө Лу Ян Мэн Жинжоутай хамт хөгшин морийг Даог эрэлхийлэх бүлгэмийн дотор оруулж өгсөн байв.
Бүлгэмийн гадна Лу Ян шинээр тэнцсэн хэд хэдэн шавь баяр хөөртэйгөөр гэрийнхэндээ мэдээ дуулгаж байхыг харлаа. Жижиг овог айл ч бай, нэр нөлөөтэй бясалгагчдын гэр бүл ч бай, нэг хүн нь Даог эрэлхийлэх бүлгэмд тэнцэнэ гэдэг удмын түүхэндээ тэмдэглэхүйц том хэрэг аж.
— Танайхаас яагаад хүн ирээгүй юм? — гэж Лу Ян асуув. Мэн Жинжоугийн ярьж байснаас үзвэл Мэн овог нэлээд эртний, нэр нөлөөтэй бясалгагчдын удам бололтой.
Мэн Жинжоу багагүй бахархалтайгаар,
— Би гэрээсээ оргож ирсэн юм! — гэв.
Лу Ян: — ...
Үүгээрээ юундаа бахархдаг байна аа?
Мэн Жинжоу хөгшин морийг өөрийн сууц руу аваачсаны дараа Лу Ян ч өөрийн сууцандаа буцав.
Тэр саяхан танилцсан нэг ахын өгсөн хаш зүүлтийг гаргаж ирлээ. Энэ нь Даог эрэлхийлэх бүлгэмийн шавийн таних тэмдэг бөгөөд эзнийх нь хэн болохыг батлахаас гадна өөрийн сууцандаа нэвтрэх эрх өгдөг аж.
Хаш зүүлтийг Сүнслэг чулууны чөмгөөр урлаж, дээр нь “Лу Ян” гэж сийлжээ. Зарим үйлдлийг нь Лу Ян албан ёсоор бясалгагч болсны дараа л ашиглаж болох байв.
Лу Ян хаш зүүлтээ сууцны үүдний чулуун хананд ойртуулав. Зүүлтээс бүдэг цэнхэр гэрэл цацарч, үүдний хонхортой нийцлээ. Хонхор хоёр удаа анивчсаны дараа чулуун хана хоёр тийш салж, ард нь нэн тансаг сууц ил болов.
Дотогш алхмагц биеэр нь таатай бүлээн урсгал тархаж, ямар нэг гайхамшигт хүч түүнийг тэтгэж байгаа мэт санагдав.
— Энэ чинь нөгөө сүнслэг эрчим гээч нь юм болов уу?
Үүнийг ойлгосон Лу Ян гайхлаа. Сууц доторх сүнслэг эрчим жирийн хүн болох өөрт нь хүртэл мэдрэгдэхүйц өтгөн байгаагаас үзвэл үнэхээр ер бусын байв.
Сууцны дотор тавилга бараг байхгүй. Нэг ширээ, нэг суудлын дэвсгэр, нэг сүрлэн дэвсгэр л харагдана. Ийм уудам газар хэрнээ хэт хоосон тул Даог эрэлхийлэх бүлгэм шавь нараа даруухан амьдруулдаг юм уу, эсвэл хүн бүр өөрийн дуртайгаар тохижуулахыг зөвшөөрдөг юм уу гэж Лу Ян гайхав.
Ширээн дээр хоёр талдаа бичигтэй нэг хуудас цаас байлаа.
Нүүрэн талд нь бясалгал мэдэхгүй шинэ шавь эхлээд Номлолын оргилд очиж суурь мэдлэг үзэх, эсвэл Судрын асарт очиж өөрөө судалж болно гэж бичжээ.
Ар талд нь Даог эрэлхийлэх бүлгэмийн хялбаршуулсан газрын зураг байх бөгөөд бүлгэмийн нутаг зуун мянган миль газар эзэлдэг гэжээ. Лу Яны төсөөллөөс ч давсан асар уудам хэмжээ.
Нүүрэн талын бичиг ирэх нэг сарын хугацаанд юу хийхээ Лу Янд тодорхой болгож өглөө.
Тэр эвшээгээд, юун түрүүнд сайн унтаж амрахаар шийдэв.
Бороонд замд гарснаас эхлээд, чин сэтгэл ба ухаанаараа гурван шалгалт давж, ахлах эгч Юнь Жи болон хоёрдугаар ах Дай Буфаний анхааралд өртөөд, эцэст нь Даог эрэлхийлэх бүлгэмийн шавь болсон хүртэл өнөөдрийн болсон бүх зүйл түүнийг туйлдуулжээ. Нүд нь өөрийн эрхгүй анилдаж байв.
— Даог эрэлхийлэх бүлгэм дэр ч өгдөггүй юм байна шүү...
Лу Ян ингэж бувтнаад тухтай эсэхээ ч тоолгүй, өдрийн ядаргаандаа дийлдэн тэр дороо унтав.
...
Маргааш өглөө нь тэр эрт бослоо. Эхлээд Судрын асарт очиж, Төв тивийн талаар илүү их зүйл мэдэж авахаар төлөвлөжээ.
— Шинэ шавь юу? — Судрын асрын үүдэнд суусан нэг ах Лу Ян руу харан асуулаа.
— Тийм ээ.
— Шинэ юм бол Судрын асрын дүрмийг хэлээд өгье. Маш энгийн, ердөө гурван дүрэмтэй.
— Нэгдүгээрт, одоогийн эрхээрээ зөвхөн нэгдүгээр давхрын номыг үзэж болно. Тэнд байгаа бүхнийг хүссэнээрээ унш. Хоёрдугаарт, нэг удаад нэг л ном түр зээлж болно. Гуравдугаарт, номыг гамтай хэрэглэж, бохирдуулж болохгүй. Гэмтээж, бохирдуулбал тухайн номын анхны үнийг бүрэн төлнө.
— Санаж авлаа.
Лу Ян толгой дохиход ах өөр зүйл хэлэлгүй дотогш нэвтрүүлэв.
Судрын асар дотор шавь нар номдоо шимтэн суух бөгөөд Лу Ян хажуугаар нь өнгөрсөн ч хэн ч анхаарсангүй.
Уудам асарт хааяа сонсогдох алхааны чимээ, цаас эргүүлэх шаржигнаанаас өөр дуу бараг үгүй.
Энд янз бүрийн ном тоо томшгүй. Энгийн хошин жүжгийн зохиолоос эхлээд бясалгагчдын нууц тарни, Хий боловсронгуй болгох шат, Суурь тогтоох шатны талаарх ойлголт тэмдэглэл хүртэл бүгд байлаа.
Лу Ян хаанаас эхлэхээ мэдэхгүй хэсэг будилав.
— Энэ ямар ном бэ?
Тавиурын завсарт тоосонд дарагдан нуусан нэгэн ном санамсаргүй олдов. Лу Ян зузаан тоосыг нь арчиж байж нэрийг нь харлаа. “Луу ба галт шувууны хувирал”.
— Ямар сүртэй нэр вэ!
Лу Ян догдлолоо арай ядан дарна. Нэрийг нь харах төдийд л асар хүчирхэг сүр хүч мэдрэгдэх шиг!
Тэр агшинд луу хүрхрэн, галт шувуу дуу хадаахыг сонсож, нүднийх нь өмнө тэдний сүүдэр дүр тодров. Дараа нь хоёр дүр хувиран өөрчлөгдөж, луу галт шувуу зэрэгцэн үзэгдэх гайхамшигт дүр зураг дахин амиллаа.
Лу Ян ухаан ороод эргэн тойрноо харахад дуу чимээ, дүрс бүхэн алга болсон байв.
— Хий үзэгдэл байсан юм болов уу?
Гайхсан ч дотроо улам догдолсон Лу Ян номын эхний хуудсыг болгоомжтой нээлээ.
Энэ түүний насан туршийн их учрал ч байж мэднэ!
Гэтэл санаандгүй хурц цаас хурууг нь зүсэж, хэдэн дусал цус хуудсан дээр дусав.
Үүнд хариу өгсөн мэт эртний номноос гэнэт алтан гэрэл цацарч, дотор нь хоригдсон ямар нэг зүйл задран гарах гэж байгаа мэт болов!
Лу Яны зүрх хүчтэй цохиллоо. Үйл явдал түүний төсөөллөөс бүрэн давж, хяналтаас нь гарчээ. Энэ ерөөл үү, гай юу гэдгийг мэдэх аргагүй.
Тэр бүр нэгэн аймшигтай хүчирхэг оршихуй өөрийг нь ширтэж байгааг мэдэрч, бие нь хөшин хөдөлж ч чадахаа болив!
Тэр мэдрэмж улам тодорсоор байлаа. Хүчирхэг оршихуй улам ойртож байна гэсэн үг.
Эцэст нь тэр хүчирхэг оршихуй Лу Яны яг ард ирээд чимээгүй ширтэв. Аймшигтай сүр хүчинд нь Лу Яны нуруугаар хүйтэн хөлс урслаа.
— Чи... — гэж хүчирхэг оршихуй эцэст нь ам нээлээ.
— Тийм! — Лу Ян дагжин чичрэв.
— Ном бохирдуулчихлаа.
Хүчирхэг оршихуй хөмсгөө зангидлаа. Лу Ян эргэж харвал Судрын асрын үүдэнд сууж байсан ах байв.
Ах номон дээрх цусны толбыг дургүйцэн ширтэнэ. Саяхан л ном бохирдуулж болохгүй гэж сануулсан атал энэ шинэ шавь аль хэдийн цус дусаачихжээ.
Судрын асрыг шидэт байгууламжийн аргаар хамгаалдаг аж. Ном гэмтвэл хамгаалагчид дохио өгөхийн тулд алтан гэрэл цацруулдаг байв.
— Энэ ер нь ямар ном юм бэ? Би урьд нь харж байгаагүй юм байна.
Ах сонирхон номыг авч хэдэн хуудас эргүүлтэл царай нь ноцтой болов.
— Энэ... энэ чинь домогт гардаг хориотой ном байна шүү дээ!
Лу Яны сэтгэл огцом хөөрөв. Судрын асарт анх орсон өдрөө домогт хориотой ном олно гэж яаж төсөөлөх билээ. Одоо дотор нь ямар нууц байгааг мэдэхээс тэсэхээ байлаа.
— Ах аа, энэ номонд ямар асуудал байдаг юм? — гэж Лу Ян сониучирхан асуулаа.
Ах ийм чухал нууцыг шинэ шавьд хэлэх ёстой эсэхээ хэсэг бодов. Нэлээд тунгаасны эцэст үнэнийг хэлэхээр шийджээ.
— Энэ номонд луу, галт шувууд хэрхэн хосолдгийг маш нарийн тэмдэглэсэн байдаг. Тэгээд л Луу, Галт шувууны хоёр угсаатан хоёулаа гомдол гаргаж, хориотой номын жагсаалтад оруулсан юм. Би бүх хувийг нь устгасан гэж бодож байсан. Манайд нэг хувь үлдсэн байж гэж санасангүй. Хэн энд нуусныг бүү мэд!
Өөрөөр хэлбэл насанд хүрэгчдийн ном байжээ.
Лу Ян: — ...
Луу, галт шувууны нийлэл ч гэх шиг!
Тэгтэл Лу Ян сая ах нь ном гэмтээвэл үнийг нь төлүүлнэ гэж хэлснийг санав.