Тулааны бурхан асура

49-р анги

49-р анги — Ертөнцийн Сүнсний Мастер

Сонсох

Жян Гүрэн Есөн Мужид байр сууриа эзэлсэн цагаасаа хойш ямар ч хүчний хөгжилд оролцоогүй хэдий ч Есөн Мужийн эзэн хэмээн нийтээр хүлээн зөвшөөрөгдсөн хэвээр байлаа.

Тиймээс Есөн Мужийн бүх төрлийн хүчнүүд жил бүр тогтсон цагт очиж хүндэтгэл үзүүлэх ёстой. Эс бөгөөс тэдний бүх гэр бүл устгагдана.

Жян Гүрэн өөрсдийгөө эзэн хааны гэр бүл хэмээн нэрлэдэг бөгөөд тэд энгийн хүмүүс биш байв. Хүн бүр тэдэнтэй харилцах боломжтой байдаггүй.

Жишээлбэл, Хөх Мужид зөвхөн Хөх Мужийн хамгийн шилдэг сургууль болох Линьюнь Сургууль л тэдэнд хүндэтгэл үзүүлэх эрхтэй байлаа.

Хүндэтгэлийн өргөлийн тухайд гэвэл бүх сургуулиуд өөрсдийн өргөлөө Линьюнь Сургуульд өгч, харин Линьюнь Сургууль тэдгээрийг эзэн хааны ордонд өргөн барина.

Тиймээс Чү Фэний хувьд Жян Гүрэн домог мэт холын зүйл байв. Түүнд тэдэнтэй ойртох ямар ч арга байсангүй. Үнэндээ тэр Гүн шатны нэг ч мэргэжилтнийг харж байгаагүй.

Гэгдэх Эх Үүслийн Эм болон Гүн Эм нь Сүнсний Эмтэй төстэй байв.

Сүнсний шатны бясалгагчид Сүнсний Эм хэрэглэдэгтэй адил Эх Үүслийн шатныхан Эх Үүслийн Эм, Гүн шатныхан Гүн Эм хэрэглэдэг.

Сүнсний Эмтэй харьцуулахад Эх Үүслийн Эм болон Гүн Эм нь хавьгүй ховор, бас илүү үнэтэй байлаа. Ялангуяа ганцхан Гүн Эм олж чадсан ч хүн асар их хөрөнгөтэй болж болох байв.

Өнөөдөр ийм сайхан зүйл өөрөө хаалганд нь ирсэн тул Чү Фэн мэдээж маш их догдолж байлаа. Гэвч тэр бас сэжиглэж байв. Тэдэнд ийм газрыг дээрэмдэх ээлж хэзээ ирэх билээ?

“Су Мэй, Гүн шатны мэргэжилтний булшинд бид хүчээрээ тэргүүлэн орж чадахгүй биз дээ?” гэж Чү Фэн бага зэрэг санаа зовсон өнгөөр асуув.

“Чи юу бодоод байгаа юм бэ? Энэ мэдээг зөвхөн бид л сонссон гэж үнэхээр бодож байна уу? Гүн шатны мэргэжилтний булшны тухай мэдэгдмэгц янз бүрийн хүчний анхаарлыг гарцаагүй татна. Тэнд очиж тэргүүлэн оролцох олон мэргэжилтэн бий болно.”

“Харин бид гэвэл зүгээр л хөл хөдөлгөөн үзэхээр очно. Үлдэгдлээс нь жаахныг хүртэнэ. Тэр Гүн Эм, Эх Үүслийн Эмийг авна гэж бүр бодох хэрэггүй. Хэдхэн Сүнсний Сувд олсон ч бидэнд хангалттай их ашиг болно” хэмээн Су Мэй тайлбарлав.

“Тийм учиртай юм байна. Тэгвэл булш нь хаана байгаа юм бэ?” гэж Чү Фэн үргэлжлүүлэн асуув.

“Цөлийн зэлүүд нутагт байдаг гэж сонссон. Нарийн байршлыг нь хэн ч мэдэхгүй. Бидний олж мэдсэнээр булшны байршлыг зэлүүд нутгийн ойролцоох Эртний Хотод зарлана гэсэн.”

“Мэдээж, ‘зарлана’ гэдэг нь хүн бүрт ил тод зарлана гэсэн үг биш. Зарлах хүн нь булшны газрын зургийг зарна. Нэг хуудас нь наян Гэгээн Сүнсний Өвсөөр үнэлэгдэнэ.”

“Бидний хүн бүр арав аравыг гаргавал яг наян болно” хэмээн Су Мэй үргэлжлүүлэн тайлбарлав.

“Тийм үнэтэй гэж үү? Надад нэг ч байхгүй!”

“Өнгөрсөн удаа надаас нэлээд их авсан биз дээ?”

“Би бүгдийг нь дуусгасан.”

“Гахай юмаа! Яасан үрэлгэн юм бэ! Бүгдийг нь шингээчихсэн үү?”

“Тэр чинь…”

Чү Фэн хэлэх үггүй болов. Тэр Су Мэйд ингэж хэлж чадахгүй байлаа.

“Би ямар ч Нууц Бясалгалын Арга бясалгаагүй ч биед минь Тэнгэрлэг Аянга бий. Би хэчнээн Сүнсний Эм олж авсан ч бүгдийг нь боловсруулж чадна. Би юу ч үрэлгүйгээр зуун хувийг нь шингээж чадна.”

“За яах вэ. Энэ удаад би чамд тусалъя. Гэхдээ дараа нь надад буцааж өгөхөө санаарай” хэмээн ядуу зүдүү царай гаргаж буй Чү Фэнийг харсан Су Мэй аргагүйн эрхэнд уруулаа цорвойлгов.

“Хэхэ, баярлалаа” гэж Чү Фэн инээмсэглэн хэлэв.

Гүн шатны мэргэжилтний булш гэж үү? Тэр үүнийг тэсэн ядан хүлээж байлаа.

Тэд цааш явсаар үдээс өмнө цөлийн зэлүүд нутагт орж, удалгүй тэрхүү Эртний Хотод хүрч ирэв.

Эртний Хот туйлын эртний байлаа. Домогт өгүүлснээр хэдэн мянган жилийн түүхтэй ажээ. Тоосго, хавтан бүр нь маш их элэгдсэн тул өчүүхэн төдий мөргөлтөд л нуран бутрах мэт харагдана.

“Тэгэхээр энэ Эртний Хот юм байна. Хэтэрхий эвдэрхий харагдаж байна. Удахгүй нурчихмаар юм биш үү? Ийм нурсан газарт яагаад ийм олон хүн амьдардаг байна?”

Чү Фэн эвдэрч муудсан ч асар уудам тэр хотыг, мөн агаарт суунаглах бүдэг утааг хараад Эртний Хотод нэлээд олон хүн амьдардаг гэдгийг ойлгов.

Гэвч ийм олон хүн яагаад Эртний Хотод амьдардгийг тэр ойлгож чадсангүй. Ийм хуучирсан байгууламж ямар ч мөчид нурж болох тул маш аюултай байх учиртай.

“Чи юу мэддэг юм бэ? Эртний Хотын тоосго, хавтан бүр дээр Ертөнцийн Сүнсний Мастерын байгуулсан Сүнсний Бүрдэл бий.”

“Эдгээр нь хүчтэй салхи шуургыг тэсэхээр барахгүй, Эх Үүслийн шатны мэргэжилтнүүд бүх хүчээрээ довтолсон ч аль нэг тоосго, хавтанг нь гэмтээж чадахгүй байж мэднэ.”

“Тийм хүчтэй гэж үү?” Чү Фэн эхлээд цочирсон ч удалгүй асуув. “Ертөнцийн Сүнсний Мастерууд гэж хэн юм бэ? Сүнсний Бүрдэл гэж юу вэ?”

Түүнийг ингэж асуухад Су Мэй түүн рүү гайхсан харцаар хараад зогссонгүй. Бусад хүмүүс ч мөн түүнийг басамжилсан харц шидэв.

“Ямар хөдөөний бүдүүлэг амьтан бэ” гэж Жя Юньфэн хүйтнээр ёжлов.

“Аа, Чү Фэн, Ертөнцийн Сүнсний Мастер гэдэг бол онцгой бөгөөд эрхэм мэргэжил. Бидэн шиг хүмүүс үүнд хүрч чадахгүй” хэмээн Бай Тун инээмсэглээд тайлбарлаж эхлэв.

“Ертөнцийн Сүнсний Мастерууд Сүнсний Бүрдэл хэмээх хүчийг ашигладаг. Сүнсний Бүрдэл нь бараг эвдэгдэшгүй бөгөөд маш хүчирхэг хамгаалалтын арга юм.”

“Бүх Ертөнцийн Сүнсний Мастеруудын авьяас туйлын өндөр байдаг. Тэд бүгдийг нь суут ухаантан гэж хэлж болох бөгөөд маш хүчирхэг байдаг. Үүн дээр тэдний ажиглах чадвар болон Сүнсний Бүрдлээс үүдэлтэй онцгой хүч нэмэгддэг учраас өөрсдийнхөө шатанд бараг дийлдэшгүй байдаг.”

“Мөн Ертөнцийн Сүнсний Мастеруудын онцгой шинж чанараас болж тэднийг олон хүч урин залахыг хүсдэг.”

“Ертөнцийн Сүнсний Мастертай аливаа хүчний харьяа сургууль хамгаалалтаа асар ихээр бэхжүүлж чадна. Харин Хөх Лууны Сургуулийн хувьд бид Ертөнцийн Сүнсний Мастер залж авчрахын тулд маш өндөр үнэ төлсөн.”

“Тийм сүртэй юм бол чи яагаад Ертөнцийн Сүнсний Мастер гэдэг зүйл бидэн шиг хүмүүсийн хүрч чадах зүйл биш гэж хэлсэн юм бэ?” гэж Чү Фэн сониучирхан асуув.

“Хаха, хүн бүр бясалгаж чадна. Харин Ертөнцийн Сүнсний Мастер болохын тулд сүнсний хүчтэй байх ёстой.”

“Гэвч сүнсний хүч туйлын ховор. Тиймээс жирийн хүмүүс түүнд хүрч чаддаггүй юм. Ертөнцийн Сүнсний Мастерууд яагаад ийм эрхэм байдгийн шалтгаан нь энэ” хэмээн Бай Тун үргэлжлүүлэн тайлбарлав.

Эдгээр үгийг сонсоод Чү Фэн өөрийн эрхгүй Су Мэй рүү харлаа. Тэр охин яагаад өөрийг нь өөрийн талд татахыг хүссэнийг одоо ойлгосон бололтой.

“Над руу юу хараад байгаа юм бэ? Чамд сүнсний хүч байсан ч зааж сургах Ертөнцийн Сүнсний Мастер байхгүй бол насан туршдаа ч Ертөнцийн Сүнсний Мастер болж чадахгүй” гэж Чү Фэн юу бодож байгааг мэдсэн мэт Су Мэй уруулаа цорвойлгов.

“Бай Тун сая манай Хөх Лууны Сургуульд Ертөнцийн Сүнсний Мастер бий гэж хэлээгүй гэж үү?” хэмээн Чү Фэн инээмсэглэн хэлэв.

“Чи Жүгэг хэлж байна уу? Үүнийг бүр бодоод ч хэрэггүй. Тэр өвгөн дэндүү хачин. Хэзээ ч шавь авдаггүй.”

“Хөх Лууны Сургуульд сүнсний хүчтэй нэг үндсэн шавь бий. Тэр Сүнсний Бүрдлийн Арга сурахын тулд Жүгэд шавь орохыг үргэлж хүсдэг байсан. Гэвч бүтэн жилийн турш боол мэт ажиллуулсан ч одоо хүртэл юу ч сурч чадаагүй” хэмээн Су Мэй дахин Чү Фэний урам зоригийг мохоов.

“Тийм ээ. Су Мэйгийн хэлсэнтэй яг адилхан. Ертөнцийн Сүнсний Мастерууд ийм эрхэм байдгийн шалтгаан нь тэд маш ховор байдагтай холбоотой.”

“Тэдэнд үнэхээр таалагдсан хүн биш л бол Ертөнцийн Сүнсний Мастерууд ур чадвараа амархан дамжуулдаггүй. Өөрөөр хэлбэл, зааж сургах нэг хүн нэмэгдэх бүрд тэдэнтэй амьдралын төлөө өрсөлдөх бас нэг хүн бий болно гэсэн үг!”

Бай Тун энэ бүхнийг тайлбарласныхаа дараа тоглоом шоглоомын өнгөөр Чү Фэнд хэлэв.

“Чи энэ Ертөнцийн Сүнсний Мастерын талаар ихэд сонирхож байгаа бололтой. Чамд сүнсний хүч байдаг юм биш үү?”

Бай Туны үгийг сонсоод Чү Фэн цээжээ түрж, нүүрээ өөд болгон, илэн далангүй бөгөөд бардам хэлэв.

“Надад үнэхээр сүнсний хүч бий!”

“Юу гэнэ ээ?”

Чү Фэн үгээ хэлж дуусмагц Су Мэйгээс бусад нь бүгд цочирдов. Тэр дундаа ихэвчлэн тайван байдаг Бай Тун хүртэл тайван хэвээр үлдэж чадсангүй.

49-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны бурхан асура49-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах