Су Рөү болон бусад нь явсны дараа их танхим нам гүм болов.
Төд удалгүй танхимын гаднаас яарсан хөлийн чимээ сонсогдож, нэгэн шавь хурдхан гүйн орж ирэв.
Тэр хүн Дуань Юйсюань байлаа. Гэвч өмнөхөөсөө тэс өөр болсон нь яг л хоёр өөр хүн мэт харагдана.
Үс нь сэгсийж, хөлсөнд нэвт норсон байв. Тэр хүндээр амьсгаадан, галзуурсан мэт өндөр тавцан руу гүйж байлаа.
“Хаха! Эцэст нь би түрүүллээ! Ян Тянь Юй, жаал хүү минь, надтай тулалдахыг хүсэж байна уу?”
“Би гадаад хүрээнд зургаан жилийн турш чимээгүй тэссэн. Юуны төлөө гэж үү? Яг одоо хэлье. Энэ бүхний төлөө!”
Дуань Юйсюань гүйх зуураа уухайлан байлаа. Түүнд чөтгөр шүглэсэн мэт харагдана. Түүний харц өндөр тавцанд тас наалдсан тул танхимд байсан Догшин Араатнуудын сэг зэмийг огт анзаарсангүй.
Шуух!
Тэр үсрэн гарч, өндөр тавцан дээр тогтвортой газардлаа.
Гэвч инээмсэглэл дүүрэн байсан тэрээр доош харсан даруйдаа цэлмэг тэнгэрт аянга цахисан мэт цочирч орхив.
Учир нь өндөр тавцан дээр юу ч байсангүй. Бүр ганц ширхэг үс ч үлдээгүй байлаа!
“Хараал ид! Энэ чинь юу вэ?”
Нэлээд удсаны эцэст тэр ухаан санаагаа төвлөрүүлж чадлаа. Тэгээд л хаа сайгүй шинэхэн цус асгарч, танхимд дөчин Догшин Араатны сэг зэм тархсан байхыг анзаарчээ.
Догшин Араатан бүрийн үхэл сэтгэл сэрдхийлгэм бөгөөд туйлын цуст байлаа.
Энэ дүр зураг түүнийг бүрэн айлгаж орхилоо. Тэр падхийн өндөр тавцан дээр суув. Дараа нь эргэн харахад шалгалтын гарцын хаалга нээгдээгүй байгааг мэдэв.
“Юу болоод байна вэ?”
Дуань Юйсюань юу бодохоо ч мэдэлгүй, толгой нь эргэлдэж байлаа.
Тэр үед Ян Тянь Юй ч мөн гүйн ирэв. Гэвч танхимын үүдэнд хүрмэгцээ зогслоо.
Тэр танхим доторх дүр зургийг хараад, тавцан дээрх Дуань Юйсюань руу ширтэв. Тэр мэл гайхсан царайгаар,
“Энэ... үүнийг чи хийсэн юм уу?” хэмээн асуулаа.
Дуань Юйсюань аяархан инээвхийлснээ гашуунаар хэлэв.
“Хэрэв би үгүй гэвэл чи итгэх үү?”
“Мэдээж итгэнэ. Чамд ийм хүчтэй байх боломжгүй.”
Ян Тянь Юй түүн рүү нэг харснаа танхимд орж, Догшин Араатнуудын сэг зэмийг шалгав.
“Тэнгэр минь, энд бүр 4-р зэрэглэлийн Догшин Араатан байна. Үүнийг хэн хийсэн юм бол?”
Тэд удаан ажигласан ч хариуг нь олж чадсангүй. Гадаад хүрээнд ийм их хүчтэй хүн байсан гэж тэдний санаанд ч орж байгаагүй.
Эцэст нь тэд энэ бүхнийг Настнуудын зохион байгуулсан явдал байж магадгүй гэж сэжиглэв. Настнууд өөрсдөө түрүүлсний шагналыг авсан байж болох ажээ.
Гэвч Сүнсний шатны 3-р түвшний шавь нарын бүхэл бүтэн цуваа ирэхэд гайхмаар явдал болов.
Хүн бүр Догшин Араатнуудыг Ян Тянь Юй, Дуань Юйсюань хоёр алж, шагналыг хоорондоо хуваасан гэж боджээ.
Хамгийн инээдтэй нь, олны бахдан биширсэн харцыг хүлээн авч байхдаа Ян Тянь Юй, Дуань Юйсюань хоёр үүнийг үгүйсгээгүй юм.
Ингээд л тэр хоёр ер бусын байдлаар түрүүлсэнд тооцогдов.
Тэдний ард асар том хаалга нээгдэж, баяр хөөрийн уухай ч цуурайтлаа. Хүн бүр маш их баярлаж байв. Учир нь тэр хаалгаар гармагцаа тэд дотоод хүрээний шавь болж, шинэ амьдрал эхлэх байлаа.
Гэвч хүмүүс ийнхүү баярлаж байх үед нэгэн залуу алхсаар ирж, хүн бүрийн анхаарлыг татав.
Тэр огт хувцасгүй бөгөөд бүр уйлж байлаа. Гомдол дүүрэн хоолойгоор хараан зүхэв.
“Хэн гээч нь ийм харгис байдаг байна аа? Намайг ухаангүй болгоод зогсохгүй, бүр хувцсыг минь тайлаад авчихсан байна! Энэ чинь ямар солиорол вэ?!”
Энэ дүр зургийг харсан хүмүүс цочирч орхив. Харин Чү Фэн л инээмсэглэн, өөрийнхөө бүрэн бүтэн, огт гэмтээгүй хувцсыг харан олны дундаас аажуухан гарч одлоо.
Дотоод хүрээний шалгалт дуусав. Арав гаруй мянган хүн оролцсон ч ердөө хоёр мянга орчим хүн шалгалтад тэнцжээ. Гэсэн ч энэ нь бага тоо биш байлаа.
Дотоод хүрээнд орсны дараа л жинхэнэ Хөх Лууны шавь болж тооцогдоно. Үүний зэрэгцээ тэдэнд илүү давуу нөхцөл олдох байв.
Дотоод хүрээнд шинээр элссэн шавь нарыг угтан авахын тулд Настнууд бүр тусгайлан найр зохион байгуулжээ.
Бүтэн сар шөнийн тэнгэрт өндөрт хөөрч, дотоод хүрээнд дуу хуур, бүжиг цалгиж байлаа. Бүгдийн баяр хөөр оргилдоо хүрчээ.
Гэвч Чү Фэн найранд оролцсонгүй. Тэр шинэ сууцандаа үлдэж, нүцгэн цээжин дээрх шархаа ажиглав.
Шарх нь эдгэрч байсан бөгөөд эдгэрэх хурд нь туйлын хурдан байлаа. Хэрэв энэ хурдаараа үргэлжилбэл бүрэн эдгэрэхэд хэдхэн хоног л хэрэгтэй байв. Энэ эдгээх хүчийг Тэнгэрлэг Аянга өгчээ.
“Чи яг юу вэ? Яагаад намайг сонгосон юм бэ?”
Энэ асуултыг Чү Фэн анх удаа асууж байгаа нь биш байв. Тэр өмнө нь тоо томшгүй олон удаа асуусан ч хэзээ ч хариу авч байгаагүй.
Тэр таван жилийн өмнөх тэр шөнийг одоо ч санаж байлаа. Хөх Мужийн тэнгэрийг Есөн Өнгийн Аянга бүрхэж, тэнгэр өдөр шиг гэрэлтэж байв. Аянга нь луу мэт бүжиглэж, тэнгэрийн нүргээн нижигнэн, газар доргин чичирчээ. Хүмүүс бүр дэлхий сөнөж байна гэж бодон, айдас түгшүүрт автаж, бүх зүйл эмх замбараагүй болсон байв.
Гэвч тэр үед дөнгөж арван настай байсан Чү Фэн өөрийн эрхгүй хаалгаар гүйн гарч, уужим задгай газар руу чиглэжээ.
Тэр яагаад ингэснээ одоо хүртэл мэддэггүй. Яг л ямар нэгэн ид шид түүнийг тэр газар очиход татаж байсан мэт байлаа.
Тэгээд Тэнгэрлэг Аянга түүний биед наалдсан юм.
Үүнийг хэн ч хараагүй. Гэвч бүх дэлхийг донсолгосон Есөн Өнгийн Аянга түүний даньтянь дотор байгааг Чү Фэн мэдэж байв.
Тэр Тэнгэрлэг Аянгын ачаар ийм хүчирхэг биетэй болсон. Гэвч ийм хүчирхэг зүйл яагаад өөрийнх нь биед наалдсаныг Чү Фэн ойлгодоггүй байлаа.
“Яах вэ дээ. Чи хариулахгүй бол би асуухаа больё. Эцсийн эцэст чи бид хоёр нэг юм шүү дээ.”
Чү Фэн тайвширсан инээмсэглэл гаргав. Энэ бол аз болохоос гай биш. Харин үнэхээр гай байсан ч тэр түүнээс зайлж чадахгүй байлаа. Хэрэв Тэнгэрлэг Аянга түүнд ямар нэгэн муу зүйл хийхийг хүсвэл одоогийн хүчээрээ тэр эсэргүүцэх ямар ч боломжгүй.
Гэвч өнөөг хүртэл Тэнгэрлэг Аянга түүнд зөвхөн ашиг тус авчирсан тул Чү Фэн энэ талаар цааш бодохоо больжээ.
Чү Фэн хувцсаа буцаан өмсөөд, орны толгойн хэсэгт байсан ном руу харцаа шилжүүлэв. Номон дээр гурван том үг бичээстэй байлаа.
“Гурван Аянгын Хэлбэр.”
Чү Фэн номыг авч, хуудсыг нь эргүүлж эхлэв. Тулааны Ур Чадварын номтой анх удаа танилцаж байгаа нь энэ тул сэтгэл нь бага зэрэг догдолж байлаа.
“4-р зэрэглэлийн Тулааны Ур Чадвар — Гурван Аянгын Хэлбэр. Хөх Лууны Үүсгэн Байгуулагч бүтээжээ.”
“Эзэмшсэний дараа: Аянгын хурд. Аянга нүргэсэн хүч. 5-р зэрэглэлийн Тулааны Ур Чадвартай адил хүч.”
Энэ товч тайлбарыг уншаад Чү Фэн хүйтэн амьсгаа татан гайхан хэлэв.
“Энэ бол тус сургуулийг үндэслэсэн өвөг өөрөө бүтээсэн ур чадвар юм байна!”
Хөх Лууны Үүсгэн Байгуулагч бол Хөх Лууны Сургуулийг үүсгэн байгуулагч байв. Мянган жилийн өмнө тэрээр дэлхий даяар аялахдаа хэний ч дийлдэшгүй нэгэн байжээ. Тэр тэнгэрт нисэж, газарт нэвтэрч, уул нүүлгэн, далай дүүргэх хүчтэй байсан бөгөөд тулааны бясалгалын жинхэнэ хүчирхэг нэгэн байв.
Тэр эрин үед Хөх Лууны Үүсгэн Байгуулагчийн удирдсан Хөх Лууны Сургууль бүх Есөн Мужийн нэгдүгээр сургууль байсан гэж хэлж болно.
Хөх Лууны Сургуулийг сөрөн зогсож чадах цорын ганц хүч нь Есөн Мужийн одоогийн ноёрхогч болох Эзэн Хааны Ордон байлаа.
Гэвч энэ сайхан үе удаан үргэлжилсэнгүй. Хөх Лууны Үүсгэн Байгуулагч нас барсны дараа Хөх Лууны Сургууль доройтож эхэлж, удалгүй Есөн Мужийн шилдэг сургуулиудын эгнээнээс унажээ.
Өнөөдөр бүр Хөх Мужийн нутаг дэвсгэрт ч тэд ердөө хоёрдугаар зэрэглэлийн сургууль болсон байв. Гэхдээ энэ нь Хөх Лууны Үүсгэн Байгуулагчийн хувийн хүч ямар агуу байсныг улам тодотгож байлаа.
Түүний бүтээсэн ур чадвар нь ур чадварын номуудын дунд ч чанартай бүтээлд тооцогдох нь гарцаагүй. Үүнийг гуйгаад олж авч чадахгүй, харин хувь тохиолоор л олдоно.
Чү Фэн догдлон, бясалгах аргыг нь яаран уншиж, Гурван Аянгын Хэлбэрийг амжилттай бясална гэж өөртөө тангараглав.
Чү Фэн огт унтсангүй. Гэхдээ ядаж Гурван Аянгын Хэлбэрийг хэрхэн бясалгахыг ойлгож авчээ.
Нэгдүгээр хэлбэр нь дүрс. Хоёрдугаар хэлбэр нь санаа. Гуравдугаар хэлбэр нь аянга үүсгэж чадна. Ерөнхийдөө Гурван Аянгын Хэлбэрийг бясалгах нь туйлын хэцүү байлаа. Гэсэн ч Чү Фэн үүнийг туршиж үзэхийг хүсэв.
Нүүрээ угааж, амаа зайлсны дараа Чү Фэн огт нойрмоглоогүй хэвээр байв. Тиймээс тэр дотоод хүрээний Тулааны Ур Чадварын Байр руу чиглэв.
Юуны өмнө Тулааны Ур Чадварын Байр нь тулааны ур чадвар бэлтгэл хийх боломжтой газар байлаа. Түүнчлэн Гурван Аянгын Хэлбэрийг бясалгаж байгаагаа ил болгож болохгүй тул хүмүүсийн нүд хуурахын тулд өөр нэгэн тулааны ур чадвар бясалгах хэрэгтэй байв.
Тэр Тулааны Ур Чадварын Байранд ормогц өмнө нь асар том нээлттэй хэсэг харагдав. Тус байрны уудам их танхим хүнээр пиг дүүрсэн байлаа.
Гэхдээ энэ нь зүй ёсны хэрэг байв. Эцсийн эцэст өчигдөр дотоод хүрээнд орсон хоёр мянга орчим шавь байсан. Тэдгээр шинэ шавь нар тулааны ур чадвар бясалгахыг хүсэж байсан нь гарцаагүй.
Тулааны Ур Чадварын Байр зургаан давхартай байв. Нэгдүгээр давхар нь 1-р зэрэглэлийн Тулааны Ур Чадвар сонгох, хоёрдугаар давхар нь 2-р зэрэглэлийн Тулааны Ур Чадвар сонгох, гуравдугаар давхар нь 3-р зэрэглэлийн Тулааны Ур Чадвар сонгох зориулалттай. Харин дөрөв, тав, зургаадугаар давхар нь тулааны ур чадвар бясалгах хэсгүүд байлаа.
Чү Фэн дээш өгссөөр байв. Нэгдүгээр давхар хүнээр дүүрсэн байлаа. Хоёрдугаар давхар арай сийрэг байсан бол гуравдугаар давхарт тун цөөхөн хүн байв.
Энэ нь түүний төсөөлж байсантай нийцэж байлаа. Янз бүрийн зэрэглэлийн Тулааны Ур Чадвар өөр өөр хүчтэй байдаг ч тэдгээрийг бясалгах хүндийн түвшин нь ч мөн адил өөр байв.
Тиймээс дотоод хүрээнд орсон хүмүүсийн ихэнх нь эхлээд 1-р зэрэглэлийн ур чадвар бясалгаж, түүнийг эзэмшсэнийхээ дараа 2-р зэрэглэлийн ур чадварыг сонгодог байлаа. Харин хамгийн сүүлд 3-р зэрэглэлийн ур чадварыг сонгодог ажээ.
Гэвч Чү Фэний зорилго тун тодорхой байв. Тулааны ур чадвар нь зөвхөн хамгаалалтад зориулагдсан байсан ч тэр хамгийн хүчтэйг нь сонгох ёстой байлаа.
Чү Фэн гуравдугаар давхарт дөнгөж хөл тавьсан мөчид настай хүний хоолой чихэнд нь сонсогдов.
“Залуу минь, өөрийн хэмжээнээс давсан зүйлийг бүү оролд гэж зөвлөе. Энд байгаа ур чадварууд чамд тохирохгүй.”