Тулааны бурхан асура

51-р анги

51-р анги — Ертөнцийн Сүнсний Луужин

Сонсох

Тэр үед Су Мэй ягаан чонсам өмсөж, тас хар урт үсээ мөрөн дээгүүрээ задгай асгаруулсан байв. Толгойн орой дээрээ бүр том тууз уясан байлаа. Хувцас нь өхөөрдөм царайтай нь хослоод үнэхээр содон, цэвэр цэмцгэр, дэгжин харагдаж, нүд баясгам дүр төрх бүрдүүлжээ.

— Юу вэ, хайрт минь? Ийм богино хугацаанд тусдаа байсны дараа аль хэдийн намайг санаж эхэлсэн үү? — ингэж хувцасласан Су Мэйг харсан Чү Фэн түүнийг шоолохгүй байж чадсангүй.

— Дахиад намайг “хайрт минь” гэж дуудвал амыг чинь урж хаяна гэдэгт итгэж байна уу? — Су Мэй шүдээ хавирч, хөөрхөн царай нь тэр даруй догшин болов.

Гэвч Чү Фэний нүдээр бол ийм байдалтай Су Мэй бүр ч өхөөрдөм харагдаж байлаа. Тиймээс тэр инээгээд,

— Намайг чамайг “хайрт минь” гэж дуудахыг яагаад зөвшөөрөхгүй байгаа юм бэ? Би чинь чиний амраг шүү дээ! — гэв.

— Новш минь!

Су Мэй цасан цагаан гараараа Чү Фэний гарыг атгав. Түүний хоёр хуруу хавчаар мэт болж, гэнэт мушгиран зөрөлдөв. Чү Фэний царай тэр дороо татганаж, ам нь ангайснаа сүнснүүдийн гаслах, чононуудын улих мэт орилох дуу уушийн газрыг цуурайтууллаа.

— Аа~~~~~~~~~~~~~~~

Хэсэг хугацааны дараа тэд хоёул Эртний Хотын зам дээр гарч ирэв.

Тэгтэл энд үнэхээр олон хүчтэн цугласан байжээ. Зарим нь үүнийг ашиг олох боломж гэж үзээд, булшны тухай мэдээ хүлээх зуураа хачин атлаа үнэт эрдэнэсүүдээ гаргаж ирэн зарж байв.

Су Мэй үүнийг мэдээд сониуч зан нь хөдөлж, зугаацахыг хүссэн тул Чү Фэнийг дагуулан энд ирсэн нь энэ ажээ.

Энэ үед тэд хоёул эртний замаар явж байв. Чү Фэн шиг тэнэг залуу Су Мэй шиг үзэсгэлэнт бүсгүйн араас дагаж явах нь олон хүний бишрэл, атаархлыг татна.

Гэвч Чү Фэн азтай атлаа азтайгаа мэддэггүй нь илт байлаа. Тэр гар дээрх ногоорсон хэсгээ хараад гомдолтойгоор,

— Муу охин минь, чи дэндүү догшин юм. Одоо бүр ногоорчихлоо, — гэв.

— Хмф! Одоо намайг шоолж чадах эсэхийг чинь харъя! — Су Мэй сэтгэл хангалуун уруулаа цорвойлгов. Дотроо баярлан эргэн тойрноо ажиглаж байснаа Чү Фэний гарыг атган, гудамжны нэгэн лангуу руу гүйв.

Тэр лангуун дээр дэлгэсэн зүйлс нь бүгд охидын гоёл чимэглэл байлаа. Материал нь тун өвөрмөц бөгөөд байх ёстой бүх өнгө нь байв. Су Мэй тэдгээрт гүн татагдаж, лангууны өмнө өвдөглөн суугаад сонголтоо нухацтай хийж эхлэв.

Лангуу ажиллуулж байсан хөгшин эмэгтэй маш их баярлаж, Су Мэйд бараа бүрийг танилцуулж эхлэв. Тэр эмэгтэйн зальжин инээмсэглэл, царайг харсан Чү Фэн түүнд дүгнэлт өглөө.

Зальжин наймаачин эмэгтэй!

Чү Фэн уйдсан тул хажуу тийш харвал ойролцоо нэгэн хөгшин эр хэвтэж байхыг олж харжээ.

Тэр хөгшин эр нэлээд заваан байв. Үсээ хэдэн өдөр угаагаагүйг нь хэн ч мэдэхгүй. Үс нь бөөгнөрөн наалджээ.

Нүүр дүүрэн шороотой бөгөөд хувцас нь энд тэндгүй нөхөөсөөр дүүрэн, тэр нөхөөсүүдийн дотор хүртэл дахин нөхөөс тавьсан байв. Тэр даавуун уут үүрсэн бөгөөд дотор нь үл мэдэгдэх зүйл овойж харагдана. Өмднийх нь нэг шуумгай урт, нөгөө нь богино байв. Мөн цоорч муудсан гутал өмссөн тул урд талаас нь хуруунууд, ар талаас нь өсгий нь ил гарчээ.

Түүний лангуу бусдынх шиг энд тэндгүй зарлан сурталчилсан байдалтай байсангүй. Харин тэр нэг хөлөө нөгөө хөлийнхөө дээр давуулан хэвтэж, ажилгүй нэгэн адил харагдана. Эргэн тойронд нь явж буй үйлчлүүлэгчдийг ч огт ажигласангүй.

Хэдийгээр хөгшин эр өөрөө бараа зарж байгаа мэт харагдахгүй байсан ч өмнө нь овоолсон номнууд Чү Фэний анхаарлыг татав.

Үнэндээ гаднаас нь харахад тэр номууд онцгой зүйлгүй байлаа. Эвдэрч муудсан, хуучирч элэгдсэн бөгөөд дээр нь бүр тоосны давхарга тогтжээ. Номын нэрийг нь ч ялгаж харах аргагүй.

Гэвч сүнсний хүч эзэмшсэн Чү Фэн номнуудын дунд хачин хэлбэлзэл агуулсан нэг ном байгааг олж мэдэв.

— Хөгшөөн, эдгээр номыг хэдээр зарж байна? — Чү Фэн очоод асуув.

Хөгшин эр толгой ч өргөсөнгүй. Нэг хуруугаа Чү Фэн рүү сунгаж, `1` гэсэн дохио үзүүлэв.

— Нэг зэс зоос уу? — гэж Чү Фэн тааварлав.

— Ха! Гуйлгачин нэг зоосоор хоол авч чадах уу? — Чү Фэний үгийг сонсоод хөгшин эр огцом цэх сууж, уурлав.

— Тэгвэл хөгшөөн, нэг лан мөнгө хүсэж байгаа юм уу? — Чү Фэн гаднаа эелдэг байсан ч дотроо харааж байв. Чам шиг гадаад төрхтэй хүн өөрийгөө гуйлгачин гэвэл гуйлгачдыг доромжилж байгаа хэрэг болно.

— Нэг Сүнсний Сувд өгөөд бүгдийг нь ав! — гэж хөгшин эр үг бүрийг маш тод хэлэв.

— Новш гэж! Шууд дээрэмдчихгүй яасан юм бэ? Энэ хэдэн муудсан номыг ингэж өндөр үнээр зардаг байна шүү! — тэр дороо Чү Фэн ч бас уурлав.

Гэвч хөгшин эр тоосонгүй. Тэр дахин газар хэвтээд,

— Ав, эсвэл орхи, — гэж хэлэв.

Дараа нь өөртөө бувтнан,

— Миний эдгээр номыг өвөг минь дамжуулан үлдээсэн юм. Тэдний заримынх нь дотор ямар нэг эрдэнэ байх ёстой. Гагцхүү жирийн хүмүүс ялгааг нь олж харж чаддаггүй. Хэрэв амьдрал үнэхээр хүнд болоогүй байсан бол би эдгээр номыг хэзээ ч зарж гаргахгүй байлаа, — гэв.

— Өвөг гэнэ ээ? Чи ч инээдтэй хүн юм. Чиний өвөг хэн юм бэ? — яг тэр үед Су Мэй ч бас хүрч ирэв.

— Миний өвөг нэлээд онцгой газраас гаралтай хүн. Тэр бол Ертөнцийн Сүнсний Мастер байсан! — гэж хөгшин эр бардам хэлэв.

— Ертөнцийн Сүнсний Мастер гэнэ ээ? Ямар их онгироо юм бэ! — Су Мэй түүнд мэдээж итгэсэнгүй.

— Итгэвэл итгэ, үгүй бол боль. Эцэст нь эдгээрийг таньж мэддэг хүн худалдаж авна, — гэж хэлээд тэр нүдээ анив.

Хөгшин эрийн үгийг сонсоод Чү Фэний зүрх түгшив. Хэрэв түүний хэлсэн үнэн бол Чү Фэний мэдэрсэн зүйл Ертөнцийн Сүнсний Мастерын үлдэгдэл байх магадлал маш өндөр байлаа.

— Су Мэй, чамд Сүнсний Сувд байна уу? Надад нэгийг зээлээч! — Чү Фэн шүдээ зуун хэлэв.

— Чи яах гэж байгаа юм? Үнэхээр энэ хөгшинд мэхлүүлэх гэж байгаа юм уу? — үүнийг харсан Су Мэй бага зэрэг дургүйцэв.

— Байгаа бол надад зээлээч! — Чү Фэн түүн рүү гараа сунгав.

— Тэнэг минь. Чамайг ийм тэнэг байхыг би урьд нь хэзээ ч харж байгаагүй. — Ингэж хэлсэн ч Су Мэй бүсэлхийндээ зүүсэн уутнаасаа нэг Сүнсний Сувд гарган Чү Фэнд өгөв.

— Баярлалаа. — Чү Фэн Сүнсний Сувдыг аваад хөгшин эрд өглөө. — Хөгшөөн, би номуудыг чинь худалдаж авъя.

— Хөөх! Үнэхээр Сүнсний Сувд байна шүү. Чи ч нэлээд баян залуу бүсгүй байна! — Хөгшин эр Сүнсний Сувдыг шүүрэн авч, анхааралтай шалгаж эхлэв. Тэр зүүн гараараа сувдыг нэлээд удаан тогшиж үзсэнийхээ дараа хайрлан тэвэрлээ.

— Чи Сүнсний Сувдыг анх удаа харж байгаа юм биш үү? — догдолсон хөгшин эрийг хараад Су Мэй ихэд дургүйцэв.

Харин Чү Фэн юу ч хэлсэнгүй. Тэр лангуу болгон дэвссэн даавуугаар хэдэн арван номыг боож, мөрөн дээрээ үүрэв.

— Хэхэ, дүү минь, чи ч үнэхээр сайн нүдтэй юм. Чамайг хүндэлж байгаагийн тэмдэг болгож нэг бэлэг өгье. — Чү Фэн явах гэж байтал хөгшин эр хуучирч муудсан даавуун уутнаасаа нэг зүйл гаргаж ирэв.

Тэр нь нил ягаан өнгийн дугуй диск байлаа. Дискийг нэгэн онцгой төрлийн модоор хийжээ. Дөрвөн талд нь хойд, зүүн, өмнөд, баруун гэсэн чиглэлүүдийг бичсэн байв. Зүүн, баруун талд нь амьдрал ба үхэл, аз ба гай гэсэн үгсийг сийлжээ. Харин модон дискний голд хачин тэмдэг сийлсэн байлаа.

— Энэ юу вэ? — Су Мэй түүнийг шүүрэн авч, сониучирхан ажиглав.

— Хэ, бяцхан охин минь. Энэ зүйл тун онцгой газраас ирсэн юм. Ертөнцийн Сүнсний Мастеруудын хувьд зайлшгүй хэрэгтэй эд.

— Амьдрал, үхэл, аз хийморь, гай зовлонг урьдчилан таамаглаж чадна. Үүнийг Ертөнцийн Сүнсний Луужин гэдэг юм! — гэж хөгшин эр бүхнийг мэддэг хүн шиг хэлэв.

— Өө? Үнэхээр гайхалтай юм байна. Тэгвэл үүнийг яаж ашигладаг юм бэ? — гэж Су Мэй лавлан асуулаа.

— Энэ... Энэ чинь Ертөнцийн Сүнсний Мастеруудын хэрэглэдэг зүйл. Би яаж мэдэх вэ? Хэхэ, та хоёр өөрсдөө судлаарай. Дахин уулзана гэж найдъя!

Хөгшин эр хуурай сахлаа илээд, нүдээ эргэлдүүлэв. Чү Фэн худалдан авалтаасаа буцах вий гэж айсан бололтой. Тэр эргээд од харвах мэт хурдан гүйж одлоо.

— Харж байна уу! Би түүнийг луйварчин гэж мэдэж байсан юм! — хөгшин эрийн од харвах мэт гүйсэн хурдыг хараад Су Мэй ууртайгаар хөлөө дэвслэв.

51-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны бурхан асура51-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах