Нууц Сүнсний Аргын бясалгалын аргачлалыг даган, Чү Фэн сүнсний хүчээ хянах чадвараа хөгжүүлж эхлэв.
Тэр идэж, унтахаас бусад үедээ өдөр бүр, хором бүр үүнийг судалж байлаа. Чү Фэн хичээнгүйлэн бясалгахын хэрээр Эртний хотод улам олон хүн орж ирэв. Эцэст нь Эртний хот хэтэрхий олон хүнтэй болж, олон хүн хотын гадна байрлахаас өөр аргагүйд хүрчээ.
Су Мэйгийн таамагласнаар Хөх Лууны Сургууль ч бас ирэв. Хөх Лууны Сургуулийн хүмүүс Мянган Салхины Сургуулийнхаас цөөн байсан ч бүгд гол Настнууд болон гол шавь нар байлаа. Өөрөөр хэлбэл, тус сургуулийн элитүүд байв.
Үүний дараа улам олон хүчнүүд хүрэлцэн ирлээ. Эртний хот үнэхээр хүн бүр холилдон цугласан газар болж хувирав. Бараг өдөр бүр зөрчилдөөн гарч байлаа. Нөхцөл байдлыг ажигласан Чү Фэн булш нээгдэх үед цус урсгасан тулаан гарна гэдгийг мэдэж байв.
Жирс.
Тэр мөчид Чү Фэн цонхны дэргэд зогсож, гудамжинд яваа Мянган Салхины Сургуулийн нэгэн Настныг ажиглаж байлаа. Гэнэт нүдээ нээгээд, уруулаа үл ялиг инээмсэглүүлэн хэлэв.
— Сүнсний шатны 9-р түвшин. Энэ Мянган Салхины Сургуулийн Настан их л жирийн юм.
Хэдэн өдөр бясалгасны дараа Чү Фэн сүнсний хүчийг хянах аргыг аль хэдийн чадварлаг эзэмшжээ. Хэрэв өөрийнх нь болон өрсөлдөгчийн хүчний зөрүү хэт их биш л бол Чү Фэн нөгөө хүний бясалгалын түвшнийг нэвт харж чаддаг болов.
— Үүн дээр сүнсний хүчээ шингээвэл хөдөлгөж чадах болов уу?
Цонхоо хаасныхаа дараа Чү Фэн Ертөнцийн Сүнсний Луужинг гаргаж ирэв.
Эдгээр өдрүүдэд тэр сүнсний аргуудыг танил болтлоо уншихын зэрэгцээ өвгөнөөс авсан бусад номнуудыг ч үзэж байлаа. Тэдгээрийн зарим нь Ертөнцийн Сүнсний Мастерын тэмдэглэл байсан бөгөөд Ертөнцийн Сүнсний Луужин ямар зориулалттайг тэнд тэмдэглэсэн байв.
Чү Фэн Ертөнцийн Сүнсний Луужин бол эрдэнэ гэдгийг ч мэдэж авсан байлаа. Үүнийг ашиглавал тулааны үеэр амьд үлдэх өчүүхэн боломжийг олж, эсвэл төөрдөг замын дундаас гарах замаа олж чадна. Энгийнээр хэлбэл, энэ бол эрдэнэс хайх хэрэгсэл байв.
Жирс.
Чү Фэн оюун бодлоо хөдөлгөхөд хэлбэр дүрсгүй сүнсний хүчний нэгэн нарийн утас тархинаас нь оргилон гарч ирэв. Үл үзэгдэх жижиг могой мэт агаарт хэсүүчлэн явсаар эцэст нь Ертөнцийн Сүнсний Луужинд шингэв.
Шуух, шуух, шуух~~~
Сүнсний хүч луужинд шингэсэн тэр агшинд Ертөнцийн Сүнсний Луужин дээрх бичээсүүд үл мэдэг гэрэлтэж эхлэв. Тэр ч бүү хэл луужингаас салан агаарт хөвж гарч ирээд, түүнийг тойрон хурдтай эргэлдэж эхэллээ.
— Үнэхээр эрдэнэ юм байна!
Үүнийг харсан Чү Фэн баярлав. Энэ Ертөнцийн Сүнсний Луужин жинхэнэ зүйл гэдгийг тэр мэдэж байлаа. Үүнийг булш руу авч орвол төсөөлшгүй их хэрэг болно.
Эцсийн эцэст Гүн шатны мэргэжилтний булшинд элдэв төрлийн механизм, хаа сайгүй аюул байх нь мэдээж. Тиймээс л бүх төрлийн хүчнүүд хамгийн шилдэг мэргэжилтнүүдээ илгээсэн хэрэг байв.
Чү Фэнд Ертөнцийн Сүнсний Луужин байсан тул хүч нь хүрэлцэхгүй байсан ч ядаж зарим боломжийг олж, булшин дотор өөрийгөө хамгаалж чадна.
Шуух.
Чү Фэн Ертөнцийн Сүнсний Луужинг Огторгуйн Уутанд хийв. Уутан дээрх тэмдгүүд эргэлдэн, өөрөөс нь хэд дахин том луужинг сорж оруулав. Энэ нь Огторгуйн Уутны нууцлаг чанар байлаа.
Чү Фэн бүсэндээ зүүсэн уутаа сэтгэл хангалуун алгадаад орон дээр хэвтэв. Гэвч гэнэт нүд нь гэрэлтэн, Мянган Ясны Оршуулгын Газраас үүдэлтэй цээжин дээрх хачин тэмдгүүдийг саналаа.
— Сүнсний хүчээр үүнийг шинжилж болох болов уу?
Ингэж бодсон даруйдаа Чү Фэн үүнийг үл тоосонгүй. Сүнсний хүчнийхээ нэгэн утсыг цээжин дэх тэмдгүүд рүү чиглүүлэв. Хөдөлгөөн нь төдийлөн их биш байсан ч хачин тэмдгүүд үнэхээр багахан хөдөлж эхэллээ.
Үүнийг харсан Чү Фэн тэр даруй босож, тархин доторх сүнсний хүчээ хянаж эхлэв. Тэр сүнсний хүчээ цээж рүүгээ тасралтгүй илгээхэд цээжинд нь наалдсан хачин тэмдгүүд хувцсыг нь нэвтлэн гадагш хөвөн гарч ирэв.
Тэд Чү Фэний өмнө асар том зураг болон нийлэв. Чү Фэн сүнсний хүчээ тасралтгүй илгээсээр байтал тэмдгүүдээс бүтсэн зураг аажмаар эргэлдэж эхлэв. Хэдийгээр маш нарийн төвөгтэй байсан ч Чү Фэн үүнийг газрын зураг гэдгийг ялгаж чадлаа.
— Мянган Ясны Оршуулгын Газарт үнэхээр эрдэнэс байдаг юм биш үү? Энэ нь Мянган Ясны Оршуулгын Газрыг нээх газрын зураг байх нь!
Чү Фэн туйлын их догдлов. Энэ нь хачин тэмдгүүд түүнд хор хүргэхгүй төдийгүй, харин ч аз авчирч магадгүйг илтгэж байлаа.
Жирс.
Гэвч газрын зураг дүрсээ бүрэн олж амжаагүй байхад Чү Фэний тархийг гэнэт өвдөлт хатгав. Түүний сүнсний хүч бүрэн шавхагджээ.
— Энэ газрын зургийг уншихыг хүсвэл туйлын хүчирхэг сүнсний хүч хэрэгтэй бололтой.
Чү Фэн өвдөж буй толгойгоо илсэн ч сэтгэлээр унасангүй. Харин ч инээмсэглэв.
Өнөөдрийн олз хэтэрхий их байлаа. Биедээ нуугдсан, эрдэнэс рүү хөтлөх газрын зурагтай гэдгээ бодсон хэн ч догдлох нь гарцаагүй.
Сүнсний хүч нь сэргэсний дараа Чү Фэн өөрийн даньтянь руу сүнсний хүчээ чиглүүлэн үзэв. Тэр даньтянь дотор нуугдсан зүйлсийг хамгийн их сонирхож байлаа.
Гэвч ямар ч үр дүн гарсангүй. Даньтянь орчимд нь хаалт байгаа мэт тул сүнсний хүч нь дотогш нэвтэрч чадсангүй. Энэ үр дүн эхэндээ Чү Фэнийг сэтгэлээр унагасан ч удалгүй тэр туйлын их баярлав.
Хэрэв өөрийнх нь сүнсний хүч даньтянь доторхыг нэвт харж чадахгүй юм бол сүнсний хүчтэй бусад хүмүүс ч мөн адил даньтянь руу нь нэвтэрч чадахгүй гэсэн үг. Тэгвэл даньтянь доторх Тэнгэрлэг Аянганы нууцыг хэн ч олж мэдэхгүй.
Сэтгэл санаа нь ихэд өөдрөг байсан тул Чү Фэн дэн буудлаас гарч, жаахан агаар амьсгалахаар шийдэв. Гэвч холдоод удаагүй байтал хараалын үг сонсогдон, тэр зүг рүү татагдав.
— Хулгай хийж байна уу? Дахиж хулгайлах эсэхийг чинь харъя! Муу гуйлгачин. Чамайг үхтэл чинь зодно!
Нэгэн нарийн гудамжинд хоёр бадриун эр нэг хүнийг нийлж зодож байлаа. Тэр нь өтгөн үстэй, уранхай хувцастай гуйлгачин байв.
Чү Фэн анхандаа ийм зүйлд оролцохыг хүссэнгүй. Гэвч гуйлгачин тэр том эрчүүдэд зодуулсан ч огтхон ч гэмтсэнгүй. Тэр зодуулж байгаадаа огт анхаарал хандуулахгүй, гартаа барьсан мантуугаа идсээр байв.
Сонирхсон Чү Фэн сүнсний хүчээ тараав. Сүнсний хүч нь гуйлгачинг нэвтлэхэд тэр нэгэн дүгнэлтэд хүрлээ. Энэ бол өмнө нь бясалгал хийж байгаагүй жирийн хүн байв. Гэвч жирийн хүн яаж ийм сайн биетэй байж чадах билээ?
— Зогс!
Ямар нэг зүйл буруу байгааг мэдэрсэн Чү Фэн тэднийг зогсоохоор дуугарав.
Хэн нэгэн хашхирсныг сонссон хоёр эр мөн тэр даруй зодохоо болив. Тэр дундаа Чү Фэний төрхийг хараад түүнийг бясалгал хийдэг хүн бололтой гэж үзсэн тул хандлага нь ихэд эелдэг болов.
— Юу болсон юм бэ? — хэмээн Чү Фэн асуув.
— Энэ гуйлгачин бидний мантууг хулгайлсан юм.
Тэдний нэг нь хариулав.
— Хулгайлсан мантуугийн мөнгийг би төлнө. Бас дахиад арван мантуу авчраарай.
Чү Фэн тэр бадриун эрд хэдэн зэс зоос өгөв.
— Тийм ээ, тийм ээ, тийм ээ...
Бадриун эрчүүд удаасангүй. Тэд арван мантуу авчраад, тэгээд эвтэйхэн холдов.
Тэр мөчид нарийн гудамжинд Чү Фэн болон гуйлгачин хоёроос өөр хүн үлдсэнгүй. Чү Фэн гуйлгачинг нарийвчлан ажиглав.
Түүний нас тийм ч их биш байлаа. Дунд эргэм наснаас залуу мэт харагдана. Нүднийх нь харц амьгүй, будилсан мэт байв. Чү Фэн мантуу өгвөл тэр иднэ. Өгөхгүй бол гуйлгачин өөрөө авахгүй. Гэвч Чү Фэний гарт буй мантуу руу мангуурсан мэт ширтэж, шүлсээ тасралтгүй гоожуулна.
— Энэ чинь...
Тэр мөчид Чү Фэний хүүхэн хараа гэнэт томров. Тэр гуйлгачингийн духан дээр хачин сорви байгааг гайхан олж харлаа. Үүнийг сорви гэж нэрлэхэд ч нэг л тохирохгүй байв. Учир нь тэр нь тэнгэрээс авчирч, махнаас ургуулсан мэт харагдана.
Хачин байсан шалтгаан нь хэлбэр нь ер бусын байсанд оршино. Энэ нь галын бөөгнөрөлтэй адил бөгөөд яг одоо шатаж байгаа мэт амьд мэдрэмж төрүүлж байлаа.
Сонирхсон Чү Фэн хуруугаа сунган, дөлтэй төстэй тэр сорвинд хүрэхийг хүсэв.
— Чи юу хийж байна?!
Гэвч Чү Фэн сорвинд хүрсэн тэр агшинд гуйлгачин гэнэт огт өөр хүн мэт архирлаа. Тэр ган хавчаар шиг гараараа Чү Фэний бугуйг чанга атгав.
Тэр агшинд Чү Фэний царай ихэд хувирч, дотроо хараав. Тэр хүний алганы дотроос аймшигтай, амьсгал боогдуулам даралт давхар давхар оргилон гарч байгааг Чү Фэн тодорхой мэдэрч байлаа. Тэр даралт Чү Фэний биед нэвтэрч байсан бөгөөд хэрэв энэ байдал үргэлжилбэл тун удалгүй бие нь дэлбэрэн, үхэх нь гарцаагүй байв.