— Тэнгэр Захирагч Мэргэн мөн үү? — Луу, Бар ах дүүс туйлын ихэд цочирсон бөгөөд тэр хүний талаар сонсож байсан нь илт байлаа.
— Тэнгэр Захирах Арга бол түүний хамгийн дээд арга. Гэхдээ үүнийг яг юу гэж нэрлэдгийг маш цөөхөн хүн мэддэг. Тиймээс миний бодлоор энэ гарцаагүй түүний бунхан мөн, — гэж Су Мэй тайлбарлав.
— Түүнийг энд оршуулсан гэж хэн санах билээ. Тэр хаашаа явсныг хэн ч мэддэггүй байсан нь аргагүй юм байна, — гэж Е Таожы ч мөн санаа алдан хэлэв.
— Хараач! Чулуун хавтангийн доор ямар нэгэн зүйл байна! — яг тэр үед Жан Тинцзы гэнэт гайхсан дуугаар хашхираад, чулуун хавтан руу гүйн очлоо.
Тэр үед бусад нь ч чулуун хавтангийн доор модон хайрцаг байгааг анзаарчээ. Түүнийг онгойлгосны дараа бүгд туйлын их баярлав.
Хайрцаг дотор алтан гэрэл гялсхийж, дүүрэн Сүнсний Бөмбөлөг байлаа. Хэдийгээр хайрцаг том биш байсан ч Сүнсний Бөмбөлгүүдийн хэмжээ жижиг байв. Тиймээс хайрцагт дор хаяж 100 Сүнсний Бөмбөлөг байжээ. 100 Сүнсний Бөмбөлөг гэдэг нь хүн бүр арваад ширхэг авах боломжтой гэсэн үг. Энэ удаа тэд үнэхээр багагүй ашиг олжээ.
Гэвч Луу, Бар ах дүүс болон бусад нь Сүнсний Бөмбөлгүүдийг галзууртлаа хувааж байх зуур Чү Фэн хавцлын төгсгөл рүү алхаж очоод доош харав. Тэр өөрийн эрхгүй хөмсгөө зангидлаа.
Хавцал доошоо маш урт үргэлжилж байв. Харин хавцлын хажуугаар доошилсон хэд хэдэн ороонго ургамал манан дундуур шулуун орж, тэнд алга болжээ.
Манан бүхнийг бүрхсэн тул доорх ертөнцийг огт харж чадахгүй байв. Гэвч Чү Фэн манангийн доор өтгөн алах санаархал нуугдаж байгааг далдуур мэдэрч чадлаа.
— Тэнгэр Захирах Арга бол хачирхалтай арга. Тэнгэр Захирагч Мэргэн үүнийг ашиглан өдөр бүр хэдэн арван мянган бээрийг агаарт алхаж туулдаг байсан гэдэг. Хэдийгээр тэр Тэнгэрийн шатанд орж чадаагүй ч Тэнгэрийн шатныхтай адил сүр жавхлантай байжээ. Үнэхээр бишрэхээс аргагүй хүн байна.
— Гэвч харамсалтай нь Тэнгэр Захирагч Мэргэний зан чанар ихэд хачин байсан. Тэр ямар нэгэн хүчинд нэгдээгүйгээр үл барам, ганц ч найз нөхөргүй байжээ. Олон залуу суутнууд түүний шавь болохыг хүссэн ч бүгд нэг л үр дүнтэй тулгарсан. Тэр бүгдээс нь татгалзсан.
— Тиймээс Тэнгэр Захирах Арга хэдэн зуун жилийн турш алдагдсан хэвээр байна. Зарим хүн Тэнгэр Захирах Аргыг 7-р зэрэглэлийн ур чадварт тооцогддог гэж үздэг. Гэхдээ манай Хөх Мужид хамгийн шилдэг ур чадварууд нь ердөө 6-р зэрэглэлийнх гэдгийг чи мэдэх хэрэгтэй. Манай Хөх Лууны Сургуульд бүр 6-р зэрэглэлийн ур чадвар ч байдаггүй.
— Энэ удаа хэн нэгэн Тэнгэр Захирах Аргыг амжилттай олж чадвал бид үнэхээр их ашиг олно.
— Гэхдээ хэлэхэд, бид энэ удаа Тэнгэр Захирагч Мэргэний бунханд санамсаргүй орж ирсэн нь үнэхээр азтай хэрэг. Харамсалтай нь бидний хүч чадал хангалтгүй учраас энэ сайхан аз бидний хажуугаар өнгөрөхөөс өөр аргагүй болжээ, — гэж Су Мэй манан руу харан, нүд нь гялалзаж, уруулаа жимрэн харамссан байдлаар хэлэв.
— Тэнгэр Захирагч Мэргэн үнэхээр тийм хүчирхэг байсан гэж үү?
Чү Фэн түүний нэрийг урьд өмнө нь огт сонсож байгаагүй. Гэнэт тэр өөрийгөө эзгүйрсэн тосгонд өссөн, юу ч мэддэггүй хөөрхий жаал мэтээр мэдэрлээ.
Харин Су Мэй болон бусад нь хотод өссөн баян айлын эрх залуус шиг байв. Тэдний насны зөрүү тийм ч их биш ч эргэн тойрныхныхоо нөлөөгөөр тэдний туршлага Чү Фэнийхээс хавьгүй өргөн байлаа. Үнэн хэрэгтээ ч тийм байв.
— Тухайн үед Хөх Мужийн номер нэг хүчтэн байсан хүнийг чи зүгээр нэг тоглоом байсан гэж бодож байна уу?
— Хэрэв Тэнгэр Захирагч Мэргэний бунханы тухай мэдээ тарвал энэ нь бүх Хөх Мужийг цочрооход хангалттай. Хаа сайгүй орших хүчнүүд шилдэг хүчтэнүүдээ аль болох хурдан энд галзуу мэт илгээнэ.
— Тэр үед бид нөхцөл байдлыг ашиглах нь бүү хэл, Хөх Лууны Сургууль болон Мянган Салхины Сургууль хүртэл эрхгүй болно. Тэр нь тэргүүн зэрэглэлийн сургуулиудын л ертөнц байх болно. Тиймээс биднийг маш азтай гэж хэлсэн юм, — гэж Су Мэй тайлбарлав.
Су Мэйн үгийг сонсох тусам Чү Фэний харц улам бүр гэрэлтэв. Тэр доорх манангийн далайг ширтэн зогсохдоо галзуу мэт нэгэн бодол төрүүллээ.
Хэдэн зуун жилийн турш алдагдсан Тэнгэр Захирах Арга манангийн доор байх магадлал маш өндөр байв. Түүнийг зүгээр л өөрийнхөө хажуугаар өнгөрөөх ямар хэрэг байх билээ?
Гэвч яг тэр үед орцны зүгээс асар чанга дуу гарав. Тийш харвал Су Мэй болон бусдын царай эрс өөрчлөгдөв. Чү Фэн хүртэл хөмсгөө зангидлаа.
Тэнд өндөр нуруутай, бадриун зургаан эр зогсож байв. Тэд бүгд царайлаг бөгөөд ер бусын сүртэй аура цацруулж байлаа. Мөн бүгд цэнхэр өнгийн дээл өмссөн бөгөөд Сүнсний шатны 8-р түвшний аураг гаргаж байв. Тэд Хөх Лууны Сургуулийн гол шавь нар байлаа. Тэдний дунд Чү Фэнд танил нэг хүн ч байв. Тэр бол өмнө нь Чү Фэнтэй зөрчилдөж байсан Жөү Жиюань байлаа.
— Өө? Энд аль хэдийн хэн нэгэн түрүүлж ирчихсэн байна гэж хэн санах билээ. Тэднийг хар л даа. Өсөж бойжоогүй хүүхдүүд шиг харагдаж байна. Тэд яаж энд ирсэн юм бол?
— Эндхийн хүмүүсийг бид дутуу үнэлсэн бололтой. Үнэхээр биднээс өөр хүн ч Цуст Цогцсуудыг нэвтрэх замыг мэддэг байжээ.
Чү Фэн болон бусдыг харсан гол шавь нар гайхсан ч үгнээс нь үзвэл тэднийг огтхон ч тоосонгүй.
— Дайснуудын зам үнэхээр нарийхан юм. Су Мэй, бид дахин уулзлаа, — гэж тэр үед Жөү Жиюань муу ёрын инээмсэглэл тодруулан хэлэв.
— Өө? Энэ чинь Су Рөүгийн дүү, бас өмнө нь чамайг үл хүндэтгэсэн хүмүүс мөн үү? — гэж нэг хүн асуулаа.
— Тийм ээ, тэд мөн. Ялангуяа тэр тэнд байгаа хүү. Түүний зүрх зориг ертөнцийг бүрхэхээр том юм, — гэж Жөү Жиюань хавцлын орой дээр зогсож байсан Чү Фэнийг заав. Түүний царайд хүйтэн инээмсэглэл тодров.
— Жиюань, чи тэр хүүг яахыг хүсэж байна? Бид чамд тусалъя, — гэж бусдын харц улам бүр барайж, хүйтэн болов.
Гол шавь нарын хувьд дотоод ордны шавь нарт доромжлуулах нь тэвчиж болох зүйл биш байлаа.
— Бид Ахмад Ленгийн тушаалаар хавцал дээрх Сүнсний Бөмбөлгүүдийг цуглуулахаар ирсэн. Бидэнд саад болсон хэн ч амьд үлдэхгүй, — гэж Жөү Жиюань хэлэв.
— Жөү Жиюань, бид нэг сургуульд харьяалагддаг байж чи биднийг алах гэж байна уу? — гэж Су Мэй ууртайгаар асуулаа.
— Нэг сургуульд харьяалагддаг юм бол яагаад сургуулийнхаа хувцсыг өмсөөгүй юм бэ? Сургуулийн хувцас өмсдөггүй хүмүүс гэдэг нь Хөх Лууны Сургуулийг үл тоож, өөрсдийгөө Хөх Лууны Сургуулийн шавь гэж үздэггүй гэсэн үг. Ийм хүмүүсийг бид зайлуулах ёстой.
— Гэхдээ Су Мэй, айх хэрэггүй. Би, Жөү Жиюань, чамайг алж зүрхлэхгүй. Харин чамтай зугаацна, хэхэ...
Ингэж хэлэх үед Жөү Жиюаний царайд ичгүүр сонжуургүй инээмсэглэл тодров.
— Чи... — эдгээр үгийг сонсоод Су Мэй уурласандаа царай нь цонхийв. Жөү Жиюань ийм ичгүүргүй хүн байна гэж тэр огт бодоогүй байлаа.
— Жиюань, ингэх нь арай зохисгүй биш үү? Эцсийн эцэст тэр чинь Су Рөүгийн дүү шүү дээ, — гэж өөр нэгэн гол шавь хэлэв.
Тэгж хэлсэн хэдий ч түүний нүд Су Мэйн биеийг тогтож ядан гүйлгэн ширтэж байлаа.
— Бүгдээрээ, Су Рөү бол манай Хөх Лууны Сургуулийн номер нэг гоо бүсгүй гэдгийг та нар мэднэ. Гэхдээ тэр хэтэрхий бардам учраас бид түүнд бүр ойртож ч чаддаггүй. Бидэнд түүнтэй ямар ч боломж олдохгүй нь хувь тавилан юм.
— Харин түүний дүү Су Мэй нь царай төрх, бие галбирын аль алинаар Су Рөүгээс дутахгүй. Ирээдүйд тэр ч бас гоо бүсгүй болно. Өнөөдөр ийм сайхан боломж байхад та нар энэ жаахан гоо бүсгүйн амтыг үзэхийг хүсэхгүй байна гэж үү? — гэж Жөү Жиюань бодсоноо шууд хэлэв.
— Ха ха, Жиюань, чи ингэж хэлсэн байхад бид юугаа хүлээх юм бэ? Залуу насны нэг агшин мянган алтан зоостой тэнцэнэ!
Эцэст нь тэдний нэг нь тэвчээр алдан Чү Фэн болон бусад руу хүчээр дөхөж эхлэв.
Энэ дүр зургийг хараад Бай Тун болон бусад нь бүү хэл, Су Мэй хүртэл хөмсгөө зангидаж, ер бусын их сандарлаа. Зургаан гол шавьтай хүч үзэх нь тэдний дийлэх зүйл биш байв.