— Би чиний хүслийг биелүүлье.
Үүнийг харсан Сы Ту Юй дахиж юу ч хэлсэнгүй. Тэр архирахад бүх танхим чичирхийлэх шиг болов. Түүний биеэс хязгааргүй сүр хүч оргилон гарч, тэр агшинд бие нь бодитойгоор хувирлаа.
Гар, хөл нь агшин зуур хоёр дахин бүдүүрч, өмссөн нил ягаан дээлээ бараг тас цавчих шахав. Хувцасных нь цаанаас зангирсан, хүчирхэг булчингууд нь тодхон харагдана.
Арьсны өнгө нь алтран, үс нь хүртэл алтан шаргал болжээ. Хоёр нүд нь улайж, амьсгал нь хүчтэй болж, бүх биеэс нь сүр хүч цацарна.
Одоогийн Сы Ту Юй Далавчит Эвслийн найрсаг, боловсон ахлагчтай огт адилгүй байв. Тэр зүгээр л алтан араатан мэт харагдана. Ялангуяа биеэс нь ялгарч буй аура нь Догшин Араатных шиг сүрдэм байлаа.
— 4-р зэрэглэлийн хүч нэмэгдүүлэх Тулааны Ур Чадвар — Алтан Арслангийн Хувирал!
— Ахлагч Алтан Арслангийн Хувирлыг ийм түвшинд хүртэл бясалгасан гэж хэн санах билээ. Энэ удаа Чү Фэн гарцаагүй ялагдах нь бололтой.
— Тийм ээ. Алтан Арслангийн Хувирал бол 4-р зэрэглэлийн хүч нэмэгдүүлэх Тулааны Ур Чадвар. Ахлагч үүнийг одоогийн түвшинд хүртэл бясалгасан тул түүнд сэлэм ч, жад ч гэм хүргэж чадахгүй. Ус ч, гал ч түүнд нөлөөлөхгүй. Энэ бол яг л үл нэвтрэх бие гэсэн үг. Чү Фэний биеийн хүч хэчнээн илүү байсан ч ахлагчийг өчүүхэн төдий ч шархлуулж чадахгүй. Харин өөрөө л зодуулна.
Сы Ту Юйн өөрчлөлтийг харсан Далавчит Эвслийн зарим эрэгтэй гишүүн Чү Фэн гарцаагүй ялагдана гэж бодов. Тэдний сэтгэл сэргэж байлаа. Учир нь тэд Чү Фэний түрэмгий, ихэмсэг занг үнэхээр дургүйцдэг байв. Гэхдээ үүнээс ч илүү дургүй хүргэж байсан зүйл нь Чү Фэн Су Мэйтэй ийм дотно харилцдаг явдал байлаа.
Харин эмэгтэй гишүүд Чү Фэний хүчирхэг талыг мэдэрч, түүний хүч чадлыг биширсэн янзтай санаа алдлаа. Гэвч Сы Ту Юй тэр ур чадвараа үзүүлсэн мөчид тэд ч бас Чү Фэн энэ удаа азтай байхгүй гэж бодов.
Зөвхөн Су Мэй, Бай Тун, Луу ба Бар ах дүүс болон бусад хэдэн хүн дуугүй үлдэв. Тэд Чү Фэн үүнээс ч хүчирхэг ур чадвартайг мэдэж байлаа.
— Чү Фэн, одоо бууж өгвөл би чамайг явуулж болно. Эс бөгөөс би ийм байдалтайгаар довтолбол чамайг гэмтээхгүй гэж амлаж чадахгүй.
Сы Ту Юйн дуу тэр агшинд Догшин Араатны архираан мэт бүдүүн, хүчирхэг сонсогдов. Энэ нь хүний дуу хоолой байхаа больж, багагүй айдас төрүүлж байлаа.
— Чи өөртөө ингэтлээ итгэлтэй байгаа юм бол хурдан хүрээд ир. Намайг яаж гэмтээхийг чинь үнэхээр хармаар байна.
Чү Фэн нэг их тоосон шинжгүй инээмсэглэв.
— Чи ингэтлээ шархдахыг хүсэж байгаа юм бол хүслийг чинь биелүүлье. Эцсийн эцэст би чамайг сэтгэлээр унагахыг хүсэхгүй байна.
Сы Ту Юй хөдөллөө. Түүний гишгэсэн газар бүр хагарч байв. Тэр галзуу мэт дайран гүйж, үсрэх бүрд бүх танхим чичирхийлж, яг л газар хөдлөлт болж байгаа мэт санагдана.
Сы Ту Юй улам ойртож ирэхийг харсан Чү Фэн хачин инээмсэглээд Аянгын нэгдүгээр хэлбэрийг ашиглав. Тэр хаалгыг эвдэн онгойлгоод гадагш гүйн гарлаа.
— Хмф. Зугтлаа гээд чи зугтаж чадна гэж бодож байна уу?
Чү Фэн зугтаж байгааг харсан Сы Ту Юй түүнийг өөрөөсөө айсан гэж боджээ. Тэр ихэмсэгээр инээгээд араас нь хөөн гарлаа. Су Мэй болон бусад хүмүүс ч мөн араас нь яаран дагав.
Гэвч өргөөнөөс гармагц бүгд гайхаж хоцров. Чү Фэн огт зугтаагаагүй байлаа. Харин өргөөний гаднах уудам газарт зогсоод, хоёр гараа сунган Сы Ту Юйг басамжилсан дохио үзүүлж байв.
— Үхэхийг хүсэж байна уу?
Сы Ту Юй архиран, 9-р зэрэглэлийн Догшин Араатан мэт аймшигт аура цацруулан дахин Чү Фэн рүү дайрлаа.
Цах
Гэвч яг тэр агшинд Чү Фэний бодол хөдөлж, хоёр нүдэнд нь аянгын ул мөр татав. Дараагийн мөчид биеэс нь цахилгаан тасралтгүй цахилж, нижигнэсэн чимээ гарч эхлэв. Түүний бүх бие цагаан аянгад бүрхэгдэн, тэр аянган хүн болон хувирсан мэт харагдлаа.
Нүрр, нүрр
Үүний дараа Чү Фэн гараа өндөр өргөв. Түүний бие дээрх аянга бүх зүгт харван гарч, сүйтгэх хүч нь хөл доорх чулуун хавтангуудыг хүртэл нунтаг болгон бутлав. Чү Фэний эргэн тойронд хэд хэдэн гүн нүх дараалан үүсэв.
— Энэ... Энэ аймшигт аура юу вэ? Энэ юу юм бэ? Тэр яаж ийм аймшигт Тулааны Ур Чадварыг үзүүлж чаддаг байна аа?
Тэр агшинд бүгд гайхан уулга алдав. Тэд ийм аймшигтай ур чадварыг анх удаа харж байлаа. Сүр хүчээрээ ч, аурагаараа ч энэ ур чадвар Сы Ту Юйн Алтан Арслангийн Хувирлыг бүрэн давж байв.
Шүү
Яг тэр мөчид Чү Фэн хуруугаа үл ялиг урагш сунгав. Нэгэн аянгын цацраг тэсрэх мэт харван гарлаа. Хүмүүс учрыг нь ухаарч амжаагүй байхад аянга аль хэдийн Сы Ту Юйн цээжинд туссан байв.
Пан
— Аа-а-а-а!
Өвдөлтийн чанга орилоон цуурайтлаа. Сы Ту Юй хэдэн арван метрийн цаана шидэгдэн нисэв. Бие нь газарт унах үедээ хэвийн төрхдөө буцсан ч нүүр нь өвдөлтөөр дүүрсэн байлаа.
Бараг тэр агшинд Чү Фэний биеийг бүрхэж байсан аянга ч мөн алга болов. Газарт үүссэн нүхнүүдээс өөр ямар ч ул мөр үлдсэнгүй. Түүний бие дээр аянга хэзээ ч байгаагүй мэт байлаа.
— Чү Фэн, чи галзуурчихсан юм уу? Ах руу минь ийм ур чадвар ашигладаг чинь юу вэ? Чи түүнийг алахыг хүсэж байна уу?
Сы Ту Лян тэр агшинд туйлын их айж сандарлаа. Тэр чангаар зандарсаар Сы Ту Юй рүү гүйхэд нүднийх нь буланд хүртэл нулимс цийлэгнэж байв.
Чү Фэний өмнө дэлбэлэн гаргасан сүр хүч үнэхээр аймшигтай байсан юм. Наад зах нь Сүнсний шатанд тэр үүнээс хүчирхэг зүйл урьд өмнө нь хэзээ ч харж байгаагүй. Ийм сүрдэм ур чадварт оногдсон хүн Сы Ту Юй Чү Фэний цохилтоор амиа алдчих вий гэж тэр маш их санаа зовж байлаа.
— Лян дүү, би зүгээр.
Гэвч яг тэр үед Сы Ту Юй аажуухан бослоо. Тэр эхлээд цээжээ харснаа, дараа нь арга буюу санаа алдлаа. Тэгээд гараа хавсран, ичингүйрсэн өнгөөр хэлэв.
— Чү Фэн, хүчээ барьсанд баярлалаа. Миний ур чадвар чинийхтэй эн зэрэгцэхгүй юм байна. Би ялагдлаа!
— Хүү-ү...
Сы Ту Юйн үгийг сонсоод бүгд өөрийн эрхгүй хүйтэн амьсгаа татав. Түүний үгний цаадах утгыг тэд ойлгож байлаа. Чү Фэн хүчээ барьсан нь илт. Эс бөгөөс Сы Ту Юй тэр мөчид ингэж эсэн мэнд зогсож байхгүй байв.
— Ингэж талархаад хэрэггүй. Чиний өчүүхэн амийг би Су Мэйгийн нүүрийг бодож л өршөөлөө.
— Бяцхан Мэй, явъя. Би чамайг буцааж хүргэж өгье.
Чү Фэн Су Мэй рүү гараараа дохин, ханцуйгаа сэгсрээд явав. Су Мэй ч мөн даруй араас нь очлоо. Харин Далавчит Эвслийнхэн ард нь үлдэв...
Тэр хоёрын холдон одох нурууг харсан Далавчит Эвслийн гишүүдийн царайд төвөгтэй илэрхийлэл тодорчээ. Тэдний сэтгэл хөдлөл байн байн өөрчлөгдөж байлаа. Өнөөдөр Чү Фэн тэдэнд үнэхээр гүн сэтгэгдэл үлдээв.
Су Рөү болон Оуян хоёр яагаад Чү Фэнийг Далавчит Эвсэлд урьж оруулахыг зөвлөснийг тэд эцэст нь ойлголоо. Чү Фэн яагаад ингэж ихэмсэг авирладгийг ч мөн мэдэв. Учир нь түүнд тийм байх эрх байсан бөгөөд тэр цуу ярианаас ч илүү аймшигтай суутан байжээ.
Өмнө нь тэд бүгд өөрсдийгөө бясалгалын суутнууд гэж боддог байв. Харин өнөөдрийн явдлын дараа Чү Фэний өмнө тэд өөрсдийгөө ингэж нэрлэгдэх эрхгүй гэдгээ ойлголоо.
— Чү Фэн, чи ингэж цааш явж болохгүй.
Су Мэй өргөөнийхөө гадаа ирээд нухацтай хэлэв.
— Юу гэсэн үг вэ?
Чү Фэн бага зэрэг будиллаа.