Линь Мин хэлэв.
— Тулааны урлаг хоёр том хэсэгт хуваагддаг. Эхлээд тулааны замыг бясалгана. Дараа нь зарчмыг ойлгож, гэгээрэлд хүрнэ. Тулааны замыг бясалгана гэдэг нь биеийг бясалгахыг хэлнэ. Харин гэгээрнэ гэдэг нь сүнсийг бясалгахыг хэлнэ. Багш минь амьдралыг хязгааргүй их зовлонгийн далайтай зүйрлэдэг байсан. Бясалгал бол тэр далайг гатлах зам. Биеийг бясалгана гэдэг далай гатлах завь бүтээхтэй адил. Харин сүнсийг бясалгана гэдэг тэр завийг хөдөлгөх сэлүүр бүтээхтэй адил.
— Хэрэв хүн биеэ бясалгахгүй бол завь нь бат бөх биш байна. Далайн шуурга ирэхэд амархан хөмөрнө. Харин сүнсээ бясалгахгүй бол зориг, хүсэл нь хангалтгүй. Тэгээд хувь тавилангаар тогтоосон төгсгөл ойртож байсан ч тэр хүн алсын эрэгт хүрч чадахгүй.
— Гэхдээ биеийг бясалгах, сүнсийг бясалгах хоёрын ялгаа нь Хоутянь түвшнээс Шяньтянь түвшин рүү шилжих үед гарч ирдэг. Хоутянь түвшнээс өмнө тулаанч биеэ бясалгана. Харин Шяньтянь түвшнээс хойш сүнсээ бясалгана.
— Шяньтянь түвшнээс хойш... сүнсийг бясалгана гэж үү!
Му И үүнийг сонсмогц цочиж, бараг ухаан алдах шахав.
Тэгэхээр ийм учиртай байж.
Олон жилийн турш тэр өчүүхэн ганц алхмыг давж чадахгүй байсны шалтгаан нь энэ юм байна. Тэр бүх хугацаанд буруу зүг рүү явж байжээ.
Шяньтянь түвшин ийм утгатай гэж тэр огт төсөөлөөгүй.
Тэр шивнэн асуув.
— Тэгвэл Шяньтянь гэж яг юу гэсэн үг вэ?
Линь Мин хэлэв.
— Багш минь нэг удаа хариулт нь эхийн хэвлий дэх хүүхэд хэрхэн амьсгалдгийг ойлгоход оршино гэж хэлсэн. Тэр хэлэхдээ, “Хүн эхийн хэвлийд байхдаа хамар, амаараа амьсгалдаггүй. Харин эхтэйгээ холбогдсон холбоогоороо тэжээгдэж, тэр замаар амьсгалдаг. Энэ бол Шяньтянь шинж. Харин хүн төрсний дараа хамар, амаараа амьсгалж эхэлдэг. Ертөнцийн агаарт бохир зүйл их байдаг бөгөөд тэдгээр нь бие дотор аажмаар хуримтлагддаг. Энэ бол Хоутянь шинж. Шяньтянь түвшинд сүнс нь харьцуулшгүй тайван, амгалан төлөвт ордог. Бие нь орчин тойронтойгоо харилцах арга барилаа өөрчилж, сүнс нь ертөнцийг мэдэрч эхэлнэ. Байгальтай харилцаж, бүр сүнсний хүчээр тэнгэр газрын хүчийг хөдөлгөж чадна. Энэ л жинхэнэ Шяньтянь. Харин Хоутянь түвшнээс Шяньтянь түвшин рүү нэвтрэхийн тулд бүх бохир үндсээ тасалж, эхийн хэвлийд байсан тэр төлөв рүү буцах ёстой” гэж хэлсэн.
— Тэгэхээр... тийм байж... ийм учиртай байж...
Му И намуухан бувтнав.
Түүний нүдэнд бишрэл, бас гүн харуусал тодров.
Энэ залуу хүү хэдхэн өгүүлбэрийг хайхрамжгүй хэлсэн мэт боловч тэр үгс эртний гэгээрлийн нууц сургаальтай адил байлаа.
Хэрэв энэ хүү ийм сургааль хүртэж, дээрээс нь дээд түвшний Шяньтянь рүү хөтлөх тулааны судраар удирдуулж байгаа бол удахгүй тулааны замын мастер болох нь гарцаагүй!
Бүлгэм, овгууд өөрсдийн өв уламжлал, нууц сургаальдаа түшиглэдэг.
Харин ганцаараа тэмтчин урагшлах тулаанч ийм зүйлийг өөрөө бодож олоход бараг боломжгүй.
Му И гашуунаар санаа алдав.
— Инээдтэй юм! Би гучин зургаатайдаа Судас нягтруулах шатанд хүрсэн. Тавьтайдаа Хоутянь түвшинд хүрсэн. Тэгээд түүнээс хойш жаран жил бүх хүчээ шавхан Шяньтянь түвшинд орох гэж тэмцлээ. Гэтэл би эхнээсээ л буруу явж байж! Буруу замаар жаран жил алхжээ! Жаран жилээ дэмий үрсэн байна! Харамсалтай... үнэхээр харамсалтай!
Му Игийн царай догдолсон хэр нь сэтгэл нь үймэрсэн байлаа.
Линь Мин хажууд нь зогсон хараад дотроо санаа алдав.
Энэ өвгөнд бүрэн өв уламжлал байгаагүй атлаа Шяньтянь түвшинд орох гэж тэмүүлж иржээ.
Мэдээж энэ найдвар бараг үгүй.
Үүнд бүлгэмийн өв, заавар, ойлголт хэрэгтэй.
Гэвч ямар бүлгэм өөрийн нууцыг бусдад амархан түгээх билээ?
Үүгээр ч зогсохгүй, Хоутянь түвшнээс Шяньтянь түвшин рүү орохын тулд сүнсээ эхийн хэвлийд буй мэт анхны төлөвт буцаах хэрэгтэй.
Үүнд хамгийн ховор, хамгийн үнэт эм шаардлагатай.
Тэр эмийг хийх арга, хэрэгтэй ховор материалууд бүгд бүлгэмүүдийн хатуу хяналтад байдаг.
Энгийн хүмүүс байтугай, хааны гэр бүл хүртэл тийм зүйлийг худалдаж авч чадахгүй.
Тиймээс Линь Мин эдгээр дурсамжийг Му Ид хэлсэн ч тэр үүгээр Шяньтянь түвшинд нэвтэрнэ гэдэг бараг боломжгүй.
Тиймээс Линь Мин хэлэв.
—Настаан, би шулуухан хэлье. Багш минь нэг удаа, хэрэв бүлгэмийн дэмжлэг байхгүй бол хүн Шяньтянь түвшинд орох боломжтой судар олсон байлаа ч амжилтад хүрэх нь бараг боломжгүй гэж хэлсэн.
Му И толгой дохив.
— Би мэднэ... мэдэж байна... Зүгээр л би Шяньтянь түвшинд хүрэхийг насан туршдаа хүсэж ирсэн. Энэ бол миний амьдралын хамгийн том мөрөөдөл. Хэдийгээр би энэ хүслээ биелүүлж чадахгүй байсан ч ядаж тэр зам хаашаа чиглэдгийг, өөрөө хаана алдсанаа мэдэж чадвал үхэхдээ харамсахгүй.
Му И эдгээр үгийг амархан хэлж буй мэт боловч хоолойд нь гүн ганцаардал шингэсэн байв.
Линь Мин ч өөрийн эрхгүй сэтгэл хөдлөв.
Хэрэв тэр нууцлаг Шидэт Шоог олоогүй байсан бол магадгүй тэр ч Му И шиг болох байсан биз.
Хоутянь түвшинд хүрснийхээ дараа насан туршдаа Шяньтянь гэх мөрөөдлийн сүүдрийг хөөж, эцэст нь харамсалтайгаар хорвоог орхих байсан ч байж мэднэ.
Му И удаан бодолд автав.
Эцэст нь тэр Линь Минд хандан хэлэв.
— Бяцхан анд минь, бид анх удаа уулзаж байгаа ч надад хуучны андтайгаа уулзсан мэт санагдаж байна. Хэрэв чи энэ хөгшин хүнийг голохгүй бол би чамтай анд нөхөр болмоор байна.
Линь Мин амьдралаа тулааны замыг чин сэтгэлээсээ эрэлхийлэхэд зориулсан Му Ид сайн сэтгэгдэлтэй байлаа.
Тэр хэлэв.
— Линь Мин ч мөн Му И гуайтай анд нөхөр болохыг хүсэж байна.
— Ха-ха! Тэгвэл өнөөдрөөс илүү азтай өдөр гэж үгүй! Доош бууж, Их Тунгалаг Асарт найрлая. Дарс ууж, чөлөөтэй ярилцъя! Ямар байна, бяцхан анд минь?
Линь Мин үл ялиг эргэлзсэнээ зөвшөөрөв.
Дараа нь тэр хэлэв.
— Му И гуай, бичээсийн техникийн тухайд би танаас нэг зүйл хүсэх гэсэн юм. Үүнийг нууцалж өгнө үү.
Хэдийгээр Линь Мин өөртөө төсөөллийн багш бий болгосон ч шунаг сэтгэлдээ сохорсон, эрсдэл тоохгүй хүмүүсээс зайлсхийхийг хүсэж байлаа.
Тиймээс бичээсийн техникээ аль болох нам гүм байлгах нь дээр.
Му И Линь Миний санаа зовнилыг ойлгоод хэлэв.
— Линь дүү санаа зоволтгүй. Тэнгэрийн Аз хотод Маршалын өргөө оршин байгаа цагт би чиний аюулгүй байдлыг баталгаажуулна. Чамд өчүүхэн ч асуудал тулгарвал надад дуу дамжуулах сахиус илгээ. Би өөрөө шийдэж өгнө. Харин нэг зүйлийг би бүрэн ойлгохгүй байна. Линь дүү яагаад бичээсийн тэмдгээ зарах хэрэг гарсан юм бэ? Бас яагаад Их Тунгалаг Асарт ажиллаж байгаа юм? Бэлтгэлийн төлөө юу?
Му Игийн асуултыг сонсоод Линь Мин аргагүй инээмсэглэв.
— Мөнгөний шалтгаантай. Багш надад ур чадвар заасан ч мөнгө өгч байгаагүй. Миний гэр бүл жирийн. Тиймээс тулааны замаар бясалгахад мөнгө хүрэлцдэггүй.
— Тийм байж. Энэ бол жинхэнэ тулаанчийн зам мөн. Уур хилэнгүй, тансаглалгүй, шуналгүй, залхууралгүй, зөвхөн зовлон бэрхшээлээр сүнсээ давтах. Чиний багш үүнийг зориуд хийсэн байх. Түүнд өөрийн шалтгаан, өөрийн үнэн бий. Гэхдээ энэ нь багшийн чинь санаатай зөрчилдөх эсэхийг би мэдэхгүй ч, хэрэв Линь дүү бичээсийн тэмдгээ зарахыг хүсвэл би зах зээлийн үнээр нь авч болно. Хэрэв тэр дөлний хээтэй бичээсийн тэмдэг бол нэг бүрийг нь гурван мянган алтан лянаар авбал болох уу?
Энэ үнийг сонсоод Линь Миний зүрх бараг цээжнээсээ үсрэх шахав.
Гурван мянган алтан лян!
Гурван мянга!
Түүнд гурав байгаа учраас нийт есөн мянган алтан лян!
Линь Мин бичээсийн тэмдгийн үнэ нь өснө гэж бодож байсан ч есөн мянган алтан лян авна гэж төсөөлсөнгүй.
Есөн мянган алтан лян гэдэг ямар хэмжээний мөнгө вэ?
Линь Миний гэр бүлийн ажиллуулдаг хоолны газар өөрөө гурван мянган алтан лянгийн үнэ хүрнэ.
Хэрэв тэр мөнгөөр тэр хоолны газрыг худалдаж авбал эцэг эх нь өдөр бүр ингэж их зовж ажиллах шаардлагагүй болно.
Үлдсэн зургаан мянган алтан лянаар эм авч болно.
Бие бэхжүүлэх үрэл, Булчин өөрчлөх үрэл гээд ямар ч эмийг будаатай адил идэж болно.
Цусан Хүн Орхоодой зэрэг эмийн хувьд бол нэгийг идээд нэгийг хаясан ч болохоор.
Учир нь Линь Миний хувьд дахиад нэг бичээсийн тэмдэг бүтээх нь харьцангуй амархан болсон.
Линь Мин зүрхнийхээ догдлолыг дарж, Му Ид хэлэв.
— Му И гуай, их баярлалаа.
Му И Линь Миний баярлаж байгааг мэдээж анзаарав.
Линь Мин багшийнхаа дэргэд байхдаа энгийн, ядуу амьдралаар амьдарч ирсэн.
Одоо гэнэт хөл хөдөлгөөнтэй нийслэл хотод ирж, ертөнцийн гайхамшиг, эд баялаг, эрдэнэсийн өмнө тулгарч байна.
Арван тавтай залуу хүү ийм зүйлсийг эсэргүүцэхэд хэцүү.
Му И хэлэв.
— Линь дүүгийн бичээсийн тэмдэг угаасаа ийм үнэ хүрнэ. Бас намайг настан гэж бүү дууд. Намайг Му И гэдэг. Бүтэн нэр минь Му И Жуо. Зүгээр Му И гэж дуудвал болно.
— Энэ...
Линь Мин үл ялиг эргэлзэв.
Тэр энэ өвгөн яг хэн болохыг мэдэхгүй ч Цинь Шинсюаний түүнд хүндэтгэлтэй хандаж байгаагаас харахад байр суурь нь маш өндөр гэдгийг таамаглаж байлаа.
Гэхдээ Линь Мин хуучинсаг ёсонд хэт баригддаг хүн биш.
Му И өөрөө ингэж хэлсэн тул тэгье гэж шийдэв.
Тэр зүгээр толгой дохив.
Му И инээмсэглэн хэлэв.
— Шинсюань, Их Тунгалаг Асарт нэг өрөө бэлдүүл. Би Линь дүүтэй хамт дарс уумаар байна.
Цинь Шинсюань энэ бүх хугацаанд чимээгүй байлаа.
Тэр Линь Миний Шяньтянь түвшний утгыг тайлбарласан үгийг анхааралтай сонсож байсан.
Одоо Му И ингэж хэлэхэд тэр баяртайгаар хариулав.
— Тийм ээ, Багш аа.
Их Тунгалаг Асарын ажилчид Му И найр захиалж, Линь Минийг хамт дарс уухыг урьсан гэдгийг сонсоод бүгд цочирдов.
Му И гэж ямар хүн билээ дээ?
Тэр Маршалын өргөөний хүндэт зочин, ордонд уригддаг эрхэм.
Цинь Шинсюаний багш төдийгүй угсаа залгамжлах ханхүүгийн багш.
Ирээдүйд ханхүү хаан ширээнд суувал Му И эзэн хааны багш болно!
Үүгээр ч зогсохгүй, Му Игийн бясалгал хэмжээлшгүй гүн.
Тэр бичээсийн техникээр мэргэшсэнээс гадна одон орон, газар зүй, эртний мэргэ төлөгт ч гаргууд.
Үнэхээр онцгой хүн.
Эзэн хаан хүртэл түүнд гурван хувь хүндэтгэл үзүүлдэг.
Гэтэл тэр яс салгадаг хүү Линь Минийг хоолонд урьж байна.
Түүнээс гадна гал тогооноос гарахдаа хоёул үеийн анд мэт дотно ярилцаж байв.
Линь Мин яг ямар гаралтай хүн юм бэ?
Хэрэв түүний жинхэнэ гарал жижиг биш бол тэр яагаад сайн дураараа Их Тунгалаг Асарт яс салгах ажил хийж явах билээ?
Гал тогоо, тэр дундаа мах нядлах ажил бол тулаанчид, бичгийн хүмүүсийн дунд үргэлж дорд үзэгддэг ажил.
Линь Миний яс салгах ур чадвар тэднийг бишрүүлдэг байсан ч үүнийг эрхэм ажил гэж хэлэхэд хэцүү.
— Тэр хавирга цавчдаг бяцхан Линь яг ямар гаралтай юм бол?
— Мэдэхгүй юм даа...
Зочдод үйлчилж байсан хоёр зөөгч өөрийн эрхгүй шивнэлдэв.
Тэд хоёулаа дээд зиндааны зочдод үйлчилдэг тусгай ажилчид байсан бөгөөд хорь орчим настай, царай зүс сайтай, шүлэг, зураг зэрэг нарийн урлагт ч гаргууд байлаа.
Тэд анх Му И, Цинь Шинсюань хоёрыг Их Тунгалаг Асарт орохыг хараад цочирдсон.
Эцсийн эцэст ийм эрхэм зочид ховор ирдэг.
Ийм зочинд сайн үйлчилбэл арван алтан лянгийн шагнал авах боломжтой.
Энэ нь тэдний хоёр сарын цалинтай тэнцэнэ.
Гэтэл тэд үнэндээ Линь Минийг хайж ирсэн гэж хэн санах билээ?
Найрын хоолнууд энгийн боловч амт, бүтэц нь тун нарийн байлаа.
Дарс нь хэдэн зуун алтан лянгийн үнэ хүрэх Улаан Лууны Дарс нэртэй эд.
Нууц жороор тусгайлан нэрж, олон төрлийн ховор эмийн өвстэй хольж бэлтгэдэг.
Тулаанч хүн энэ дарсыг уувал дотоод гэмтэл эдгэрч, бие махбод нь хүчирхэгжин, бясалгалд хүртэл тус болдог.
Гэвч исгэх арга нь төвөгтэй, ашигладаг материал нь үнэтэй.
Линь Мин байтугай, язгууртан гэр бүлийн залуус хүртэл хүссэнээрээ амталж чаддаггүй.
Найрын үеэр Му И Линь Минийг Маршалын өргөөнд байрлах эсэхийг асуухыг хүссэн.
Гэвч Линь Мин тэнд тулааны бэлтгэл хийхэд тохиромжгүй, бас нууцаа бусдад мэдэгдэх эрсдэлтэй гэж бодоод эелдгээр татгалзав.
Му И аргагүй бууж өгсөн ч үүнээс болж Линь Миний талаархи үнэлгээ нь бүр өндөр болов.
Явахаасаа өмнө тэр есөн мянган лян алт болон ягаан өнгийн эрхэм зочны картыг үлдээв.
Энэ картаар худалдааны танхимын харьяанд байдаг бүх дэлгүүрээс арван хувийн хөнгөлөлт эдэлж болно.
Тэнгэрийн Аз хотын бараг бүх томоохон дэлгүүр тэдний харьяанд багтдаг байлаа.
Эцэст нь Линь Мин есөн мянган алтан лянтай болов.
Тэр зузаан алтан дэвсгэртийг хараад сэтгэл нь маш их догдолж, цус нь буцлах мэт болов.
Эцэст нь тэр толгойгоо бардам өргөж чадлаа!
Есөн мянган алтан лян.
Үүнээс гурван мянгыг эцэг эхдээ илгээнэ.
Үлдсэн нь түүнийг Бие бэхжүүлэх түвшний хоёрдугаар шатанд амархан нэвтрэхэд хангалттай эм худалдаж авахад хүрэлцэнэ.
Хэрэв үнэт эмүүдийг авч, бичээсийн техникээр нөлөөг нь нэмэгдүүлж чадвал ирээдүйд Судас нягтруулах шатанд нэвтрэх нь ч амархан хэрэг болно.
Тэр тулааны замаар алс хол явна.
Өмнө нь Жу Янь Линь Миний асар их хүчээр давах ёстой уул мэт байсан бол одоо Жу Янь түүний тулааны зам дээрх ердөө нэг гишгүүр болно.
Линь Мин тэр гишгүүр дээр гишгээд, илүү өндөр оргил руу авирна.
Линь Миний сэтгэл маш сайхан байлаа.
Тэр Линь Шяодунд дуу дамжуулах сахиус илгээв.
— Дундун, явцгаая. Өнөөдөр би чамайг дэлгүүр хэсүүлнэ. Зуун Эрдэнийн Танхимын үүдэнд уулзъя.
Линь Шяодун Линь Минд олон удаа тусалсан.
Ийм сэтгэл үнэлж баршгүй.
Одоо түүний өөрийн нөхцөл сайжирч, хөрөнгөтэй болсон тул тэр мэдээж хариу туслах ёстой.
Эр хүн ачийг заавал хариулдаг!
— Дэлгүүр хэснэ ээ?
Линь Шяодун дуу дамжуулах сахиусыг хараад дотроо бодлоо.
Энэ галзуу чинь дуу дамжуулах сахиус хэрэглэх мөнгөтэй болчихсон хэрэг үү?