Линь Мин Хэрцгий араатнуудын тэнгэрт тулсан харгис аураг арайхийн тэсэж байлаа.
Гэхдээ тэр энэ давхрыг давах боломжгүй гэдгээ ч сайн мэдэж байв.
Хоёрдугаар түвшний хоёр Хэрцгий араатныг ярих ч хэрэггүй. Тэднийг хүрээлсэн найман “дүү”-тэй нь ч тэр одоогийн байдалтайгаа дийлэх боломжгүй. Биеийн байдал нь оргилдоо эргэж орсон байлаа ч нөхцөл байдал найдваргүй хэвээр байх байсан.
Дээрээс нь Линь Мин жинхэнэ эх хүчнийхээ ихэнхийг аль хэдийн зарцуулчихсан байлаа.
Тэр зүрхэндээ ойлгож байв.
Хэдийгээр тавдугаар давхарт хүрч чадсан ч өөрийн чадвар эцэстээ зургаадугаар зэрэглэлийн авьяастан Цинь Шинсюаньд хүрэхгүй байна.
Хагас жилийн өмнө Цинь Шинсюань энэ арван Хэрцгий араатныг ялж, давж гарсан.
Араатнуудаас цацрах дарамт, сүр хүчийг хараад Линь Мин өөрийн эрхгүй сэтгэл хөдөллөө.
Тэр үнэхээр зургаадугаар зэрэглэлийн авьяастай хүн аж.
Үнэхээр л үзэсгэлэнтэй, бас бардам тэр охин ийм чадвартай байх нь аргагүй.
Линь Мин болгоомжтойгоор тооцоолж үзэв.
Түүнд энэ давхарт боломж гаргахын тулд бясалгалаа бүтэн нэг түвшнээр ахиулж, дор хаяж Бие бэхжүүлэх түвшний гуравдугаар шатны оргилд хүрэх хэрэгтэй.
Тэгсэн ч зөвхөн амь хайргүй тулалдаж, бүх чадлаа шавхсан тохиолдолд л давж магадгүй.
Гэтэл Цинь Шинсюань хагас жилийн өмнө аль хэдийн энэ давааг давсан.
Дунд эргэм насны шалгагч тавдугаар давхрыг давах боломжгүй гэж итгэлтэй хэлсэн нь аргагүй юм.
Хэрэв үнэхээр давах боломжгүй бол ядаж чадахаараа олон Хэрцгий араатан алах хэрэгтэй.
Линь Мин тулалдахгүйгээр бууж өгөх хүн биш.
Энэ бол үхэл амьдралын ирмэг дээр өөрийн тулааны чадвараа хурцлах ховор боломж. Хүч ба хүсэл зоригийг туйлын хязгаарт нь тулгаж, ганц алдаа гарвал үхэлд хүрэх тэр мэдрэмж бол үнэхээр үнэтэй туршлага.
— Ирцгээ!
Хэрцгий араатнууд өөр рүү нь давхихыг хараад Линь Мин чангаар хашхирч, мөнгөлөг бар руу хутгаа хатгав.
Түүний оюун санаа тун цэлмэг байлаа.
Хоёрдугаар түвшний хоёр Хэрцгий араатныг гэмтээх боломжгүй гэдгээ тэр мэднэ. Тиймээс түүний зорилго нь тэднийг хүрээлсэн найман жижиг араатан байв.
Тэдний зарим нь зузаан мах, өтгөн үстэй тул одоогийн нөхцөлд нэвтлэх боломжгүй.
Тиймээс тэр довтолгооны хүч өндөр боловч хамгаалалт сул мөнгөлөг барыг сонгожээ.
Пах!
Хутга мөнгөлөг барын хэвлийд шигдэв.
Яг тэр мөчид Линь Мин гар дагуу нь хүчтэй доргилт мэдэрлээ.
Мөнгөлөг барын өтгөн мах хутгыг чанга хавчиж, Линь Мин бараг гараасаа алдах шахав.
— Хараал ид!
Агшин зуур ташуур мэт сүүл Линь Миний гэдэс рүү шалбалзан ирэв.
Энэ бол хоёрдугаар түвшний Хэрцгий араатнуудын нэгийн довтолгоо байлаа.
Хурд нь цахилгаан мэт.
Хурц нь хутга шиг.
Жирийн тулаанч ийм цохилтод оногдвол хоёр хуваагдах биз.
Линь Мин агаарт биеэ мушгин арайхийн бултсан ч сүүл нь түүний гуяыг шүргэж, хөхрүүлэн, арьсыг нь урав.
Тэр гуян дээрээ халуун төмрөөр түлэгдсэн мэт өвдөлт мэдэрлээ.
Өвдөлт шатаж, хатгаж байв.
Линь Мин царайгаа үрчийлгэв.
Зөөлөн хүрэх төдийд л арьс нь хууларч буй мэт санагдана.
Энэ хооронд найман нэгдүгээр түвшний Хэрцгий араатан Линь Минийг бүслэн авлаа.
Нүд ирмэхийн зуур тэр үхлийн тойргийн голд орсон байв.
Эдгээр Хэрцгий араатнууд хамтдаа дайрвал Линь Мин агшин зуур тас татагдах болно.
— Муу байна!
Линь Мин маш сайн мэдэж байлаа.
Хэрэв эдгээр араатнууд зэрэг үсэрвэл түүнд зугтах газар үгүй.
Тэр эгзэгтэй мөчид Линь Мин хөлөөрөө газар хүчтэй түлхэж, мөнгөлөг бар руу хутгаа чиглүүллээ.
Түрүүлж цохисон хүн давуу талтай!
— Архх!
Мөнгөлөг бар ууртай архираад өөрөө ч Линь Мин рүү дайрав.
Энэ зүүдэн оронд буй Хэрцгий араатнууд айдас гэдгийг мэдэхгүй.
Пох!
Хутга мөнгөлөг барын хоолойд шууд шигдэв.
Гэвч Линь Мин ч мөн түүний саварт өртөж, хэвлий дээр нь том шарх нээгдлээ.
Бие бэхжүүлэх түвшний хоёрдугаар шат, Махан бие бэхжүүлэх шатны жинхэнэ эх хүч түүнийг нэг цохилтоор гэдэс дотроо урагдахаас арайхийн хамгаалав.
— Нэгийг нь авлаа!
Линь Мин улаан цус урсах хэвлийгээ дарлаа.
Тэр одоо эцэст нь хүнд шарх авсан байв.
Жинхэнэ эх хүч нь нэг хувьд ч хүрэхгүй үлджээ.
Тэр тавдугаар давхар ийм хэцүү байна гэж бодсонгүй.
Дөрөвдүгээр давхартай харьцуулахад дор хаяж арав дахин хүнд байлаа.
________________________________________
— Арван таван минут боллоо! Линь Мин тавдугаар давхарт аль хэдийн арван таван минут тэсэж байна. Үнэхээр итгэмээргүй юм.
— Мм. Хэдийгээр тэр зүгээр л зугтаж байгаа байж магадгүй ч жинхэнэ эх хүч нь бараг үлдээгүй байх ёстой. Тэгсэн ч арван таван минут гүйж чадна гэдэг өөрөө амжилт.
— Линь Минийг элсүүлэх гэж том хүчнүүд хөдөлж магадгүй. Му И, та өмнө нь түүний тухай ярьж байсан. Танай Маршалын өргөө тэр хүүг сонирхохгүй байна уу?
Му И инээмсэглэсэн ч юу ч хэлсэнгүй.
Эдгээр хүмүүс Линь Миний ард ямар гайхалтай мастер байгааг мэдэхгүй.
Түүний бодлоор Линь Мин энд зөвхөн туршлага хуримтлуулах гэж ирсэн байх магадлалтай.
Магадгүй тэр нууцлаг багш нь удахгүй түүнийг уул руу буцаан авч явж, хатуу бясалгалд оруулах ч юм билүү.
Маршалын өргөө яаж түүнийг татаж чадна гэж?
Гэвч Му И энэ бодлоо ил хэлсэнгүй.
Энэ үед гартаа хоёр хаш бөмбөлөг эргүүлж байсан Шюй овогт нэгэн настан удаанаар хэлэв.
— Сүнь настан, та түүнийг арай дэндүү өндрөөр үнэлж байна. Линь Мин сайн гэдгийг би хүлээн зөвшөөрнө. Гэхдээ тэр ердөө гуравдугаар зэрэглэлийн авьяастай. Өнөөгийн энэ амжилтад хүрсэн нь магадгүй ямар нэг азтай тохиолдолтой холбоотой. Ховор эрдэнэ, үнэт материал идэж, хүч нь нэмэгдсэн байж болно. Харин ирээдүйн амжилтын тухайд... ха-ха, ингэж их магтах шаардлагагүй болов уу.
Шюй овогт настны үгэнд тодорхой үнэний хувь байлаа.
Хүний аз сайн, тэнгэрээс ивээвээс ховор эрдэнэ, үнэт материал олж идээд бясалгал, хүч нь нэмэгдэх тохиолдол бий.
Гэвч ийм зүйлээр олсон давуу тал хязгаартай.
Цаг хугацаа өнгөрөх тусам аажмаар элэгдэж үгүй болдог.
Шюй настан учиртай мэт хэлэв.
— Энэ Линь Мин муугүй. Гэвч ирээдүйд бясалгалын хурд нь түүнийг гүйцэхгүй. Түүнийг амархан гүйцэж түрүүлэх болно.
Хэдэн настан түүний үгийг даган зөвшөөрөв.
Му И сулхан инээмсэглээд хэлэв.
— Илүү ярих хэрэггүй. Линь Миний ирээдүйн амжилтыг цаг хугацаа өөрөө харуулна.
Му Игийн үг дуусахтай зэрэгцэн тэр дээш харав.
Гоёмсог Суваргын тавдугаар давхар чичирч эхэллээ.
Бичээсийн тэмдгүүд гялсхийж, гэнэт нэг хүний сүүдэр гадагш шидэгдэн, цаас мэт доош хөвөн унав.
— Линь Мин эцэст нь гарч ирлээ!
Линь Мин тавдугаар давхарт нэг мөнгөлөг барыг алж, хариуд нь хүнд шарх авсан.
Гэвч үхлийн ирмэг дээр байсан ч сүүлчийн мөчдөө салхин чоныг хамт унагаж, эцэст нь хоёр нэгдүгээр түвшний Хэрцгий араатныг алсан юм.
Энэ үр дүнгээрээ тэр аль хэдийн бахархах эрхтэй.
Учир нь тавдугаар давхарт бүх талаас бүслэгдсэн байдалд хоёр Хэрцгий араатан ална гэдэг дөрөвдүгээр давхраас харьцуулшгүй хэцүү зүйл байлаа.
Алсад Лань Юнюэ Гоёмсог Суваргын доор хүлээж байсан хүмүүс Линь Минийг тосож авахыг харлаа.
Яагаад ч юм түүний зүрх үл ялиг чичирч байв.
Тэр уруулаа жимийж, нэг ч хором зогсолгүй эргэн чимээгүйхэн явлаа.
________________________________________
— Мм? Линь Мин аль хэдийн сэрчихсэн үү?
Зүүдэн ертөнцөд үхэх гэдэг нь оюун санааны төсөөлөл төдий.
Нэр дэвшигчийн жинхэнэ бие үхсэн даруйдаа Гоёмсог Суваргаас хөөгдөн гардаг ч тэд өөрсдийгөө үнэхээр үхсэн гэж боддог тул хэсэг хугацаанд ухаангүй байдаг.
Гэтэл Линь Мин санаандгүй хурдан сэржээ.
Царай нь зөвхөн бага зэрэг цонхийсон төдий.
Энэ нь Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордны настнуудыг бага зэрэг гайхшруулав.
Ван Яньфэнтэй харьцуулахад тэр одоо хүртэл бүрэн сэргэж амжаагүй байсан.
Энэ бол цэвэр, бат тулааны зүрхтэй хүний ялгаа байлаа.
— Энэ элсэлтийн шалгалтын нэгдүгээр байрын нэр дэвшигч Линь Мин байх ёстой.
Сүнь настан хэлэв.
Шюй настан сөөнгө хоолойгоор хариулав.
— Та тэгж хэлж болно. Гэхдээ нэгдүгээр байрын шагнал бол Улаан Алтан Лууны Чөмөгний Үрэл. Ердөө гуравдугаар зэрэглэлийн авьяастай хүүд өгөх нь дэмий үрж байгаа хэрэг биш гэж үү? Тэр үүний хэдий хэрийг шингээж чадна гэж бодож байна? Эцсийн үнэлгээ зөвхөн шалгалтын үр дүнгээс бус, нэр дэвшигчийн өөрийн авьяасаас ч хамаарна.
Сүнь настан хэлэв.
— Авьяасыг тооцох нь үнэн. Гэхдээ тэр нь шалгалтын эцсийн үр дүн ойролцоо үед л гол болно. Энэ Линь Мин гурван сорилд бүгдэд нь нэгдүгээр байр эзэллээ. Түүнийг эцсийн үнэлгээнд нэгдүгээр биш гэж яаж хэлэх юм? Тэгвэл хүмүүс биднийг авлигач, шударга бус гэж бодно. Харин Улаан Алтан Лууны Чөмөгний Үрэлийг дэмий үрнэ гэдэг тухайд, түүний гол үүрэг нь төв бүлгэмээс дээд авьяастнуудыг Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордны элсэлтийн шалгалтад татах явдал. Та төв бүлгэм зөвхөн ганц Улаан Алтан Лууны Чөмөгний Үрэлийн төлөө гол шавь элсүүлнэ гэж бодож байна уу?
— Түүнээс гадна миний мэдэхээр Шюй настан та Юэ Лу хотын Ван гэр бүлийн тэргүүнтэй хуучны сайн найзууд биш билүү?
Сүнь настны үг дуусахад Шюй настны нүд үл ялиг таталзаж, тэр хүйтнээр хамраараа дуугарав.
— Сүнь Сыфань, би зүгээр л шалгалтын бүх талыг бодож хэлсэн. Хэрэв та Линь Минийг нэгдүгээр байранд баттай оруулна гэж байгаа бол би эсэргүүцэхгүй. Харин ингэвэл мөрий тавья. Зургаан сарын дараа Ван Яньфэн, Линь Мин хоёрын хэн нь илүү хүчтэй болохыг, хэн нь Тэнгэрийн Ордонд орж чадахыг харцгаая. Ямар вэ?
Шюй настны энэ үгийг сонсоод Сүнь настан цочиж, хэсэг хэлэх үггүй болов.
Зүрхэнд нь уур оргилж эхэллээ.
Тэр зөвхөн элсэлтийн шалгалтад шударга хандах гэж байсан.
Шюй настны талаар тэр сайн бодолтой биш бөгөөд ер нь түүнтэй харьцдаггүй.
Түүнчлэн элсэлтийн шалгалтад тусалж байгаа нэрээр өөрийн ашиг сонирхлыг урагшлуулах гэж оролддог зан нь түүнд таалагддаггүй.
Энэ нь эцэстээ ийм маргаанд хүргэв.
Гэвч Шюй настан ийн сорьсон ч Сүнь настан шууд хүлээж авч зүрхэлсэнгүй.
Линь Миний авьяас хязгаарлагдмал, ердөө гуравдугаар зэрэглэл.
Шюй настны таамаг үнэн байж болно. Линь Мин ямар нэг азтай учралтай таарч, ховор өвс эсвэл ижил зүйл хэрэглэснээс өнөөдрийн амжилтад хүрсэн байх бүрэн боломжтой.
Харин Ван Яньфэн бол зуун мянгад нэг тохиох дээд дөрөвдүгээр зэрэглэлийн авьяастан.
Тэгвэл ирээдүйд Линь Мин үнэхээр түүний тоосонд үлдэх ч юм билүү.
Сүнь настан хойш сууж байгааг хараад Шюй настан ёжтой инээв.
— Яагаад хүлээж авахгүй байна? Хэрэв та үнэхээр Линь Мин нэгдүгээр байрт орох ёстой гэж бодож байгаа бол мөрий тавьсан ч болно. Миний санаж байгаагаар Сүнь настанд хүний зэрэглэлийн нэг эрдэнэс бий дээ...
Шюй настан хүний зэрэглэлийн эрдэнэсийг дурдмагц Сүнь настны царай хувирав.
Хүний зэрэглэлийн эрдэнэс Тэнгэрийн Аз Хаант Улсад туйлын ховор, үнэтэй зүйл.
Хэдэн арван мянган алтан лянтай байлаа ч худалдаж авч чадахгүй.
Энэ бол Долоон Гүн Ухааны Хөндийгөөс олгосон, Сүнь настны хамгийн үнэт эд.
Тэр ийм зүйлийг мөрийнд тавих билээ?
Тэр тусмаа амжилтын магадлал нь тодорхойгүй мөрийд.
Сүнь настан дуугүй болсныг хараад Шюй настны нүүрэнд бардам, сэтгэл хангалуун төрх тодров.
Тэр Сүнь Сыфань ийм мөрийг хэзээ ч хүлээж авахгүй гэдгийг мэдэж байсан.
Тиймээс л түүний нэр хүндийг унагахын тулд ингэж хэлсэн юм.
Гэвч яг энэ мөчид Му И ам нээж, инээмсэглэн хэлэв.
— Тэгвэл Шюй настны энэ мөрийг би хүлээж авбал ямар вэ?