Линь Мин зогссон тэр мөчид гудамжны булангаас үл ялиг шингэн хоолой сонсогдов.
— Хэхэ, санаандгүй юм. Чи сэрэмж сайтай юм байна. Чамайг Линь Мин гэдэг биз дээ?
Торгон хувцас өмссөн нэгэн өсвөр насны залуу булангийн ар талаас алгуурхан гарч ирэв. Түүний нүүрэнд дорд үзсэн инээмсэглэл тодорчээ.
Түүний араас арван найм орчим насны таван залуу дагалдан гарч ирлээ. Тэдний ихэнх нь Бие бэхжүүлэх түвшний нэгдүгээр шатанд байв. Зөвхөн нэг нь хоёрдугаар шатанд хүрсэн ажээ. Харин торгон хувцастай тэр залуу ч мөн Бие бэхжүүлэх түвшний хоёрдугаар шатанд байлаа.
Энэ байдлыг хараад Линь Шяодун даруй сандарлаа.
Тэр торгон хувцастай залууг таньсан юм. Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордны бүртгэлийн үеэр Жу Яний хажууд зогсож байсан хүн мөн байв.
Энэ новш асуудал үүсгэх гэж ирсэн нь хэн ч харсан ойлгомжтой.
Тэд нийт зургаан хүнтэй.
Хоёр нь Бие бэхжүүлэх түвшний хоёрдугаар шатанд.
Дөрөв нь нэгдүгээр шатанд.
Харин Линь Мин, Линь Шяодун хоёр хоёулаа ердөө нэгдүгээр шатанд байлаа.
Хэрэв зодоон болбол тэд гарцаагүй зодуулна.
Торгон хувцастай залуу бол Тэнгэрийн Аз хотын том гэр бүлийн залуу ноён байх нь тодорхой. Ийм хүмүүс эрх мэдэл, хүч чадал хоёуланг нь эзэмшдэг. Хэдийгээр хэнийг ч хамаагүй алаад байдаг хүмүүс биш ч бусдыг тахир дутуу болгохыг бол ердийн зүйл мэт хийж чадна.
— Та нар юу хийх гээд байгаа юм?
Линь Шяодун ууртайгаар хашхирав. Үгэнд нь бухимдал тод байлаа.
— Түүнээс л асуу.
Торгон хувцастай залуу Линь Мин рүү заав.
— Чи нэлээд сүрхий амьтан юм аа. Миний зарцыг цус нөжтэй нь хутгаж, хоёр хавиргыг нь хугалсан байна лээ.
Том гэр бүлийн залуу ноёдын хувьд зарц нарын амь нас тийм ч чухал биш.
Гэвч нэр төр бол өөр хэрэг.
Түүнээс гадна тэр зарц аль хэдийн торгон хувцастай залуугийн нэрийг хэлсэн ч зодуулсан гэж мэдүүлсэн байв.
Чухам энэ л торгон хувцастай залууг уурлуулсан юм.
— Чи их чадалтай хүн бололтой. Нэг өдөр намайг, Ван Игаог, гишгэнэ гэж хэлсэн гэнэ ээ? Тэгвэл өнөөдөр би өөрийн нүдээр харъя. Чи намайг яаж гишгэх юм бол?
Торгон хувцастай залуугийн царай аажмаар ширүүн болов.
Линь Мин Ван Игао гэдэг нэрийг урьд өмнө сонсож байгаагүй.
Тэр бүү хэл түүнийг гишгэнэ гэж огт хэлээгүй.
Зарц нь Ван Игаог өдөөн хатгахын тулд худал зохиосон нь илт.
Гэвч Линь Мин тайлбарлах хүсэлгүй байлаа.
Юу гэж хэлсэн ч энэ хэрэг зодоонд хүрэх нь тодорхой.
Хаосын Дээд Меридианы Арга үнэхээр хүчтэй.
Гэвч Линь Мин түүнийг бясалгаж эхлээд хэдхэн хонож байв.
Ийм олон хүнтэй нэг дор тулалдана гэдэг хэтэрхий хүнд.
Ялангуяа тэдний хоёр нь Бие бэхжүүлэх түвшний хоёрдугаар шатанд байгаа.
Дээрээс нь Линь Шяодун барьцаанд орвол байдал бүр ч төвөгтэй болно.
Илүү өргөнөөр бодвол энд ялсан ч Линь Минд асуудал авчирна.
Хэрэв хэрэг даамжирч, Ван Игаог зодохоос өөр аргагүйд хүрвэл дараагийн төвөг нь Ван Игаогийн эцгээс ирнэ.
Тэр хүн бол Тэнгэрийн Аз хотын армийн жанжин.
Ийм хүн Линь Минтэй ширээний ард сууж, соёлтой ярилцана гэж бодох аргагүй.
Одоогийн Линь Миний хувьд тэр бол өдөж болохгүй оршихуй байлаа.
Ёстой төвөгтэй юм даа...
Линь Мин бодолд автав.
Гэнэт түүний оюунд нэг санаа гялсхийлээ.
Энэ асуудлыг шийдэх арга байна.
Тэр Ван Игао руу хараад хэлэв.
— Тэгээд чи яг юу хүсэж байгаа юм?
— Би юу хүсэж байна гэнэ ээ?
Ван Игао хэсэг гайхсанаа тэр даруй чангаар инээлээ.
— Чи надаас үнэхээр юу хүсэж байна гэж асууж байгаа юм уу?
Түүний авчирсан дээрэмчид бүгд зэрэг инээлдэв.
Тэдний нүдээр Линь Мин тэнэгээс өөрцгүй харагдаж байлаа.
Ийм үед “та нар юу хүсэж байна” гэж асууна гэдэг жинхэнэ тэнэглэлийн оргил мэт санагдсан юм.
Удаан инээсний эцэст Ван Игао сая нэг зогсоод хэлэв.
— Би чамайг тэнэг гахай гэх үү, эсвэл гахай шиг тэнэг гэх үү гэдгээ мэдэхгүй байна. Гэхдээ чи өөрөө асуусан болохоор энэ залуу ноён чамд боломж өгье. Дараа нь намайг харгис гэж битгий яриарай. Өвдөг дээрээ сөхөрч, миний гутлын улыг долоож цэвэрлэ. Дараа нь нэг гарынхаа шөрмөс, нэг хөлийнхөө шөрмөсийг тасал. Ингэвэл би энэ хэргийг мартъя.
Ван Игаогийн нөхцөлийг сонсоод Линь Шяодун галзууртлаа уурлав.
— Хараал ид! Мин ах аа, эд нартай дэмий үг солих хэрэггүй. Эцсээ хүртэл тулалдъя. Манай Ногоон Тутийн хотын Линь овог сул дорой айл биш. Эд нар үнэхээр юу хийж зүрхлэхийг харъя!
Линь Шяодун өнөөдөр тэд хүндээр зодуулах нь гарцаагүйг мэдэж байв.
Түүний хийж чадах цорын ганц зүйл нь гэр бүлийнхээ нэрийг гаргаж, нөгөө талд бага ч болов айдас төрүүлэх.
Зүгээр нэг зодуулах бол яах вэ.
Гэвч хэрэв шөрмөсөө таслуулж, тахир дутуу болбол тулаанч хүний хувьд энэ асар том цохилт.
Тэр бүү хэл ховор эмийн ургамал хэрэглэсэн ч өмнөх шигээ бүрэн эдгэрэхгүй байж мэднэ.
— Ногоон Тутийн хотын Линь овог оо?
Ван Игао хүйтнээр хамраараа дуугарав.
— Би танай Линь овгоос айна гэж бодоо юу? Линь Мин, чи өөрөө хийх үү? Эсвэл намайг хийж өгүүлэх үү?
— Зүрхэлбэл хүрээд ир! Энэ залуу ноён чамаас айна гэж бодоо юу!
Линь Шяодун нэг алхам урагшилж, нэг гараараа сэлмийнхээ ишийг чанга атгав.
Үнэнийг хэлэхэд тэр дотроо маш их сандарч байлаа.
Гэхдээ тэр нэр нүүрээ алдахаас үхсэн нь дээр гэж боддог төрлийн хүн байв.
Линь Мин Линь Шяодуныг арагш татан, Ван Игаод хандан хэлэв.
— Чиний хүсэж байгаа зүйл чинь сая хэлсэн нөхцөлүүд үү? За. Хэрэв чи халз тулаанд намайг ялж чадвал би тэр нөхцөлийг чинь хүлээн зөвшөөрье.
— Мин ах аа, чи...
Линь Шяодун сандрав.
Тэр Линь Мин ирээдүйд их хүн болно гэдэгт итгэдэг.
Гэвч одоогийн Линь Мин ердөө Бие бэхжүүлэх түвшний нэгдүгээр шатанд байгаа.
Бие бэхжүүлэх түвшний хоёрдугаар шаттай Ван Игаог яаж ялах билээ?
Линь Шяодун Линь Мин ялагдаад шөрмөсөө таслуулах вий гэж айж байв.
Линь Мин тайван хэллээ.
— Санаа зоволтгүй. Би юу хийж байгаагаа мэдэж байна.
— Халз тулаан гэнэ ээ? Чи надтай халз тулаан хийх эрхтэй гэж бодож байна уу?
Ван Игао Линь Мин ийм санал гаргана гэж огт бодоогүй байлаа.
Тэнгэрийн Аз Хаант Улсад тулаанчдын хоорондын зөрчилд төрийн түшмэд ерөнхийдөө оролцдоггүй.
Учир нь тэд оролцох чадваргүй.
Тиймээс тулаанчдын маргаан ихэвчлэн халз тулаанаар шийдэгддэг байв.
Хоёр тал зөвшөөрвөл ялалт, ялагдлын нөхцөлөө тогтооно.
Дуэль дууссаны дараа маргаан хоёр талын хооронд эцэслэгдэж, аль аль нь дахин нөгөөгөө нэхэж хэл ам хийхгүй.
Эцсийн эцэст нэр хүнд, итгэл бол тулаанчдын хувьд чухал зүйл.
Ван Игао хүчний хувьд Линь Минээс нэг шат дээр.
Тиймээс өөрийгөө ялагдана гэж огт бодсонгүй.
Зөвхөн Линь Минтэй халз тулаан хийх нь өөрт нь тохиромжгүй, нэр хүндэд нь таарахгүй мэт санагдаж байлаа.
Линь Мин хариулав.
— Эрхтэй, эрхгүй гэсэн зүйл байхгүй. Зөвхөн чи зүрхлэх үү, үгүй юу гэдэг л байна.
— Чи намайг зүрхлэхгүй гэж хэлэх гээд байна уу? Энэ жил сонссон хамгийн инээдтэй үг байна. За сайн байна. Чи өөрөө ингэж үхэл рүүгээ гүйж байгаа бол би хүслийг чинь биелүүлээд өгье!
Линь Мин хэлэв.
— Тэгвэл талбай руу очъё.
Тэдний байгаа гудамж хэтэрхий бөглүү.
Гэрчлэх хүн байхгүй.
Линь Мин Ван Игао үгээсээ буцах вий гэж болгоомжилсон юм.
Харин Тэнгэрийн Аз хотын олон хүний өмнө халз тулаан хийвэл Ван Игао нүүр нь зузаан байлаа ч үр дүнг үгүйсгэж чадахгүй.
Тэгэхгүй л бол тэр цаашид Тэнгэрийн Аз хотод амьдрах нүүргүй болно.
Халз тулаан үргэлж хүмүүсийн анхаарлыг татдаг.
Талбай дээр үзэгчид хэзээ ч дутагддаггүй.
Удалгүй олон хүн эргэн тойронд цугларч эхлэв. Тэдний дунд зарим тулаанч ч байлаа.
Хоёр талын хүмүүсийг хараад цугласан олны дунд шивнээ яриа өрнөв.
— Тэр чинь армийн жанжин Ваны хүү биш үү?
— Мөн байна. Энэ новш дахиад л хүн дээрэлхэх гэж байгаа бололтой. Ямар айлын хүүхэд ингэж азгүйтэв дээ.
— Бие бэхжүүлэх түвшний нэгдүгээр шаттай хүүхэд хоёрдугаар шаттай хүнтэй тулалдах гэж байна. Ялагдах нь ойлгомжтой.
— Тэр хүүхэд жирийн айлынх бололтой. Жирийн хүн байж Бие бэхжүүлэх түвшний нэгдүгээр шатанд хүрсэн гэдэг өөрөө амжилт. Харамсалтай юм. Одоо тахир дутуу болох нь дээ...
Ван Игаогийн нэр хүнд Тэнгэрийн Аз хотод тийм ч сайн биш байв.
Олон хүн сул дорой талд өрөвдөх сэтгэлтэй байдаг.
Тиймээс тэдний харцанд Линь Миний төлөөх өрөвдөл тодорч байлаа.
Хүмүүс олшрох тусам Ван Игаогийн сэтгэл улам таагүй болов.
Эцсийн эцэст Бие бэхжүүлэх түвшний хоёрдугаар шаттай хүн нэгдүгээр шаттай хүнийг ялна гэдэг гайхуулах зүйл биш.
Дээрээс нь өрсөлдөгчийнх нь гарал үүсэл түүнээс хавьгүй дор.
Тиймээс Ван Игао энэ үзэгдлийг олон хүн хараасай гэж хүссэнгүй.
Тэр тэвчээргүйхэн хэлэв.
— Юугаа хүлээгээд байгаа юм? Тулаанаа эхлүүл. Дараа нь өөрийнхөө шөрмөсийг тасал. Би чамд бидний хооронд ямар ялгаа байдгийг ойлгуулъя.
Олон хүн цугларсныг хараад Линь Мин Ван Игао руу харан тайвнаар хэлэв.
— Мэдээж тулаанаа эхлүүлнэ. Гэхдээ би ялагдвал чиний эрхэнд орно. Харин би ялбал яах вэ?
Ялна гэнэ ээ? Энэ новш өөрийгөө үнэхээр ялж чадна гэж бодож байгаа юм байх даа?