Асар их баяр хөөр Фан Юанийн ухааныг балартуулсангүй.
Тэр даруй тайвширч, Хавар Намрын Цикада өөрт нь ямар нөлөө үзүүлэхийг тооцоолж эхлэв.
«Хавар Намрын Цикадагийн чадвар бол дахин төрөлт.
Гэхдээ одоо хамгийн сул дорой үедээ байна. Дахин ашиглах мөчид л үхэж мэднэ.
Гэсэн ч зургаадугаар зэргийн Гү хэвээр. Тиймээс оршихуйн дарамтыг нь бүрэн ашиглаж болно. Ингэх нь биед нь ямар ч хор хүргэхгүй.»
«Хэ хэ хэ...»
Бүхнийг тунгааж дуусаад Фан Юань бодлоо цэгцлэн нүдээ нээлээ.
Дарсны Өт Гү урд нь агаарт хөвж, утаа мэт ногоон зэс анхдагч мөн чанарын дунд дагжин чичирч байв.
Саяхан амьд үлдэхийн тулд цөхрөлдөө хөтлөгдсөн Дарсны Өт Гү бүхнээ тавин сөрөг дайралт хийсэн.
Гэвч эцэст нь түүний хүсэл Хавар Намрын Цикадагийн оршихуйн дарамтад хялбархан дарагджээ.
Энэ нь Дарсны Өт Гүгийн хүсэлд асар хүнд цохилт болсон байв. Одоогийн хүч нь анхныхаа нэг хувьд ч хүрэхгүй.
«Хавар Намрын Цикада.»
Фан Юань ганцхан бодлоор Хавар Намрын Цикадагийн оршихуйн дарамтаас өчүүхэн хэсгийг гаргалаа.
Тэр дарамт Дарсны Өт Гүгийн бие дээр буухад өнөөх өт үхсэн мэт хөшиж, хөдөлгөөнгүй болов.
Сарнисан хүсэл нь Хавар Намрын Цикадагийн дарамтыг мэдэрчээ. Мууртай таарсан хулгана адил айн сүрдэж, биеэ бөөрөнхийлөн хумьснаа өчүүхэн ч хөдөлж зүрхэлсэнгүй.
Фан Юань инээгээд энэ боломжийг ашиглан анхдагч мөн чанараа хөдөлгөв.
Эхэндээ Дарсны Өт Гүг ногоон зэс анхдагч мөн чанараар боловсронгуй болгохыг оролдоход хүсэл нь хүчтэй эсэргүүцэж байлаа. Тиймээс ахиц нь хумсын чинээ бага багаар нэмэгддэг байсан.
Харин одоо Фан Юанийн ногоон зэс анхдагч мөн чанар ямар ч эсэргүүцэлгүйгээр Дарсны Өт Гүгийн биед хүчтэй нэвтэрлээ.
Замд нь ганц ч саад байсангүй.
Дарсны Өт Гүгийн гадаргуу дээрх ногоон зэс өнгө нүд ирмэхийн зуур хурдацтай тархав.
Хэдхэн хормын дараа сувдан цагаан Дарсны Өт Гү бүхэлдээ ногоон өнгөтэй болжээ.
Ялалт нэгэнт шийдэгдсэн байлаа.
Дарсны Өт Гүгийн хүслийн үлдэгдлийг Фан Юанийн хүсэл хялбархан арчиж, бүрмөсөн устгав.
Ийнхүү Дарсны Өт Гү бүрэн боловсронгуй боллоо!
Уул давж, жалга гатлах мэт хүнд бэрх эхлэлтэй харьцуулахад одоогийн боловсронгуй болгох явц шүлсээ залгихаас ч амархан байв.
Дарсны Өт Гү болон Фан Юанийн хооронд нууцлаг атлаа дотно холбоо тогтлоо.
Боловсронгуй болсон Дарсны Өт Гү Фан Юанийн биеийн нэг хэсэг мэт санагдана.
Биеэ хумь гэж тушаавал хумьж, бөөрөнхий бол гэж бодвол жижигхэн банш мэт бөөрөнхий болно.
Яг л хуруугаа хөдөлгөж байгаа мэт мэдрэмж төрүүлж байв.
Фан Юань анхдагч мөн чанараа буцаан татахад Дарсны Өт Гү дахин махлаг цагаан төрхдөө орлоо.
Дараа нь үсрэн агаарт замхарч, Фан Юанийн бясалгалын сүвийн төвд оржээ.
Дотогш орсон Дарсны Өт Гү агаарт хөвөх Хавар Намрын Цикадаг холуур тойрон нисээд, ногоон зэс анхдагч тэнгист шумбав.
Тэнгисийн мандал дээр Дарсны Өт Гү биеэ дуртайяа тэнийлгэж, хааяа махлаг бэлхүүсээ мушгиж байлаа. Халуун усанд тухлан орж буй мэт тун таатай харагдана.
«Хавар Намрын Цикада байгаа учраас төлөвлөгөөгөө өөрчлөх хэрэгтэй болно.»
Фан Юань бясалгалын сүвээсээ анхаарлаа салгаад Сарны Гэрэл Гүг гаргав.
Тэр саяын үйлдлээ дахин давтаж, Хавар Намрын Цикадагийн оршихуйн дарамтаас өчүүхэн хэсгийг Сарны Гэрэл Гү дээр буулгалаа.
Хавар Намрын Цикадагийн дарамтыг мэдэрсэн Сарны Гэрэл Гүгийн хүсэл тэр дороо бууж өгөв.
Айдаст автсан хүсэл нь өөрийн биеийн хамгийн гүн буланд хумигдан нуугдлаа.
Фан Юанийн анхдагч мөн чанар Гүгийн биед цутгав.
Нүд ирмэхийн зуур Сарны Гэрэл Гү хаш мэт ногоон өнгөөр будагджээ.
Эцэст нь Фан Юань ганцхан бодлоор Сарны Гэрэл Гүгийн хүслийг хялбархан боомилон устгав.
Боловсронгуй болгож дуусмагцаа анхдагч мөн чанараа буцаан татахад Сарны Гэрэл Гү анхны хагас тунгалаг, хөх болор төрхдөө эргэн орлоо.
Фан Юань Сарны Гэрэл Гүг хураав.
Гэвч тэр бясалгалын сүвд орсонгүй. Харин духан дээр нь шууд шингэж, хөмсөгнийх нь голд бүдэг цэнхэр хавирган сарны тэмдэг үүсгэлээ.
Сарны Гэрэл Гүг эхнээс нь дуустал боловсронгуй болгоход таван минут ч зарцуулсангүй.
Эхэндээ туулсан хүнд бэрх явцтай нь харьцуулахад одоогийн хурд тэнгэр, газар мэт ялгаатай байв.
Зөвхөн хурдаас гадна анхдагч мөн чанарын зарцуулалт ч маш бага байлаа.
Сүүлийн хэдэн өдөр Фан Юань Дарсны Өт Гүг боловсронгуй болгохын тулд арван зургаан анхдагч чулуу зарцуулжээ.
Харин өнөө шөнө бясалгалын сүв дэх анхдагч тэнгисийнхээ ёроолыг бараг харсан ч ганц ч анхдагч чулуу ашигласангүй.
«Ха ха! Хавар Намрын Цикадатай байхад тэнгэрийн туслалцаа авснаас ялгаагүй!
Одооноос түүний оршихуйн дарамтыг ашиглахад л хангалттай. Ямар ч нэгдүгээр зэргийн Гүг хялбархан боловсронгуй болгож чадна.
Би ердөө C зэрэглэлийн чадамжтай ч анхдагч чулууны тусламж авах шаардлагагүй боллоо.
Өмнөх болон одоогийн ялгаа үнэхээр тэнгэр, газар мэт байна!»
Фан Юанийн сэтгэл баяр хөөрөөр дүүрчээ.
Яг одоо түүний нөхцөл байдал үүл мананг ярж, цэлмэг хөх тэнгэрийг олж харсантай адил байв.
Хавар Намрын Цикада хамгийн сул үедээ байгаа ч зургаадугаар зэргийн Гү хэвээр.
Үхэж буй бар ч сүрээ алдахгүй. Ялзарсан хөлөгт ч гурван жин хадаас үлддэг.
Ганцхан оршихуйн дарамтад нь түшиглээд Фан Юанийн бясалгал өнөөдрөөс асар их түлхэц авах байлаа.
Яг тэр мөчид цонхны цаана сар гэрэлтэж, одод цөөрчээ.
Сарны гэрэл цонхоор урсан орж, Фан Юанийн нүүрэн дээр тусна.
«Эхэндээ тэргүүн байр эзэлж чадахгүй гэж бодсон. Гэтэл хувь тавилан санаанд оромгүй эргэлээ.
Цаг хугацаа хүнийг хүлээдэггүй! Би одоо академид очиж, тэргүүн байрын шагналаа авах ёстой!»
Фан Юанийн нүд гялалзав.
Ганцхан бодлоор Хавар Намрын Цикадагийн дүр бүдгэрэн алга болж, дахин гүн нойрондоо автлаа.
Дараа нь Дарсны Өт Гүг дуудаж гаргаад орныхоо нэг буланд нуув.
Академийнхан шаардлагагүй шалгалт хийхээс сэргийлсэн хэрэг байлаа.
Арван таван минутын дараа овгийн академид.
Академийн ахмад аль хэдийн унтсан байв.
Зүүд нойрны завсарт хэн нэгэн хаалгыг нь тогшиж байгааг бүдэг бадаг сонслоо.
Тогших чимээнд сэрсэн тэр нүдээ нээж, тун дургүйцэв.
— Шөнө дөлөөр үүдэнд байгаа хэн бэ?
Гаднаас хүндэтгэлтэй дуу тэр даруй хариуллаа.
— Ахмад танд айлтгая! Энэ жилийн сурагчдын нэг Сарны Гэрэл Гүгээ амжилттай боловсронгуй болгожээ.
Анхны хүн тодормогц хэдийд ч хамаагүй шууд мэдэгд гэж та өмнө нь тушаасан билээ.
— Хм... Нээрэн тэгж тушаасан юм байна.
Академийн ахмад хөмсгөө зангидаад орноосоо бослоо.
Өмсгөлөө нөмрөх зуураа:
— Энэ жил хэн тэргүүн байр эзлэв? Гү Юэ Фан Жэн үү? — гэж асуув.
Хаалганы гаднаас захирагдагч нь:
— Тийм бололтой. Мэдээг сонсмогцоо танд мэдэгдэхээр шууд яаран ирлээ. Фан овгийн салааны хүүхэд гэсэн, — гэж хариулав.
— Хэ хэ, хугацааг нь тооцвол тэр л байж таарна.
Академийн ахмад хөнгөхөн инээгээд итгэлтэй хэллээ.
— A зэрэглэлийн суутнаас өөр хэн байх билээ? B зэрэглэлийн сурагчид анхдагч чулуу ашигласан ч түүнд хүрэхгүй.
— Эс бөгөөс төрөлхийн чадамжийн зэрэглэл яагаад тийм чухал байх билээ?
Ингэж хэлээд хаалгаа нээн гадагш гарлаа.
Хаалганы дэргэд байсан захирагдагч хүндэтгэлтэй бөхийн, хоёр алхам ухраад:
— Ахмадын хэлсэн үнэн, — хэмээн ая тал засав.
Их танхимд арав гаруй лаа зэрэг асаж, орчныг тод гэрэлтүүлжээ.
Фан Юанийг хүлээн авсан хүн одоо бүх эргэлзээгээ арилгасан байлаа. Гэвч лааны хурц гэрэлд царай нь балмагдсан хэвээр харагдана.
— Хүлээгээрэй. Та сая өөрийгөө хэн гэж хэлэв? Гү Юэ Фан Юань гэсэн үү? Гү Юэ Фан Жэн биш гэж үү?
Фан Юань толгой дохив.
Яг тэр үед академийн ахмад үүдээр орж ирлээ.
Фан Юань болон өнөөх хүн босож, түүн рүү эргэн мэндчилэв.
Академийн ахмад Фан Юанийг хараад нүүр дүүрэн инээмсэглэл тодрууллаа.
Тэр том том алхсаар хүрч ирээд Фан Юанийн өмнө зогсов. Дараа нь мөрөн дээр нь дотноор алгадаж:
— Сайн байна, Гү Юэ Фан Жэн! Чи миний итгэлийг алдсангүй.
— Үнэхээр A зэрэглэлийн суутан юм! B болон C зэрэглэлийн үе тэнгийнхэн чинь хэчнээн хичээгээд ч чамтай харьцаж чадахгүй. Ха ха ха!
Фан Юань, Фан Жэн хоёр ихэр ах дүүс тул гадаад төрхөөрөө усны дусал мэт адилхан.
Академийн ахмад хүртэл андуурчээ.
Фан Юань бардамнасан ч үгүй, бөхийсөн ч үгүй.
Тэр үл ялиг ухарч, мөрөө академийн ахмадын гараас салгав.
Дараа нь хоёр гараа ардаа авч, ахмад руу ширтэн бүдэгхэн инээмсэглэв.
— Ахмад аа, та андуурчээ. Би Гү Юэ Фан Юань. Гү Юэ Фан Жэн бол миний дүү.
— Юу?
Академийн ахмад амаа үл ялиг ангайж, царай нь балмагдав.
Тэр хөмсгөө зангидан, Фан Юанийг эргэлзсэн харцаар цоо ширтлээ.
Хэдэн амьсгааны дараа л сая нэг дуугарч:
— Чи Гү Юэ Фан Юань гэж үү?
— Тийм ээ, ахмад аа, — гэж Фан Юань хариулав.
— Чи Сарны Гэрэл Гүг боловсронгуй болгосон хэрэг үү?
Академийн ахмад туйлын их гайхжээ.
Хоёр нүд нь Фан Юанийн духан дээрх хавирган сарны тэмдгийг гөлрөн ширтэнэ.
Баттай хариуг нь өөрийн нүдээр харж байсан ч ахин асуулаа.
— Тийм ээ. Яг тийм, — гэж Фан Юань хэлэв.
— Тэгвэл чи энэ үеийнхнээс хамгийн түрүүнд боловсронгуй болгосон хүн болж таарах нь уу?
Академийн ахмад утгагүй асуулт асууж байлаа.
Гэхдээ түүнийг буруутгах аргагүй.
Энэ нөхцөл байдал хүн бүрийн төсөөллөөс бүрэн давжээ.
Тэр академийг хэдэн арван жил хариуцаж, асар их туршлага хуримтлуулсан хүн.
Өмнө нь C зэрэглэлийн чадамжтай сурагч тэргүүн байрны төлөө өрсөлдөхийг харж байсан.
Гэхдээ хэзээ ч ийм эрт байгаагүй.
Тэр тусмаа энэ удаагийн сурагчдын дунд A болон B зэрэглэлийн чадамжтай хүүхдүүд бий.
— Хэрэв надаас өмнө өөр хүн байгаагүй бол...
Фан Юань зориуд хэсэг бодлогоширсон дүр үзүүлээд хамраа имрэв.
— Тэгвэл би мөн бололтой.
Академийн ахмад:
— ...