Хүлэг баатар тушаалыг нь аваад явсныг харсны дараа Роланд ширээндээ буцаж ирэв.
«Жижиг амьтдыг эдгээж чаддаг юм бол чи яагаад шидтэн бүсгүйчүүдийг муу гэж бодсоор байгаа юм бэ?»
«Багш шидтэн бүсгүйчүүд эгэл хүмүүсийн хийж чаддаггүй зүйлийг хийж чадна гэж хэлсэн. Заримдаа тэр нь муу юм шиг харагддаггүй ч, энэ бол илүү олон хүнийг урхидахын тулд чөтгөрийн хэрэглэдэг арга...» Охины дуу намсав. «Би... би чөтгөрийг хэзээ ч хараагүй, тангараглая.»
«Мэдээж чи хараагүй. Энэ бол Сүмийн байгууллагын худал хуурмагийн ердөө нэг нь, багш чинь ч бас хууртсан хэрэг» гэж Роланд тайвшруулан хэлэв.
«Сүмийн байгууллага худал хэлдэг гэж үү? Яагаад?» гэж Нана уулга алдав.
Роланд толгой сэгсрээд тайлбарласангүй. Тайлбарлахыг хичээсэн ч тэд ойлгохгүй байлаа. Соёл иргэншил тодорхой хэмжээнд хөгжөөгүй цагт иймэрхүү хачирхалтай зүйлс үргэлж гардаг байв. Хувийн ашиг хонжоо огт байхгүй байсан ч хүмүүс хүний гараар бүтсэн зүйл, байгалийн гамшиг, тайлбарлахын аргагүй аливаа үзэгдлийг тайзны ард зохиосон буруутантай автоматаар холбодог байлаа. Түүх сөхвөл, бурууг дандаа эмэгтэйчүүдэд тохдог байв.
Энэ ертөнцөд шидтэн бүсгүйчүүд үл мэдэгдэх гаралтай хүч эзэмшдэг байсан нь тэднийг Сүмийн байгууллагын бай болгоход бүр ч амар болгожээ. Сүмийн байгууллага тэдгээр хүчийг Бурхны өгсөн бэлэг хэмээн зарлаж, шидтэн бүсгүйчүүдийг гэгээнтнээр өргөмжилж болох байв. Эсвэл тэднийг чөтгөрийн хамсаатан хэмээн зарлаж, агнаж болох байлаа. Гэвч эхний хувилбарыг сонговол нэг бурхант үзэл асар их хүчээ алдана. Учир нь шидтэн бүсгүйчүүд бий болсон нь Сүмийн байгууллагатай ямар ч холбоогүй. Хэрэв өөр бурхдыг шүтдэг сүмүүд ч мөн шидтэн бүсгүйчүүдийг гэгээнтэн хэмээн хүлээн зөвшөөрвөл, хүн бүр сонгогдсон нэгэн болох байв. Тэгвэл аль сүмийн бурхан жинхэнэ Бурхан байх вэ?
Олон бурхант үзэл зэрэгцэн оршихын урьдчилсан нөхцөл нь бурхад үнэхээр оршин байдаг бөгөөд бие биеэ хязгаарлаж чаддаг байх явдал байлаа. Харин бурхад оршин байдаггүй, зөвхөн дам ярианы төдий шүтээнүүд байсан юм бол өөр шашинтай тал нь яагаад энэ ертөнцийг хуваалцах ёстой гэж? Тиймээс шашин бүр өөрсдийгөө жинхэнэ Бурханд итгэдэг гэж зарлаж, үл итгэгчдийг устгах ёстой болно. Иймээс тэд хоёр дахь замыг л сонгож, шидтэн бүсгүйчүүдийг устгахын тулд бүх хүчээ дайчлах байв.
Энэ нь аль нэгийг нь илүүд үзсэн хэрэг биш, цөм ашиг хонжооных байлаа.
Цайзын гал тогоонд амьд тахиа байв. Хүлэг баатар түүнийг далавчнаас нь барин авчрахад тахиа өшиглөж, дэвхцсээр байлаа.
Дараагийн үйлдэл Нанаг мэл гайхуулав. Роланд мөнгөн хутгаа сугалж, тахиаг нэг хатгав. Хүлэг баатар тахиаг чанга дарж тогтоолоо. Нана шархыг нь эмчилсний дараа Роланд өөр арга туршин, туршилтаа үргэлжлүүлэв... Тэр үүнийг дахин дахин хийлээ.
Тахиа эцэст нь үхэхэд Роланд Нанагийн чадварын талаар илүү сайн ойлголттой болов.
Нана урагдал, хугарал, хөхрөлт зэрэг гэмтсэн хэсгүүдийг сэргээж чаддаг байв. Харин биеийн хэсэг бүрмөсөн байхгүй болсон бол, жишээ нь тахианы хөлийг тайрчихвал, сарвууг дахин ургуулж чаддаггүй. Гэвч хугарсан сарвууны хугарлыг эдгээж, буцаан нийлүүлж чадна. Эцэст нь тэр үхсэн амьтныг амилуулж чадахгүй байлаа. Тахиа үхсэн л бол Нанагийн эмчилгээ ямар ч нэмэргүй болно.
Эмчилгээний турш Роланд Нанагийн хэлсэн «наалдамхай ус»-ыг огт олж харсангүй. Нана зүгээр л гараа тахианы шархан дээр тавихад, шарх нь нүдэнд ил харагдахуйц хурдан эдгэрч байв. Хэд хэдэн удаа туршсаны дараа ч Нана нэг их ядарсангүй. Ядаж л Анна шиг хөлсөө урсгасангүй.
Гагцхүү Нана л сэтгэл дундуур байв. Тахиаг ингэж эмчилсээр байх нь арай дэндүү гэж бодсон тэр туршилт дууссан ч Роланд руу ширтсээр байлаа.
«За, ширтэхээ болиод юм ид» гэж Роланд хэлээд, түүний анхаарлыг сарниулахын тулд «үдээс хойших цай» дуудах арга хэрэглэхээс өөр аргагүй болов. Энэ арга Аннад хэд хэдэн удаа үр дүнтэй байсан тул Роланд түүнтэй нас чацуу олон охин амттай амттаны уруу таталтыг эсэргүүцэж чадахгүй гэж таамаглажээ. Үнэнийг хэлэхэд, Нана ч өмнөх охин Аннагийн адил амттаны уруу таталтыг эсэргүүцэж чадсангүй.
Нана амттан идсэний дараа Роланд түүнийг явуулав. Анна гайхсан янзтай асуулаа. «Яагаад түүнийг үлдээсэнгүй вэ? Тэр надтай адилхан, бид хоёулаа шидтэн бүсгүй биз дээ?»
«Түүний гэр бүлийнхэн одоо ч байгаа, тэд түүнийг шидтэн бүсгүй гэдгийг хараахан мэдээгүй.»
Анна шивнэн, «Цаг хугацааны л асуудал» гэв.
«Тийм ээ, эрт орой хэзээ нэгэн цагт» гэж Роланд санаа алдав. «Ямартай ч хожуу байх тусам сайн. Чи... аавыгаа санадаг уу?»
Тэр толгой сэгсрэв. Нүд нь долгионгүй тогтуун нуур мэт байлаа. Аавынх нь урвалт түүний урмыг бүрэн хугалсан бололтой. Гэвч төрөл садангүй байсан ч түүнд найзууд байлаа.
«Нана ойр ойрхон ирнэ. Бүр түүнийг хоёр хоног тутамд ирүүлж, чадварыг нь дадлагажуулах санаатай байна.»
Үүнийг сонсоод Анна нүдээ анивчин, хурдан хурдан толгой дохив.
«Чи түүнтэй хамт Карлын коллеж руу буцаж очоод, бусад хүүхдүүдээс суралцмаар байна уу?»
Анна хариулсангүй. Гэвч Роланд түүний бодлыг сонссон мэт санагдав.
«Энэ байдал удаан үргэлжлэхгүй... Би энд байгаа цагт чи эцэст нь эгэл хүмүүсийн адил амьдарна. Хаана ч явсан агнуулж мөшгүүлэхгүй, дүүжлүүрт аваачуулахгүй. Тэр өдөр заавал ирнэ, би амлаж байна» гэж Роланд итгэл төгс хэлэв.
Карл ажлыг гардан авснаас хойш ханхүү Роланд тэр даруй завтай болов.
Тэр үдээс хойш бүр цайзын цэцэрлэгт байж, Анна эсвэл Нанатай хамт бэлтгэл хийдэг байлаа. Одоо Анна бэлтгэл хийхдээ нэмэлт хувцас өмсөх шаардлагагүй болжээ. Хуруу бүр нь галд автсан ч галаа чадварлаг удирдаж, шидтэний малгайгаа санамсаргүй шатаалгүйгээр ажиллаж чаддаг болов.
Нана ч бас шидтэн бүсгүйн хувцас өмсөх болов. Бэлтгэл хийх дургүй байсан ч үдээс хойших цайны төлөө уруулаа цорвойлгон байж хийдэг байлаа. Хашаанд хоёр шидтэн бүсгүй савлан байхыг хараад Роландын өөдгүй хошигнолын таашаал дээд цэгтээ хүрч байв.
Роланд хааяа Хойд энгэрт уулын бэлд очиж, ажлын явцыг шалгана. Барилга эхэлснээс хойш хоёр долоо хоног гаруй хугацаанд хотын хэрмийн ойролцоогоор зуун метрийг барьжээ. Теодолит ашиглан зай хэмжих боломжгүй тул Карл урчуудыг өдөр бүр нэг цагт модон саваа босгож, нарны тусгалаас үүссэн сүүдрийг нь үндэслэн зай болон тэгш байдлыг тодорхойлуулж байв. Арван модон тэмдэг тутамд хотын хэрмийн тогтвортой байдлыг хангах үүрэгтэй ажиглалтын цамхаг босгожээ.
Ийм олноор хүн хөлсөлсөн нь суурингийн язгууртнуудын анхаарлыг зүй ёсоор татав. Гэвч тэд Баровоос зарим мэдээ сэлт авснаас өөрөөр ямар ч хөдөлгөөн хийсэнгүй. Энэ явдал өөрсдөд нь огт хамаагүй мэт байлаа. Роланд үүнд санаа зовсонгүй. Тэдний гэр бүлийн бизнес Урт дууны бэхлэлтэд байсан тул Хилийн сууринг хамгаалахад туслахаар энд үлдэхгүй нь лавтай. Тэд бөөнөөрөө түүний оролдлогыг нууцаар шоолж байгааг Роланд төсөөлөхөд ч амархан байв.
Язгууртнууд төдийгүй худалдаачид ч мөн адил байлаа. Өмнөх жилүүдэд Хилийн сууринд ирдэг ангийн үс худалдаачид худалдаж авах зүйл юу ч байхгүйг мэдмэгцээ Урт дууны бэхлэлт рүү буцдаг байв. Тэд хоосон буцсандаа дургүйцлээ захирагч Роландад гаргадаг нь мэдээж. Чөтгөрийн сарууд ирэхээс өмнө Саарал цайзын хаант улсын ханхүү Роланд Уимблдоны эхлүүлсэн бүтээн байгуулалтын тухай мэдээг хүмүүс зүгээр л тэнэг, мунхаг явдал гэж үзэж байлаа. Энэ мэдээ Улаан усан голын дагуу тархав.
Тэр үед хэн ч түүнийг Хилийн сууринг хамгаалж чадна гэж бодсонгүй. Үнэндээ ихэнх хүн үүнийг өчүүхэн төдий боломж ч гэж үзсэнгүй. Эцсийн эцэст ханхүү Роланд зоригтой дайчин гэсэн сэтгэгдэл төрүүлдэггүй байв. Тэр юу сэдсэн ч эцэст нь Урт дууны бэхлэлт рүү дуулгавартайхан буцахаас өөр аргагүй болно.
Ийнхүү олны яриан дунд Роланд анхны өвлийг угтав.