Шулмыг сулал

45-р анги

45-р бүлэг. Хуйвалдаан (1-р хэсэг)

Сар шинэдээ орох шөнө Саарал цайзын хотын хэрмийн дэргэд Жералд Уимблдоны бараа харагдаж байв.

Хермест хэдэн сар байрласныхаа дараа тэр эцэст нь буцаж иржээ хэмээн бодлоо. Урт аялал түүнийг туйлын их ядраасан ч тэр эргэн тойрноо сонор сэрэмжтэй ажигласан хэвээр байв. Мориндоо жолоо татан зогсоод, орлогчдоо нөхцөл байдлыг лавлахаар яв гэж дохио өгөв.

Бүх зүйл төлөвлөгөөний дагуу болсон бол Эрдэмтэн Ансгэр бүх харуулыг Жералдад үнэнч хүмүүсээр сольсон байх учиртай. Орлогч нь дохио өгмөгц сольсон харуулууд өргөгддөг гүүрний хажуугийн хаалгыг буулгана.

Харуулууд дохиог анзааралгүй өнгөрөөчих вий гэхээс Жералд нүд нь томрон урагшаа ширтэж байв.

Үнэндээ тэр тийм ч удаан хүлээгээгүй боловч Жералдад цаг хугацаа царцаж, үүрд хүлээх мэт санагджээ. Нүд нь өвдөж тэсэхийн аргагүй болсон тэр мөчид алсад богинохон анивчих гэрэл үзэгдэв. Хэрмийн доод хэсэгт хоёр удаа богинохон анивчаад, хариу болгон хэрмийн дээгүүр гурван удаа гэрэл анивчив. Бүх зүйл төлөвлөгөөний дагуу явааг илтгэх дохио байлаа. Жералд цэргүүддээ урагшлах дохио өгөхийн өмнө гүнзгий амьсгаа авах шаардлагатай болов.

Үүнийг харсан тэрээр хаан ширээнд хүрэхэд ганцхан алхам дутуу байна хэмээн итгэв.

Жералд орлогчидтойгоо мөр зэрэгцэн хэрмийн хажуугийн хаалгаар орлоо.

Түүний араас морин цэргийнх нь хорь гаруй хүн дагаж байв. Хэн ч ганц ч үг дуугарсангүй. Морьдыг аажуухан урагшлуулахын тулд жолоо татах чимээнээс өөр чимээ сонсогдсонгүй.

Хотын хэрмийг Унасан лууны уулнаас олборлосон чулуугаар барьжээ. Бамбарын гэрэлд бор болон хүрэн улаан чулуунууд нь хэрмийг цусаар бялхаж байгаа мэт харагдуулна. Бүхэл хэрэм хорин футын өргөнтэй бөгөөд тухайн үеийн дэлхийн хамгийн том хэрмийг барих явцад мянга гаруй хүнд хүчир ажилчин, өрлөгчин, боол амиа алджээ.

Хүмүүсийн бодлоор энэ хотыг эзлэгдэшгүй цайз хэмээн үздэг байв. Гэвч одоо Жералд болон түүний хүмүүс хэрмийг төвөггүйхэн нэвтэрч, доторх цэргүүдийн тусламжтайгаар хотыг эзэлж байлаа. Тэр эрхгүй Сүмийн байгууллагын шинэхэн Ариун хотыг бодов. Илүү сүрлэг, огт эзлэгдэшгүй мэт тэдний хэрэм ч дотроос хийсэн урвалтад нуран унах болов уу?

— Эрхэм ханхүү, би таныг энд нэлээд удаан хүлээлээ. — Жералд хаалганы цаанаас Ансгэрийн дууг сонсов. Эрдэмтэн цөөн цэргийн хамт түүнийг аль хэдийн хүлээж байлаа. Жералд гарч ирмэгц Ансгэр яаран мориноосоо бууж, бөхийн мэндлэв.

Жералд сатааруулсан бодлуудаа хойш тавив. Тэр хэт догдолсноосоо болж сэтгэл хөдлөлөө барьж чадаагүй бололтой. Тэгээд төсөөлөлдөө хэт автан хэлэв. — Сайн ажиллажээ! Ордны бүх харуулыг бас сольсон уу?

— Тэгэхээр төлөвлөж байсан юм. Гэвч төлөвлөгөөнд санаандгүй асуудал гарлаа. Туслахаар аль хэдийн зөвшөөрсөн таны Мөнгөн хүлэг баатрыг гурван хоногийн өмнө санаандгүйгээр өмнөд гарц руу шилжүүлчихсэн. Одоо хүртэл шинэ харуулуудыг манай хүмүүсээр сольж амжаагүй байна.

Жералд хөмсгөө зангидлаа. Энэ нь тэр хорин цэргийг өөртэйгөө хамт ордон руу авч орж чадахгүй гэсэн үг байв. Жералдыг өөрийг нь зогсоохгүй ч ийм олон зэвсэглэсэн хүнийг Хааны ордон руу оруулахыг харуулууд хэзээ ч зөвшөөрөхгүй.

— Тэгвэл яах вэ, багийг хоёр хуваагаад надтай хамт Хааны ордны хаалган дээр ир. Хаалгыг сайтар манаж, замд минь гаднын хэн ч саад болохооргүй байлга. — Жералд шийдвэрээ гаргахын өмнө хэсэг зуур тээнэгэлзэв. Төлөвлөгөө өөрчлөгдсөн ч нөхцөл байдал түүний хяналтад хэвээр байлаа. Мэдээж, шөнө эцгийнх нь өрөөний гадна харуулууд зогсож байх ёстой. Гэвч тэднийг хоромхон зуур сатааруулж чадвал сэлмээрээ цавчин унагаж чадна гэдэгт тэр итгэлтэй байв.

Хотын дотор.

Түүнийг явсан үеийнхтэй адилхан бүх зүйл харагдаж байлаа. Одоо шөнө хотоор явж байсан ч тэр гудамж бүрийг таньж байв. Энэ бол түүний нутаг дэвсгэр, үүнд эргэлзэх зүйл байсангүй. Бүгд мориноосоо бууж, ордны зүг хурдан алхав. Хаалганд хүрмэгц хорь гаруй цэрэг нь шинэ төлөвлөгөөний дагуу тарж, ордны гадна сэмхэн отлоо. Ансгэрийн хэлсэнтэй яг адил байв. Гагцхүү ханхүү яагаад ийм орой хаантай уулзахыг хүссэнд харуулууд гайхжээ. Гэвч чухал асуудал хэлэлцэх ёстой гэсэн Жералдын худал тайлбарыг сонсоод хаалгыг шууд нээж, түүнийг оруулав.

Эцсийн эцэст тэр хааны ууган хүү, хаан ширээний нэгдүгээр залгамжлагч байлаа.

Ансгэр, Жералд хоёр цэцэрлэг болон ордны хонгилоор хамтдаа явлаа. Ордны өмнө Уимблдон III-ын сууц байв. Ансгэр бамбараа өргөн, хажуу тийш нь даллав. Төд удалгүй сүүдрээс нэгэн харуул гарч ирээд нэг өвдөг сөхрөн, — Эрхэм ханхүү, надтай хамт яваач гэж гуйв.

Жералдын дургүй хүрэв. Тэр цус үнэртэж байлаа.

Ансгэр ордны бүх харуулыг сольсон гэж хэлээгүй бил үү? Жералд дөлний сүүдрийн цаадах хүнийг сайтар ажиглав. Тэр үнэхээр танил хүн байлаа — хаан ширээний төлөөх тэмцэлд Жералдыг дэмжиж байсан хүлэг баатар ажээ. Үүнийг хараад Жералд бага зэрэг тайвшрав.

— Юу болсон бэ? Хэн нэгэн цайзад нэвтэрсэн үү?

— Энэ орой эртхэн болсон явдал, Эрхэм ханхүү. Хаан энэ орой нэг шивэгчнийг дуудсан юм. Гэвч тэр харуул солигдож байх яг тэр мөчид ирсэн гэж нөгөө хүн хариулав. — Бид нөхцөл байдлыг сайн зохицуулсан гэдэгт итгээрэй.

Тэр шивэгчин дуудсан гэж үү? Ээжийг нь нас барснаас хойш эцэг нь эмэгтэй хүнтэй ойртоогүй билээ. Жералд бага зэрэг гайхсан ч ийм өчүүхэн зүйлд орооцолдох зав түүнд байсангүй. Тиймээс тэр толгой дохин, энэ талаар дахин юу ч хэлэлгүй харуулуудаа дагуулан цайз руу орлоо.

Жералд нүдээ анисан ч цайз дотор замаа олж чадна. Тэр энд хорь гаруй жил амьдарсан билээ. Нууц гарц хаана, нууц хаалга хаана байдгийг... бүхнийг тэр алган дээрээ тавьсан мэт мэднэ. Гэвч энэ удаагийн аяллын зорилго нь эцгээ цус урсгалгүйгээр хаан ширээг өөрт нь шилжүүлэхийг ятгах явдал байв. Тиймээс ордон руу сэмхэн нэвтрэх нь утгагүй. Тэр эцгийнхээ өрөөний гадна байрласан харуулуудыг зайлуулах ёстой. Дараа нь эцэг нь нөхцөл байдлыг бүрэн ойлгож, хаан ширээг залгамжлах эрх хэнийх байх талаар нухацтай сууж ярилцаж болох байлаа.

Хэрэв эцгээ ятгаж чадахгүй бол…

Жералд Уимблдон гүнзгий амьсгаа аваад дагалдагчдадаа зогсох дохио өгөв. Дараа нь том сэлмээ сугалан гартаа атгалаа.

Хонгилын үзүүрт Ордны цорын ганц орц болох хүрэл хаалга байв. Хүрэл хаалганы цаадах хонгилын төгсгөлд унтлагын өрөөний хаалга байрлана. Ихэвчлэн энд хоёр, гурван харуул зогсдог байв. Харин Ордны түүхэнд анх удаа хааны унтлагын өрөөний үүд ямар ч хамгаалалтгүй болсон байлаа.

Жералд эхлээд хаалгыг өчүүхэн завсар гаргах төдий нээгээд, мөрөө хажуулдан шургаж орлоо. Тэр өрөөнд хурдан ормогцоо сэлмээ барин тулалдахад бэлэн байрлал эзэлсэн ч дотор нь таг чимээгүй, хэн ч дуугарсангүй. Тэр үед хамар руу нь хүчтэй цусны үнэр ханхаллаа.

Түүний оюун санаанд муу ёрын совин гялсхийв. Тэгээд тэр шууд эцгийнхээ өрөө рүү гүйлээ.

Тэнд Жералд цочирдом дүр зураг олж харав.

Эцэг нь болох Уимблдон III орон дээрээ зөвхөн унтлагын хувцастайгаа сууж, биеийн дээд хэсгээрээ дэр налсан байлаа. Хувцас нь задгай, цээжинд нь сэлэмний иш зоогджээ. Цус гэдсийг нь даган урсаж, хөнжлийг нь нэвт норгосон байв.

Эцгийнх нь дэргэд түүний дүү Тимоти Уимблдон зогсож байлаа.

— Яаж... яаж ийм байж болох вэ? Жералд байгаа газраа хөшин, цочирдон зогсов.

— Чам шиг л, ах аа гэж Тимоти санаа алдав. — Би үнэхээр ингэхийг хүсээгүй.

Тимоти алгаа ташихад хуяг дуулгатай олон цэрэг өрөөнд яаран орж ирэн, Жералдыг бүслэв. — Энэ бол шатрын тоглоом байсан. Би үүнийг дүрмийн дагуу дуусгахыг хүссэн юм. Ах аа, яагаад чадаагүйг чи мэдэх үү? Хэрэв хэн нэгнийг буруутгах хэрэгтэй бол Гурав дахь эгчийг буруутга. Тэр эхнээсээ дүрмийг дагах бодолгүй байсан. Харин чи мэдээж дагасан. Эс бөгөөс Эрдэмтэн Ансгэрийн зөгнөлийг сонсмогцоо яагаад Хааны хот руу буцаж яаран ирэх вэ? Үнэндээ чи ирээгүй бол би үнэхээр гар мухардах байлаа.

— Ансгэр!

Жералд шүдээ хавиран, уур хилэнгээр Ансгэрийг ширтэв. Айсан эрдэмтэн Ансгэр ухрангаа гараа өргөж хэлэв. — Би чамд «Мөхлийн од айсуй. Зүйрлэвэл, тэр зөв замаас хазайсан хүн бүрийг ангуучилдаг. Гэхдээ энэ нь бас мөхөл гэсэн утгатай» гэж хэлэхдээ худал хэлээгүй.

Жералд одоо бүхнийг бүрэн ойлгов. Тэр эхнээсээ сайтар боловсруулсан урхинд оржээ. Цайзын өмнө үнэртсэн цус шивэгчнийх биш, харин тэдний хэлсэнчлэн шилжүүлсэн бус, зайлуулсан Мөнгөн хүлэг баатрынх байсан бололтой. Гэвч түүний хамгийн их цөхрөл төрүүлсэн зүйл нь арав гаруй жилийн турш өөрийг нь халамжилж, уншиж бичиж сургасан Эрдэмтэн Ансгэр эцэст нь эцгийнх нь адилаар хоёр дахь ханхүүгийн талд орсон явдал байв.

— Тимоти Уимблдон... Тэр ч бас Жералдтай адил эцгийнхээ хүү байсан ч эцгийнхээ бүх анхаарлыг ганцаараа хүртдэг байв. Түүнд хамгийн сайн газар нутгийг хүртэл хуваарилж өгсөн. Тиймээс хамгийн түрүүнд цохилт өгөх хүн нь тэр байна гэж огт төсөөлөөгүй! Чи тамын чөтгөр юм!

Тимотийн нүдэнд хоромхон зуур уур хилэн гялсхийсэн ч тэр даруй ариллаа. — Чи үнэхээр тэгж бодож байна уу? Эрхэм ах минь, хэрэв чи эцгийнхээ сонголтыг өөрчилж чадахгүй бол тэндээ зогсоод буцна гэж үнэхээр бодож байсан уу? Өөрийгөө бүү хуур.

Орчуулагчийн тэмдэглэл: «Зурхайч Ансгэр» гэснийг «Эрдэмтэн Ансгэр» болгон өөрчилсөн.

45-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Шулмыг сулал45-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах