Шулмыг сулал

1-р анги

1-р бүлэг: Ханхүү болсон нь

Чэн Янь хэн нэгэн өөрийг нь дуудаж байгаа мэт мэдрэв.

«Эрхэм ханхүү, сэрээрэй…»

Тэр толгойгоо хажуу тийш эргүүлсэн ч сонссон чимээ нь алга болсонгүй, харин ч улам чангарлаа. Тэгтэл хэн нэгэн ханцуйнаас нь аяархан татахыг мэдрэв.

«Эрхэм ханхүү, ханхүү минь!»

Чэн Янь нүдээ даруй нээлээ. Тэр дассан зүйлсийнхээ алийг нь ч олж харсангүй—дэлгэц алга, ширээ алга, бас наадаг тэмдэглэлийн цаасаар бүрсэн хана нь ч алга болжээ. Тэдгээрийг хачин дүр зураг орлож байв—жижиг тоосгон байшингуудын эгнээ, хүмүүсээр дүүрсэн дугуй талбай, талбайн голд босгосон хаалга хэлбэртэй дүүжлүүр харагдана. Тэр талбайн цаад талд өргөгдсөн тавцан дээр сууж байлаа. Суусан сандал нь дассан зөөлөн эргэдэг сандал биш, харин хүйтэн, хатуу төмөр сандал байв. Хажууд нь хэсэг хүн сууж, бүгдийнх нь харц түүн дээр тогтжээ. Тэдний дунд барууны кинон дээр харж байсан дундад зууны үеийн хатагтай нарынх шиг хувцасласан хэдэн залуу эмэгтэй өөр хоорондоо хихирч байлаа.

«Энэ чинь чухам хаана байгаа юм бэ? Би зураг төслүүд дээрээ яаралтай ажиллаж байсан биш бил үү?» Чэн Янийн толгой хоосорчихсон мэт байв. Магадгүй гурван өдөр дараалан илүү цагаар ажилласнаас оюун санаа, бие махбодынх нь хүч туйлдаа хүрсэн хэрэг байж болох юм. Түүний санаж байгаа цорын ганц зүйл нь эцэстээ бие нь дийлэхээ болиход зүрх нь тогтворгүй дэлсэж эхэлсэн бөгөөд ажлын ширээн дээр түрхэн зуур хэвтэж амрахаас өөр юу ч хүсээгүй явдал байлаа…

«Эрхэм ханхүү, ялаа хурдан зарлана уу.»

Дуугарсан хүн нь ханцуйнаас нь чимээгүйхэн татсан тэр эр байв. Царай нь хөгшин, тавь, эсвэл жаран орчим настай бололтой бөгөөд цагаан нөмрөг өмсжээ. Анх харахад «Бөгжний эзэн» киноны Гэндальфтай бага зэрэг төстэй байв.

«Би зүүдэлж байгаа юм болов уу?» гэж Чэн Янь хатсан уруулаа долоонгоо бодлоо. «Ял гэнэ ээ? Ямар ял?»

Тэр удалгүй учрыг нь ойлгов. Талбайд байсан хүмүүс бүгд дүүжлүүрийн зүг харж, нударгаа даллан хамаг чадлаараа хашхирч байлаа. Зарим нь бүр дүүжлүүр рүү чулуу шиднэ.

Чэн Янь ийм эртний цаазын хэрэгслийг урьд нь зөвхөн киноноос л харж байв. Дүүжлүүр нь өндөрлөсөн сууриас дээш дөрвөн метр орчим сүндэрлэх хоёр баганаас бүрджээ. Хоёр баганын оройг хөндлөвч холбож, түүнд зузаан шар өнгийн олс нэвтрүүлэх зэвэрсэн төмөр цагаригууд суулгажээ. Олсны нэг үзүүрийг дүүжлүүрийн хүрээнд уяж, нөгөө үзүүрийг ялтан эмэгтэйн хүзүүгээр ороосон байв.

Энэ хачин зүүдэндээ тэр хараа нь ер бусын сайн болсныг мэдэв. Урьд нь компьютерийн дэлгэц дээрх үгийг уншихын тулд нүдний шил хэрэгтэй байдаг байсан ч одоо тавин метрийн цаадах дүүжлүүрийн бүх нарийн ширийг нүдний шилгүйгээр тодорхой харж байлаа.

Ялтан эмэгтэйн толгойд бүрээс угласан, гарыг нь ард нь хүлсэн байв. Ноорхой саарал хувцас нь яг л нэг өөдөс тасархай мэт. Бие нь тэгтлээ турж эцсэн тул ил гарсан цорын ганц хэсэг болох шагайг нь чимхэхэд л хугарчихаар харагдана. Цээж нь үл ялиг товойсон нь түүнийг эмэгтэй болохыг л илтгэнэ. Хүйтэн салхинд тэр аймшигтай чичирч байсан ч биеэ цэх байлгахыг хичээж байгаа нь илт байлаа.

«За тэгвэл,» гэж Чэн Янь дотроо бодоод, «энэ эмэгтэй ямар хэрэг хийсэн болоод ийм олон хүн түүнийг уур хилэнтэйгээр цаазлуулахыг хүлээж байгаа юм бол?»

Түүнийг эргэцүүлж суутал дурсамжууд нь гэнэт үерлэн орж ирж, асуултынх нь хариу гэнэт нүднийх нь өмнө тодрон гарч ирэв. Чэн Янийн дурсамжууд гэнэт асаасан мэт сэргэж, тэр нөхцөл байдлын учир болон асуултынхаа хариуг бараг нэгэн зэрэг ойлголоо.

Тэр бол «шидтэн бүсгүй» байв.

Шидтэн бүсгүйчүүд Чөтгөрийн уруу таталтад автан доройтсон бөгөөд одоо бузар булайгийн хувилгаан болсон гэж үздэг.

«Эрхэм ханхүү?» гэж «Гэндальф» болгоомжтойхон яаравчлууллаа.

Чэн Янь хөгшин эр рүү хяламхийн харлаа. Өө, нээрээ, түүнийг Гэндальф биш, Баров гэдэг аж. Тэр сангийн дэд сайд бөгөөд төрийн хэргийг явуулахад минь туслахаар энд илгээгджээ.

Харин би гэвэл Саарал цайзын хаант улсын Дөрөвдүгээр ханхүү, нэр нь Роланд бөгөөд Хилийн суурин хэмээх энэ газрыг захирдаг аж. Эндхийн оршин суугчид шидтэн бүсгүйг баривчлаад тэр даруй цагдаагийн газар—үгүй ээ, шүүхэд авчирчээ. Шидтэн бүсгүйг цаазлах зарлигийг ихэвчлэн нутгийн ноён эсвэл бишоп гаргадаг бөгөөд энэ тохиолдолд тэр нь би болж таарна.

Түүний дурсамж толгойд нь төрсөн асуулт бүрд ялгалгүй хариулж байлаа. Энэ дурсамжийн урсгал нь өргөн их уншлагаас олж авсан мэдлэг бус, харин өөрийнх нь туулсан туршлагаас үүссэн мэт. Энэ нь түүнийг будилуулав. Зүүд хэзээ ч ийм нарийн тод байж чадахгүй. Тэгэхээр энэ зүүд биш гэж үү? Би цаг хугацаагаар аялж, дундад зууны Европын харанхуй эрин рүү буцан очоод Роланд болсон юм болов уу? Эсвэл би нэр хүндгүй зураг төслийн зураачаас сүр жавхлант ханхүү болон хувирчихсан хэрэг үү?

Энэ нутаг эзгүй, хоцрогдсон мэт харагдаж байгаа ч «Саарал цайзын хаант улс» гэдэг нэрийг би түүхийн ямар ч номоос олж харж байгаагүй.

За, одоо би яах ёстой вэ?

Цаг хугацаагаар аялах мэт шинжлэх ухааны хувьд боломжгүй зүйл хэрхэн тохиолдсоныг түр орхиё. Яг одоо энэ жүжгийг дуусгах хэрэгтэй. Соёл иргэншил бүрэлдээгүй цагт гамшиг, гай зовлонгийн бурууг эдгээр өрөвдөлтэй шидтэн бүсгүйчүүдэд тохох нь түгээмэл байсан ч үзэгчдийн харанхуй хүслийг хангахын тулд тэднийг бас цаазлах ёстой гэдгийг Чэн Янь хүлээн зөвшөөрч чадахгүй байв.

Тэр Баровын гараас албан ёсны бичмэл тушаалуудыг шүүрэн авч газарт шидээд, гараа сунган, залхуувтар өнгөөр хэлэв. «Би ядарч байна. Шийдвэрийг өөр өдөр хүртэл хойшлуулъя. Шүүх хурал өндөрлөлөө!»

Чэн Янь бодлогогүй, юу ч бодож тунгаалгүй ингэж авирласангүй. Харин ханхүү хэрхэн авирладгийг тод томруун өгүүлсэн дурсамжтай нь нийцүүлэн, Роландын дур зоргоороо авирладаг байдлыг л дуурайсан хэрэг байлаа. Дөрөвдүгээр ханхүү Роланд үнэхээр ийм солиотой, жигшүүртэй нэгэн бөгөөд хүссэн бүхнээ хийдэг байв. Хорь гаруйхан настай сахилгагүй ханхүү хүмүүжил сайтай байх боломжгүй нь мэдээж.

Түүнтэй хамт суусан язгууртнуудын хэн нь ч гайхсан шинжгүй байсан ч хуяг дуулга өмссөн өндөр эр босож, эсэргүүцэн хэлэв. «Эрхэм ханхүү, энэ тоглоом биш шүү! Бүх шидтэн бүсгүйг илэрсэн даруйд нь цаазлах ёстой. Эс бөгөөс өөр шидтэн бүсгүйчүүд түүнийг аврахаар оролдвол бид яах юм бэ? Үүнийг мэдвэл Сүмийн байгууллага оролцоно шүү.»

«Картер Ланнис. Энэ царайлаг эр бол миний тэргүүн хүлэг баатар.» Чэн Янь хөмсгөө зангидан, «Яагаад? Айж байна уу?» гэж хариулав. Түүний хоолой ил цагаан ёжлол шингэсэн атлаа тун энгийн сонсогдов. «Гар нь жирийн хүний биеэс ч бүдүүн энэ эр шидтэн бүсгүйчүүд манай шорон руу дайран орж ирэх вий гэж санаа зовно гэж үү? Тэр үнэхээр шидтэн бүсгүйчүүдийг Чөтгөрийн төлөөлөгч гэж боддог юм уу?» «Дахиад хэдэн шидтэн бүсгүйг баривчилбал бүр дээр биш үү?»

Картер дуугүй хэвээр байхад Чэн Янь хувийн бие хамгаалагчдадаа дохио өгөөд явлаа. Картер хэсэг зуур бодсоны эцэст бие хамгаалагчдыг гүйцэж, ханхүү Роландын дэргэд алхав. Бусад язгууртнууд босож, ханхүүд хүндэтгэл үзүүлсэн ч Чэн Янь тэдний нүдэнд буй зэвүүцэл, басамжлалыг олж харлаа.

Хилийн суурингийн өмнөд хэсэгт цайзад тооцогддог дотоод цайздаа буцаж ирээд тэр түгшсэн сангийн дэд сайдыг оруулахгүй байхыг бие хамгаалагчдадаа тушаав. Ингэснээр тэр өөрөө эцэст нь түр ч болов амсхийж чадлаа.

Цагийнхаа ерэн хувийг компьютерийн өмнө сууж өнгөрөөдөг хүний хувьд ийм олон хүний өмнө үг хэлсэн нь өөрийгөө давсан явдал байлаа. Шинээр олж авсан дурсамжуудынхаа тусламжтайгаар Чэн Янь унтлагын өрөөгөө олж, орон дээр суугаад удаан амарснаар зүрхний цохилт нь хэвийн болов. Одоогоор хамгийн чухал зүйл нь нөхцөл байдлаа тодруулах байлаа. «Ханхүү Хааны хотод тухтай амьдрахын оронд яагаад ийм эзгүй нутагт илгээгдсэн юм бол?»

Хариу нь өөрийн эрхгүй толгойд нь орж ирж, түүнийг багагүй гайхшруулав.

Роланд Уимблдоныг хаан ширээний төлөө өрсөлдүүлэхээр энд илгээжээ.

Бүх зүйл Саарал цайзын хаан Уимблдон III «Энэ хаант улсын хаан ширээг нас ахиснаар бус, харин захирах чадвараар өвлүүлнэ» хэмээн хачирхалтайгаар зарласнаас эхэлжээ. Тэрээр нас бие гүйцсэн хөвгүүд, охидоо өөр өөр нутаг дэвсгэрийг захируулахаар илгээж, таван жилийн дараа тэдний засаглалын түвшинд үндэслэн залгамжлагчаа сонгохоор болсон байна.

Гавьяанд тулгуурлах зарчим, хүйсийн тэгш эрхийн тухай санаа нь дэвшилттэй, бүр ирээдүйг харсан мэт сонсогдож байсан ч бодит байдал дээр хэрэгжүүлэхэд хэцүү байв. Таван хүүхэд бүгд ижил гарааны нөхцөлтэй байсан гэдгийг хэн батлах юм бэ? Эцсийн эцэст энэ чинь бодит цагийн стратегийн тоглоом биш. Түүний шинээр олж авсан мэдлэгээр бол Хоёрдугаар ханхүүд Хилийн суурингаас хавьгүй дээр нутаг оноожээ. Үнэндээ тэр тавын хэнийх нь ч нутаг Хилийн суурин шиг муу байгаагүй тул Роланд асар их сул талтай байв.

Түүнчлэн засаглалын түвшнийг хэрхэн үнэлэхийг тэр гайхаж байлаа. Хүн амын тоогоор уу? Цэргийн хүчээр үү? Эдийн засгийн байдлаар уу? Уимблдон III шалгуураа огт дурдаагүй төдийгүй тэдний өрсөлдөх арга барилд өчүүхэн ч хязгаарлалт тавиагүй. Хэрэв хэн нэгэн бусад нэр дэвшигчдээ нууцаар хөнөөвөл тэр яах юм бол? Хатан хаан хүүхдүүдээ нэг нэгнээ хөнөөхийг зүгээр хараад суух уу? «Түр хүлээ…» Тэр өөр нэг дурсамжийг анхааралтай эргэн санав. «Тийм ээ, бас нэг муу мэдээ нь Хатан хаан таван жилийн өмнө нас барсан явдал байна.»

Чэн Янь санаа алдав. Энэ бол феодлын үеийн зэрлэг, харанхуй цаг байлаа. Хүмүүс шидтэн бүсгүйчүүдийг бодлогогүйгээр алахыг хүсэж байгаа нь түүнд хэд хэдэн зүйлийг ойлгуулахад хангалттай байлаа. Гэсэн ч хаан ширээний залгамжлагч болж чадаагүй байлаа ч тэр насан туршдаа Саарал цайзын хааны удмын ханхүү хэвээр үлдэж, нэгэн нутгийн ноён байх байв.

Түүнээс гадна… би хаан боллоо гээд яах юм бэ? Интернет ч үгүй, орчин үеийн соёл иргэншлийн бусад тав тух ч байхгүй. Эндхийн хүмүүсийн адил хийх цорын ганц зугаа нь шидтэн бүсгүйчүүдийг шатаах. Хүмүүс баасаа хаа сайгүй гаргаж, хаядаг хотод амьдарвал эцэст нь Хар үхлээр үхэх биш үү?

Чэн Янь замбараагүй бодлуудаа дарж, унтлагын өрөөнийхөө толь руу алхав. Толинд өөдөөс нь харж буй эрийн үс цайвар саарал бөгөөд энэ нь хааны удмын хамгийн ялгарах шинж байлаа. Нүүрний төрх нь цэгцтэй боловч царайных нь хэлбэр нэг л эв хавгүй, хааны угсааны сүр жавхлан огт үгүй мэт. Цонхигор царай нь биеийн тамирын дасгал бараг хийдэггүйг нь илтгэнэ. Шинэ дурсамжаасаа тэр архи, эмэгтэйчүүдэд төдийлөн шунадаггүй байснаа санав. Хааны хотод байхдаа хэд хэдэн удаа бэлгийн харилцаанд орж байсан ч бүгд харилцан зөвшөөрсөн хэрэг байлаа. Тэр хэнийг ч өөртэй нь хүчээр бэлгийн харилцаанд оруулаагүй.

Тэр мөн цаг хугацаагаар аялсан байж болох нэгэн шалтгааныг олж мэдэв. Компани нь нэгэн төслийг яаралтай урагшлуулах шаардлагатай болсон тул дарга нь түүнд дараалсан шөнүүдээр илүү цагаар ажиллах хуваарь гаргажээ. Энэ нь түүнийг туйлдаж нас барахад хүргэсэн байж болох юм. Ийм явдлын золиос нь ихэвчлэн код бичигчид, механик инженерүүд, программистууд байдаг.

«За яах вэ, юу ч болсон яахав. Ядаж л би нэг амь нэмж авсантай адил болсон тул нэг их гомдоллох хэрэггүй байх.» Ойрын хэдэн өдөрт энэ амьдралдаа дасаж магадгүйгээ тэр бага багаар ухаарч эхэлсэн ч одоохондоо хамгийн чухал үүрэг нь ханхүү Роландын дүрийг сайн гаргаж, хэн ч үнэнийг нь мэдэхгүй байлгах явдал байлаа. Эс бөгөөс хүмүүс Чөтгөр жинхэнэ ханхүү Роландыг эзэмдсэн гэж итгээд, түүнийг тэр даруй галын шонд хүлж шатааж мэднэ. «Тиймээс хамгийн чухал нь сайхан амьдрах.» Чэн Янь гүнзгий амьсгаа аваад толинд шивнэн хэлэв. «Одооноос эхлээд би Роланд.»

1-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Шулмыг сулал1-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах