Зомбигийн сүйрэл дунд амарсаар хүчирхэгжих нь

47-р анги

47-р бүлэг. Тансаг харш

Фан Хэн тоглоомд Феттелийн дайллагыг сайхан хүртээд, эртхэн тоглоомоос гарлаа.

Маргааш аюултай жижиг хотхон руу орох учиртай. Тиймээс Фан Хэн өнөө орой эртхэн амрахаар шийджээ.

Тоглоомоос гарч, тоглоомын капсулын тагийг нээгээд Фан Хэн биеэ сунгав.

Оройн найм ч болоогүй байхад Хуанмин тоглоомын компанийн 3-р багийн доторх уур амьсгал эрч хүчээр дүүрэн хэвээр байлаа.

Ихэнх ажилчид компьютерийнхээ өмнө илүү цагаар ажиллан завгүй сууна. Тоглоомын капсулын гуравны хоёр нь асаалттай байв.

Нарийн яривал, 3-р багт хоногийн хорин дөрвөн цагийн аль ч үед илүү цагаар ажиллаж байгаа хүн байдаг ажээ.

«Бүгдээрээ ажилдаа үхэн хатан зүтгэсэн солиотнууд юм аа!»

Фан Хэн аяархан бувтнаад, гар утсаа авч шалгав.

Утсанд нь аваагүй хэдэн дуудлага, ирсэн хэдэн зурвас байлаа.

Шя Ши: «Фан Хэн, шинэ ажил чинь ямар байна? Дасаа юу?»

Шя Ши: «Сөүлийн энэ удаагийн баг урьдын адил сулхан байна. Урьдчилсан шатны тоглолтыг нь үзлээ. Хүч чадлыг нь харьцуулаад үзэхэд тэд биднийг яагаад ч барахгүй.»

Шя Ши: «Хэ, тэд бохир арга хэрэглэж байна.»

Шя Ши: «Хожчихлоо, ядарч үхлээ. Одоо хэвтээд амарлаа.»

Шя Ши: «Хи хи хи, дажгүй шүү. Найз маань чамайг их сайн ажиллаж, түүнд тус болсон гэж хэлсэн.»

Шя Ши: «Нүүрийг минь түлсэнгүй шүү. Чамайг чадна гэдгийг мэдэж байсан юм. Хичээгээрэй!»

Үл мэдэгдэх дугаар: «Фан Хэн гуай, танд амьдрах байр бэлэн болсон. Хүлээн авах хэсэгт очиж ажлын үнэмлэх, дотуур байрны картаа авна уу. Асуух зүйл байвал цаг алдалгүй холбогдоно уу…»

«За тэгэхээр, ажилчдын дотуур байр хүртэл бэлдчихсэн юм байна. Энэ удаа буудалд буух аргагүй болжээ.»

Фан Хэн мөрөө хавчаад, Шя Шид хариу бичив.

«Тэмцээн дууссан уу? Хэзээ буцаж ирэх вэ?»

Шя Ши шууд хариу өгөөгүй тул Фан Хэн гар утсаа хураагаад, компанийн доод давхрын хүлээн авах хэсгээс ажлын үнэмлэх, дотуур байрны картаа авлаа.

Дотуур байр компаниас холгүй, хоёр гудамжны цаадах цогцолборт байв.

Алхаж очиход ердөө 10 минут л хэрэгтэй.

Фан Хэн замдаа хажуугийн дэлгүүрээр орж, өдөр тутмын хэрэгцээний зүйлс аваад дотуур байрны картаараа цогцолбор руу нэвтэрлээ.

Урагш алхах зуураа хүлээн авах хэсгийн эгчийн явуулсан дотуур байранд орох зааврын гарын авлагыг уншив.

«Нэг харшид дөрвөн хүн амьдарна. Хүн бүр тусдаа өрөөтэй.»

«Тусдаа угаалгын өрөө, тусдаа номын өрөө, тусдаа тоглоомын өрөөтэй…»

«Энэ компани ажилчдадаа ийм сайн нөхцөл өгдөг гэж үү?»

Фан Хэн дотроо гайхав.

Өмнө нь мэргэжлийн тоглогч байхдаа ч ийм сайхан хангамж эдэлж байгаагүй билээ.

«Харшид өдөр бүр үйлчлэгч эгч ирж, амьдрал ахуйг тань хариуцан, өрөөг цэвэрлэнэ. Хөргөгчинд 24 цагийн турш шинэ хүнс бэлэн байна.»

«Шөнө оройн зууш идмээр байвал тогооч руу утасдаж, хоол хүргүүлж болно.»

Ийм тансаг гэж үү? Тоглоомын компани ажиллуулах үнэхээр ийм ашигтай байдаг юм уу?

«Миний амьдрах газар бол хамгийн дээд зэрэглэлийн харшийн бүс. Энд бас дээд зэрэглэлийн харшийн бүс, энгийн орон сууцны бүс, дээд зэрэглэлийн орон сууцны бүс бий. Орон сууцны бүсүүдийн нөхцөл нь үүнтэй харьцуулахад арай муу байх.»

Фан Хэн гарын авлагыг хураав.

Тэр толгой өргөн эргэн тойрноо ажиглаж, цогцолбор дотор 3-р харшийг хайлаа.

Яг тэр үед өөдөөс хоёр залуу ирж явлаа.

Тэр хоёр зам зуураа инээлдэн ярилцаж явлаа. Арай өндөр нь гартаа нэг лааз шар айраг барьжээ.

Тэд чиглэлээ олох гэж яваа Фан Хэнийг анзаарав.

«Чи буруу замаар явж байна. Урагшаа харшийн бүс, орон сууцны бүс тэр талд бий.»

«Аан?»

Фан Хэн нэвтрэх картан дээрх дугаарыг доош харж үзэв.

«Би андуураагүй. Би 3-р харшид амьдардаг.»

«3-р харшид уу?»

Шяо Жыжэ балмагдан, Фан Хэний карт руу тонгойж харлаа. Царайд нь хачин хувирал тодров.

Нээрээ 3-р харш байна!

«Юу нь болохгүй байгаа юм?»

«Өө… юу ч биш.» Шяо Жыжэ сэхээ авч, «3-р харш яг урд бий. Чигээрээ эцэс хүртэл яваад баруун тийш эргэвэл хүрнэ» гэв.

«Баярлалаа.»

Гурвуул зөрөн өнгөрөв.

Шяо Жыжэд энэ явдал бодох тусам улам хачирхалтай санагдав.

Тэр эргэж Фан Хэнийг дахин хараад, хамт явсан Жи Кайд аяархан хэлэв.

«Тэр хүнийг чи өмнө нь харж байсан уу? Шинээр ирсэн бололтой. 3-р харшийн бүсэд амьдардаг юм биш үү?»

«Би ч бас харж байгаагүй. Чи түрүүн нэвтрэх картыг нь харсан биз дээ? Нэрийг нь юу гэсэн бэ?»

«Фан Хэн.»

«Өө, бага зэрэг санаж байна. Хүний нөөцийн хэлтсийн тэр авгай араар нь ярьж байхыг сонссон юм. Саяхан арын хаалгаар орж ирсэн нэг хүнийг Цинь захирал тусгайлан ажилд авсан гэнэ. Тэр нь Фан Хэн гэсэн.»

«Арын хаалгаар орж ирсэн гэж үү?»

Шяо Жыбан хөмсгөө атируулж, дургүйцлээ илтгэв.

Хуанмин тоглоомын компанид хамгийн дээд зэрэглэлийн ердөө гурван харш байдаг бөгөөд хамгийн ихдээ 12 хүн амьдрах боломжтой. Тэнд хамгийн өндөр түвшний хангамж, үйлчилгээг үзүүлдэг.

Хуанмин компанид эртнээс тогтсон уламжлал бий. Тэр гурван харшийг компанийнхаа хамгийн шилдэг тоглогчдод зориулдаг байв.

Энэ 12 тоглогч Хуанмин тоглоомын компанийн хамгийн хүчирхэг бүрэлдэхүүн байв.

Хуанмин тоглоомын компанийг хэсэг хугацааны өмнө худалдаж авснаас хойш тус компанийн шилдэг тоглогчдын ихэнх нь ажлаасаа гарчээ.

Одоо хамгийн дээд зэрэглэлийн харшид амьдарч буй тоглогч хоёрхон үлдсэн байв.

Шяо Жыбан өмнө нь хамгийн дээд зэрэглэлийн харшид амьдрах хүсэлт гаргаж үзсэн ч маргааш нь хүсэлтийг нь буцаажээ.

Өөрт нь хүртэл хамгийн дээд зэрэглэлийн харшид амьдрах эрх байхгүй байхад арын хаалгаар орж ирсэн шинэхэн хүн юугаараа тэнд амьдрах эрхтэй гэж?

«Хм, Цинь захирал өмнө нь «Орон тоо дутуу байсан ч чадваргүй хүн авахгүй» гэж байсан сан. Гэтэл одоо нэг «найз» нь ирэнгүүтээ шууд харшид орчихлоо.»

Шяо Жыбан дотроо ууртай тул гомдоллож эхлэв.

«Дахиад юу ч мэддэггүй, дураараа заавар өгдөг нэг захирал ирлээ.»

«Ингэж үргэлжилбэл би ч бас ажлаасаа гармаар байна.»

«Олон талаас сонсвол ухаарна, ганц талд итгэвэл төөрнө.»

Жи Кай харьцангуй тайван байж, түүнийг ятгав.

«Хүний нөөцийн хэлтсийн тэр авгайгийн ярьсан зүйл заавал үнэн биш. Дахин ажиглая.»

Шяо Жыжэ уруулаа цорвойлгов. Гэвч бодох тусам дотор нь улам тавгүйрхэв.

«За, чиний хэлснээр болъё. Нүдээрээ харж байж л итгэе. Би түүнийг шалгаад үзье.»

Шяо Жыжэгийн уур хөөрч, лаазанд үлдсэн шар айргийг нэг амьсгаагаар уув.

«Хөөе, чи юу хийх гээд байна? Өөрөө гай дуудах хэрэггүй.»

«Юунаас нь айх вэ? Арын хаалгаар орж ирсэн хүн ямар чадалтай байж таарах вэ дээ?»

Шяо Жыжэ ингэж хэлээд эргэж, гартаа байсан лаазыг өргөн Фан Хэний нуруу руу шидэв.

Фан Хэн урагшаа алхсаар байлаа. Араас нь ирж буй лаазыг огт анзаараагүй мэт.

«Би л хэлсэн шүү дээ, арын хаалгаар орсон амьтан байна гэж…» гэж Шяо Жыжэ хэлэх зуур үл тоосон инээмсэглэл уруулд нь тодров.

Гэвч дараагийн агшинд тэр инээмсэглэл түүний нүүрэнд царцав.

Шар айрагны лааз Фан Хэний нуруунд хүрэх дөхөхөд Фан Хэн гэнэт зогсож, нэг гараа сунгав.

«Пад!»

Фан Хэн толгойгоо ч эргүүлэлгүй, араас нисэж ирсэн лаазыг тогтоон барьжээ.

Жи Кайгийн нүдэнд гайхсан өнгө гялсхийв.

«Түрүүн хүнийг арын хаалгаар орж ирсэн гээд байсан чинь одоо балмагдав уу?»

Фан Хэн аажуухан эргэж, Шяо Жыжэ рүү харав.

Баларлаа! Мундаг тоглогчийн дургүйг хүргэчихлээ!

Фан Хэний хөдөлгөөн Шяо Жыжэг цочоов. Тэр даруй Фан Хэн хүний нөөцийн хэлтсийн тэр авгайн ярьсан шиг арын хаалгаар орж ирсэн хүн огт биш гэдгийг ойлголоо!

Фан Хэний харцтай тулгарсан Шяо Жыжэ эвгүйцэн толгойгоо маажив.

«Уучлаарай, миний буруу. Сая гар халтирчихлаа.»

«Зүгээр ээ.»

Фан Хэн зөөлөн инээмсэглэв.

«Дараа анхаараарай.»

Шяо Жыжэ сая нэг санаа амарч, ашгүй, энэ хүн нэлээд дөлгөөн ааштай юм гэж бодов.

«Буцааж өгье.»

Фан Хэн ингэж хэлээд гартаа байсан лаазыг базаж бөөрөнхийлөн, хүчтэй шидэв.

«Шүүг!»

Базаж бөөрөнхийлсөн лааз Шяо Жыжэ рүү буцан нисэв.

«Пад!!»

«Ай ёо!»

Шяо Жыжэ бултаж амжилгүй, лаазаар духандаа цохиуллаа. Цохиулсан хэсэг нь тэр даруй бага зэрэг улайж хавдав.

«Уучлаарай, гар халтирчихлаа.»

Фан Хэн гэмшсэн мэт инээмсэглээд эргэж, цааш явлаа.

47-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Зомбигийн сүйрэл дунд амарсаар хүчирхэгжих нь47-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах