Лю Линь тоглоомд ороход Фан Хэн нөөцөө ангилж байлаа. Энгийн орных нь өмнө гурван энгийн модон хайрцаг өрөөстэй байв.
«Өө, ирэв үү.»
Фан Хэн гараа даллан Лю Линьд мэндлэв.
Лю Линий инээмсэглэл бага зэрэг хөшүүн байлаа.
Энэ нөхөр бүр энгийн модон хайрцаг хийчихсэн байх нь тэр!
Лю Линь Фан Хэний төрөлхийн чадварт атаархаж, түүнтэй урьд нь сайхан харилцаа тогтоогоогүйдээ харамсав.
Ямартай ч Фан Хэнийг гомдоож, дайсагнуулчихсангүй.
Лю Линь хэдэнтээ эргэлзсэний эцэст гүнзгий амьсгаа авч, нэг шийдвэр гаргав.
«Фан Хэн, миний төрөлхийн чадвар бол эм бэлдэх чадвар.»
«Аан?»
Өөрийн чадварыг танилцуулсан Лю Линь рүү Фан Хэн толгойгоо өргөн харав.
«A+ зэрэглэлийн төрөлхийн чадварын үзүүлэлттэй.» Лю Линь Фан Хэн рүү харж байгаад үргэлжлүүлэв. «Одоогоор би зарим төрлийн эм, тухайлбал цус тогтоох болон нөхөн сэргээх эм бэлдэж чадна. 10-р түвшнээс хойш вирусын эсрэг ийлдэс хийж, халдварын эсэргүүцлийг нэмэгдүүлнэ. 20-р түвшнээс хойш тоглогчийн үзүүлэлтийг нэмэгдүүлэх генийн эм бэлдэж чадна.»
Үнэхээр хүчтэй чадвар байлаа!
Эм бэлдэх чадвар бол тоглоомд тун ховор тохиолддог төрөлхийн чадварын нэг.
Эцсийн эцэст зомбийн сүйрлийн тоглоомд суурь үзүүлэлтийг нэмэгдүүлэх арга тун цөөн.
Тэдгээрийн нэг нь эм бэлдмэл байв.
Хэцүү нь, Лю Линь 20-р түвшнээс дээш гарч байж л жинхэнэ эм бэлдмэл хийж чадна.
Долоодугаар бүсийн Зомбийн сүйрлийг жишээ болгоход, сервер нээгдээд хэдэн арван жил болсон ч тоглогчдын ерэн есөн хувь нь 10-р түвшинд хүрээгүй байлаа.
Лю Линь шууд асуув.
«Миний чадвар ямар байна?»
«Дажгүй байлгүй дээ.»
Хожуу үедээ бол маш хүчтэй. Гэхдээ тэр үеийг хүртэл амьд үлдэж чадвал шүү дээ.
Фан Хэн Лю Линь яагаад ингэж асуусныг сайн ойлгосонгүй.
Лю Линь сэтгэл дотроо түрхэн зуур бага зэрэг дургүйцэв.
Дажгүй гэнэ ээ? Ийм үзүүлэлт бол арван мянгад нэг тохиохуйц ховор, дээд зэрэглэлийнх шүү дээ!
Гэвч бодоод үзэхэд Фан Хэний ер бусын хүчирхэг төрөлхийн чадвартай харьцуулахад үнэхээр л «дажгүй» гэж хэлэхээс хэтрэхгүй байв.
Удалгүй Фан Хэн ойлгов. Лю Линь чадвараа өөрөө танилцуулсан нь түүнтэй «баг болж тоглоё» гэсэн санаа байлаа.
Фан Хэн толгой дохин бодлогошров.
Лю Линий чадварыг түр хойш тавья.
Зомби хуулбар бүхнийг хийж чаддаггүй. Ядаж л тоглогчийн хоргодох байр бүрэн байгуулагдахаас өмнө түүнд багийн хамтрагч хэрэгтэй байв.
Жишээлбэл, гадуур явах үед хоргодох байр дахь нөөцийг бусад хүн дээрэмдэж мэднэ. Зомбинуудын олж ирсэн нөөцийг ч бас ангилах шаардлагатай. Дээр нь тоглогчидтой хийх арилжаа байна…
Фан Хэн Лю Линь рүү харан эргэлзэв.
Түүнийг багийн хамтрагч болгож болох эсэхээ Фан Хэн мэдэхгүй байлаа.
Эцсийн эцэст тэд танилцаад дөнгөж нэг хонож байлаа. Лю Линь чухам ямар хүн болохыг тэр мэдэхгүй байв.
Фан Хэн эргэлзэж байхыг харсан Лю Линь уруулаа цорвойлгон аяархан гоншигнов. Тэгээд тайлбарлаж эхлэв.
«Би тоглоом тоглох дургүй. Тоглоом дотор хөгжих бодол ч алга. Дээд бурхны албадсан тоглох хугацааг аргалаад өнгөрөөхийг л хүсэж байна. Тиймээс хүчтэй хүнийг түшиж явах нь хамгийн амар.»
«Санаа зоволтгүй. Чи миний аюулгүй байдлыг хангаж чадвал, надад хийлгэх зүйл гарсан бүрд би чадах бүхнээ хийнэ.»
Уг нь түшиг болох хүчтэй хүн олдохгүй байсан бол Лю Линь өөрөө бусдын түшиг болохоос өөр аргагүй байв. Харин одоо Фан Хэнийг олсон тул түүнд түшиглэх нь хавьгүй амар санагджээ.
Фан Хэн шиг хүчирхэг төрөлхийн чадвартай хүн тэнэг биш л бол амьд үлдэхэд асуудалгүй гэж Лю Линь бодож байв.
«За, ойлголоо. Өдөрт гурван хоолоор хангаж, аюулгүй байдлыг чинь би хариуцна. Харин чи надад ажиллана. Энэ нөхцөлийг зөвшөөрөх үү?»
«Бид харилцан хамтарна. Хоёулаа хүссэн үедээ хамтын ажиллагаагаа зогсоож, тус тусынхаа замыг хөөж болно.»
«Тохирлоо.»
Фан Хэн мөрөө хавчин зөвшөөрөв.
Одоохондоо туслахтай байх нь ямагт дээр.
Лю Линь итгэж болох хамтрагч мөн эсэхийг ахин хэсэг хугацаанд хамт байж, ажиглаж үзэх хэрэгтэй.
Ядаж л Лю Линь царай зүс дажгүй байлаа.
Лю Линь амаа ярзайлган инээмсэглэв.
«Хи хи хи, хамтран ажиллахад таатай байна аа.»
Фан Хэн баруун талын хайрцгийг заав.
«Тэр хайрцагт хоол байгаа. Өлсвөл аваад ид. Сайн хамгаалаарай. Дараа нь чамд хийх ажил өгнө.»
«Ха ха! Ямар өгөөмөр түшиг вэ! Би ч хүнээ зөв олжээ!»
Лю Линь инээлээ. Зомбийн сүйрлийн тоглоомд орсноосоо хойш амьд үлдэх асар их дарамтад дарагдан, амьсгалахад ч хэцүү болсон тул тэр төрөлх зангаа дарж, хүн ойртуулах дургүй мэт дүр эсгэхээс өөр аргагүй байв.
Харин одоо Лю Линь сэтгэл амарч, урьдынхаа төрхийг эргүүлэн олжээ. Тэр жаргалтай бяцхан шаазгай шиг дэвхрэн харайсаар хайрцагны дэргэд очив.
«Хөөх! Баян түшиг минь, чамд савласан эрдэс ус хүртэл байна! Би бүр тэсэхээ больж байлаа. Энд буцалгасан ус нэг л сонин амттай юм.»
«Хөөх! Чамд жимсний лаазалсан нөөш хүртэл байна!»
Хажууд нь байн байн дуу алдан хөөрч буй Лю Линийг сонссон Фан Хэн чимээгүйхэн толгой сэгсрэв.
Ингэтлээ хөөрөх хэрэг байна уу даа? Жаахан хоол хараад ингэж баярладаг байна аа?
Одоогоор Фан Хэн ганц шөнө цуглуулсан хоолоороо ганцаараа хэд хоног хооллож чадна.
Зомбийн тоо нэмэгдэх тусам хоол хүнс ч улам олширно.
Энэ биеийн өмнөх эзэн шөнө орой болтол сэрүүн суудаг хүн байсан болохоор тэр үү, Фан Хэний одоо өчүүхэн ч нойр хүрэхгүй, харин ч улам сэргэг болж байв.
Нөөцөө ангилж дууссан ч Фан Хэн унтаж чадахгүй хэвээр байлаа. Тэр холбооны радиог асаан, ойр хавийн бусад тоглогчийн тоглоом хэр ахиж байгааг тандав.
【Нөөц солилцъё. Солих нөөцтэй нь ирээрэй. Хоол дутаж байна! Хоол дутаж байна! Хоол дутаж байна!】
【Хэн нэгэн намайг хүлээж авах уу? Гуйя!】
【Баг болж тоглох хүн байна уу? Манай хоргодох байранд одоогоор гурван хүн байна. B буюу түүнээс дээш зэрэглэлийн төрөлхийн чадвартай байх шаардлагатай. Сонирхвол надад хувийн зурвас бичээрэй.】
【Хадаас хаана байдгийг мэдэх хүн байна уу? Яагаад хийж болдоггүй юм бэ?】
【Өлсөж үхлээ, жаахан хоол өгөх хүн байна уу? Юу ч хийж өгье.】
【Өөр хаана хоргодох байр байна? Миний олсон байр дүүрчихсэн байна!】
Фан Хэн радиогийн чатын бүртгэлийг гүйлгэн харлаа. Ихэнх нь хэрэггүй шахам мэдээлэл байв.
Ойр хавийн тоглогчдын ихэнх нь аль хэдийн хоргодох байртай болжээ. Эхний шөнөө бүгд өлөн хонож байгаа тул хоолны эрэлт асар их байлаа.
Энэ бол сайн ч, муу ч мэдээ.
Нэг талаар хоол хүнсээ өндөр үнээр арилжиж, их хэмжээний суурь нөөц олж авч чадна. Нөгөө талаар бусад тоглогч хүч хэрэглэн дээрэмдэхээс сэрэмжлэх хэрэгтэй.
Фан Хэн хоргодох байр байгуулах төлөвлөгөөг дотроо боловсруулав.
Маргааш хоёр зүйл хийх шаардлагатай. Нэгдүгээрт, ойр хавийн газар нутгийг судалж, хоргодох байр байгуулахад тохиромжтой газар олох. Мөн ойролцоо өөр амьд үлдсэн хүмүүс байгаа эсэх, Сүйрлийн худалдаачны хуаран байгаа эсэхийг тогтоох.
Эхний үеийн төвөг бэрхшээлээс зайлсхийхийн тулд тоглогч цөөнтэй газар хоргодох байр байгуулах нь хамгийн зөв.
Эцсийн эцэст бусад тоглогч түүний зомбинуудыг алж мэднэ. Энэ биеийн дурсамжаас үзвэл ийм явдал байнга тохиолддог ажээ.
Хоёрдугаарт, түвшнээ ахиулах.
Энгийн зомби алахад олз болон унадаг хувьслын талстын хэлтэрхийгээр дүрийн түвшнийг хамгийн ихдээ 5-р түвшинд хүргэж болно.
Үүнээс цааш түвшнээ ахиулахын тулд илүү өндөр түвшний зомби алах эсвэл их хэмжээний амьд үлдэх оноо ашиглан тоглогчидтой арилжих хэрэгтэй.
Эхлээд дүрийн түвшнийг 5-р түвшинд хүргэж, зомби хуулбарын тоог 15 болгож нэмэгдүүлэн автоматаар ажиллуулах үр ашгийг дээшлүүлье.
Өө, бараг мартчихжээ. Маргааш үдээс хойш бас ярилцлагад орох ёстой.
Тоглоомын сүйрэлд өлсөж үхээгүй байж, харин бодит ертөнцөд түрүүлж өлсөж үхвэл инээдтэй хэрэг болно.
Ингэж бодоод Фан Хэн хэлэв.
«Лю Линь, маргааш чи Ляо Буфаньтай хоёулаа ойр хавиар явж, орчныг нь тандаарай. Хоргодох байр байгуулахад тохиромжтой газар олж чадах эсэхээ үз. Аль болох далд, нуугдмал газар байвал сайн.»
«Бас явахдаа жаахан хоол авч яваарай. Өөр амьд үлдсэн хүмүүстэй таарвал хоолоо хадаасаар сольж аваарай.»
«Хоргодох байр? Хадаас?!»
Лю Линь тэнэг биш байлаа. Түүний зовхи татвалзав.
Тэр итгэж ядан асуулаа.
«Фан Хэн, чи өөрөө хоргодох байр байгуулах гэж байгаа юм уу?!»