Бай Шяочунь үймээн самууныг хараад цочирдон гөлрөв. Жоу Настан тэднийг хажуу тийш шидэхэд өвдсөн нь огт мэдрэгдээгүй мэт Чэнь Зыан, Жао Идуо хоёр хулс руу буцан гүйж очоод, сөхрөн сууж шинжлэв.
Жоу Настан хулсны иш бүрийг нэг нэгээр нь судалж эхэлсэн бөгөөд царайд нь цочрол, баяр хөөр зэрэгцэн тодорч байлаа.
Хүн бүрийн галзуурсан мэт хариу үйлдэл Бай Шяочуньийг багагүй түгшээв. Түүний бодлоор эдгээр хүмүүс бүгд галзуу юм шиг байлаа. Эцсийн эцэст, энэ чинь зүгээр л хулс биз дээ? Тэгээд ч тэр анх энэ хулсыг хүлээлгэн өгөхөөсөө өмнө нийт гучин метр хүртэл ургуулахаар төлөвлөж байсан юм.
Бай Шяочунь хэд алхам ухраад, Настаны анхаарлыг татахыг хичээлээ.
—Настан аа...— гэж тэр чангаар дуудлаа.
—Гайхалтай! Үнэхээр гайхамшигтай!— хэмээн Жоу Настан инээд алдан, хулсны хэсэг бүрийг нэг бүрчлэн илж эхлэв. Тэр Бай Шяочуньийг ярьж байгааг бүр сонсоогүй бололтой. —Ийм Сүнсний өвлийн хулс туйлын ховор. Арван таван метр хүртэл ургаж байж л ийм гүн ногоон өнгөтэй болдог юм. Үнэндээ энэ түвшинд хүрсэн хойноо эмийн ургамал байхаа больж, сүнсний хулсан сэлэм хийх үндсэн түүхий эд болдог. Түүгээр ч барахгүй зарим өвөрмөц шидийн техникийг хэрэгжүүлэхэд хүртэл ашиглаж болно!
—Бүгдээрээ сонс! Гүнзгий амьсгаа авцгаа.
Жоу Настан ихэд догдолсон байдалтай нүдээ анин, хамраараа гүнзгий амьсгалав.
—Тэр үнэрийг мэдэрч байна уу? Мах, яс шиг үнэртэж байгаа биз? Энэ бол ийм төрлийн хулс арван таван метр хүрсний дараа гардаг өвөрмөц үнэр юм!
Чэнь Зыан, Жао Идуо хоёр ч мөн чин сэтгэлээсээ даган амьсгалав. Эргэн тойрны бусад шавь нар ч урагшлан, мөн адил үнэрлэж эхэллээ.
Бай Шяочунь хоолойгоо засав. Тэр хулсыг замаар зөөж явахдаа яг тэр үнэрийг бас анзаарсан юм. Гэхдээ тэр үнэр нь үнэндээ... тахианы ясны үнэр гэдэгт бараг итгэлтэй байлаа. Эцсийн эцэст, Сүнсний өвлийн хулс ургуулсан сүнсний талбайдаа тэр Сүнсний сүүлт тахианы хэдэн зуун араг ясыг булсан. Тэр ч байтугай тэдгээр ясны махыг бүгдийг нь өөрөө цэвэрлэж дуусгасан байв.
Энэ үед Бай Шяочунь эдгээр хүмүүсийг үнэхээр галзуурсан гэдэгт бүрэн итгэлтэй болжээ.
—Настан аа...— гэж тэр дахин дуудлаа.
Гэвч яг тэр мөчид Жоу Настаны бие хүчтэй чичирч, нүдэнд нь уурын дөл дүрэлзэн, царай нь хилэнгээр мушгив.
—Хараал идэг! Энд юу болсон юм бэ? Хэн нэг нь бүр хазаж тасалсан байна! Сүнсний өвлийн хулс асар гашуун, түүхийгээр нь идэж болдоггүй юм! Ямар новш нь хазаад чанарыг нь сүйтгэчихэв ээ?!
Жоу Настан гашуудсан мэт харагдав. Түүний хувьд энэ нь өөгүй, үзэсгэлэнтэй хаш олчихоод, нэг хэсгийг нь хортон мэрж сүйтгэсэн байхыг олж мэдсэнтэй адил байлаа. Тэр гэнэт толгойгоо огцом өргөн Бай Шяочунь рүү харав.
—Би биш!— гэж Бай Шяочунь сандарсан янзтай ухрангаа шууд хэлэв.
Тэр анх тэсвэрлэшгүй өлсгөлөнд нэрвэгдсэн үеэ гэнэт саналаа. Идэх юм юу ч олдохгүй цөхөрсөндөө хулсны нэг ишнээс хазсан юм. Даалгавраа хүлээлгэн өгөхөөр ирэхэд ийм аймшигтай дүр зураг угтана гэж, ганцхан хазалт нь эдгээр галзуу хүмүүст ингэж нөлөөлнө гэж тэр яаж төсөөлөх билээ?
Ойр хавийн шавь нар Жоу Настаны хэлснийг сонсоод Сүнсний өвлийн хулсны хамгийн сүүлчийн иш рүү харлаа. Үнэхээр ч дээр нь том хазалтын мөр тодхон харагдаж байв.
Жоу Настан хулсны гэмтсэн хэсгийг ширтээд удаан санаа алдав. Тэр эцсийн эцэст Суурь тогтоох шатны бясалгагч бөгөөд эмийн Даод хэт автсан хүн байлаа. Гэвч Бай Шяочуньий авчирсан энэ хулс үнэхээр гайхмаар, Жоу Настаны өмнө нь харж байсан бүхнээс огт өөр байсан тул дөнгөж сая тэрээр өөрийгөө барьж дийлээгүй юм.
Эцэст нь тэр Бай Шяочуньийг гүнзгий ширтээд, ханцуйгаа сэгсрэв.
—Энэ хулс онц дээд зэрэглэлийнх байна... үгүй ээ, түр хүлээ. Дээдийн дээд зэрэглэл. Тийм ээ, дээдийн дээд гэж бүртгэ. Шагнал нь арван мянган гавьяаны оноо!
Үүнийг сонсоод тэнд байсан хүмүүс уулга алдав. Ургамал ургуулах даалгаврын ердийн шагнал нь ихэвчлэн арав орчим гавьяаны оноо байдаг. Ихдээ л зуун оноо авч болно. Гэтэл энэ удаа арван мянган оноо өгч байлаа!
Хажууд нь байсан туслах цочирдон гөлрөв. Олон олон жилийн турш сүнсний ургамлыг дээдийн дээд зэрэглэлд бүртгэх явдал туйлын ховор байжээ.
Үнэндээ, энэ нь сүүлийн хэдэн зуун жилд анх удаа тохиолдож байгаа хэрэг байв.
Бай Шяочунь ихэд догдлон, туслах дээр очоод таних пайзаа гаргаж өглөө. Туслах хэсэг зуур тээнэгэлзэн, хулсыг одоо ч судалж буй Жоу Настан руу харав. Дараа нь шүдээ зуун, Бай Шяочуньд гавьяаны оноог шилжүүлж өглөө.
Гавьяаны оноогоо авсан Бай Шяочунь эдгээр галзуу хүмүүстэй дахиж хэзээ ч харьцахгүй гэж шийдээд, хурдхан явах гэж эргэв.
Гэвч тэрнийг гарч амжаагүй байтал Жоу Настан гэнэт дуудлаа.
—Хөөе, чамайг хэн гэдэг вэ?
—Бай Шяочунь. Би Бай Шяочунь гэдэг, харин миний авга ах бол Ли Цинхоу!— гэж тэр даруй хариулав.
Энд ирэхээсээ өмнө хулс ийм их үймээн дэгдээнэ гэдгийг тэр огт мэдээгүй бөгөөд ийм зүйл болох вий гэж бага зэрэг санаа зовж байсан юм. Тиймээс Ли Цинхоугийн нэрийг нэг ёсны сүрдүүлэг болгон гаргаж ирэв.
—Хмф!— гэж Жоу Настан хамраа дугаргав. Бай Шяочунь Ли Цинхоугийн нэрийг барьсанд тэр илт дургүйцжээ. —Чи өөрийгөө их овжин гэж бодож байж болох ч Сүнсний Урсгал Бүлгэм бол урт удаан түүхтэй, агуу бүлгэмүүдийн нэг. Энд өөрийн нууц, өвөрмөц аз завшаантай шавь нар үргэлж гарч ирдэг юм. Би чамайг энэ хулсыг хэрхэн ургуулснаа нарийн тайлбарлахыг шаардаж өөрийгөө доош хийхгүй. Гэхдээ дараа нь үүнтэй төстэй зүйл ургуулбал бүгдийг нь над дээр авчир. Би чамд гавьяаны оноогоор сайхан шагнана!
Тэр эцэст нь гараараа даллан Бай Шяочуньийг явуулаад, хулсыг үргэлжлүүлэн судлав. Ийнхүү хулстай холбоотой явдлын улмаас даалгавар хүлээлгэн өгөх үйл явдал бүхэлдээ өндөрлөв.
Бай Шяочунь тушаалын пайзаа гартаа чанга атган, Даалгаврын газраас яаран гарч Анхилуун Үүлэн оргилын Сүнсний эмийн сан руу шууд чиглэв. Шавь нар эндээс сүнсний эм авч болдог байлаа.
Түүнчлэн шавь нар өөрсдийн боловсруулсан сүнсний эмийг хүлээлгэн өгч, гавьяаны оноо авах газар нь мөн байв.
Бай Шяочунь бүх хурдаараа давхин очоод, юу худалдаж авахаа шийдэхээр Сүнсний эмийн сан дотор нааш цааш холхив. Эцэст нь тэрээр Ци хураах шатны тавдугаар түвшинд тохирох нэг шил эмийн үрэл авахаар шийдлээ. Эдгээр эмийн үрэл хямдхан байсангүй. Бай Шяочунь арван мянган гавьяаны оноо их гэж бодож байсан ч сүнсний эм үнэхээр ийм үнэтэй байна гэж санаагүй байв.
—Ногоон бурхны Сүнс хураах үрэл...— гэж тэр гартаа барьсан эмийн савыг ширтэн бувтнав.
Дотор нь гурван үрэл байсан бөгөөд тэр нийтдээ дөрвөн мянган гавьяаны оноо зарцуулсан байлаа.
Гэхдээ ийм үрлийг жирийн Ци хураах шатны шавь нар ихэвчлэн олж авч чаддаггүй байв. Тэд ер бусын байлаа. Эмийн үйлчлэл нь жирийн сүнсний эмээс илүү хүчтэй төдийгүй, илүү цэвэр сүнсний эрчим өгдөг ажээ.
Бай Шяочунь Ци хураах шатны тавдугаар түвшинд дөнгөж хүрэх нь хангалтгүй гэж бодож байлаа. Тиймээс тэр шууд тавдугаар түвшний их төгс шатанд хүрэхээр төлөвлөв.
Тэмцээнд оролцож тулалдахаас зайлсхийхийн тулд Ци хураах шатны зургаадугаар түвшинд хүрэхийг хүртэл бодож үзсэн юм. Гэвч тэгвэл Ли Цинхоу түүнийг шийтгэх өөр арга олох байсныг тэр төсөөлж байлаа.
Үлдсэн гавьяаны оноогоо ч тэр дэмий үрсэнгүй. Нэг удаагийн хамгаалалтын сахиуснуудад сольж авав. Тэдгээрийг дээлэндээ нуусны дараа өөрийгөө хамаагүй аюулгүй болсон мэт санагджээ.
Харамсалтай нь, Ци хураах шатанд тохирох ганц хоёр зэвсэг Эрдэнэсийн асраас авахаар төлөвлөсөн ч түүнд үлдсэн оноо хүрэлцсэнгүй. Тиймээс тэр оршин суудаг газартаа буцаж очив. Хашаандаа ирээд дүнзэн байшиндаа хөлөө ачин сууж, эмийн үрлүүдээ гаргаж ирээд анхааралтай ажиглав.
—Надад дахиад гурван сар үлджээ. Одоо хаалттай бясалгал хийх цаг боллоо!
Шүдээ зуун, хэн ч өөрийг нь ажиглаагүйг шалгасныхаа дараа тэр гарын дохио үйлдэн хуруугаараа заав. Тэр даруй яст мэлхийн тогоо нисэн гарч ирэхэд, араас нь хэдэн Сүнсний сүүл дагалдан гарлаа. Бай Шяочунь тэдгээрийг ашиглан гурван өнгийн дөл асаав.
Яст мэлхийн тогоонд ганц сүүлний өд хангалттай байсангүй. Гурван хээ нь тод гэрэлттэл тэр арван өд хийж байж сая тогоог тэтгэв. Дараа нь гүнзгий амьсгаа аваад, гурван эмийн үрлээ дотор нь хийж, гурван давхар сүнс бэхжүүлэлт хийв.
Үйл явц дуусахад түүний гар дахь Ногоон бурхны Сүнс хураах үрэл тус бүрийн гадаргууг гурван мөнгөлөг хээ бүрхсэн байлаа. Эцэст нь тэр нэгийг нь амандаа хийв.
Үрэл хайлан уусмагц сүнсний эрчим түүний биеэр тэсрэх мэт хүчтэй урсаж эхлэв. Бай Шяочунь тэр даруй Нил ягаан Ци тогоо захирах урлагийн амьсгалын арга, биеийн байрлалуудыг ашиглан сүнсний эрчмийн урсгалыг удирдав.
Хэдэн өдрийн дараа Бай Шяочуньий дүнзэн байшин нүргэлэх чимээгээр дүүрч, цочролын давалгаанд олон тооны тоосон ширхэг гадагш цацрав. Хэсэг хугацааны дараа тэндээс Бай Шяочуньий инээд цуурайтан сонсогдлоо.
—Ци хураах шатны тавдугаар түвшин!— гэж тэр амьсгаадан хэлэв. Нүд нь гялалзаж байлаа.
Сүүлийн үед маш олон Сүнсний сүүлт тахиа идсэнээс болж түүний бясалгалын суурь аль хэдийн Ци хураах шатны дөрөвдүгээр түвшний их төгс шатанд хүрсэн байв. Тэр ганц эмийн үрэл идээд тавдугаар түвшинд хялбархан нэвтэрч чаджээ.
Дотроос нь дахин бохир зүйл ялгарсан ч өмнөх шигээ их байсангүй. Бай Шяочунь угааж цэвэрлэснийхээ дараа шууд хоёр дахь үрлээ гаргаж ирсэнгүй. Харин бясалгалын сууриа тогтворжуулахад цаг зарцуулжээ.
Таван өдөр өнгөрсний дараа тэр гурван давхар сүнс бэхжүүлсэн Ногоон бурхны Сүнс хураах гурван үрлийнхээ хоёр дахьг гаргаж ирээд залгив. Сүнсний эрчим түүний биеэр урсах үед гол мэт болсон сүнсний меридиан нь улам томорч, урсгал нь түргэсэв. Үүнийг даган түүний бясалгалын суурь маш хурдан дээшилж байлаа.
Дахин хэд хоног бясалгалын сууриа тогтворжуулсны дараа тэр гурав дахь Ногоон бурхны Сүнс хураах үрлээ залгив. Түүний бясалгалын суурь Ци хураах шатны тавдугаар түвшний их төгс шатанд шууд хүрчээ.
Энэ үед тэр бүхэлдээ өмнөхөөсөө өөр болсон мэт санагдав. Арьс нь илүү цайж, түүнээс ялгарах эрчим нь нэг л онцгой болжээ.
Бай Шяочунь ихэд баярласан ч ердийн нөхцөлд ердөө гурван эмийн үрэл ашиглаад Ци хураах шатны дөрөвдүгээр түвшний их төгс шатнаас тавдугаар түвшний их төгс шатанд хүрэх, тэр ч байтугай зургаадугаар түвшинд хүрэхэд үсний ширхэгийн төдийхөн дутуу үлдэх боломжгүй гэдгийг ойлгож байлаа.
Түүний ойлгосноор, үүнийг хийж чадсан цорын ганц шалтгаан нь яст мэлхийн тогоо болон түүний сүнс бэхжүүлэх чадвар байв.
Бай Шяочунь бясалгах тусам яст мэлхийн тогоо түүнд ямар их тус болж байгааг улам тодорхой ойлгодог болов. Энэ нь эргээд яст мэлхийн тогооны гарал үүслийг улам их сонирхох болжээ.
Хэдийгээр яст мэлхийн хуяг шиг харагддаг ч түүнийг судлах тусам үнэхээр яст мэлхийн хуяг биш юм шиг санагдана.
Сүүлийн өдрүүдэд тэр сүнс бэхжүүлэлтийн талаар илүү ихийг судалж, Нил ягаан тогооны оргил сүнс бэхжүүлэх чадвараараа алдартайг мэдэж авчээ. Үнэндээ хангалттай гавьяаны оноо төлбөл тэндхийн Настангуудыг хүртэл хөлслөн сүнс бэхжүүлэлт хийлгэж болдог аж. Сургаар бол Нил ягаан тогооны оргилын Оргилын эзэн сүнс бэхжүүлэлтийн тал дээр их мастер гэнэ.
Бай Шяочунь яст мэлхийн тогоог бүрхсэн хээнүүдийг хуруугаараа дагуулан илэхэд нүд нь гялалзав. Эцэст нь тэр толгой сэгсэрлээ. Түүнд ойлгохгүй зүйл дэндүү олон байсан тул тэдгээрийн талаар бодож цагаа үрээд ямар ч ашиггүй байв. Тэр гараа сунгахад ногоон хаш зүүлт болон модон сэлэм гарч ирлээ.
Одоогоор эдгээр нь түүний эзэмшдэг цорын ганц шидэт хэрэгсэл байв. Бай Шяочунь шүдээ зуун, дахин хэдэн Сүнсний сүүл гаргаж ирээд, тэдгээрт гурван давхар сүнс бэхжүүлэлт хийхээр бэлдэв.
—Гурван давхар сүнс бэхжүүлэлт хийсний дараа модон сэлэм, хаш зүүлт хоёр ямар болох бол?
Тэр гараа даллахад яст мэлхийн тогоон дээрх гурван хээ гэрэлтэв. Хаш зүүлтийг дотор нь нисгэн оруулахад мөнгөлөг гэрэл цацарч, аянга нижигнэх мэт нүргэлэх чимээ гарлаа. Аз болоход тэр чимээ төдийлөн хол цуурайтаагүй тул хэн ч сонссонгүй.
Мөнгөлөг гэрэл бүдгэрэхэд ногоон хаш зүүлт дээр гурван мөнгөлөг хээ тодорч, хэсэгхэн зуур хурц гэрэлтсэнийхээ дараа аажмаар бүдгэрэв. Гэвч Бай Шяочунь зүүлтийн аура өмнөхөөсөө тэнгэр газар шиг асар их өөр болсныг мэдэрч байлаа.
Үнэндээ хашны ногоон өнгөн дотор нил ягаан гэрэлт цэгүүд үзэгдэх болсон байв. Зүүлтийн хэлбэр хүртэл өөрчлөгджээ. Өмнө нь зууван байсан бол одоо хавтгай дугуй хэлбэртэй болсон байлаа.
Бай Шяочунь түүн рүү сүнсний эрчим юүлэхэд нүргэлэх чимээ цуурайтаж, түүнийг бүхэлд нь хүрээлсэн ногоон бамбай гэнэт босож ирэв. Бамбай бүтэн нэг метр зузаан бөгөөд харахад үнэхээр биширмээр байлаа.