Хаш зүүлтийн хамгаалалтын хүчийг хурдан шалгаж үзсэнийхээ дараа Бай Шяочунь чангаар инээхээс өөр аргагүй болов. Дараа нь тэр модон илдэндээ анхаарлаа хандууллаа. Тэрээр энэ модон илдийг бүлгэмд элссэн даруйдаа олж авсан бөгөөд түүнээс хойш сүнсний сайжруулалтыг хоёр удаа хийсэн байв.
“Энэ хаш зүүлтийн хамгаалалтын хүч дээр нэмээд, бяцхан модон илдэндээ гурван давхар сүнсний сайжруулалт хийчихвэл би лав бүр онцгой болно!” хэмээн Бай Шяочунь инээмсэглээд, бяцхан модон илдээ сүнсний сайжруулалтад бэлтгэж эхлэв.
Яст мэлхийн тогоон дотор мөнгөлөг гэрэл жирэлзэв. Гэрэл бүдгэрэхэд бяцхан модон илд Бай Шяочуньий өмнө гарч ирлээ. Түүний гадаргуу дээрх гурван мөнгөн хээ гялалзаад, аажмаар бүдгэрэн алга болов. Үүний зэрэгцээ илдийн гадаад төрх ч өөрчлөгджээ. Урт нь нэг хуруу хэрийн хэмжээгээр нэмэгдэж, модны ширхэг нь бараг бүхэлдээ нил ягаан болсон байв.
Мөн илднээс хачин үнэр цалгин гарч байлаа. Хамар хүрэхэд чихэрлэг мэт санагдсан ч удалгүй оюун санааг будилуулж, анхаарлыг самруулна.
Бай Шяочунь хэсэгхэн зуур чичирсэн боловч удалгүй нүд нь сэргэв. Тэр модон илдээ хэсэг зуур цочирдон ширтээд, гараа сунган атгалаа. Тэгэхэд илд урьдынхаасаа хэд дахин хүнд болсон байв. Гар дээрээ барихад яг л том чулуу шиг хүнд санагджээ.
Нүд нь гялалзан, илдээ сайтар шинжлэх тусам харцанд нь гүнзгий гэрэл тодров.
“Энэ модон илд ховорхон тохиолддог Хүнд үүлэн модоор хийгджээ” хэмээн тэр бувтнав. “Үүнийг ердөө дөчин есөн хоног боловсруулсны дараа эдлэл урлахад ашиглаж болно. Бас олноор үйлдвэрлэхэд ч тохиромжтой.”
Дараа нь тэр илдний модон судлуудыг ажиглав.
“Нил ягаан судал. Үүнийг тайлбарлах ганцхан боломж бий. Энэ хэдхэн сүнсний сайжруулалтын дараа ийм болсон нь илд хувирч байгаагийн шинж.” Бай Шяочунь нүдээ аниад, ургамал, өвс ногооны талаар судалж байхдаа олж мэдсэн Хүнд үүлэн модны талаарх мэдээллээ эргэн саналаа.
Хэсэг хугацааны дараа нүдээ нээхэд харц нь хүлээлтээр гялалзаж байв. Тэр гарын шившлэгийн дохио үзүүлээд, бяцхан модон илдийг товшлоо. Тэр даруй дотроо өчүүхэн нил ягаан цэгүүд агуулсан хар гэрэл жирэлзэн гарч ирэв. Гэнэт илд дүнзэн байшингаас харван гарч, хашаан дундуур туулан нисээд, цааш дахиад гуч орчим метр нисэн асар том чулуунд зоогдов.
Ямар ч чимээ гаргалгүйгээр илд чулууны дотор эргэлдэн, түүнийг нэвт цоолон гарч ирээд Бай Шяочунь рүү буцан нисэв.
Илд огт гэмтээгүй төдийгүй, нэвт хатгах мэт хурц аура цацруулж байлаа.
Бай Шяочуньий царай сэргэв. Тэр илдээр хэсэг зуур тоглон туршсаны дараа хээнүүдийг нь дахин дарж зурлаа. Эцэст нь дүнзэн байшингийнхаа хаалгыг нээгээд гадагш гарч, гүнзгий амьсгаа авав. Гэвч хоёр сарын дараа болох тэмцээнийг бодмогц, саяхан оргилж байсан урам зориг нь бага зэрэг дарагджээ.
“Ингээд хангалтгүй. Би одоо ч хангалттай бэлтгэлгүй байна. Тэр тэмцээнд оролцох бусад хүмүүс лав догшин араатнууд байх болно. Би илүү ихийг хийх хэрэгтэй.”
Тэр шүдээ зуун, гарын авлагаас уншсан Нил ягаан Ци-гийн Тогоо Удирдах Урлагийн хоёр дахь шатны тухай бодлоо.
Хүндийн дундах хөнгөн.
Хөнгөн доторх хүнд.
Нил ягаан Ци-гийн Тогоо Удирдах Урлагийг бясалгах явцад илэрдэг эдгээр хоёр шат нь хүчирхэг шидүүд байв. Хэрэв хоёуланг нь оргилд хүртэл бясалгаж чадвал Нил ягаан Ци-гийн тогоо дуудах хэмээх тэнгэрлэг чадварт хүрч болно.
Сүнсний Урсгал Бүлгэмийн Өмнөд Эрэгт Нил ягаан Ци-гийн Тогоо Удирдах Урлагийн үндсэн техникүүдийг бараг хүн бүр бясалгана. Гэвч Хөнгөн доторх хүндийг бясалгасан хүн цөөхөн байлаа. Харин хоёр дахь шат болох Хүндийн дундах хөнгөн нь бүр ч ховор байв. Урлагийг туйлын оргилд хүргэж, Нил ягаан Ци-гийн тогоо дуудах тэнгэрлэг чадварыг гаргаж чаддаг хүмүүс хамгийн ховор нь байлаа.
Үнэндээ Нил ягаан Ци-гийн тогоо дуудахыг ойлгож чадсан хүмүүсийн дийлэнх нь Нил ягаан Тогоон Оргилын шавь нар байв.
“Хүндийн дундах хөнгөн... Би биет зүйлсийг бүрэн хянаж чаддаг тэр шатанд хүрч байж л бусдаас тасран гарахдаа бүрэн итгэлтэй байж чадна.” Бай Шяочунь бяцхан модон илдээ ширтэнгээ техникийн тайлбарыг үргэлжлүүлэн бодсоор байв.
Тэр Шү Баоцайтай тулалдаж байх үед Хянагчдын хэлтсийнхэн, бүр Зуухныхан хүртэл түүнийг Хүндийн дундах хөнгөнд хүрсэн гэж эндүүрэн ойлгосон байлаа. Одоо тэр үеийг эргэн санахад, сэтгэлд нь нэгэн санаа гялсхийв.
“Хүмүүс намайг Хүндийн дундах хөнгөнд хүрсэн гэж бодсон шалтгаан нь бяцхан модон илдээ үнэхээр чадварлаг удирдаж байсантай холбоотой. Гэхдээ үнэн хэрэгтээ үүний гол шалтгаан нь сүнсний сайжруулалтын дараа илд маань хэчнээн гайхалтай болсон явдал.
“Үнэн хэрэгтээ би илдээ тийм ч гайхалтай удирдаж чаддаггүй. Тэгээд ч энэ нь лав Хүндийн дундах хөнгөн биш.”
Бай Шяочунь хөмсгөө зангидан, зүгээр л завилан сууж, модон илдээ ажиглав. Аажмаар нүд нь хоосорч, удалгүй цус хурсан мэт болов.
Хэсэг хугацааны дараа тэр баруун гараа гэнэт дээш даллахад бяцхан модон илд харван гарлаа. Илд түүний өмнө исгэрэн нисэж, тоос шороо босгов. Бай Шяочуньий хөмсөг улам зангирч, баруун гар нь шившлэгийн дохио үзүүлэн, дараа нь хуруугаа чиглүүлэв. Гэвч түүний заасан зүйл нь илд биш, харин саяхан илдээрээ нэвт сүлбэсэн хашааны гаднах асар том чулуу байлаа.
Түүний хуруу хөдөлмөгц асар том чулуу үл ялиг чичирч, дараа нь аажмаар газраас нэг метрийн гуравны нэг орчим өндөрт хөөрөв. Гэвч тэр үед Бай Шяочуньий сүнсний эрчим тогтворгүй болж, чулуу нүргэлэн доош унав.
Бай Шяочунь сэтгэлээр унасангүй. Харин ч эсрэгээрээ, нүд нь улам тод гэрэлтэв. Тэр бүх анхаарлаа төвлөрүүлэн сүнсний эрчмээ эргэлдүүлээд, хуруугаа дахин хөдөлгөв.
Нэг удаа, хоёр удаа, гурван удаа...
Хагас сар нүд ирмэхийн зуур өнгөрөв. Тэр хугацааны бараг бүхэнд Бай Шяочунь чулуун бул чулууг удирдахыг хичээн ажиллажээ. Мэдээж, энэ бул чулуу гурван хүн давхарласан мэт өндөр бөгөөд ойролцоогоор 1,500–1,600 килограмм жинтэй байв. Бай Шяочунь Ци хураах тавдугаар шатны их төгсгөлд хүрсэн хэдий ч ийм зүйлийг удирдах нь амаргүй байлаа.¹
Бай Шяочунь үүнийг хийж чадсан цорын ганц шалтгаан нь түүний бясалгалын суурь ер бусын боловсронгуй болсонтой холбоотой. Ци хураах тавдугаар шатны өөр хэн ч энэ бул чулууг хэдхэн сантиметрээс илүү хөдөлгөж чадахгүй байв.
Бай Шяочунь бүтэн сарын турш шаргуу ажиллав. Энэ үед тэр бул чулууг удирдах нь сүнсний эрчим дутагдсанаас биш, харин өөрийнх нь хяналт хангалтгүй байгаагаас ийм хэцүү байгааг ойлгожээ. Сүнсний эрчим хангалттай үлдсэн байхад ч холбоо нь үргэлж тасардаг байв.
“Гол түлхүүр нь сүнсний эрчмийн утаснуудыг тогтмол хурдтай хөдөлгөх юм” хэмээн тэр сөөнгө дуугаар бувтнав. Нүд нь цус хурсан мэт улайсан боловч тод гэрэлтэж байлаа. “Тэгж байж л тэднийг огт тасрахгүй байлгаж чадна.”
Энэ нь жирийн хүмүүс гэртээ гоймон хийхдээ баримталдаг зарчимтай адил байв. Зуурсан гурилыг хэт хурдан сунгавал тасарна. Хэт удаан сунгавал хол сунгаж чадахгүй. Яг тохирсон хүчийг ашиглаж байж л биет зүйлсийг хүссэнээрээ жигд, тодорхой удирдаж чадна.
Бясалгалчид биет зүйлсийг жирийн хэмжээнээс давсан түвшинд удирдахыг хүсвэл яг тохирсон хүчийг ашиглаж, тогтвортой байдлыг хадгалах ёстой. Мэдээж, ингэснээр хүндрэлийн түвшин ихээхэн нэмэгдэнэ.
“Одоо л ойлголоо!” хэмээн Бай Шяочунь догдлон бодов. “Хүндийн дундах хөнгөн гэдэг нь ‘хөнгөн’, ‘хүнд’ гэсэн үгсээс илүү утгатай юм байна. Энэ нь зүгээр л хүнд зүйлсийг жингүй мэт удирдаж чаддаг байхыг хэлдэггүй. Тэр бол зөвхөн өнгөц утга. Жинхэнэ, гүн утга нь биет зүйлстэй биш, харин сүнсний эрчмийг хэрхэн удирдахтай холбоотой!
“Ци хураах тавдугаар шатанд сүнсний эрчмийн нийт нөөц чинь хүндийг бий болгоно. Харин тэр сүнсний эрчмийг олон тооны жижиг, тасаршгүй утас болгон хувиргах нь хөнгөн юм. Үүнийг зөв хийхийг Хүндийн дундах хөнгөн гэнэ. Мэдээж, өнгөц утгаар нь авч үзвэл үр дүн нь биет зүйлсийг ямар ч хүч гаргалгүй удирдах хурд юм!”
Асуудлын голыг ойлгосныхоо дараа тэр гараа дахин даллав. Бул чулуу чичирч, гэнэт агаарт хөөрөв.
Яг л ямар нэгэн асар том гар чулууг шүүрэн авч, дээш татсан мэт байлаа. Дараа нь чулуу агаарыг исгэрүүлэн Бай Шяочунь рүү чиглэн нисэв. Гэвч түүнд хүрэхээсээ өмнө гэнэт агаараас доош унаж, хашаан дотор нь нүргэлэн буулаа. Асар их тоос шороо тэнгэрт дэгдэв.
Бай Шяочунь огт мохсонгүй. Тэр дахиад хагас сарын турш бэлтгэл хийв. Гэвч энэ бүх хугацаанд сүнсний эрчмийнхээ нэг ч утсыг тасралтгүй тогтвортой байлгаж чадсангүй.
Тогтвортой утас үүсгэж чадсан ч чулууны асар их жин нь сүнсний эрчмийн утаснуудыг үргэлж тогтворгүй болгож, тасалдаг байлаа.
Харин бяцхан модон илдээ удирдахад түүнд огтхон ч асуудал байсангүй. Бул чулуу болон илдийн жингийн ялгаа асар их байсан тул одоо модон илдээ удирдах нь маш, маш амархан санагджээ. Түүнчлэн сар гаруй үргэлжилсэн бэлтгэлийн дараа тэр илдээ урьдынхаасаа хавьгүй хурдан хөдөлгөж чаддаг болсон байв.
Үнэн хэрэгтээ тэр Хүндийн дундах хөнгөнд аль хэдийн хүрсэн байлаа. Гэвч тэр сэтгэл ханасангүй. Нүд нь бүрэн улайж, шүдээ зуухад өнөөх догшин шийдэмгий байдал нь дахин тодров.
“Би үүнийг хийж чадахгүй гэж итгэхгүй байна!”
Тэр баруун гараараа гарын шившлэгийн дохио үзүүлэхэд бул чулуу нисэн ирж, яг толгой дээр нь тогтон хөвөв.
Духан дээр нь хөлсний дуслууд бөмбөрөн гарч, тэр чулууг түгшин ширтэв. Үл үзэгдэх сүнсний эрчмийн утсыг хадгалахын тулд чадах бүх хүчээ шавхаж байлаа. Эцсийн эцэст, хэрэв утас тасарвал чулуу доош унана. Хэдийгээр чулуу түүнийг алахгүй ч үнэхээр их өвдөнө.
Энэ удаа тэр холбоог урьдынхаасаа хавьгүй удаан хадгалж чадсан нь илт байв. Гэвч нэг цаг орчим өнгөрсний дараа нүргэлэх чимээ цуурайтаж эхлэв. Чулуу нүргэн доош унахад Бай Шяочунь чарлан дуу алдав. Хэсэг хугацааны дараа чулуу чичирч, хажуу тийш унахад Бай Шяочунь доороос нь мөлхөн гарч ирэв.
Үхэшгүй арьсныхаа ачаар тэр гэмтээгүй байлаа. Гэвч дөнгөж сая болсон явдлын өвдөлтөөс болж нүүр нь ярвайн таталдав.
Гэсэн ч түүний шийдэмгий байдал улам ширүүсэв. Дахиад нэг сар өнгөрөхөд чулуу дээрээс нь дахин дахин нүргэлэн унасаар байлаа. Эцэст нь тэр чулууг бүтэн өдрийн турш унагаалгүй агаарт хөвүүлж чаддаг болов.
Түүнчлэн чулууг өргөж чадах өндөр нь улам бүр нэмэгдэв. Удалгүй тэр чулууг агаарт гучин метрийн өндөрт тогтоож чаддаг болжээ. Мэдээж, тэр өндрөөс чулуу унахад үүсэх өвдөлт Бай Шяочуньий царайг тэр чигт нь цонхийлгодог байв.
Гэвч өөрийгөө оргилд хүртэл хатуужуулах цорын ганц арга нь энэ байлаа.
Аажмаар дотоод сүнсний эрчмээрээ Хүндийн дундах хөнгөнд хүрэх чадвар нь улам тогтвортой болов. Эцэст нь холбоо нь бараг тасрахаа больжээ. Гэвч тэр одоо ч сэтгэл ханасангүй. Дараа нь тэр завилан сууж бясалгахаа больж, биеийн дасгал хийж байхдаа бэлтгэлээ үргэлжлүүлэв.
Ингэснээр бүх зүйл бүр ч хэцүү болж, хашаан дотор нь нүргэлэх чимээ тасралтгүй цуурайтах болов.
Өдөр хоног өнгөрсөөр байлаа. Удалгүй Ли Цинхоугийн дурдсан тэмцээн эхлэхэд ердөө гуравхан хоног үлджээ. Бай Шяочуньий хашаанд нэгэн дүрс ийш тийш хурдлан давхиж, дээр нь 1,500 килограмм жинтэй бул чулуу агаарт хөвж байлаа. Бай Шяочунь хэчнээн их хөдөлсөн ч бул чулуу агаарт хөдөлгөөнгүй тогтсоор байв.
Эцэст нь Бай Шяочунь гүйхээ зогсоож, дүнзэн байшингийнхаа өмнө зогсоод сэтгэл дүүрэн инээлээ. Дараа нь баруун гараа даллахад бул чулуу хашаанаас гарч, газарт буцан баттай тогтов.
Тэр гарын шившлэгийн дохио үзүүлэн, хуруугаа чиглүүлэхэд бяцхан модон илд өмнө нь огтлон харвав. Маш хурдан хөдөлсөн тул бүдэгхэн дүрс л харагдаж байлаа. Илд урьдынхаасаа хавьгүй хүчтэй болсон нь илт.
Бай Шяочуньий царай баяр хөөрөөр гэрэлтэж, гар нь шившлэгийн дохионуудыг дараалан үзүүлж эхлэв.
Илдийн хурд хүчтэйгээ хосолсон нь үнэхээр гайхмаар байлаа. Гэнэт хашаан дотор тоолж баршгүй олон бяцхан модон илд нисэлдэн байгаа мэт санагдав.
Эцэст нь тэр ханцуйгаа сэгсрэхэд илдийн бүх дүрс алга болов. Ганцхан модон илд үлдсэн бөгөөд тэр нь Бай Шяочунь рүү буцан харван ирээд хадгалах уутанд нь орж алга болов.
“Одоо би эцэст нь эхний тавд багтахад бэлэн болсон мэт санагдаж байна.”
Бай Шяочунь гүнзгий амьсгаа авав. Хэдийгээр тэр өөртөө зуун хувь итгэлтэй байгаагүй ч цаг хугацаа дуусаж байлаа. Түүний хийж чадах цорын ганц зүйл нь цийгээ тогтворжуулж, сэтгэлээ тайвшруулах байв. Тиймээс тэр завилан сууж бясалган, өөрийгөө зохих төлөвт оруулав.
¹ Би тооцоог нь аль хэдийн хийсэн. Ийм өндөр бул чулуу ердөө 1,500–1,600 килограмм жинтэй байхын тулд үнэхээр, үнэхээр нарийхан байх ёстой. Эр Гэн жинг нь тооцоолохдоо алдаа гаргасан, эсвэл энэ нь бодит ертөнцийн чулуунуудаас хөнгөн жинтэй ямар нэгэн шидэт чулуу гэж үзэж болно гэж бодож байна.