Би мөнх настан болно

31-р анги

31-р анги — Доромжлуулсан нь!

Сонсох

Туранхай залуугийн модон сэлэм хачин эрчмээр лугшиж, агаарыг солонгорсон туяа болон зүсэн Бай Шяочуньий зүг чиглэв. Гэвч дөхөж амжилгүй байхдаа л метр хагасын зузаантай бамбайн гадаргууг мөргөж, жингэнэх чимээ гарган ойлоо.

Бай Шяочуньийг тойрсон хамгаалалтын бамбайнууд анивчихад нүд нь гялалзаж, тэр санаа алдан тайвширлаа. Тэгээд хоолойгоо зассанаа зүгээр л завилан суулаа.

Үзэгчид бие бие рүүгээ будилсан харцаар харцгаав. Бай Шяочуньий хэтэрхий өндөр түвшний хамгаалалтын талаар тэд юу хэлэхээ ч мэдэхгүй байлаа. Хамгаалалтад төвлөрдөг хүмүүсийг өмнө нь харж байсан ч… өөрийгөө ингэтлээ олон бамбайгаар бүрхсэн хүнийг хэзээ ч харж байгаагүй.

Өрсөлдөгч залуугийн царай эхлээд улайснаа дараа нь цонхийв. Тэр шүдээ зуун архирч, нисдэг сэлмээ гэрэлтсэн бамбайнууд руу дахин илгээв. Агаараар нисэх тусам нисдэг сэлмийн хүч улам нэмэгдэж байлаа.

Нисдэг сэлэм дахин дахин жингэнэн ойртсон ч тэр болгондоо эргэлдэн буцаж шидэгдэв. Эцэст нь цонхийсон залуугийн сүнсний эрчмийн талаас илүү нь шавхагдаж, царайд нь цөхрөлийн өнгө тодров.

Тэр олон жил дуэль хийсэн ч бамбай дотороо яст мэлхий шиг нуугдсан өрсөлдөгчтэй анх удаа таарч байлаа. Гэсэн ч тэр одоо бууж өгөхийг хүссэнгүй. Тэр тэмцээнд гуравдугаар байр эзлэхийн тулд л оролцсон юм. Нүд нь цусаар дүүртэл Бай Шяочунь рүү ширтээд, ууртайгаар архирав.

— Тэр бамбайныхаа цаанаас гараад ир!

Бай Шяочунь энэ залуугаас огт айсангүй. Тиймээс бамбайныхаа цаана үлдэхдээ санаа зоволгүй хашхирлаа.

— Чи чаддаг юм бол дотогш ороод ирээч!

Үзэгчдийн царайнд инээх үү, уйлах уу гэмээр хачин илэрхийлэл тодров. Харин туранхай залуугийн уур хилэн дээд цэгтээ хүрч, эрүүгээ тас зуухад духан дээрх хөх судас нь товойн гарлаа. Эцэст нь тэр хэлээ хазан, амнаасаа нэг балга цус цацав. Цус модон сэлэм дээр тусмагц сэлэм тэр чигтээ цусны өнгөтэй болов.

Үзэгчдийн дунд тэр даруй шуугиан дэгдэв.

— Цусны сүнсний шид!

— Тэр шидийн техникийг ашиглаж байгаа нь үнэхээр галзуурахдаа тулсныг харуулж байна!

Цусны өнгөтэй модон сэлэм өмнөхөөсөө ч хурдан хөдөлж, хоёр дахин их даралт ялгарууллаа. Цусны өнгөт гэрэл бүх зүгт тархсан хэвээр, Бай Шяочуньий зүг харван ирэв.

Модон сэлэм бамбайг нэвт цохин бүтэн гурван инчийн гүн орлоо. Цааш нэвтрэхээр оролдох үед нижигнэсэн чимээ гарсан ч чадсангүй. Үнэндээ хэт их хүч үйлчилсэн тул сэлэмний гадаргуугаар ан цав тархаж эхлэв.

Хэсэгхэн хормын дараа тасхийх чимээ гарч, модон сэлэм бүхлээрээ… бутран үйрч, жижиг хэсгүүд нь аажмаар газарт хөвөн буув.

Туранхай залуугийн нүд томрон, амнаас нь цус сад тавив. Сүнсний эрчим нь асар ихээр шавхагдаж, шидэт эд зүйл нь устжээ. Тэр уур хилэндээ дийлдэн ухаан алдчихав.

Ли Цинхоу энэ дүр зургийг ажиглах тусам царай нь улам барайв. Ахмад Сүн гашуухан инээмсэглэн урагш гарч, хүмүүсийг дуудаж туранхай залууг зөөлгөхийг дохиод, дараа нь Бай Шяочуньийг ялагчаар зарлав.

— Өө, тэр намайг ялуулчихлаа! — гэж Бай Шяочунь хэлэв.

Түүнийг тойрсон бамбайн гэрэл замхрахад тэр маш сүртэй царай гарган цээжээ түхийлгэж, гараа ардаа хавсаргав. Яг л Сонгогдсон шавь мэт харагдаж байлаа. Харин туранхай залууг зөөж явах үед тэр Бай Шяочуньий үгийг сонссон бололтой. Ухаан ормогцоо дахин нэг ам цус ханиагаад, ахин ухаан алдав.

Бай Шяочунь хоолойгоо засаж, Ахмад Сүн рүү эргэн гараа хавсрав. Дараа нь ханцуйгаа сэгсрээд тулааны талбараас гарч одлоо.

Тэмцээн үзэхээр ирсэн Гадаад бүлгэмийн шавь нар үүнийг харьцангуй тайван хүлээж авлаа. Ихдээ л царайнд нь хачин төрх тодров. Харин тэмцээнд оролцож байсан хүмүүс Бай Шяочунь рүү тун барайсан царайгаар ширтэж байлаа.

Ялангуяа өөр өөрийн тулаанд аль хэдийн ялсан хүмүүс туранхай залуугийн одоогийн байдлыг Бай Шяочуньий байдалтай харьцуулахад сэрэмжтэй байх хэрэгтэйгээ мэдэрцгээв.

Тэмцээн үргэлжилсээр, удалгүй үлдсэн тулаанууд ч дуусав. Эхний хорин оролцогчийн тал нь хасагдаж, одоо шилдэг арав тодорчээ.

Тэдний дунд Ду Линфэй, Чэнь Зыан, Бай Шяочунь нар байв. Бай Шяочунь эрүүгээ гозойлгон, шилдэг аравт шалгарсан бусад өрсөлдөгчдөө тойруулан харж зогсов. Дотроо тэр,

«Одоо дахиад ганц тулаанд л ялчихвал би амжилтад хүрнэ!» гэж бодож байлаа.

Найдвар нүднийх нь өмнө илхэн харагдсан тул тэр ихэд хөөрөв.

Ахмад Сүн арван оролцогчийг харснаа Бай Шяочунь дээр харцаа хэсэг саатуулав. Дараа нь:

— Одоо шилдэг тавыг шалгаруулна. Та нар аравуулаа урагш гарч, бөмбөлөг сугална уу, — гэв.

Энэ удаа Бай Шяочунь хамгийн түрүүнд очихоор яаран зүтгэж, дээр нь хоёр гэсэн дугаар бичсэн бөмбөлөг сугалав. Дараа нь тэр даруй эргэн өрсөлдөгчдөө ажиглаж эхлэв.

Удалгүй бүгд бөмбөлөг сугалж дуусмагц Ахмад Сүн эхний хоёр тулаанч тулаанаа эхлүүлэхийг зарлав. Бай Шяочуньтэй тулалдахаар бадриун, булчинлаг эр гарч ирээд өөрийн өрсөлдөгчийг харан чангаар инээлээ.

— Бусад хүмүүс чиний хамгаалалтаас айж болох ч би огт тоохгүй. Би ч бас хамгаалалтад сайн. Эцэст нь хэн маань илүү удаан тэсэхийг харцгаая!

Тэр инээсээр хадгалах уутандаа алгадахад нэгэн бамбай гарч ирэв. Бамбайд сүнсний эрчим шингээмэгц томорч, эрийг бүхэлд нь бүрхсэн шар гэрэл цацрууллаа.

Гэвч эр үүгээр дуусгасангүй. Тэр архирахад мах, булчин нь тэлж, бүр хэдэн инчээр өндөр болжээ. Бүх дүр зураг үнэхээр цочирмоор байлаа.

— Итгэмээргүй нь, энэ чинь Бие чийрэгжүүлэх шид байна!

— Тэр жижигхэн бамбай танил харагдаж байна. Үүрийн гэрлийн бамбай юм биш биз? Тэр чинь есөн мянган гавьяаны онооных шүү дээ!

Бүгд цочирдов. Харин Бай Шяочунь хөмсгөө зангидлаа.

Ахмад Сүн юу болж байгааг хараад үл ялиг толгой дохив. Нүдэнд нь сайшаасан өнгө гялалзаж байлаа. Тэр Ли Цинхоу руу эргэн:

— Энэ залуу бол Ли Шань. Ци хураах шатны тавдугаар түвшинд байна. Тэр төрөлхийн бурханлаг хүчтэй, дээр нь Бие чийрэгжүүлэх шид бясалгадаг тул хэцүү өрсөлдөгч байх болно. Тэр зөвхөн ер бусын хүчтэй төдийгүй хамгаалалтаараа ч гарамгай, — гэв.

Ли Цинхоу үл ялиг толгой дохисноо Бай Шяочунь рүү харав.

Бай Шяочунь бадриун эрийн хувирсан бие болон барьсан бамбайг ажиглаж байлаа. Тэр Эрдэнэсийн асарт очихдоо уг бамбайг харж байсан юм. Чухам хэдэн гавьяаны оноо үнэтэйг нь мэдэхгүй байсан ч хөмсөг нь улам гүн зангирав.

Тэмцээн үзэж байсан хүн бүр юу болохыг ихэд сонирхож байлаа. Ялангуяа тэмцээнд оролцож буй бусад шавь нар бусдын бүтэлгүйтэлд баярлах нь илт байв.

— Цайвар арьстай тэр шавь үнэхээр азгүй юм аа.

— Өмнө нь тэр дэндүү их азтай байсан хэрэг. Одоо ийм хүчтэй өрсөлдөгчтэй таарсан болохоор байранд нь оруулах нь гарцаагүй.

Үзэгчид үйл явдлыг хэлэлцэж байх зуур бадриун эр муухайгаар инээмсэглээд Бай Шяочунь рүү хурдан алхаж эхлэв.

— Чи юу ч хийж чадахгүй. Би өмнө нь тулалдсан шавиа зэвсгээ ч сугалалгүйгээр ялсан. Миний нударга бол эзэмшсэн хамгийн хүчирхэг шидийн техник!

Эр хурдаа нэмэхэд салхи хүчтэй хийслээ. Тэр ойртож ирэх үед Бай Шяочуньий нүд гялалзаад, хуруугаа гэнэт даллав. Тэгэхэд хадгалах уутнаас нь жижигхэн модон сэлэм нисэн гарлаа.

Тэр өчүүхэн ч сааталгүйгээр Бай Шяочуньий урдуур гарч, бадриун эрийн зүг харвав.

Сэлэм түүн рүү довтлон ойртох үед сэлмийг тойрсон хэдэн арван метр газарт сэлмийн ци хурж, нижигнэсэн чимээ цуурайтав.

Бадриун эрийн царай хувирч, хуйх нь тэсрэх гэж байгаа мэт жирэлзэв. Нүд нь томрон, хүчтэй аюулын мэдрэмж бүх биеийг нь нөмрөв. Тэр өчүүхэн ч эргэлзэлгүй ухарч, архиран хоёр гараа даллав. Бамбай нь сэлмийг хаахаар нисэн одлоо.

Модон сэлэм жижигхэн бамбайтай мөргөлдөхөд тэсрэх мэт чимээ гарлаа. Гэвч бамбай модон сэлмийг удаашруулах нь бүү хэл, юу ч хийж чадсангүй. Тэр бутран сарнисан ч модон сэлэм бадриун эрийн зүг үргэлжлэн нисэв.

Эрийн царай цочролоор дүүрэв. Тэр илүү хурдан бултаж чаддаг байсан ч ямар ч нэмэргүй байлаа. Нисдэг сэлэм нүд ирмэхийн зуур өмнө нь хүрч, мөс шиг хүйтэн салхи нүүрийг нь балбав.

— Би бууж өглөө! — гэж тэр эргэлзэлгүй хашхирахад хоолой нь хэдэн өнгөөр нарийсан сонсогдов. Тэгээд газарт ойчив.

Модон сэлэм эрийн духны яг өмнө ирээд зогсон, жингэнэх чимээ гаргав. Дараа нь эргэн нисэж, Бай Шяочуньий хадгалах уутанд буцаж орлоо.

Бай Шяочунь нүдээ ирмэв. Тэр өөрөө ч модон сэлэмний хүчинд бага зэрэг цочирчээ. Өмнө нь тэр зөвхөн сэлмээр бэлтгэл хийж байсан бөгөөд сэлэм ийм хүчтэй гэдгийг огт мэдээгүй байв. Тэгэхэд тэр Хүндийг хөнгөвчлөхийг хараахан ашиглаагүй байсан юм.

Тэр хэсэг зуур бодлогоширон дээш харав. Дараа нь эрүүгээ гозойлгож, гараа ардаа хавсраад бадриун эр рүү тайван харцаар ширтэв.

Эрийн царай цав цагаан болсон ч бууж өгөхийг хүссэн шинжгүй байлаа. Тэр мөлхөн байж хөл дээрээ босоод, Бай Шяочунь рүү ууртай ширтэн хэлэв.

— Шидэт эд зүйлийн хүч ашигласан нь ялалт гэж тооцогдохгүй! Би үүнийг ялагдал гэж хүлээн зөвшөөрөхгүй!

Ингэж хэлээд эр эргэн, сүртэй алхаагаар тулааны талбараас гарч одов.

Ахмад Сүн ч мөн модон сэлэмний хүчинд гайхсан байдалтай Бай Шяочунь рүү харав. Гэвч тэр өөр юу ч хэлэлгүй, Бай Шяочуньийг ялагчаар зарлав.

«Хахаха. Дараагийн тулаанд шууд бууж өгчихнө. Би мөнх амьдрахын тулд бясалгал хийж байгаа биз дээ? Энэ бүх аллага, тулаан хэтэрхий зэрлэг юм. Бай Шяочунь ингэж явдаггүй юм!» хэмээн Бай Шяочунь дотроо инээлээ.

Ли Цинхоугийн тавьсан шаардлагыг биелүүлж, шилдэг тавд багтсандаа сэтгэл хангалуун байсан тэрээр тулааны талбараас гарахдаа үнэхээр сайхан байлаа.

Ли Цинхоугийн харц мөн Бай Шяочунь дээр тогтжээ. Бусад хүн бүр нисдэг сэлэм ямар гайхалтай байсанд анхаарлаа төвлөрүүлсэн ч Ли Цинхоу үүнийг огт ажиглаагүй. Тэр Бай Шяочунь нисдэг сэлмийг ямар чадварлаг бөгөөд хялбархан удирдаж байсныг л харж байлаа.

Бай Шяочунь дахин нэг тулаанд ялсныг хараад үзэгчид сэтгэл хөдлөн санаа алдлаа.

— Аан, энэ залуу баян байх нь. Тиймээс л ийм гайхалтай модон сэлэмтэй байгаа юм байна. Хмф! Хэрэв өөр ямар нэг зэвсэг байсан бол тэр лав ялж чадахгүй байлаа!

— Шидэт эд зүйлс чиний бясалгалтай ямар ч холбоогүй. Эхлээд тэр сахиуснууд ашигласан, дараа нь тэр сэлмийг хэрэглэсэн. Ямар үрэлгэн юм бэ! Эцэст нь дампуурах нь гарцаагүй.

Гэвч тэдний гомдол удаан үргэлжилсэнгүй. Дараагийн тулаан удалгүй эхлэв. Ду Линфэй ер бусын бясалгалын суурьтай өрсөлдөгчтэй тулалдаж байлаа. Тулаан ширүүн байсан ч Ду Линфэй тугаа ашигласангүй. Харин нисдэг сэлэм хэрэглэв.

Тэд нүд гялбам хөдөлгөөнөөр нааш цааш тулалдсаар байтал гэнэт Ду Линфэйгийн нисдэг сэлэм асар хурдтай урагш харван, өрсөлдөгчийнхөө яг өмнө гарч ирэв.

Ийм хурд нь жирийн шавь нарын удирдаж чадах хурдаас хол давсан тул үзэгчид юу харснаа ойлгох мөчид шуугилдаж эхлэв.

— Итгэмээргүй нь, энэ чинь Хүндийг хөнгөвчлөх юм байна!

— Ду Линфэй тэр түвшнийг үнэхээр ойлгож эзэмшжээ…

— Хүндийг хөнгөвчлөх!

Ахмад Сүн Ду Линфэй рүү харахад нүднийх нь гүнд сайшаасан гялбаа үзэгдэв.

Ли Цинхоу ч мөн толгой дохилоо.

Чэнь Зыан цочирсон бөгөөд шилдэг аравт багтсан бусад хүмүүсийн ихэнх нь түүнтэй адилхан хариу үйлдэл үзүүлэв. Харин Ду Линфэйгийн өрсөлдөгч гашуунаар инээмсэглээд гараа хавсран бууж өглөө.

Ду Линфэй тулааны талбарт зогсон, эргэн тойрноо бардамнан харлаа. Дараа нь Ли Цинхоу болон Ахмад Сүн рүү гараа хавсраад талбараас гарч одов.

Үзэгчдийн шуугиан намдсангүй.

Харин Бай Шяочунь тэнд зогсон нүдээ ирмэж байлаа.

«Тийм хурдыг Хүндийг хөнгөвчлөх гэж тооцдог юм уу?» хэмээн тэр гайхан бодов.

Ду Линфэй тулааны талбараас бардамнан гарч явах үед нүүрээр нь өчүүхэн хөлсний дуслууд урсаж байлаа. Ци хураах шатны тавдугаар түвшний их төгсгөлд хүрсэн байсан ч дараалан хоёр тулаан хийх нь сүнсний эрчмийг нь ихээхэн шавхжээ. Ялангуяа саяын тулаанд өрсөлдөгч нь ер бусын тулааны чадвартай байсан тул бүр ч хүнд байв. Эцэст нь тэр Хүндийг хөнгөвчлөх шидээ гаргахаас өөр аргагүй болсон бөгөөд энэ нь сүнсний эрчмийг нь улам их шавхсан юм. Тэгж байж тэр ялалтаа баталгаажуулжээ.

Түүний зорилго нэгдүгээр байр эзлэх явдал байв. Цаашдын өрсөлдөгчид улам хүчтэй болохыг тэр мэдэж байлаа. Энэ бүлгэмийн тэмцээн тийм ч хатуу зохион байгуулалттай биш байсан тул дараагийн тулаанаас өмнө амрах цаг түүнд бараг гарахгүй. Тиймээс тэр даруй эмийн үрэл гарган ууж, нүдээ анин үлдсэн хугацааг ашиглан сүнсний эрчмээ нөхөж эхлэв.

Ийнхүү шилдэг тавд Бай Шяочунь, Ду Линфэй, Чэнь Зыан нарын хамт Ци хураах шатны тавдугаар түвшинд гүнзгий бясалгалын суурьтай өөр хоёр залуу багтжээ.

Одоогоор бүгд бясалгалаа эргэлдүүлэн, сүнсний эрчмээ бага ч болов нөхөх боломж бүрийг ашиглаж байлаа.

Гагцхүү Бай Шяочунь л сүнсний эрчим огт зарцуулаагүй мэт харагдаж байв. Тэр бүр хажуу талд зогсон эвшээж байлаа. Түүнийг харсан тэмцээнээс хасагдсан хүмүүс Бай Шяочуньийг зодчихмоор санагдав.

Ли Цинхоугийн шилдэг тавд багтах шаардлагыг биелүүлсэн тул тэр тэмцээний үлдсэн хэсгийг огт тоохоо больжээ.

Залхсанаа дарах гэж тэр шилдэг тавд багтсан бусад дөрвөн өрсөлдөгчөө, ялангуяа Ду Линфэйг ажиглав. Хэрэв саяын гаргасан хурдыг Хүндийг хөнгөвчлөх гэж тооцож байгаа юм бол өөрөө түүнээс хавьгүй, хавьгүй давсан байх ёстой гэж тэр бодлоо.

«Тэр охин ийм аймшигтай аллагын аура тээж явдаг нь даанч харамсалтай. Сайн охин байж яагаад зодолдох, алахад ингэтлээ дуртай байдаг байна аа? Мөнхийн бясалгал хийдэг бүх охид ийм этгээд байдаг юм биш биз? Жөү Шиньци дэндүү бардам, Хоу Шяомэй ч бас дэндүү ааштай.»

Бай Шяочунь толгой сэгсрэв. Тэр Ду Линфэйгээс харцаа салгах гэж байтал өөрийг нь ширтэж байгааг Ду Линфэй мэдэрсэн бололтой. Тэр гэнэт нүдээ нээгээд Бай Шяочунь рүү хүйтнээр ширтэв.

Ду Линфэйгийн хувьд Бай Шяочунь бодох ч үнэ цэнгүй нэгэн байлаа. Түүний өмнөх хоёр тулааныг харсны дараа Ду Линфэй Бай Шяочунь азаар ялсан гэж үзэж байсан бөгөөд энэ нь түүнийг улам бүр басамжлахад хүргэжээ.

«За за, чи намайг ширтэж зүрхэлж байна уу?!»

Бай Шяочунь харцаа буруулах гэж байсан хөдөлгөөнөө тэр даруй зогсоов. Харин нүдээ том болгон Ду Линфэй рүү эгцлэн ширтэв. Ширтэлцэх нь зодолдох, цус урсгахтай ямар ч холбоогүй тул багаасаа хойш энэ тал дээр түүнээс дийлсэн хүн цөөхөн байлаа.

Ду Линфэй хөмсгөө зангидлаа. Харин түүний араар бөөгнөрсөн бишрэгчид маш их уурлаж, Бай Шяочунь рүү догшин харцаар ширтэцгээв.

Гэвч өөр рүү нь ширтэх олон нүд, тэр дундаа хэд хэдэн аймшигтай харцыг харсан Бай Шяочунь хоолойгоо засав. Түүнд ердөө хоёрхон нүд байсан болохоор яаж тэдэнтэй эн тэнцэх билээ?

«За яах вэ, тэд тоогоороо давуу байна. Тэгээд ч жинхэнэ эрчүүд охидтой зодолдоод байдаггүй.»

Хмф хийн, тэр харцаа буруулав.

Тэр үед Ахмад Сүнгийн дуу тулааны талбай даяар цуурайтав.

— Маш сайн, та нар бүгдээрээ. Одоогоор энэ тэмцээн тун амжилттай үргэлжилж байна. Одоо өрсөлдөгчдийн тоог цааш нь цөөлнө. Та нар тавуулаа урагш гарч, бөмбөлөг сугална уу. Тэдгээрийн нэг нь тулаан хийхгүйгээр шилдэг гуравт орох эрх олгоно.

Ахмад Сүн инээмсэглэн өнөөх уутаа дахин гаргаж ирэв.

Энэ удаа Чэнь Зыан хамгийн түрүүнд очлоо. Тэр бөмбөлөг сугалмагцаа хөмсгөө зангидсан бөгөөд бөмбөлгөн дээр дөрөв гэсэн дугаар байв.

Дараа нь Ду Линфэй сугалж, хоёр гэсэн дугаартай бөмбөлөг авлаа. Үлдсэн хоёр Гадаад бүлгэмийн шавь нэг, гурав гэсэн дугааруудыг тус тус сугалав.

Бай Шяочуньд бөмбөлөг сугалах ч шаардлага гарсангүй. Үлдсэн бөмбөлөг нь тулаан хийхгүйгээр нэвтрэх эрх байлаа.

Бай Шяочуньий нүд гэрэлтэж, тэр хөхрөв. Гараа зөрүүлэн тулааны талбайн гадна байр сууриа эзлээд, Ду Линфэй болон бусдыг ажиглахаар бүрэн тайвшрав. Тэр тэмцээнийг үргэлжлүүлэх ч бодолгүй байсан ч одоо юу ч хийх шаардлагагүйгээр шилдэг гуравт орчихлоо.

«Аз бол хүчний нэг том хэсэг юм!» хэмээн тэр ихэд сэтгэл хангалуун бодов.

Гэвч түүний энэ аз үзэгчдийн цөөнгүйг түүн рүү бүр ч хачин харцаар ширтэхэд хүргэв. Тэдний ихэнх нь энэ байдлыг хүлээн зөвшөөрч чадахгүй байлаа. Ялангуяа тэмцээнээс хасагдсан шавь нарын зүрхэнд атаархал, жөтөөрхөл дүүрчээ.

— Энэ залуу огт ичдэггүй юм байна. За яах вэ, шидэт эд зүйл ашиглаад шилдэг тавд орсныг нь нэг юм гэж бодъё. Гэтэл дараа нь бүр тулаан хийхгүйгээр шилдэг гуравт орчихлоо!

— Ямар жигшүүртэй юм бэ. Тэмцээнд түүн шиг жигшүүртэй хүн урьд өмнө хэзээ ч гарч ирж байгаагүй!

31-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би мөнх настан болно31-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах