Зөвхөн үзэгчид ч биш, Бай Шяочунь ийм азтай байгаад Ду Линфэй хүртэл бага зэрэг атаархаж байв. Чэнь Зыан ч мөн адил. Шилдэг тавд шалгарсан бусад дөрөв нь аль хэдийн асар их сүнсний эрчмээ зарцуулчихсан байсан тул тэдэнд хоосон чулуу таарсан бол хэсэг амарч, хүчээ нөхөх боломжтой болох байлаа. Энэ нь тэмцлийн үлдсэн хэсэгт асар том давуу тал өгөх байсан юм.
Настан Сүн Бай Шяочунь рүү хараад инээмсэглэв. Харин Ли Цинхоугийн царай өмнөхийн адил хувирсангүй.
Дараагийн тулаан эхлэхэд Бай Шяочунь догдлон ширтэж байлаа. Ду Линфэйгийн өрсөлдөгч нь зэрлэг араатнуудыг хөнөөх даалгавраар бүлгэмээс байнга гардаг, цус урсахыг үзэж дассан, догшин зантай шавь байв. Харин Ду Линфэйгийн «Хүндийн дундах хөнгөн» техник нь үнэхээр сүрдмээр байлаа. Энэ техник түүнд хүчирхэг хамгаалалт өгөөд зогсохгүй, гайхалтай хурдтай хөдөлгөж чаддаг байв.
Үзэгчид бүхэлдээ тулаанд анхаарлаа төвлөрүүлж, хааяа уулга алдан дуугарах нь сонсогдоно. Хоёр тулаанч хоёулаа шархдах аюултай байсан ч тэдний дундаас хөгжөөн дэмжихэд тэргүүлсэн нэгэн дуу гарч байлаа.
—Хөөх! Ямар сайхан илдийн хөдөлгөөн вэ!
—Тэр урвуу Лууны сүүлний довтолгоог хар даа! Өө, үгүй! Ард чинь байна! Хурдан, ардаа хар!
—Уухай, уухай!
Бай Шяочунь тулаанд үнэхээр автаж, чухал мөч болгонд алга ташиж эхлэв. Тэр дүр эсгээгүй юм. Ду Линфэйгийн үзүүлбэр түүнд үнэхээр сэтгэгдэл төрүүлсэн тул өөрөө ч бас тэмцээнд оролцогчдын нэг гэдгээ аль хэдийн мартчихсан байлаа.
Настан Сүн энэ байдлыг хараад хуурайхан ханиав. Ли Цинхоугийн царай огт хувирсангүй, гэхдээ дотроо мөрөө хавчихаас өөр арга байсангүй. Эцсийн эцэст Бай Шяочунь түүнд өгсөн даалгаврыг аль хэдийн биелүүлсэн билээ.
Ийм хүчирхэг өрсөлдөгчийн өмнө Ду Линфэйд анхаарал сарниулах зав байсангүй. Тэр хүжний нэг савх шатах хугацаанд бүх анхаарлаа бүрэн төвлөрүүлж, «Хүндийн дундах хөнгөн»-өө гурван удаа хэрэглэсний эцэст арай гэж ялалтаа баталгаажуулав.
Гэвч тэр сүнсний эрчмийнхээ талаас илүүг шавхжээ. Хөлс нь цувсан Ду Линфэй бага зэрэг амрахаар дэвжээнээс гарах гэж байтал Бай Шяочунь өөрийг нь дэмжин хашхирч байхыг сонсов. Тэгээд шилдэг гуравт орохын тулд өөрөө ямар их бэрхшээл туулсныг, харин Бай Шяочунь ямар ч хүчин чармайлт гаргалгүйгээр тэнд хүрснийг боджээ. Зүрхэнд нь дургүйцэл оргилж, тэр дор нь хүчтэй цохилтоор Бай Шяочуньийг дэлбэлчихмээр санагдав.
Бай Шяочунь Ду Линфэй өөрийг нь ууртайгаар ширтэж байгааг анзаараад хэд хэд анивчин, бага зэрэг гомдсон байдалтай болов. Дараа нь тэр ч бас түүн рүү ширтэж эхэлсэн нь Ду Линфэйг тэвчээрээ бараг алдаж, өөрийгөө түүн рүү дайрахгүй гэж арай ядан барихад хүргэв.
Чэнь Зыангийн дараагийн тулаан арай хялбархан өрнөв. Гэсэн ч тэр хүжний хагас савх шатах хугацаанд тулалдаж, нэлээд их сүнсний эрчим зарцуулжээ.
Тэр ч бас Бай Шяочуньд ихэд атаархаж байв.
—Одоо шилдэг гурав тодорлоо. Та гурав бүгд Гадаад бүлгэмийн... алдартнууд юм. Тулалдах дарааллаа тодруулна уу. Энэ удаа гурав гэсэн тоотой чулууг хоосон чулуу гэж үзнэ. Түүнийг сугалсан хүн шууд эцсийн тулаанд шалгарна.
Настан Сүн гараа даллахад өнөөх уут дахин гарч ирэв.
Энэ удаа Чэнь Зыан хамгийн түрүүнд сугалав. Чулууг гаргаж ирээд дээр нь «хоёр» гэсэн тоо бичээстэй байхыг харан санаа алдаад хажуу тийш зогсов.
Ду Линфэй гүнзгий амьсгаа аван урагш алхав. Гэвч гэнэт зогсоод Бай Шяочунь рүү хүйтнээр эргэж харав.
—Чи түрүүлж сугал! гэж тэр хүйтэн өнгөөр хэлэв.
Энэ бүх хугацаанд сонирхолтой тулаануудыг үзэж байсан Бай Шяочунь татгалзсангүй. Ду Линфэй мөс шиг царайтай ажиглаж байхад тэр уутанд гараа хийв. Зөвхөн Ду Линфэй ч биш, үзэгчдийн бүх нүд Бай Шяочунь дээр тусжээ.
Настан Сүн, Ли Цинхоу хоёр хүртэл хүзүүгээ сунган харж байв.
Ийнхүү олны анхаарлын төвд орох нь Бай Шяочуньд бага зэрэг ичмээр санагдав. Үнэндээ тэр ямар чулуу сугалах нь огт хамаагүй байсан ч гараа гаргаж ирэхэд гайхсандаа нүд нь томров.
Гурав.
Бай Шяочунь Ду Линфэй рүү эргэж хараад хуурайхан ханиав.
—Аан, чи өөрөө намайг түрүүлж сугал гэж хэлсэн шүү дээ.
Ду Линфэй хоёр гараа зангидан, нүд нь догшин гялалзаж, Бай Шяочуньийг алчихмаар мэт ширтэв. Тэр гүнзгий амьсгаа авахад цээж нь дээш доош болж, яг л дэлбэрэх гэж байгаа мэт харагдана.
Чэнь Зыангийн нүд томорч, эрүү нь унжлаа. Хэн нэгэн ийм гайхалтай азтай байна гэдэг түүний төсөөллөөс ч давсан зүйл байв. Дахиад л... Бай Шяочунь бүтэн нэг тулааныг алгасах нь тэр.
Эргэн тойрны шавь нар Бай Шяочуньий гарт байгаа чулууг хараад өөрсдийгөө барьж чадсангүй. Тэр даруй асар их шуугиан дэгдэв.
—Тэр дахиад л шууд шалгарчихлаа! Түүний нэр Бай Шяочунь мөн биз дээ? Яаж... яаж ийм азтай байж чаддаг байна аа?! Хоосон чулууг дараалан хоёр удаа авчихлаа!
—Ямар ичгүүргүй нөхөр вэ! Юу ч хийгээгүй байж эцсийн тулаанд хүртэл шалгарчихлаа...
—Ийм нөхөр яаж финалд хүрдэг байна аа? Новш гэж, би тийм азтай байсан бол би ч бас ингэж чадна!
Бүгд шуугилдаж байлаа. Өмнө нь тэмцээнээс хасагдсан хүмүүсийн атаархал бүр ч илт харагдана.
Настан Сүн хэсэг эргэлзсэнээ Ли Цинхоу руу харав. Ли Цинхоу уртаар санаа алдахдаа Бай Шяочунь үнэхээр азтай байсныг хүлээн зөвшөөрөхөөс өөр аргагүй болжээ.
Бай Шяочуньий бодлоор, олны ингэж хариу үйлдэл үзүүлэх ямар ч шалтгаан байгаагүй. Тэр эв хавгүйхэн инээмсэглээд, ичсэн шинжтэйгээр дэвжээнээс яаран гарч одов.
«Өө. Би уг нь ялагдлаа хүлээж авах гэж л байсан юм...» гэж тэр гартаа байгаа чулууг итгэж ядан ширтэн бодлоо.
Ду Линфэй туйлын их дургүйцлээ дарахын тулд гүнзгий амьсгаа авав. Шүдээ зуун Чэнь Зыанг ширтэн, цигээ тогтворжуулж, бодлоо цэгцлэв. Тэр Чэнь Зыангийн талаар урьдчилан судалсан тул түүнийг маш хүчирхэг өрсөлдөгч гэдгийг мэдэж байлаа.
Чэнь Зыан гашуунаар инээмсэглээд, мөн л гүнзгий амьсгаа авч Ду Линфэйг ширтэв.
Хэдхэн амьсгалын турш ширтэлцсэний эцэст хоёул хөдөллөө. Бараг тэр даруйд нүргэлсэн дуу, тас няс хийх чимээ цуурайтлаа. Энэ нь тэмцээн эхэлснээс хойших хамгийн сүртэй тулаан байв. Чэнь Зыан бүх хүчээ гаргаж, бүр хэд хэдэн үр цацан, тэдгээрийг довтлох чадвартай бүрэн ургасан ургамал болгон ургуулжээ. Түүнийг ургамал, өвс ногоотой харьцах чадвараа ингэж ашиглахыг харсан Бай Шяочуньий нүд гялалзав.
Ду Линфэй «Хүндийн дундах хөнгөн»-ийг ашиглан нисдэг илдээ агаарт исгэрүүлэв. Хэсэг тулалдсаны дараа тэр модон илд гаргаж ирээд, энгийн нисдэг илдтэйгээ хамтад нь эргэлдүүлэв. Ингэснээр тулааны талбар өмнөхөөсөө ч илүү сүртэй харагдаж байлаа.
Тэд хоёулаа гол мэхүүдээ удаан хугацаанд ашиглаж чадахгүй байсан тул сүнсний эрчим нь хурдан шавхагдав. Тулаан улам бүр ширүүссээр байлаа.
Бай Шяочунь бүх хугацаанд догдлон харж, уухайлан орилсоор байв.
Тулаан бүтэн нэг цаг орчим үргэлжилсний эцэст Ду Линфэй модон илдээ хамаг хүчээрээ түлхэхэд асар хүчтэй дэлбэрэлт нижигнэв. Модон илд дэлбэрч, үүссэн хэлтэрхийнүүдийг «Хүндийн дундах хөнгөн» техникээр асар хүчтэй довтолгоо болгон харвав. Чэнь Зыан тэднээс бултаж чадсангүй. Тэр ухрахаас өөр аргагүй болж, сүнсний эрчмээ бүхэлд нь шавхав. Эцэст нь санаа алдаад бууж өглөө.
Эргэн тойрны Гадаад бүлгэмийн шавь нар энэ ширүүн тулааныг ихэд биширч, Ду Линфэй рүү бахдан ширтэв. Тэд түүнийг ямар гайхалтай болохыг бүрэн хүлээн зөвшөөрчээ. Харин Чэнь Зыангийн нэр хүнд ч мөн энэ тулаанаас болж өсөв.
Тэр ялагдсан ч ойрын өдрүүдэд бүр ч алдартай болох нь гарцаагүй байлаа.
Настан Сүн сэтгэл хангалуун харагдаж байв. Тэр бүр Ду Линфэйг өөрийн шавь болгон авах талаар бодож эхэлжээ.
Үүний зэрэгцээ тэмцээн хэрхэн дуусахаас үл хамааран Бай Шяочуньий нэр ч бас тархах нь тодорхой байлаа.
Чэнь Зыан бууж өгснөө зарласан тэр мөчид Ду Линфэй дэвжээний голд байран дээрээ суларч, царай нь цонхийв. Ядарсандаа нааш цааш ганхан зогсож байлаа. Сүнсний эрчим нь бараг бүрэн шавхагдсан тул гүнзгий амьсгаа аваад хэдэн эмийн үрэл гарган тэр даруй залгив. Гэвч эдгээр үрэл зөвхөн тодорхой хэмжээнд л хүч нөхөхийг тэр мэдэж байв. Бүрэн сэргэхийн тулд хэдэн цаг завилан сууж бясалгах хэрэгтэй байлаа. Эцсийн эцэст тэр дөрвөн тулаанд дараалан оролцсон юм.
Гэвч ийм төрлийн тэмцээний дүрмээр шавь нарт тийм ч их амрах хугацаа өгдөггүй байв. Эцсийн эцэст энэ бол жижиг хэмжээний тэмцээн байсан.
—Бай Шяочунь, нааш гар! гэж Ду Линфэй шүдээ зуун хэлэв.
Тэр дэвжээний гадна зогсож буй Бай Шяочунь рүү харж, нүдэндээ догшин гал бадрааж байлаа. Ердөө үлдсэн багахан сүнсний эрчмээ ашиглан, цэвэр азаар л эцсийн тулаанд хүрсэн тэр адгийн Бай Шяочуньийг ялахыг хүсэж байв.
Ду Линфэйгийн үг амнаас гарахтай зэрэгцэн үзэгчид бүгд Бай Шяочунь рүү эргэж харав. Тэд түүний азгүйтэлд баярлахыг тэсэн ядан хүлээж байлаа. Тэдний бодлоор, Ду Линфэй яс ядарсан байсан ч хамаагүй, Бай Шяочунь энд хүртэл аз таарснаар л ирсэн тул ямар ч нөхцөлд түүнийг амархан дийлнэ гэж бодож байв.
Бай Шяочунь хэд хэд анивчаад, тэнд тогтож ядан зогсох Ду Линфэйг харав. Тэгээд гэнэт өөрөө... үнэхээр нэгдүгээр байр эзэлж болохоо ухаарчээ.
«Бай Шяочунь одоо л жинхэнэ утгаараа алдарших цаг ирлээ. Одоо гарч очоод Хүндийн дундах хөнгөнөө хэрэглэвэл бүгдээрээ гайхаж хоцорно!»
Тэр цээжээ бардам түрэн, өөрийн ялалтыг хараад бүгд цочирдон гайхах дүр зургийг төсөөлсөөр дэвжээ рүү алхав.
Гэвч хөл нь дэвжээнд хүрсэн тэр агшинд Ду Линфэйгийн нүд хүйтнээр гялсхийв. Тэр гэнэт гарын шившлэгийн дохио үзүүлээд, хуруугаараа заалаа. Тэр даруй нисдэг илд Бай Шяочунь рүү харван одов.
Нисдэг илднээс догшин сүр тархаж, бүх зүгт ширүүн хүйтэн цацрав. Энэ ганц довтолгоонд Ду Линфэйгийн гаргаж чадах бүх сүнсний эрчим шингэсэн нь илт байлаа. Тиймээс илднээс асар хүчтэй дарамт цацарч байв.
Үүнээс ч цочирлом нь Ду Линфэй илдийн ард агаарт хөөрөн нисэж, түүнтэй нэгдэн нэг бүхэл болох гэж байгаа мэт харагдсан явдал байв.
Нүргэлсэн чимээ гарч, илд Бай Шяочунь рүү итгэмээргүй хурдтайгаар хурдаслаа. Энэ хурд нь Чэнь Зыангтай тулалдахдаа гаргаж байснаас нь хол давсан байв. Хурц исгэрэх чимээ цуурайтахын зэрэгцээ илд олон өнгийн туяа болон хувирч, Бай Шяочунь дээр дарж ирэв.
Үүнийг харсан бүх хүн цочирдон хашхирлаа.
—Ганц илд, Нисэх мөнх!
—Ду эгч үнэхээр тэр илдийн шившлэгийг ашиглаж байна гэж үү?!
Настан Сүнгийн нүд хурцаар гялалзаж, Ли Цинхоу толгой дохив. Тэд хоёулаа Ду Линфэй энэ илдийн шившлэгийг өмнө нь хэзээ ч амжилттай гүйцэтгэж байгаагүйг мэдэж байлаа. Гэвч тулааны энэ мөчид, сүнсний эрчим нь бараг бүрэн шавхагдсан байхад тэр амжилтад хүрчээ. Үлдсэн сүүлчийн хүчээ ашиглан арай гэж илдийн шившлэгийг гаргасан нь энэ байв.
—Бүхнээ дэнчин тавьж байж тэр илдийн шившлэгт гэгээрчээ, гэж Ли Цинхоу бахдан гялалзах нүдээр хэлэв. —Энэ Ду Линфэй муугүй юм. Үнэхээр Ногоон Оргилын бясалгалд илүү тохирох бололтой.
Гадаад бүлгэмийн бүх шавь нар бүрэн цочирдсон байлаа. Бүх зүйл бүдэгрэн замхарч, зөвхөн Ду Линфэй болон түүнтэй нэгдсэн нисдэг илд л төгс тод харагдаж байв.
Илд агаарт исгэрэн нисэж, араас нь илдийг эзэмшигч даган, хүчирхэг довтолгоо болон хувирчээ. Ду Линфэй туйлдсан байсан ч нүд нь хурц гэрлээр гялалзаж байлаа. Тэр энэ хөдөлгөөнөөр ялалтаа гартаа оруулна гэдэгтээ туйлын итгэлтэй байв.
Нисдэг илд болон Ду Линфэй хоёр Бай Шяочуньд бараг тулж ирсэн яг тэр мөчид Бай Шяочуньий хүүхэн хараа агшив. Дараа нь нүргэлсэн чимээ гарч, түүний олон хамгаалалтын хэрэгсэл давхар давхар дэлгэгдэн гарч ирэв. Үүнд хаш зүүлт болон бүх сахиус нь ч багтана. Үүний зэрэгцээ тэр хамаг хурдаараа ухран нисэв.
Нисдэг илд энгийн эд зүйл биш байсан тул хамгаалалтын хаалтуудыг хурдан нэвт цөмлөв. Давхарга бүрийг цөмлэн, хамгаалалтын хаалт бүрийг нураасаар эцэст нь Бай Шяочунь дээр тулж ирэв.
Гэвч тэр үед илдэнд үлдсэн хүч бараг дууссан байв. Бай Шяочуньий биеийг үнэхээр нэвт хатгахаас өмнө илд гацчихлаа. Бай Шяочунь ухарсаар, илд түүнтэй хөл нийлүүлэн дагасаар байсан ч түүний өмссөн арьсан хувцасны давхаргууд ил харагдаж байв.
Үүнийг анзаарсан үзэгчдийн эрүү унжиж, тэд уулга алдав.
—Б-Бай Шяочуньд... ийм олон хамгаалалт байдаг гэж үү?!
—Энэ нөхөр үхэхээсээ ямар их айдаг байна аа? Ингэх нь үнэхээр хэрэгтэй гэж үү? Жаахан тэмцээнд шидэт эд зүйл, сахиус хүртэл ашигладаг гэж үү? Тэгээд бүр арьсан хуяг өмсчихсөн байсан юм уу?!
Бай Шяочунь сүүлээ гишгүүлсэн туулай шиг зугтаж байхад Ду Линфэйгийн царай цасан цагаан болов. Тэр гайхалтай хурдтай хөдөлж байсан төдийгүй, нисдэг илд нь хувцсанд нь гацсан хэвээр байлаа. Ду Линфэй шүдээ зуун, гарын шившлэгийн дохио үзүүлээд, нисдэг илдээ өөр рүүгээ татахаар хуруугаараа заав. Гэвч сүнсний эрчим нь дэндүү бага байсан тул илдийг жаахан чичрүүлэхээс өөр зүйл хийж чадсангүй.
Тэр эцсийн удаа оролдов. Гэвч сүнсний эрчмээ эргэлдүүлэхийг хичээх тэр мөчид амных нь булангаас цус шүүрэв. Тэр хэд хэдэн алхам ухарч, хэсэг зуур тогтож ядан зогссоноо газарт суув. Царай нь үхсэн хүн шиг цонхийж, сүнсний эрчим нь бүрэн шавхагджээ.
Зүрх сэтгэлдээ тэр үүнийг дэндүү шударга бус явдал гэж мэдэрч байлаа. Тэр шилдэг хоёрт орохын тулд ямар их тэмцсэн билээ, гэтэл Бай Шяочунь бараг юу ч хийгээгүй. Тэр бүр сүнсний эрчмээ ч ашиглаагүй шүү дээ. Уур нь хилэн болон хувирч, Ду Линфэй шүдээ зуун Бай Шяочуньийг хэд хэд алчихмаар мэт ширтэв. Хэрэв түүнд хүч байсан бол очоод хазчихмаар байлаа.
Бай Шяочунь ухран хурдалж байхдаа гүнзгий амьсгаа авав. Ду Линфэй ийм хөдөлгөөн ашиглана гэж тэр хэзээ ч төсөөлөөгүй байлаа.
Санаанд оромгүй нь, түүний бүх хамгаалалтыг нэвт цөмлөчихсөн байв.
«Баларлаа. Ухаан гаргаж найман арьсан хүрэм давхарлаж өмссөн минь яамай даа.»
Бай Шяочунь мөрөнд нь шигдсэн нисдэг илд рүү доош харав. Илд бүх хүчээ бүрэн алдсан тул арьсан хувцасных нь бүх давхаргад бат гацжээ. Арьсанд нь хүрэх үедээ түүнийг цааш түлхэх өчүүхэн ч хүч үлдээгүй байв.
Түүгээр ч барахгүй, түүний Үхэшгүй арьсны ачаар илд биед нь хүрсэн ч шумуулд хазуулсантай ч дүйцэхээргүй байлаа.
Айдас нь арилаагүй Бай Шяочунь илдийг ажиглан, дараа нь болгоомжтой сугалж авав. Тэгээд амьсгаадан сууж буй Ду Линфэй рүү харлаа.
—Эгч ээ, эрдэнэсээ ингэж нааш цааш шидэж байж болохгүй шүү. Энэ илдээ авах уу, үгүй юу? Авахгүй бол би авчихъя.
Тэр туйлын сэтгэл хангалуун царай гарган нисдэг илдийг хадгалах уутандаа хийв. Дараа нь өөрийн жижиг модон илдээ гаргаж ирээд довтлохоор зэхтэл, үзэгчдийн дундаас түгшин хашхирах дуу сонсогдов.
Бай Шяочунь нисдэг илдийг нь авсныг харсан Ду Линфэйгийн нүд цусан судлаар дүүрэв.
—Чи...
Тэр бүрэн дэлбэртлээ уурлахаасаа өмнө ухаан алдчихав.
Тэр Бай Шяочуньий улмаас тэмцээний үеэр ухаан алдсан хоёр дахь хүн байлаа.
—Ээ? Яах гэж ухаан алдчихав аа?
Бай Шяочунь ухаангүй болсон Ду Линфэйг хараад, дараа нь гартаа байгаа жижиг модон илдээ харлаа. Эцэст нь мөрөө хавчив.