—Чэнь Фэй? —гэж Бай Сяочүн нүдээ ирмэн уулга алдав. Тэр Чэнь Фэй болон түүний хоёр нөхрийг хурдан ажиглаад, бясалгалын түвшнийг нь тодорхойлмогцоо шууд тайвширлаа.
—Бай Сяочүн, чи газар сөхрөн унаж, өршөөл гуйсан ч аль хэдийн оройтсон. Биднийг Гадаад бүлгэмд хүчээр оруулах санааг чи гаргасан. Үүнийхээ төлөөсийг төлөх болно. Би, Чэнь Фэй, энэ өдрийг маш, маш удаан хүлээлээ!
Чэнь Фэй чангаар инээн, баруун гараа даллахад Ци хураах тавдугаар шатны хүч дэлгэрэв. Үүний улмаас тоо томшгүй олон навч агаарт хийсэж, сүртэй дүр зураг үүслээ.
—Гадаад бүлгэмд орсныхоо дараа би бүх цагийг бясалгалд зориулсан. Одоо би Ци хураах тавдугаар шатанд хүрсэн. Сонсож ав, Бай Сяочүн. Өнөөдөр чи дээрэлхүүлэх гэж юу байдгийг жинхэнээсээ ойлгоно. Яс чинь хугарч, шөрмөс чинь тасарна!
Чэнь Фэй хангалуун бардам инээмсэглэн, баруун гараараа шившлэгийн дохио үйлдэв. Түүний өмнө ногоон нисдэг илд гарч ирлээ. Ердөө арван тав орчим сантиметр урт боловч хүйтэн, эртний аура цацруулж байв.
Бай Сяочүнийг хоёр талаас нь бүсэлсэн Чэнь Фэйгийн хоёр нөхөр ч мөн ёрын инээмсэглэл тодруулан, бясалгалын хүчээ дэлгээд өөрсдийн нисдэг илдүүдийг гаргаж ирэв.
Тэд Бай Сяочүнийг гурван талаас нь бүслэн, тооны хувьд гурав дахин олон байсан тул түүнийг бут цохино гэдэгтээ бүрэн итгэлтэй байлаа. Тэр тусмаа өөрсдийн хийсэн дүгнэлтээр Бай Сяочүн анх бодож байсан шигээ «Хүндийн дундах хөнгөн»-ийг бүрэн эзэмшээгүй нь тодорхой болсон байв.
—Хэрэв чи уулнаас хэзээ ч гараагүй бол аюулгүй байх байлаа. Гэвч чи энд, бүлгэмийн гадна ирчихсэн байна. Одоо чи өөрийн буруу үйлдлийнхээ төлөө ямар их үнэ төлөх ёстойг ойлгоно!
Ийнхүү уураа гаргасныхаа дараа Чэнь Фэй бага зэрэг дээрдсэн ч доторх уур нь одоо ч дүрэлзсээр байв.
—Та гурав энд намайг отож дайрснаараа бүлгэмийн дүрмийг зөрчихөөс айхгүй байна уу? —гэж Бай Сяочүн үнэхээр сонирхсон өнгөөр асуулаа.
—Бүлгэмийн дүрэм гэж үү? Ха ха ха! Бид одоо бүлгэмийн гадна байна. Түүнчлэн чадварын хувьд чи бидэнтэй огт дүйхгүй. Хэдхэн яс хугалж, хэдэн шөрмөс тасалсны төлөө хэн ч биднийг буруутгахгүй. Хамгийн муу нь гэхэд хэдэн үг уучлал гуйхад л болно. Тэгээд энэ хэрэг дуусна.
Чэнь Фэй бардам инээв. Тэр Бай Сяочүн газар саван унах дүр зургийг төсөөлж, түүнийг дийлснийхээ дараа хэлэх ёж үгсээ хүртэл бэлдэж байлаа.
Гэвч Бай Сяочүн ямар тайван байгааг хараад гэнэт ямар нэг зүйл буруу байгааг ойлгов. Гурван талаасаа бүслэгдсэн атлаа Бай Сяочүний царай огт өөрчлөгдсөнгүй. Харин ч энэ нөхцөл байдал түүнд бага зэрэг хачирхалтай санагдаж байгаа мэт байлаа.
Бай Сяочүн гүн бясалгагчийн дүр гарган, дэлхийд ганцаардан, зохистой өрсөлдөгч олж чадахгүй байгаа мэт бардам хэлэв.
—Өө, тийм учиртай юм байна. Тэгвэл би бүр их тайвширлаа.
Чэнь Фэйгийн хүүхэн хараа агшиж, сэтгэл нь улам тавгүйрхэв. Гэхдээ одоо нөхцөл байдлыг тунгаан суух цаг биш байлаа.
—Дайр!
Тэр хашхирч, шившлэгийн дохио үйлдэн нисдэг илдээ Бай Сяочүн рүү харван илгээлээ. Үүний зэрэгцээ хоёр нөхөр нь ч мөн шившлэгийн дохио үйлдэж, нисдэг илдүүдээ хөдөлгөв.
Гурван нисдэг илд Бай Сяочүн рүү чиглэн бууж ирэхэд тэр гэнэт инээмсэглэлээ. Тэр бүр ид шидийн эд зүйл ч гаргаж ирсэнгүй. Зүгээр л нэг алхам ухарлаа.
Чэнь Фэй болон түүний нөхдийн нүдэнд Бай Сяочүн агаарт уусан алга болсон мэт харагдав.
Түүнийг дахин гарч ирэхэд Ци хураах дөрөвдүгээр шатанд буй нэгэн бадриун эрийн яг дэргэд зогсож байлаа. Тэр хүний нүд нь томрон бүлтийлгэсэн ч юу ч хийж амжилгүй байтал Бай Сяочүн баруун гараа атгаж, нударгаараа цохив.
Нударга нь итгэмээргүй хурдтай хөдөлж, нижигнэсэн дуу гарган эрийн хүзүүнд буулаа. Түүний бүх бие доргин, арагш хотойн байхдаа амнаасаа цустай бөөн шүлс цацав. Яг л асар том зүйл мөргөж авсан мэт тэр толгой дээгүүрээ эргэлдэн ойролцоох модыг хүчтэй мөргөлөө.
Мод бүхлээрээ чичирч, эр дахин цус бөөлжөөд ухаан алдан унав.
Энэ гэнэтийн явдал нөгөө эрийг Бай Сяочүн рүү цочирдон ширтэхэд хүргэв. Түүний оюун ухаан тоо томшгүй олон аянгад цохиулж байгаа мэт болов. Тэр бүү хэл хамгийн зэрлэг зүүдэндээ ч Бай Сяочүн ийм хурдан хөдөлж, ийм аймшигтай хүч гаргаж чадна гэж хэзээ ч төсөөлөхгүй байлаа.
Чэнь Фэйгийн царай хувирч, тэр амьсгаа авч чадалгүй шахам болов. Юу хийж байгаагаа ч бодолгүй ухран, Бай Сяочүн рүү итгэж ядан ширтэв.
—Чи...
—Хэтэрхий сул байна.
Бай Сяочүн дэлхийд ганцаардан, зохистой өрсөлдөгч олж чадахгүй байгаа гүн бясалгагч шиг хэллээ. Тэгээд санаа алдан, урагш нэг алхахад Ци хураах дөрөвдүгээр шатны нөгөө бясалгагчийн яг өмнө оччихов.
Бадриун эр солиорсон мэт хашхирч, бясалгалын хүчээ огцом оргилуулан, нисдэг илдээ хамаг хурдаар Бай Сяочүн рүү далайв. Гэвч «Үхэшгүй мөнх амьдрах техник» болон «Үхэшгүй төмөр арьс»-ын ачаар Бай Сяочүний махан бие аймшигтай түвшинд хүрсэн байлаа.
Тэр илднээс хялбархан хажуу тийш бултаж, баруун нударгаараа дахин цохив.
Нүргэлсэн дуу гарч, эр өрөвдөлтэйгөөр чарлав. Түүнийг эргэлдүүлэн хол шидэхэд хаа сайгүй цус үсэрлээ. Энэ удаа мөргөх мод байсангүй. Тэр гуч орчим метрийн цаана унаж, дотор эрхтнүүд нь өвдөн чичирч байв. Тэр бүр хөл дээрээ босож ч чадсангүй. Амьд үлдэхийн төлөө тэмцэж байгаа мэт газарт хэвтсээр байлаа.
—Хэтэрхий сул байна.
Бай Сяочүн толгой сэгсрэв. Дараа нь чичирч буй Чэнь Фэй рүү эргэж харав.
—Чи... чи...
Чэнь Фэйгийн оюун ухаан эргэлдэж, тэр өөрийгөө гэнэт бүрэн тэнэг мэт мэдэрлээ. Одоо Бай Сяочүнийг ялж чадна гэсэн өчүүхэн ч итгэл түүнд үлдсэнгүй. Бай Сяочүн гэнэт зэрлэг араатан шиг зүйл болон хувирчихсан байлаа.
Хоёрхон нударганы дайралтаар хоёр нөхрөө хялбархан унагаасан нь өөрөө ойлгомгүй их хүч шаардана. Чэнь Фэй өөрийн эрхгүй залгиж, ухарсаар байв. Тэр цааш тулалдахыг огт хүссэнгүй. Одоо бодож чадах цорын ганц зүйл нь зугтах байлаа.
Гэвч тэр холдож амжилгүй байтал Бай Сяочүн хамаг хурдаараа урагшлан нисэж, атгасан нударгаа Чэнь Фэй рүү чиглүүлэв. Нударга нь тусахаас өмнө Чэнь Фэйгийн өмнө гялалзсан гэрэл гарч, жижигхэн бамбай материалжин бий болов. Бамбай Бай Сяочүний нударгыг тосон хаалаа.
Үүний дараах нижигнэсэн чимээнд Бай Сяочүн санаа алдлаа. Тэр бага зэрэг чичирсэн ч яг тэр агшинд бамбай мөн чичирч, хажуу тийш эргэлдэн шидэгдэв. Түүнээс цацрах сүнсний эрчим нь маш хурдан бүдгэрч байлаа.
Чэнь Фэй айсандаа ухаан санаагаа алдах шахав. Тэр бамбайд нэлээд олон гавьяаны оноо зарцуулсан бөгөөд Ци хураах зургаадугаар шатны бясалгагчийн эсрэг ч хэсэг хугацаанд тэсэх чадвартай байх ёстой байлаа. Гэтэл Бай Сяочүн ганцхан цохилтоор түүнтэй холбогдох холбоог нь тасалчихав.
—Бай Сяочүн, чи хэтэрч байна! Чи... чи хэтэрхий даварч байна!
—Хмф! Сонсож ав. Өнөөдөр чи дээрэлхүүлэх гэж юу байдгийг жинхэнээсээ ойлгоно. Яс чинь хугарч, шөрмөс чинь тасарна!
Чэнь Фэйгийн нүдэнд тодорсон айдсыг хараад Бай Сяочүн урьд урьдынхаас ч илүү баярлаж байлаа. Ийм гайхалтай боломжийг тэр хэзээ ч зүгээр өнгөрөөхгүй. Тэр Чэнь Фэйгийн үгийг зүгээр давтаад зогссонгүй, бясалгалын хүчээ ч дэлгэлээ. Ци хураах зургаадугаар шатны хүч тэсрэн гарч, асар хүчтэй салхи босов. Үс нь салхинд хийсэн, өөрийн сүр хүч нь огцом нэмэгдлээ.
—Ци хураах зургаадугаар шат...
Чэнь Фэй амьсгаа давчдан уулга алдав. Нүд нь бүлтийж, айснаас хуйх нь жирвэгнэлээ. Бай Сяочүн дахин нэг нударга зангидан ойртоход тэр ухран бүдэрч байв.
Энэ удаа түүнд хаах ямар ч арга байсангүй. Нударга түүнд хүчтэй буулаа.
Амнаас нь цус цацран, бүх бие нь чичирч, тэр арагш нисэв. Өрөвдөлтэй чарлаан хадав. Тэр баавгай шиг өргөн мөртэй, арслан шиг сүртэй төрхтэй, мөн Ци хураах тавдугаар шатанд байсан ч энэ бүхэн түүнд тус болсонгүй. Тэр одоо хамаг хүчээрээ зугтахыг хичээж байлаа. Зүрх нь гүн хорсол, харамслаар дүүрч, бүлгэмээс ийм хол газар Бай Сяочүнийг отож дайрах гэж оролдсондоо гэмшиж байв.
Гэвч Бай Сяочүн зэрлэг араатан мэт араас нь нэхэж байлаа. Чэнь Фэй чарлан хашхирлаа.
—Бай Сяочүн, чи бүлгэмийн дүрэм зөрчихөөс айхгүй байна уу?!
Бай Сяочүн хоолойгоо зассанаа Чэнь Фэйгийн өөрийнх нь үгийг давтав.
—Бүлгэмийн дүрэм гэж үү? Ха ха ха! Бид одоо бүлгэмийн гадна байна. Түүнчлэн чадварын хувьд чи надтай огт дүйхгүй. Хэдхэн яс хугалж, хэдэн шөрмөс тасалсны төлөө хэн ч намайг буруутгахгүй. Хамгийн муу нь гэхэд хэдэн үг уучлал гуйхад л болно. Тэгээд энэ хэрэг дуусна.
Ингэж хэлээд тэр хөлөөрөө өшиглөв.
Тэр өшиглөлт Чэнь Фэйг агаарт хөөргөн шидэж, тэр дахин амнаасаа цус бөөлжив. Царайд нь цөхрөл тодорч, тэр ориллоо. Гэвч газарт бууж ч амжаагүй байхад Бай Сяочүн түүнийг нударга, өшиглөлтөөр ээлж дараалан балбаж эхлэв.
Чэнь Фэй айсандаа тасралтгүй орилсоор байлаа. Удалгүй толгойноосоо хөл хүртлээ хавдаж, орилох дуу нь ч сулран одов.
Яс нь хугарч, шөрмөс нь тасарч, царай нь үнсэн мэт цонхийжээ. Удалгүй тэр мэдээ алдан хэвтэж, Бай Сяочүн рүү туйлын айдастай ширтэж байлаа.
Бай Сяочүн цэвэр царайтай, цайвар төрхтэй, бага зэрэг туранхай байсан ч Чэнь Фэйгийн нүдэнд хүний арьс нөмөрсөн харгис араатан мэт харагдав. Бай Сяочүн ямар ч ид шидийн эд зүйл ашиглаагүйг ойлгосон нь үүнийг бүр ч аймшигтай болгож байлаа. Тэр зөвхөн өөрийн биеийн аймшигт хүчээр Чэнь Фэйг бут цохисон байв.
Холоос Ци хураах дөрөвдүгээр шатны хоёр бадриун эр ухаан орж, юу болж байгааг харав. Тэдний хуйх жирвэгнэж, зүрх нь хүчтэй цохилж эхэллээ. Тэгээд Бай Сяочүний анхаарлыг татчих вий гэж айсан тул тэр даруй дахин ухаан алдсан дүр үзүүлж, хөдөлж ч зүрхэлсэнгүй.
Чэнь Фэй арай ядан амьсгалж байгааг харсан Бай Сяочүн эцэст нь сонирхлоо алдав. Тэр сүнсний эрчмээ тогтворжуулаад, тэдний хадгалах уутнуудыг хоослон, жижигхэн бамбайг ч авчээ. Дараа нь аяархан аялсаар замаараа цааш алхав.
Бай Сяочүн холдон явахыг харсан Чэнь Фэй уйлмаар байсан ч нулимс гарсангүй.
—Бай Сяочүн Фүжүн оргилын тэмцээнд цэвэр азаар түрүүлсэн гэж надад хэн хэлсэн юм бэ?!
Хэрэв Бай Сяочүн ийм аймшигтай гэдгийг анхнаасаа мэдсэн бол зодуулж үхэх аюул заналхийлсэн ч түүнийг өдөөн хатгахад ятгаж чадахгүй байлаа.
Харин үлдсэн хоёр бадриун эр Бай Сяочүн холдон одохыг харан, айдаст автсан сэтгэлээр зовнисон янзтай ярвайв.
—Ах Чэнь, одоо бид яах вэ...? Түүнийг зүгээр орхиё. Өнгөрснийг өнгөрсөнд нь үлдээе. Сюй Баоцай ч бас ингэж хийсэн гэж би сонссон.
Хоёр эр Чэнь Фэйгийн хариуг түгшин хүлээлээ.
Чэнь Фэйгийн зүрх хорсолд автсан байв. Тэр хэсэг бодсоноо шүдээ зуун хэлэв.
—Би өшөө авахыг хүсэж байна. Гэхдээ өөрөө авч чадахгүй нь. Яах вэ... Бодох хэрэгтэй...