Бай Сяочүн маш ихэд хөөрөн босож, гар хөлөө сэгсрээд, модон илдээ хашаан дотор сүртэйгээр нисгэж эхлэв. Заримдаа илд агаарыг маш хурдан зүсэн өнгөрөх бол, заримдаа хүнд бээрэг мэт агаарт хөдөлгөөнгүй тогтоно.
Хашаан доторх модон илд бүрэн өөрчлөгдөв. Удалгүй бүх талбайг илдний ци бүрхэж, яг л асар хүчтэй салхи босох шиг болов. Бай Сяочүн өмнөхөөсөө ч илүү хөөрчээ.
Хэсэг хугацааны дараа тэр баруун гараа даллахад, жижиг модон илд буцан нисэж ирээд гар дээр нь заларлаа. Гял цал болсон илд нэг их онцгой харагдахгүй байсан ч үнэн хэрэгтээ гурван удаагийн сүнсний сайжруулалтын ачаар өмнөхөөсөө тэс өөр болсон байв.
“Хөнгөн дэх хүндийг, хүнд дэх хөнгөнөө хоёуланг нь эзэмшиж чадвал тэдгээрийг хамтад нь ашиглаад… Нил ягаан Ци тогоо захирах урлагийн цорын ганц тэнгэрлэг чадварыг гүйцэтгэж чадна!” Бай Сяочүн гүнзгий амьсгаа авахад, нүд нь хүлээлтээр гэрэлтэв.
“Нил ягаан Ци тогоо дуудах!”
Бай Сяочүн модон илдээ хураагаад, хэсэг хугацаанд нүдээ анив. Гэнэт баруун гараа өргөн тэнгэр өөд заалаа. Тэр агшинд урьд нь үл үзэгдэж байсан дотоод сүнсний эрчим нь гялалзсан гэрэл болон илэрч, нарийн утас мэт сүнсний эрчмүүд хурдтайгаар тогооны дүрсийг бүрдүүлэв.
Яг л үл мэдэгдэх хүч тэднийг чиглүүлж, тодорхой нэг хэлбэрт хувиргаж байгаа мэт байлаа.
Тогооноос гайхалтай хүчтэй даралт цацарч эхлэв. Энэ сүнсний даралт нь нисдэг илдний даралтаас ч илүү хүчтэй байв.
Бай Сяочүний царай хурдан цонхийж, доторх сүнсний эрчмийнх нь бараг наян хувь шавхагдав. Тэр үед тогоо бүрэн бүрэлдэж, хүчтэй сүнсний даралт цацруулж байлаа. Бай Сяочүн хуруугаа хөдөлгөхөд, тогоо газар луу нижигнэн буув.
Тэр агшинд тогоо бутран хагарч, асар их хэмжээний сүнсний эрчим эргэн тойронд цацагдав.
Хүчтэй нүргээн цуурайтаж, бүх чиглэлд гурван зуун метрийн зайд газар цуурч эхлэв. Ан цавууд тал бүр тийш тархлаа.
Аз болоход, Анхилуун Үүлт оргилын хамгаалалтын шившлэгийн бүрдэл бараг тэр даруйд гэмтлийг засав. Гэсэн ч ойр хавьд байсан Гадаад бүлгэмийн нэлээд хэдэн шавь бүдэг нүргээн сонсоод цочирджээ.
Бай Сяочүн гүнзгий амьсгаа авав. Нил ягаан Ци тогоо дуудах чадвар ийм сүртэй байна гэж тэр огт төсөөлөөгүй байлаа. Үүний ганцхан довтолгоо бараг дийлдэшгүй мэт санагдав.
“Нил ягаан Ци тогоо дуудах нь Нил ягаан Ци тогоо захирах урлагийн цорын ганц тэнгэрлэг чадвар байх ёстой нь аргагүй юм. Хөнгөн дэх хүнд, хүнд дэх хөнгөн хоёрыг бүрэн ойлгосны дараа л үүнийг ашиглаж болдог нь гайхах зүйл биш.”
Бай Сяочүний нүд хурц гэрлээр гялалзаж байсан ч бараг тэр даруй хөмсгөө зангидлаа. Энэ тэнгэрлэг чадвар хүчтэй хэдий ч өөрөөс нь асар их эрчим шаарддаг байв.
Наймдугаар түвшний Ци хураах шатанд хүрэхээсээ өмнө энэ тэнгэрлэг чадварыг ойлгосон өөр ямар ч шавийн дотоод сүнсний эрчим бүрэн шавхагдах байсныг Бай Сяочүн мэдэж байлаа. Түүний сүнсний хүч ердөө наян хувь зарцуулагдсан шалтгаан нь сүнсний эрчим нь маш цэвэр байсантай холбоотой. Энэ чадварыг асар их үрэлгэн зарцуулалтгүйгээр жинхэнэ утгаар нь ашиглахын тулд есдүгээр түвшний Ци хураах шатыг хүлээхээс өөр аргагүй.
“Нил ягаан Ци тогоо дуудах чадварын тайлбараар бол дээд, дунд, доод гэсэн гурван зэрэгтэй. Дөнгөж сая миний бүтээсэн тогоо доод зэрэглэлтэй байлаа. Хэрэв дунд зэрэглэлд хүрч чадвал хоёр тогоо бий болгож чадна. Харин дээд зэрэглэлд хүрвэл гурван тогоо үүсгээд, дараа нь тэдгээрийг нэгтгэн нэг том тогоо болгож чадна!”
Бай Сяочүн хэсэг бодлогоширч зогссоноо завилан сууж, амьсгалын дасгал хийж эхлэв. Сар тэнгэрт өндөрт хөөртөл тэр сая нэг нүдээ нээж, харцанд нь хурц сүнсний гэрэл үзэгдлээ. Түүний бясалгалын түвшин бараг бүрэн сэргэжээ.
“Ийм тэнгэрлэг чадварыг нууц зэвсэг болгон ашиглаж болно. Жоу Синьцигийн шүтэн бишрэгчид надтай дахиж оролдох юм бол тэднийг үүгээр няц дарна.”
Бай Сяочүн бага зэрэг тайвширсан ч Цянь нэртэй Дотоод бүлгэмийн шавийг бодох төдийд хөмсөг нь дахин үрчийв.
“Дотоод бүлгэмд орохын тулд ядаж Ци хураах наймдугаар түвшинд хүрсэн байх ёстой…”
Үүнийг бодохоор Бай Сяочүн өмнөх шигээ санаа зовсоор байлаа. Тэр хэсэг хугацаанд бодлогошрон арьс руугаа доош хараад, нүд нь гялалзав. Дараа нь босож, урагш хэд алхлаа. Хурдаа нэмэн, эрхий болон долоовор хуруугаа сунгатал хар гэрэл цахилж, хоёр хурууны үзүүр хоорондоо шүргэлцэв.
Агаарт тас няс хийх чимээ гарч, дэлбэрэх мэт сүртэй аура цацрав. Бай Сяочүн хоёр хуруугаа хэсэг гайхан ширтсэн ч удалгүй тайвширлаа.
“Энэ бол… өөрийнхөө амийг аврахад ашиглаж болох алах нүүдэл юм.”
Тэр дахин хэсэг бодсоны эцэст, алах нүүдэл хэдий чинээ хүчтэй байна, түүнд төдий чинээ сайн гэж дүгнэв. Харин одоо түүний хамгийн их санаа зовж байсан зүйл нь Үхэшгүй мөнх амьдрах урлаг байлаа.
Үхэшгүй төмөр арьсыг олж авсныхаа дараа Бай Сяочүн Үхэшгүй мөнх амьдрах урлагийг үргэлжлүүлэн бясалгахыг оролдсон. Гэвч эхлүүлсэн даруйдаа дахин өлсөж эхэлдэг байв.
Түүнчлэн Сүнсний Урсгал Бүлгэмийн өмнөд эрэг дэх сүнсний сүүлт тахианууд одоо ашиглах боломжгүй болсон. Түүнд найдах зүйл нь ердийн сүнсний хоол л байсан бөгөөд тэр нь өлсгөлөнг нь дарахад огт хүрэлцэхгүй гэдэгт итгэлтэй байлаа.
Тэр уулын бусад бүх хэсгийг дээр дооргүй хайж, идэж болох өөр сүнсний амьтад байгаа эсэхийг үзсэн. Гэвч Тахиа хулгайлагч чөтгөр алдаршсанаас хойш өмнөд эргийн гурван уул сүнсний амьтан үржүүлдэг бүх газраа чандлан хамгаалах болжээ.
Энэ асуудлыг бодох тусам түүний царай дахь түгшүүр нэмэгдэв. Хүчтэй өлсгөлөнгөө хэрхэн шийдэхээ бодож байх зуур, тэр гэнэт Нас уртасгаж, амьдралыг нэмэгдүүлэгч эмийг саналаа.
“Тийм ээ, зөв…”
Түүний нүд хурц гэрлээр гэрэлтэж эхлэв. Тэр эм нь зөвхөн бясалгалын түвшнийг нэмэгдүүлээд зогсохгүй, амин эрчмийг нөхдөг байлаа. Үхэшгүй төмөр арьсыг олж авсныхаа дараа Бай Сяочүн уг арьсыг бясалгахад үнэндээ амин эрчим шаардлагатайг ойлгосон. Тиймээс л тэр ингэтлээ их өлсдөг байжээ.
“Би ургамал, өвсний талаар асар их ахиц гаргасан. Хэдийгээр одоохондоо дэвшин эм найруулагч болоогүй ч өөрөө эм найруулж чадна. Түүнчлэн зарим сүнсний эмийн үнэ бүлгэм дотор маш өндөр байдаг боловч жинхэнэ орц найрлага нь харьцангуй хямд.”
Бай Сяочүн шийдэл олсон гэдэгтээ улам бүр итгэлтэй болов.
“Ер нь бол эмээ өөрөө найруулчихаж болно. Тэгвэл дэвших шалгалт өгөх цагт илүү итгэлтэй байна. Бас ирээдүйд Суурь тогтоох эм найруулахад хамаагүй амар болно.”
Шийдвэрээ гаргасныхаа дараа тэр эрүүгээ түшин, энэ асуудлыг цааш нь тунгаав. Маргааш өглөө үүр цайх үед тэр бараг үсрэн бослоо.
“Эм найруулахын тулд эмийн жор хэрэгтэй. Би дагалдан эм найруулагч болоогүй байсан ч тэдгээрийг авч чадна. Уулын бэл дэх зах руу очиход л болно. Тэнд байгаа ямар ч хамаагүй эмийн жорыг худалдаж авч чадна.”
Бай Сяочүн хадгалах уутнаасаа алгадаад, Анхилуун Үүлт оргилд ирснээсээ хойш үнэндээ нэг их мөнгө зараагүйгээ бодов. Гадаад бүлгэмийн шавийн хувьд түүнд сар бүр сүнсний чулууны тэтгэмж өгдөг байсан тул нэлээд их хуримтлалтай болжээ.
Гэхдээ үнэн хэрэгтээ Бай Сяочүн эд хөрөнгөд нэг их ач холбогдол өгдөггүй байв. Тэр даруй хашаанаасаа гарч, уул өөд урууддаг замаар нисэн одлоо.
Анхилуун Үүлт оргилд байх бүх хугацаанд энэ нь түүний зах руу явахаар уулнаас гарч буй хоёр дахь тохиолдол байв. Эхний удаа нь нэгэн эмийн ургамал худалдан авч, түүнийг эмийн ургамалтай солиход ашигласан тэр үед байлаа.
Бай Сяочүн Анхилуун Үүлт оргилоос хөл тавин гармагц хоёр хүн гэнэт ойролцоох нэгэн хашаа байшин руу нисэн очив.
“Чэнь ах аа, та гэртээ байна уу?!”
“Чэнь ах аа, Бай Сяочүн уулнаас гарлаа!”
Тэр хоёр хоёулаа нэлээд хүчтэй бөгөөд Ци хураах дөрөвдүгээр түвшний ер бусын бясалгалын түвшинтэй байв. Тэд хөөрсөндөө хашаа руу яаран орвол, нэгэн биерхүү эр завилан сууж бясалгаж байлаа.
Тэр эр үнэхээр булчинлаг, баавгай мэт өргөн мөртэй, арслан шиг догшин төрхтэй байв. Хоёр эрийн хэлсэн үгийг сонсмогц нүдэнд нь хурц гэрэл гялсхийв.
“Бай Сяочүн үү? Тэгэхээр тэр эцэст нь уулнаас гарчээ, тийм үү?!”
Биеэрхүү эр харгисхан инээгээд, гэнэт босож ирэв. Тэр уул шиг том харагдаж, Ци хураах тавдугаар түвшний бясалгалаас үүдсэн гүн хүчийг агуулж байлаа. Үүний улмаас түүнээс хүчтэй сүнсний даралт цацарч байв.
Энэ хүн бол урьд нь Хянагчийн хэлтэст ажиллаж байсан Чэнь Фэй байлаа.
Энэ гурван хүн тэр үеэс хойш найзууд байсан бөгөөд тэр үед тэдэнд бараг юу ч дутагддаггүй байв. Тэднийг үйлчлүүлэх өөр зарц нартай байгаад зогсохгүй, нэлээд их хэмжээний сүнсний чулуу завшиж чаддаг байжээ.
Гэвч Бай Сяочүн болон түүний нөхөд өөрсдийг нь шууд утгаар нь Гадаад бүлгэм рүү түлхэн оруулна гэж тэд огт төсөөлөөгүй. Өнгөрсөн хоёр жил тэдэнд хүндхэн байсан бөгөөд Бай Сяочүнийг үзэн ядах үзэн ядалт нь ясанд нь шингэтэл гүнзгийрчээ.
Гэхдээ тэд Том бүдүүн Жаныг өдөөн хатгаж чадахгүй, тэр ч бүү хэл Гуравдугаар бүдүүн Хэйтэй бүр ч оролдож болохгүй байв. Харин Бай Сяочүн хүчтэй мэт харагддаг ч үнэндээ харьцангуй сул гэж тэд үзжээ. Тиймээс тэд өшөөгөө авах төлөвлөгөөг аль эрт гаргасан байлаа.
Харамсалтай нь тэр бүх хугацаанд Бай Сяочүн бүлгэмээс огт гараагүй. Эцэст нь Чэнь Фэй зарим холбоо сүлбээтэй байсан ч бүлгэмийн дүрмийг зөрчиж зүрхэлсэнгүй.
Үнэндээ түүний бүлгэм доторх хамгийн том түшиг нь Дотоод бүлгэмийн шавь болсон үеэл ах нь байв. Гэвч тэр үеэл ах нь түүнд нэг их анхаарал хандуулдаггүй, бүр зарц байх үеийг нь ч бодолцсон гэсэндээ хязгаарлагдмал хэмжээнд л тусалж байсан.
Тиймээс тэд Бай Сяочүнийг бүлгэмээс гарахыг бүтэн хоёр жил хүлээхээс өөр аргагүй болсон байлаа. Харин одоо тэдний хүлээж байсан мөч иржээ. Чэнь Фэй Ци хураах тавдугаар түвшинд саяхан дэвшсэн тул өөртөө бүрэн итгэлтэй байв.
Тэр Бай Сяочүний бясалгалын түвшнийг сураглаж мэдсэнээс гадна, саяхны тэмцээнд тэр нэгдүгээр байр эзэлснийг ч сонсжээ. Гэхдээ тэр ялалтыг Бай Сяочүн цэвэр азаар олж авсан гэсэн мэдээ түгсэн байв.
“Тэр үед Хүнд дэх хөнгөнөө эзэмшсэн мэт хуурч, биднийг бүгдийг айлгасан. Хмф! Тэр биднийг Гадаад бүлгэмд ороход хүргэсэн гэдэгт одоо ч итгэж чадахгүй байна. Эцэст нь би энэ уураа гаргах болно!”
Чэнь Фэйгийн нүдэнд догшин гэрэл гялалзав. Түүний төлөвлөгөө Бай Сяочүнийг алах биш, яснуудыг нь бяцалж, шөрмөсийг нь таслах байлаа. Тэгээд түүнийг дор хаяж нэг жил орноосоо босож чадахгүй болгоно.
Хэдийгээр дараа нь бүлгэм энэ хэргийг заавал шалгах боловч хэргийн гэрч байхгүй, хэн ч үхээгүй, мөн Чэнь Фэй бүлгэм дотор холбоо сүлбээтэй учраас том асуудлыг жижиг асуудал болгож, тэр жижиг асуудлыг амархан шийдэж чадна.
“Хэрэв тэр өөрөө бидний хэмжээнд хүрэхгүй байвал биднийг буруутгах хэрэггүй!”
Чэнь Фэй гэнэт хөдөлж, уулнаас уруудан явахад хоёр найз нь араас нь дагав. Гурвуулаа хамгийн хурдан хурдаараа Бай Сяочүн захын зүгээс буцаж явахдаа заавал дайран өнгөрөх нэгэн замд очоод, тэнд отож хэвтэв.
Зах нь тийм ч том биш байсан тул Бай Сяочүн удалгүй нэгдүгээр зэрэглэлийн хоёр эмийн жор оллоо. Нэг нь сүнсний эрчмийг нөхөхөд, нөгөө нь амин эрчмийг нэмэгдүүлэхэд ашиглагддаг байв.
Амин эрчмийг нэмэгдүүлэх жорын тухайд, дээд зэрэглэлийн хувилбарууд нь маш үнэтэй байлаа. Харин доод зэрэглэлийн хувилбарууд нь ховор боловч ихэвчлэн жирийн хүмүүсийн эрүүл мэнд, дасгал хөдөлгөөнд хэрэглэгддэг байв.
Ихэнх бясалгагчдад эдгээр нь хэрэггүй мэт санагдах байсан ч Бай Сяочүнд бол үнэт эрдэнэ шиг байлаа. Тэрээр яст мэлхий тогоогоороо найруулсан эмүүдэд гурван удаагийн сүнсний сайжруулалт хийчихвэл, үр дүн нь огт өөр болох байв.
Бай Сяочүн сүнсний эм найруулахад шаардлагатай эмийн ургамлуудыг авахдаа ч тийм их сүнсний чулуу зарцуулсангүй. Тэр баяртайгаар хадгалах уутаа алгадаад, захыг орхин гарахдаа аяархан аялж эхлэв.
Бүлгэм рүү буцах жижиг замаар алхах зуураа тэр эм найруулах ямар байхыг төсөөлж, сэтгэл нь маш ихэд хөөрч байлаа.
Гэвч замаар хол явалгүй байтал царай нь гэнэт хувирч, тэр зогтусав. Ци хураах зургаадугаар түвшинд хүрснээс хойш мэдрэхүй нь эрс хурц болсон тул ойролцоох бутан дунд нуугдаж буй гурван хүний амьсгалыг тэр даруй мэдэрлээ. Тэд замаар өгсөж яваа түүнийг ажиглах зуураа зүрх нь ч мөн хүчтэй цохилж байв.
Бай Сяочүн зогссоныг хармагц Чэнь Фэй болон хоёр найз нь бутнаас гарч, түүний өмнө зогслоо.
“Бай Сяочүн” хэмээн Чэнь Фэй догшин өнгөөр хэлэв. “Бидний өс хонзонг эцэслэх өдөр ирлээ!”
Түүний хоёр найзын нүүрэнд ч мөн адил догшин инээмсэглэл тодорч, тэд Бай Сяочүнийг хоёр талаас нь бүслэн зогсов.