Би тэнгэрийг тамгална

26-р анги

26-р бүлэг — Төөрөгдөл

Сонсох

— Ван ах аа, би Урсгал даяар нууцаар шалгаж, нэлээд олон шавиас асуусан. Юу ч орхигдуулаагүй байх.

Энэ залуу өөрөө ч Түшиг Урсгалд нэртэй хүн байлаа. Гэвч Ван Тэнфэйн өмнө маш хүндэтгэлтэй зогсоно.

Тэр Ван Тэнфэйг урьд өмнө ийм байдалтай харж байгаагүй тул жаахан түгшиж байв. Яриагаа хүртэл бөхийн мэндэлж эхэлжээ.

— Би Зарц нарын байрыг хүртэл шалгаж, Жоу Кай, Хань Зүн болон бусад хэд хэдэн хүний мөрийг дагасан. Тэр үед Урсгалд байгаагүй нийт гучин долоон хүн байсан. Тэднээс хорин есийг нь сэжигтнээс хассан. Үлдсэн хүмүүсийн зургааг нь Хар ууланд байсан гэж батлах нотолгоо алга. Харин хоёр хүн тэнд байсан нь гарцаагүй. Мэн Хао, Хань Зүн хоёр.

Ван Тэнфэйн царай улам барайлаа.

Хүйтэн харцаа өргөн залуу руу харахад өнөөхийн зүрх зарсхийж, сандарсандаа толгойгоо улам доошлуулжээ.

— Хань Зүн ч Хар ууланд байсан юм байна... Мэн Хао?

Ван Тэнфэй хөмсгөө зангидав.

Мэн Хао гэдэг нэр нэг л танил сонсогдоно.

— Мэн Хао гэдэг нь... Лу ахыг шархдуулсан тэр хүн, — гэж залуу яаран тайлбарлав.

Ван Тэнфэйн царай улам хүйтэн болов. Зүрхэнд нь уур хилэн дүрэлзэнэ.

Тэр энэ өдрийн төлөө олон жил төлөвлөж, тоолж баршгүй их хөрөнгө зарцуулсан.

Удаан хугацааны турш бүх зүйл аль хэдийн өөрийнх нь болсон мэт итгэж явжээ. Энэ бол түүний ялалт. Тэр эрдэнэ, өвийг овогтоо буцаан авчирч, тэндээ боловсруулан өөрийн болгоно гэж бодсон.

Гэвч яг гартаа авахын өмнө хэн нэгэн булаачихлаа.

Модон илдийг бодох төдийд царай нь өвдсөндөө мурийв.

Тэр илд бол Тэнгэр Газрыг сөрөн сүр хүчээ үзүүлэхэд ашиглах зэвсэг нь байлаа.

Нисдэг Бороон Луугийн өвийг бодохоор зүрх нь бүр цус алдах шиг болно.

Өнөөдрийг хүртэл тэр өөртөө туйлын итгэлтэй байжээ.

Амжилт гарцаагүй гэж бодсон.

Бүх зүйл өөрийнх нь юм. Энэ бол түүний хувь ерөөл. Ийм хувь ерөөлийг хүртэх эрхтэй хүн нь зөвхөн өөрөө.

Гэвч гэнэт төсөөлөөгүй ялагдалтай нүүр тулжээ.

Ийм цохилт өөрт нь ирнэ гэж тэр хэзээ ч бодож байгаагүй.

Тиймээс болсон бүхнийг бодитоор хүлээн зөвшөөрөх түүнд туйлын хэцүү байв. Зүрх зүсэм энэ явдал зүгээр л хар дарсан зүүд байсан мэт санагдана.

Ван Тэнфэй гүн амьсгаа аваад ярих гэж байтал бие нь гэнэт чичирлээ.

Баруун гар нь шатаж байгаа мэт өвдөж эхлэв.

Тэр ханцуйгаа шамлан гараа ширтэв.

Цусан Дусал аажмаар бүдгэрч байлаа.

Тэр юу ч хийж чадсангүй.

Зөвхөн нүднийх нь өмнө Цусан Дусал бүрэн алга болохыг харлаа.

Тэр тэмдэг алга болмогц Ван Тэнфэйн үзэсгэлэнтэй царай ялагдал, уур хилэнгээр мурийж, ахин нэг ам цус бөөлжив.

Өв алга болжээ.

Ван Тэнфэй шууд ойлгов.

Яг энэ мөчид түүний эрдэнийг булаасан хүн Нисдэг Бороон Луугийн өвтэй бүрэн холбогджээ.

Тэр цагаас хойш Цусан Дуслаар юу ч мэдрэх боломжгүй.

Учир нь өв аль хэдийн өөр эзнээ сонгосон байлаа.

Өмнө нь зогсож байсан залуу энэ бүхнийг хараад айсандаа царай нь хувирлаа. Урагш нэг алхах гэж байтал Ван Тэнфэй гэнэт толгойгоо өргөн архирав.

— Зайл!

Дуу нь агуйг доргион цуурайтлаа.

Залуугийн царай цайв.

Тэр Ван Тэнфэйн нүүрэнд ийм олон янзын төрх дараалан гарч байхыг хэзээ ч харж байгаагүй.

Бүх бие нь дагжин хүйт дааж, яаран гарч одов.

Үхэшгүйсийн Агуйд Ван Тэнфэй ганцаараа үлджээ.

Нүд нь улайж, оюун санаа нь буцалж байлаа.

Хань Зүн, Мэн Хао хоёрын тухай бодох зуур Гадна хүрээний талбай дээр тэднийг шоргоолж мэт дээрээс нь харж байсан тэр өдрөө санав.

Хөмсгөө зангидаж, царай нь улам барайлаа.

Цусан Дусал өвийг мэдэрч чадаагүй. Тэгээд бүр хэн нэгэн түүний мэдрэх холбоог тасалж, Цусан Дуслыг арилгажээ.

Хань Зүн ч бай, Мэн Хао ч бай ийм зүйл хийх чадвартай байх учиргүй.

— Чи ер нь хэн юм бэ?!

Нүд нь улайж, Ван Тэнфэй орон зайн уутаа товшлоо.

Мөнгөлөг гэрэл гялсхийн гарч, өмнө нь найман талт мөнгөлөг шидэт төхөөрөмж болон нягтарлаа.

Тэр төхөөрөмж агаарт хөвнө.

Ван Тэнфэй хэсэг ширтсэний дараа нүдэнд нь шийдэмгий өнгө тодров.

Энэ бол Хар уулыг тойрсон уулсын нэгэнд зориулан бэлтгэсэн шидэт төхөөрөмжүүдийн нэг байлаа.

Нэг удаа ашигласны дараа хэдэн цагийн турш хүчээ нөхөж байж дахин хэрэглэдэг.

Ван Тэнфэй аль хэдийн шийджээ.

Өөрөө шархдах байсан ч хамаагүй төхөөрөмжийг хүчээр идэвхжүүлж, тэр өдөр Хар уулын орчимд яг хэн хэн байсныг мэдрэхээр болов.

Өмнөх мөнгөлөг төхөөрөмж рүү хэсэг харснаа хэлээ хазаж, багахан цус нулимав.

Цус төхөөрөмж дээр цацрахтай зэрэгцэн хуруунууд нь хурдтай хөдөлж гарын тамга үүсгэлээ.

Гэнэт толгой нь дүнгэнэж, ухамсар нь нэг мөч бүдгэрэв.

Тэгтэл бүдэг бадаг мэдрэмжийн дунд хэд хэдэн аура долгион мэт тархаж байгааг мэдэрч эхэллээ.

— Нэг, хоёр... Намайг дагаж туслахаар ирсэн есөн хүн. Эдгээр нь тэдний аура...

Ван Тэнфэйн царай цайв.

Өмнөх шидэт төхөөрөмж хүчтэй чичирч, гадаргуу дээр нь ан цав гарч эхлэв.

Гэсэн ч тэр зогссонгүй. Ухамсраа улам гүн шургуулсаар байлаа.

Оюун санаанд нь бүдэгхэн дүр зураг бий болов.

Тэнд хэд хэдэн гэрлийн цэг харагдана.

Тэдний арав нь Ван Тэнфэйд танил байв.

Өөр нэг гэрэл Мэн Хаогийнх.

Түүнээс гадна дахиад нэг гэрэл байлаа.

Ван Тэнфэй хэсэг төвлөрч байгаад тэр нь Хань Зүнийх гэдэгт итгэлтэй болов.

Харамсалтай нь энэ шидэт төхөөрөмж зөвхөн Хар уулыг тойрсон долоо, найман уулын бүсэд хэн байсныг л тэмдэглэж чаддаг. Тэд яг хаана байсныг ялгах боломжгүй.

Ван Тэнфэй хөмсгөө зангидав.

Гэтэл дараагийн агшинд оюун санаан дахь бүдэг зурагт... дахиад нэг гэрлийн цэг байгааг анзаарав!

Тэр гэрэл маш бүдэг байлаа.

Анхааралтай ажиглаагүй бол бүр алгасах хэмжээнд.

Хэрэв Ван Тэнфэй шидэт төхөөрөмжийг эвдрэхийн ирмэг хүртэл, бүх хүчийг нь шавхан ашиглаагүй бол тэр гэрлийг огт мэдрэхгүй байжээ.

— Энэ чинь...

Зүрх нь хүчтэй цохиллоо.

Тэр бүх анхаарлаа төвлөрүүлэв.

Гэвч яг тэр мөчид бие нь чичирч, нэг ам цус бөөлжив.

Пажиг!

Мөнгөлөг шидэт төхөөрөмж бут үсэрлээ.

Хэлтэрхийнүүд нь Ван Тэнфэйн бие болон агуйн хананд хүчтэй цохив.

Царай нь цав цагаан болж, дахин цус ханиалгалаа.

Нүдэнд нь айдас дүүрчээ.

Сүүлчийн тэр гэрлийг мэдрэх мөчид оюун ухаан нь өөрийн эрхгүй чичирсэн.

Тэр гэрлийн эзэн ганцхан бодлоор өөрийг нь няц дарж чадах мэт аймшигтай мэдрэмж төрүүлжээ.

Шидэт төхөөрөмж зөвхөн аурагийн хүчний ерөнхий хэмжээг мэдрэхээс биш, тухайн хүний бясалгалын яг түвшнийг тодорхойлж чаддаггүй.

Гэсэн ч ганцхан аура нь ийм хүчтэй хариу үзүүлсэн нь Ван Тэнфэйг айдаст автуулахад хангалттай байлаа.

— Тэр хэн байсан юм бэ?!

Ван Тэнфэй чичирч байв.

Ийм аймшигтай хүн л түүний Цусан Дуслын мэдрэх холбоог хялбархан тасалж чадна гэдэгт тэр улам итгэлтэй болов.

Зүрх нь даарч, толгойгоо өргөн гүн амьсгаа авлаа.

Удаан хугацааны дараа арай гэж тайвширсан ч өнөөх бүдэг гэрлийн тухай дурсамж уул мэт сэтгэлийг нь дарсаар байв.

— Тэр хүн Хар уулын тухай яаж мэдсэн юм бол...? Миний хайлтыг эхнээс нь дагаж байсан юм биш биз...? Хэн байсан юм бэ...?

***

Цаг хугацаа өнгөрсөөр байлаа.

Эцэст нь Мэн Хаогийн зүүд дуусав.

Тэр нүдээ нээхдээ хэдэн өдөр өнгөрснийг ч, бясалгалын түвшин нь хэр өөрчлөгдсөнийг ч мэдэхгүй байлаа.

Маш урт хугацаанд зүүдэлсэн мэт санагдана.

Зүүд дууссаны дараа оюун ухаанд нь өмнөхөөсөө илүү олон дурсамж үлдсэн мэт байв.

Гэвч тэдгээр нь бүдэг, эртний учраас тод санах боломжгүй.

Харин тэнгэрт нисэх хүсэл нь оюун санаанд нь урьдынхаас ч хүчтэй дүрэлзсээр байлаа.

Мэн Хао нэг зүйлд итгэлтэй байв.

Хэрэв нэг өдөр тэр үнэхээр тэнгэрт нисэж чадвал оюун ухаан дахь тэр бүдэг дурсамжууд тодорно.

Хэсэг хугацааны дараа гүн амьсгаа авч, хараа нь аажмаар хэвийн болов.

Мэдрэхүй нь бүрэн сэргэхэд хамгийн түрүүнд бясалгалын түвшнээ шалгалаа.

Тэгээд гөлөрч орхив.

— Ци Нягтруулах шатны... зургаадугаар түвшин үү?

Нүд нь огцом гялалзав.

Тэр бясалгалын түвшнээ дахин дахин нягталж үзээд баярласандаа бараг галзуурах шахлаа.

Сүрлэг Цөмийн нуур, дотор нь хөвөх Чөтгөрийн Цөмийг мэдрэхэд үгээр хэлэхийн аргагүй догдлол бүх биеэр нь тархав.

— Би үнэхээр... Ци Нягтруулах шатны зургаадугаар түвшинд хүрчихсэн байна!

Тэр чичирсээр босож, цээж дүүрэн инээлээ.

Инээд нь Үхэшгүйсийн Агуй даяар цуурайтав.

Догдолсон Мэн Хао дахин хөлөө зөрүүлэн сууж, нүдээ аниад эргэн тойрноо мэдрэв.

Бүх зүйл урьд өмнөхөөсөө хамаагүй тодорхой болжээ.

Ойр орчмын өчүүхэн хөдөлгөөн хүртэл ялгарах мэт.

Тэр ч бүү хэл гэнэт агуйн гаднаас Бүдүүний дууг сонсов.

— Мэн Хао оо, чи чинь ямар муу хувьтай хүн бэ дээ. Тэр үрлийг чи өөрөө авсан шүү. Би чамайг ингэж хохироох гэж хүсээгүй юм. Үхээд сүнс болчихоод намайг битгий ирж айлгаарай...

Бүдүүн Үхэшгүйсийн Агуйн гадна жижигхэн галын өмнө сууж, шаналсан царайтай шар цаасан мөнгө шатааж байлаа.

— Хөөрхий Бүдүүн эзэн би чамаас ч илүү муу хувьтай. Манай наймаа байхгүй болчихсоныг мэдэх үү? Өөр хүмүүс булаагаад авчихсан!

Бүдүүн шар цаасан мөнгөө гал руу хийсээр, нулимс урсган мэгшинэ.

— Мэн Хао оо, чи сүнс болчихоод буцаад ирэхдээ надад заавал туслаарай. Би чиний төлөө ийм их цаасан мөнгө шатааж байгааг хар даа.

Тэр хамраа татан улам чангаар гашуудлаа.

— Чи ядуу айлаас гаралтай ч санаа зоволтгүй. Бүдүүн эзэн би чамайг харж үзнэ. Өдөр бүр цаасан мөнгө шатааж өгнө. Дараагийн төрөлдөө чи байшин авч, эхнэртэй болж чадна. Эцэст нь баян болох мөрөөдлөө биелүүлнэ.

— Өө, Мэн Хао оо... яаж ингэж яваад өгдөг байна аа...

Бүдүүний гаслах дуу улам чангарч, үнэхээр элэг нь эмтэрсэн хүн шиг сонсогдоно.

Энэ бүхнийг сонссон Мэн Хаогийн царай хачин болов.

Амьдралдаа анх удаа хэн нэгэн өөрийнх нь төлөө нас барсан хүний цаасан мөнгө шатааж байлаа.

Инээх үү, уурлах уу гэдгээ мэдэхгүй хэсэг суулаа.

Эцэст нь нүдээ нээж, босоод агуйн чулуун хаалгыг түлхэв.

Хаалга урт шаржигнах чимээ гарган нээгдэж, Мэн Хао гадагш алхлаа.

Түүнийг гарч ирэхтэй зэрэгцэн Бүдүүний чанга гаслах дуу тас хийтэл зогсов.

Тэр алмайран толгойгоо өргөж, нүдээ бүлтийлгэн харав.

Бие нь тэнийж, харцанд нь айдас дүүрлээ.

Дараа нь Мэн Хаог танимагцаа цочин босож, амаа ангайв.

Мэн Хао түүн рүү хачин харснаа үл ялиг ханиалгаж, хажуугийн горхи руу очин биеэ угааж эхлэв.

Амьдралдаа хэзээ ч ингэж бохирдож байгаагүй.

Биеэ цэвэрлэсний дараа шинэ ногоон дээл өмсөж, нисдэг илдээр үсээ тайрав.

Ингээд урьдын Мэн Хао шигээ харагдаж, өөрөө ч хөнгөрсөн мэт болов.

Тэр эргэн Бүдүүн рүү хараад инээмсэглэлээ.

26-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би тэнгэрийг тамгална26-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах