Би тэнгэрийг тамгална

25-р анги

25-р бүлэг — Тэнгэрийн эзэн

Сонсох

— Энэ эрдэнэ лав онцгой түүхтэй байх.

Мэн Хао модон илдийг хэд далайснаа газарт хатгав. Илд ямар ч эсэргүүцэлгүй зөөлөн нэвт орлоо.

Тэр инээмсэглэн илдээ сугалж аваад улам баярлав.

Гэтэл гэнэт толгойгоо өргөн гайхсан янзтай эргэн тойрноо ажиглалаа.

Үхэшгүйсийн Агуйн доторх сүнслэг эрчим өмнөхөөсөө гэнэт сийрэгжсэн мэт санагдав. Үгүй ээ, бараг бүрэн алга болчихжээ.

Энд анхнаасаа асар их сүнслэг эрчим байгаагүй ч ингэж бүхэлдээ гэнэт алга болох учиргүй. Сүнслэг эрчим гэдэг Тэнгэр Газрын ци. Уул нуруудаар аварга судас мэт урсаж, бясалгагчдын оршин суудаг газар бүрд хуримтлагддаг.

Түшиг Урсгал ч ийм газар. Ямар ч шалтгаангүйгээр сүнслэг эрчим нь гэнэт ширгэх ёсгүй.

Мэн Хао гайхан амьсгалаа тогтворжуулж, анхаарлаа төвлөрүүлэн эргэн тойрноо мэдрэв.

Удалгүй харц нь гар дахь модон илд дээр тогтож, нүүрэнд нь итгэж ядсан төрх тодров.

Агуйн доторх бүх сүнслэг эрчмийг энэ модон илд сорчихсон байжээ.

— Энэ илд... сүнслэг эрчим сорж чаддаг юм уу?

Мэн Хао балмагдав.

Хэсэг бодсоноо орон зайн уутаа товшиж нэг Сүнсний чулуу гаргав. Түүнийг модон илдний дэргэд тавиад анхааралтай ажиглалаа.

Арав орчим амьсгаа өнгөрөхөд Сүнсний чулуу аажмаар өнгөө алдан барайж эхлэв.

Мэн Хао чулуугаа буцаан авч, нэг Сүнсний чулуу дэмий үрэгдсэнд жаахан харамссан ч нүдэнд нь догдлол улам тодров.

— Энэ илд... үнэхээр гайхалтай эрдэнэ байна.

Тэр илд рүү шийдэмгий харснаа нэг хурууныхаа үзүүрийг зөөлөн зүсэв.

Илд ямар ч саадгүй арьсыг нь нэвтэлж, жижиг шарх гаргалаа.

Мэн Хао бясалгалын түвшиндээ анхаарлаа төвлөрүүлэв.

Тэгтэл бие дэх сүнслэг эрчим нь шархаар дамжин тасралтгүй сорогдож байгааг тэр тодорхой мэдэрлээ.

Тэр даруй хуруугаа дарав. Нүд нь догдлон гялалзана.

Хэдхэн хормын дараа шарх нь эдгэж, Мэн Хао модон илд рүү ширтэн өөрийн эрхгүй тэнэгдүү инээмсэглэв.

— Хэрэв тулаанд энэ илдээр өрсөлдөгчөө ганцхан зүсчихвэл сүнслэг эрчмийг нь сорж чадна. Тэгвэл би түүнийг шууд дарж авах боломжтой. Харамсалтай нь ганцхан байна. Хэрэв хоёр байсан бол? Арван илд? Зуун илд байсан бол яах вэ? Өрсөлдөгчийн сүнслэг эрчим хэд дахин хурдан шавхагдах биз. Ямар аймшигтай болох бол...

Түүний бодолд зуун модон илд зэрэг нисэж, Ван Тэнфэйн биед бүгд хатгах дүр зураг тодров.

Хар уул руу явсан энэ аялал, зарцуулсан Сүнсний чулуунууд үнэхээр талаар болсонгүй.

Ингэж бодоод Мэн Хао гэнэт гүн амьсгаа авч, Зэс толийг гаргав.

— Үүнийг хувилахад хэдэн Сүнсний чулуу хэрэгтэй бол...

Хэсэг эргэлзсэн ч модон илдний гайхалтай чанарыг бодоод тэссэнгүй. Илдийг Зэс толины гадаргуу дээр тавилаа.

Хүрэх төдийд толь гялсхийн гэрэлтэж, модон илдийг тэр чигт нь дотогш сорчихов.

Мэн Хао ийм зүйл өмнө нь харж байгаагүй тул цочин балмагдав. Тэр даруй толийг шүүрэх гэж оролдсон ч хоцорчээ.

Модон илд алга болсон байлаа.

— Юу болоод байна аа? Хараал идсэн толь минь! Би энэ илдийг авах гэж ямар их зовсныг мэдэх үү? Чи... чи... чи... За, тайвшир. Тайвшир...

Амьсгал нь түргэссэн ч хүчээр өөрийгөө тайвшруулав.

Хэсэг бодсоныхоо дараа нэг Сүнсний чулуу гаргаж, толины дээр тавилаа.

Чулуу тэр дороо алга болов.

— Хм... Хувилах ажил нь эхэлчихсэн юм болов уу?

Мэн Хаогийн зүрх хүчтэй цохилж, сандарсан харцаар дахин нэг Сүнсний чулуу хийв.

Нэг.

Хоёр.

Гурав...

Удалгүй нүүр нь барайж эхэллээ.

Зэс толь ёроолгүй нүх шиг бүх чулууг залгина.

Хэсэг хугацааны дараа Мэн Хао аль хэдийн хоёр зуун Сүнсний чулуу хийчихсэн байв.

— Хараал ид... Хараал ид...

Тэр болимоор байлаа. Гэвч өдий хүрчихээд юу ч авч чадалгүй зогсохыг хүлээн зөвшөөрч чадсангүй. Одоо бууж өгвөл Зэс толины хувилах чадварыг ашиглахаас өөрөө татгалзсантай адил болно.

Аргагүй тэвчсээр Сүнсний чулуугаа үргэлжлүүлэн хийлээ.

Гурван зуу.

Дөрвөн зуу.

Тэгсээр нэг мянгад хүрэв.

Мэн Хаогийн царай цайж, дараагийн Сүнсний чулууг барьсан гар нь чичирч байлаа.

— Хэзээ дуусах юм бэ, толь минь? Сая олсон бүх Сүнсний чулууг минь дээрэмдэх гээд байгаа юм уу?

Тэр шүдээ зуув.

Нэг мянган Сүнсний чулуу аль хэдийн орчихсон. Одоо зогсох бүр ч хэцүү.

Мөрийтэй тоглоомд улайрсан хүн шиг нүд нь улайж, дахин дахин чулуу хийсээр байлаа.

Эцэст нь хоёр мянга дахь Сүнсний чулууг хийхэд Зэс толь гэнэт хурц олон өнгийн гэрэл цацруулав.

Хувилах үйл явц эхэлжээ.

Тэр үед Мэн Хао бараг мэдээ алдсан байлаа. Олон өнгийн гэрлийг гөлөрч харахад хэдхэн хормын дараа гэрэл аажмаар бүдгэрэв.

Гэрэл бүрэн алга болоход толины дээр яг адилхан хоёр модон илд хэвтэж байлаа.

Тэднийг хараад Мэн Хаогийн царайд арай өнгө орлоо.

Хоёр илдээ гартаа авахад сэтгэл нь хачин холилдсон байв. Харамсал, уур, өвдөлт бүгд зэрэг төрнө.

Эцэст нь өөрийгөө л аргадахаас өөр аргагүй болов.

— Зүгээр ээ. Юу ч биш. Хоёр мянган Сүнсний чулуу гэж юу юм бэ? Жижигхэн зүйл. Шинийг авахын тулд хуучнаасаа салдаг л юм. Ийм хоёр модон илдтэй болсны төлөө энэ үнэ цэнтэй.

“Жижигхэн зүйл” гэхдээ хоолой нь үл ялиг чичирч байлаа.

Тэр Зэс толийг яаран хурааж, хоёр модон илдээ дахин ажиглав.

Хэсэг сууж, тэдний хүчийг төсөөлөн бодсоор байгаад аажмаар тайвширлаа.

Нүдэнд нь дахин шийдэмгий өнгө тодров.

Удалгүй хоёр үнэт модон илдээ хураалаа. Мэн Хаогийн хувьд хоёр дахь илд нь бүтэн хоёр мянган Сүнсний чулууны үнэтэй эд болсон байв.

Тэр гашуухан инээгээд хөлөө зөрүүлэн сууж бясалгалаа. Үхэшгүйсийн Агуйн сүнслэг эрчим дахин сэргэхийг хүлээж байв.

Гэтэл гэнэт нүдээ нээгээд орон зайн уутнаасаа Чөтгөрийн Цөмийг гаргалаа.

— Би дөнгөж Ци Нягтруулах шатны тавдугаар түвшинд нэвтэрсэн. Гэхдээ энэ цөмийг залгивал бясалгалын түвшин минь хэр ахих бол...?

Нүдэнд нь шийдэмгий өнгө тодров.

Тэр Чөтгөрийн Цөмийг шууд залгиад нүдээ анив.

Бүх бие нь доргиж эхэллээ.

Чөтгөрийн Цөм дотор нь хайлан, төсөөлөхийн аргагүй өтгөн сүнслэг эрчим болон хувирч Мэн Хаог тэр чигт нь бүрхэв.

Энэ сүнслэг эрчмийн нягтрал өмнө нь хэрэглэж байсан ямар ч үрлээс хол давжээ. Харьцуулах ч аргагүй.

Чөтгөрийн Цөмийн хүч цагаан гэрэл мэт дэлбэрч, биеэр нь бүхэлд нь урсав.

Пү!

Мэн Хао нэг ам цус бөөлжиж, бие нь хүчтэй чичирлээ. Гэсэн ч шүдээ зуун тэсэв.

Цөмийн нуур улам тэлсээр байлаа.

Хэсэг хугацааны дараа түүнд өөрийн бие хязгааргүй уудам болсон мэт мэдрэмж төрөв.

Цөмийн нуур давалгаа мэт тэлэх бүрд тэсэхийн аргагүй өвдөлт биеэр нь нэвт цохино. Бие нь улам хүчтэй чичирч, царай нь цонхийв.

Тэр шүдээ хамаг хүчээрээ зуун тэссээр байлаа.

Удалгүй Цөмийн нуур ширүүн хуйларч, асар хүчтэй сүнслэг хүч бий болж эхлэв.

Өвдөлт дунд ч Мэн Хао бясалгалын түвшин нь тавдугаар түвшний эхэн үеэс дунд үе рүү ахиж байгааг мэдэрч байлаа.

Хэр удаан өнгөрснийг тэр мэдсэнгүй.

Цөмийн нуур нижигнэн доргихын хэрээр түүний бясалгал дахин дээшилж, тавдугаар түвшний оргилд хүрэв.

Дараагийн агшинд толгой нь дүнгэнэн, бясалгалын түвшин нь тавдугаар түвшний хязгаарыг эвдлээ.

Ци Нягтруулах шатны зургаадугаар түвшин!

Тэгээд зогссонгүй.

Зургаадугаар түвшний эхэн үеийг шууд давж, дунд үе хүртэл ахив. Тэгээд л өсөлт нь аажмаар намжив.

Мэн Хаогийн өмсөж байсан хувцас бүхэлдээ үнс болон бутарчээ. Хажууд нь зөвхөн орон зайн уутнууд л үлдсэн байв.

Бүх биеийг нь хар өнгийн бохир зүйл зузаан бүрхсэн ч сайн ажиглавал арьс нь тунгалаг гэрэлтэж, өглөөний нарны туяа дотроос нь цацарч байгаа мэт харагдана.

Үс нь уртсаж мөрөндөө хүрчээ. Бие нь ч бас бага зэрэг өндөр болсон байв.

Урьдын туранхай, сулхан төрх алга болж, өндөр нарийхан, чийрэг харагдана.

Царай нь өмнөх шигээ бордуу хэвээр ч дүр төрхөөс нь үгээр хэлэхэд бэрх хүч мэдрэгдэнэ.

Эгэл хүнийхээс өөр нэгэн өнгө төрх.

Цөмийн нуур нь биеэр нь хүчтэй давалгаалан хуйларч байлаа.

Нуурын гүнд Чөтгөрийн Цөм доош сууж, хөдөлгөөнгүй тогтов.

Зүгээр тэндээ тогтсон бол гайхах зүйлгүй.

Гэвч Мэн Хаогийн бясалгал зургаадугаар түвшинд хүрэх мөчид толгой нь хүчтэй дүнгэнэж, тэр дүнгэнээний цаанаас ямар нэгэн эртний өвийн татах хүч бүдэг бадаг мэдрэгдэв.

Тэр мэдрэмж Чөтгөрийн Цөмөөс тархан, улайссан тамга мэт ухамсарт нь сийлэгдэн сууж байлаа.

Энэ нь Нисдэг Бороон Луу өөрийн сул дорой үр төлдөө үлдээсэн Цусан өв бололтой.

Үхэхийнхээ өмнө тэр өвийг Чөтгөрийн Цөмдөө шингээсэн байжээ.

Чөтгөр аварга могой арьсаа бүрэн гуужуулсныхаа дараа уг цөмийг залгихаар төлөвлөсөн бололтой.

Мэдээж өвтэй Цусан Дуслаар холбогдсон Ван Тэнфэй ч мөн үүнийг авахыг улайран хүсэж байсан.

Харамсалтай нь...

Мэн Хао түрүүлчихжээ.

Гэнэт Мэн Хао зүүдэлж эхлэв.

Тэр тэнгэрийн дунд нисэж байлаа.

Дээд Тэнгэрийг сөрөн сүр хүчээ үзүүлж, газар дэлхийг доргион, эргэн тойронд нь салхи үүлс буцална.

Тэр тэнгэрийн эзэн мэт.

Бусад нисдэг араатнууд түүнийг харах төдийд чичирч, нисэх эрхээ алдсан мэт доош бууна. Тэр хүсвэл бүгдийг нь хөнөөж чадах байлаа.

Тэр бол тэнгэрийн эзэн.

Тэнгэрийн Сонгогдсон Суутан мэт, бүх амьтан түүнд мөргөн шүтнэ.

Энэ бүхэн маш эртний, хязгааргүй хол өнгөрсөн нэгэн эринд болж байгаа мэт санагдана.

Тэнгэрт чөлөөтэй нисэх тэр мэдрэмж Мэн Хаог бараг солиоруулах шахав. Тэр мэдрэмжинд бүр дурлачих шиг боллоо.

Тэр удаан нисэв.

Замд нь таарсан тоо томшгүй догшин араатан айсандаа ухарч, газар дээрх үй олон хүн сөхрөн мөргөнө.

Доор нь салхи, газар дэлхий.

Дээр нь зөвхөн Тэнгэр.

Тэнгэр л түүнтэй эн зэрэгцэж чадна. Харин тэр Тэнгэртэй эн тэнцүү байлаа.

Удалгүй тэр нэгэн нуурын дээгүүр хүрч, толгойгоо бөхийлгөн өөрийгөө усанд харлаа.

Тэр луу байв.

Бие нь хэдэн арван мянган метр урт. Хоёр аварга далавч нь тус бүрдээ мөн хэдэн арван мянган метр сунажээ.

Бүхэл ертөнцийг өөрчилж чадах мэт үгээр дүрслэхийн аргагүй хүч биеэс нь цацарна.

Толгой нь сүрлэг бөгөөд догшин, сүүл нь асар урт.

Түүний бүх бие нийлэн хязгааргүй эрхэм сүрийг бүтээж, Мэн Хаогийн оюун ухааныг цахилгаан мэт нэвт цохив.

Ухамсар нь хагаран нээгдэх шиг болоход нэгэн дуу хоолой тэнгэр газрыг дүүргэн цуурайтав.

— Би бол эртний Нисдэг Бороон Луу!

Тэр дуу Мэн Хаогийн оюун ухааныг дүүргэж, бүх ертөнцийг доргиов.

Амьд бүхэн түүнд хариу өгөх мэт зэрэг архирав.

Эртний Нисдэг Бороон Луугийн ци, цусны угсаа аль хэдийн энэ дэлхийгээс арилсан ч түүний зарим үр удам одоо хүртэл оршсоор байжээ.

Тэд сул дорой болсон байж болох ч өв нь тасраагүй.

Яг тэр мөчид Түшиг Урсгалын Дорнод уул дахь Үхэшгүйсийн Агуйдаа Ван Тэнфэй царай барайлган сууж байлаа.

Зүрх доторх уур хилэн нь түүнийг галзууруулах шахна.

Тэр бүтэлгүйтлийн амтыг анх удаа мэдэрсэн бөгөөд үүнийг хүлээн зөвшөөрөх туйлын хэцүү байлаа.

Цусан Дуслаараа өв эсвэл өрсөлдөгчийнхөө мөрийг мэдрэх гэж хэчнээн оролдсон ч ямар ч хариу ирсэнгүй.

Юу болсныг тэр ойлгохгүй байв.

— Олсон уу?

Ван Тэнфэй зүрх доторх уураа хүчээр дарж, өмнө нь зогсох залуу эр рүү харлаа.

Энэ бол тэр өдөр Шангуань Сүнээс гадна Ван Тэнфэйг дагалдан явсан нөгөө залуу байв.

25-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би тэнгэрийг тамгална25-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах