Би тэнгэрийг тамгална

34-р анги

34-р бүлэг — Мянган жилийн өмнөх алдар!

Сонсох

Бүдүүн баярласандаа нүүр дүүрэн инээмсэглэж, зүрх нь хүчтэй цохилно.

Мэн Хао Дотоод хүрээний шавь болсон нь бараг өөрөө Дотоод хүрээнд орсонтой нь адил санагджээ.

Олны дунд зогсох Шангуань Сюгийн царай бараан байв.

Хэсэг хугацааны дараа тэр толгойгоо буулган эргэж, явлаа.

Холдох тусам царай нь улам хүйтэрсэн ч үнэндээ одоо хийж чадах зүйл түүнд байсангүй.

Мэн Хао Дотоод хүрээний шавь болсон тул Шангуань Сю Ахлагч гэсэн байр суурьтай байсан ч түүнийг дураараа байцаах эрхгүй болжээ.

Мэн Хао одоо Түшиг Урсгалын жинхэнэ гишүүн болсон.

— Би гуч хүрэхээсээ өмнө Ци Нягтруулах шатны долоодугаар түвшинд хүрч, Дотоод хүрээний тэргүүн шавь болж байсан. Харин одоо...

Шангуань Сю санаа алдав.

Тэр бууж өгөхийг хүсээгүй ч өөр сонголтгүй байлаа.

Яг тэр үед хэний ч анзаараагүй нэгэн зүйл болж байв.

Шангуань Сю ч мэдсэнгүй.

Их Ахлагч Оуян ч мэдсэнгүй.

Урсгалын Тэргүүн Хэ Луохуа хүртэл мэдээгүй.

Түшиг Урсгалаас алс хол, модоор бүрхэгдсэн Хар уулын оргилд, хоосон агуйн гадна нэгэн нууцлаг хүчирхэг дүр зогсож байлаа.

Түүний дүрс бүдэг, царай нь тодорхой бус.

Гэвч биеийг нь Тэнгэр Газрын сүнслэг хүчнээс огт өөр аура бүрхжээ.

Тэр аураг Тэнгэр өөрөө жигшин түлхэж байгаа мэт.

Дүрийн эргэн тойрон дахь салхи хүртэл өөрчлөгдөж, орон зайд бүдэг ан цавууд үүсээд түүнийг тойрон эргэлдэнэ.

Гэсэн ч хажууд нь хүн байсан ч энэ бүхнийг олж харж чадахгүй байв.

— Түшиг Урсгал... ямар бүдүүлэг нэр вэ, — гэж цусан улаан дүр сөөнгө хоолойгоор хэллээ.

Хоолойноос нь чөтгөрийн аура нэвт үнэртэх мэт.

— Тэнгэр дахин төрөлтийг нь хориглох шийтгэл буулгахаас зайлсхийхийн тулд мянган жилийн өмнө нэрээ зориуд сольсон. Гэвч угтаа энэ газар одоо ч... Чөтгөр Тамгалагчдын Урсгал хэвээр!

— Чөтгөр Тамгалагчдын Урсгалын нэг шавь Нисдэг Бороон Лууны Цөмийг залгиж, өвийг нь хүртэл хүлээн авчээ... сонирхолтой юм. Би тэр хүүд хоёр удаа тусалсан маань талаар болсонгүй бололтой.

Түүний хоолой цуурайтсаар байх зуур цусан улаан аянгууд тэнгэрээс бууж эхлэв.

Сүйтгэх хүчтэй аянга дахин дахин буусан ч тэр дүрээс гурван мянга гаруй метрийн зайд л цохилно.

Тэнгэр түүнийг хүрэх чадваргүй мэт.

Улаан дүр хөмсгөө зангидсан мэт болоод толгойгоо өргөн тэнгэр өөд хүйтнээр ширтэв.

— Эрт орой хэзээ нэгэн цагт чамайг сөрөн зогсоно доо, Тэнгэр!

Дараа нь тэр Өмнөд Нутаг руу хараад нэг алхам урагшлав.

— Миний жинхэнэ бие нойрсож байна. Уйдсан үедээ би энэ хувилгаан биеэр Тэнгэр Газар даяар тэнүүчилдэг. Харин сая харсан зүйл сонирхолтой байлаа. Маш сонирхолтой.

Инээд цуурайтав.

Дараагийн агшинд тэр дүр ор мөргүй алга болжээ.

Түүний ирсэн, явсан нь ч, тэнгэрийн үймээн ч, аянга ойртсон нь ч...

хэн нэгний нүдэнд огт харагдсангүй.

Цаг хугацаа хурдан өнгөрч, долоон өдөр өнгөрлөө.

Энэ долоон өдрийн турш Гадна хүрээний хүн бүр Мэн Хао Дотоод хүрээний шавь болсон тухай ярьж байв.

Тэд бүгд болсон явдлыг өөрсдийн нүдээр харсан ч цочрол нь арилаагүй.

Долоо хоног өнгөрсөн хойно ч хүмүүс үе үе Дорнод уул өөд харж, нүдэндээ атаархал дүүргэнэ.

Ван Тэнфэйг өрөвдсөн хүмүүс ч байлаа.

Гэхдээ хэн ч энэ талаар дуугарсангүй.

Тэр тулаанаас хойш Ван Тэнфэй гэдэг нэр өнгөрсөн үеийн зүйл болсон мэт байв.

Өмнө нь Мэн Хаотой дайсагнаж байсан шавь нар бүр ч их түгшиж, айдаст автжээ.

Гэвч Мэн Хао Гадна хүрээнд байхаа больсон тул тэд Бүдүүнийг л тойрон гүйж, тал засахаас өөр аргагүй.

Хэдхэн өдрийн дотор Бүдүүний нэр хүнд огцом өсөв.

Тэр Мэн Хаогийн оронд Доод түвшний Нийтийн бүсийн шинэ лангууны эзэн болжээ.

Бусад шавь нар өөрийг нь тойрон долигоноход тэр шүдээ бахархалтайгаар үрж сууна.

Тэр бүү хэл Гадна хүрээний илүү тохилог сууцны нэгэнд нүүж орох боломжтой болов.

Харин Мэн Хао энэ долоон өдөр тун завгүй байлаа.

Түшиг Урсгал доройтсон ч дагаж мөрдөх ёстой дүрэм, ёслолууд хэвээр.

Мэн Хао усанд орж, шинэ хувцас өмслөө.

Түшиг Өвөг болон Урсгалын бусад Өвгөдийн хөрөгт мөргөн ёслов.

Энэ бүхний цаана олон нарийн ёслол, дэг журам байсан тул бүтэн хэдэн өдөр зарцуулжээ.

Энэ хугацаанд Сюй Чин хаалттай бясалгалд орсон тул түүнтэй огт таарсангүй.

Харин мөнгөлөг дээлтэй Чэнь Фань ахлах шавьтай уулзав.

Гадна хүрээнд байхдаа Мэн Хао түүнийг бараг инээдэггүй, хэт хуучинсаг хүн гэж боддог байсан.

Гэвч ойр танилцсаны дараа ямар ч асуулт тавьсан Чэнь Фань тэвчээртэй, нэгд нэгэнгүй тайлбарлаж өгдгийг мэдэв.

Мэн Хаод энэ зан нь үнэхээр таалагджээ.

Тэр өмнө сонсож байсан цууг саналаа.

Чэнь Фань ахлах шавь зөв шударга ёс, Даог л эрхэмлэж, эгэл ертөнцийн хэрэг явдлыг үл тоодог гэдэг байв.

Долоон өдөр өнгөрөхөд Мэн Хаод Дорнод ууланд Дотоод хүрээний Үхэшгүйсийн Агуй олголоо.

Агуйн Сүнслэг Эрчмийн Булаг өтгөн сүнслэг эрчим оргилуулж, өмнөх агуйгаас нь хавьгүй дээр байв.

Харамсалтай нь Дотоод хүрээний шавьд олгодог Сүнсний чулуу, үрлүүдийг анх гартаа авсан мөчид түүний сайхан сэтгэл санаа бага зэрэг алдагдав.

Тэр гар дахь чулуунуудаа мангар мэт гөлрөн зогслоо.

Эдгээр Сүнсний чулуу Гадна хүрээнд өгдөг чулуунаас илт чанартай байв.

Хэмжээ нь том.

Бүрэн тунгалаг биш бөгөөд дотор нь манан шиг бүдэг бодис хөвнө.

Мэн Хаогийн царай цайв.

— Эд чинь дунд зэрэглэлийн Сүнсний чулуу гэж үү? Дотоод хүрээний шавь жилд нэгийг авдаг... Нэг ширхэг нь Гадна хүрээний зуун доод зэрэглэлийн Сүнсний чулуутай тэнцэнэ...

Түүний өмнө тавьсан эртний хаш хавтан дээр Ци Нягтруулах шатны бясалгагчдын хэрэглэдэг Сүнсний чулуунуудын ялгаа, таних аргууд бичээстэй байв.

Мэдээллийг унших тусам Мэн Хаогийн толгой эргэж эхэллээ.

— Дунд зэрэглэлийн Сүнсний чулуунаас дээш дээд зэрэглэлийн Сүнсний чулуу байдаг... Жао улсад бүр байдаггүй. Нэг ширхэг нь дор хаяж арван мянган доод зэрэглэлийн Сүнсний чулуутай тэнцэнэ... Үнэндээ үнэлж баршгүй эрдэнэ юм байна.

Мэн Хаогийн дотор зангирч, орон зайн уутандаа үлдсэн хэдэн том Сүнсний чулууг гаргаж ирэв.

Царай нь улам муухай болжээ.

— Сүнсний чулууны үнэ цэнийг хэмжээ болон доторх бүтэц, манангаас нь танина. Дээд зэрэглэлийн Сүнсний чулуу хамгийн том. Доторх талбайнх нь дор хаяж тал хувийг өтгөн манан эзэлдэг... Доторх сүнслэг эрчим гадагш алдагддаггүй бөгөөд зөвхөн Суурь Тогтоох шатанд хүрсэн бясалгагч ашиглаж чадна.

Мэн Хао гар дахь чулуугаа дуугүй ширтэв.

Энэ чулуу дунд зэрэглэлийн Сүнсний чулуунаас дор хаяж гурав дахин том.

Бараг бүхэлдээ өтгөн манангаар дүүрсэн.

Гялалзан харагдах боловч өчүүхэн төдий ч сүнслэг эрчим гадагш цацруулахгүй.

— Энэ... энэ чинь дээд зэрэглэлийн Сүнсний чулуу байж таарахгүй биз дээ! Би... би хоёр мянган дээд зэрэглэлийн Сүнсний чулуу үрчихсэн гэж үү?!

Мэн Хаогийн зүрх ёроолгүй ангал руу унах шиг болов.

Тэр өөрийгөө тайвшруулах гэж оролдлоо.

Ер бусын модон илдийг бодов.

Ван Тэнфэй тэр илдийг ямар их үнэлж байсныг санав.

Дараа нь Зэс толиор түүнийг хуулбарлахад төлсөн үнийг бодлоо.

Өөрийнх нь зарцуулсан Сүнсний чулуу үнэндээ ямар үнэ цэнтэй байсныг ухаан санаандаа багтааж ч чадсангүй.

— Гэхдээ энэ чулуу дээд зэрэглэлийн чулууны тайлбараас ч том юм шиг... Доторх манан нь ч бүр их байна шүү дээ?

Мэн Хаогийн зүрх салганав.

Цааш бодож зүрхэлсэнгүй.

Царай нь цайж, зүрх нь өвдөх шиг болов.

Өөрийгөө арай гэж тайвшруулсны дараа тэр Сүнсний чулуунуудаа буцаан хийлээ.

— Ердөө л хоёр мянган дээд зэрэглэлийн Сүнсний чулуу, — гэж Мэн Хао бувтнав. — Юу ч биш. Үнэхээр юу ч биш.

Гэхдээ “ердөө” гэж хэлэхэд хоолой нь нэг л хүчилсэн сонсогдов.

Дахин хэдэн өдөр өнгөрлөө.

— Дүү шавь аа, би чиний тулааныг харсан. Чи хэт олон шидэт эдлэл ашигласан. Хэрэв тэд чинь дуусчихсан бол тун хүнд байдалд орох байлаа. Шидийн Асарт ойр ойрхон очиж бай. Тэнд Түшиг Урсгалын мянган жилийн эртний тэмдэглэлүүд бий. Судалбал чамд их хэрэг болно.

— Дүү шавь аа, чи дандаа жижиг амьтан агнаж, шарж иддэгийг би анзаарсан. Ингэх нь зөв биш. Бид бясалгагчид Тэнгэр Газрын сүнслэг эрчмийг амьсгалан авч, эгэл биеэсээ ангижрах ёстой. Амьтан байнга идээд байвал сүнслэг эрчмээ дэмий үрж байгаа хэрэг биш үү?

— Дүү шавь аа, биедээ хэт олон орон зайн уут зүүчихжээ. Ингэж болохгүй. Бүх юмаа нэг уутанд хийвэл хэрэгтэй зүйлээ гаргахад илүү амар.

Өдөр хоног өнгөрөх тусам Мэн Хао Сүнсний чулуунуудын тухай бодохгүй байхыг өөртөө хүчээр шаардав.

Удалгүй Чэнь Фань ахлах шавийн занг илүү сайн ойлгож эхэллээ.

Тэгээд ихэнх цагаа түүнтэй хамт өнгөрүүлж, заавар зөвлөгөө авдаг болов.

Удалгүй нэг зүйл маш тодорхой боллоо.

Энэ ахлах шавь Гадна хүрээний цуурхалд гардаг шигээ хүн огт биш.

Даод үнэхээр төвлөрсөн ч дуу цөөнтэй хүн биш байв.

Харин ч яриад эхэлбэл хэдэн цагаар тасралтгүй ярьж чадна.

Заримдаа бүр бүтэн өдөр.

Эцэстээ Мэн Хао өөрөө Чэнь Фанийг хайж очихгүй бол Чэнь Фань Үхэшгүйсийн Агуйд нь хүрээд ирж, яриагаа эхлүүлдэг болов.

Мэн Хао татгалзаж чадсангүй.

Хүчээр инээмсэглээд сонсоно.

Заримдаа яриан дунд унтаад өгөхөд, сэрэхэд Чэнь Фань ахлах шавь одоо ч ярьсаар байдаг байлаа.

Мэн Хао түүнийг өрөвдөхөөс өөр аргагүй.

“Дотоод хүрээнд хэт цөөхөн шавь байдаг болохоор Чэнь Фань ахлах шавьд ярих хүн байдаггүй. Тэгээд л ийм хачин зуршилтай болчихсон юм байна...”

Одоо Мэн Хао Сюй Чин яагаад ийм ойр ойрхон хаалттай бясалгалд ордгийг ойлгов.

Тэр өөрөө хүртэл Чэнь Фаниас түр амсхийхийн тулд хаалттай бясалгалд оръё гэж бодож эхэлжээ.

Үхэшгүйсийн Агуйгаасаа гарах бүрд Чэнь Фань ахлах шавь дагаж явна.

“Сюй Чин эгч хэзээ хаалттай бясалгалаасаа гарах бол?”

Мэн Хао инээмсэглэн бодов.

“Намайг хараад ямар царай гаргахыг нь харах юм сан.”

Тэр одоо мөнгөлөг дээл өмсдөг болжээ.

Урт үс нь салхинд намирч, уулын хадны ирмэг дээр суун жаргах нарыг ширтэнэ.

Хажууд нь Чэнь Фань тасралтгүй ярьсаар байсан ч Мэн Хао бараг сонсохгүй байв.

— Дүү шавь маань Сюй Чин дүү шавь хэзээ хаалттай бясалгалаасаа гарах бол гэж бодож байгаа юм уу? — гэж Чэнь Фань инээмсэглэн асуув.

— Тийм ээ... Аан? Юу?

Чэнь Фань гэнэт ярианыхаа сэдвийг сольсонд Мэн Хао хэлэх үггүй болов.

— Ичих хэрэггүй ээ, дүү шавь, — гэж Чэнь Фань тоглоом шоглоомоор инээв. — Сюй Чин дүү шавь төрөлхийн үзэсгэлэнтэй. Чамд таалагдах нь ердийн хэрэг.

Чэнь Фань шулуун шударга, энгийн зантай тул түүнтэй нөхөрлөхөд амар байлаа.

Анх уулзсан цагаасаа л Мэн Хаог дүү шавь гэж хүлээн зөвшөөрсөн.

— Сюй Чин гэнэ ээ?

Мэн Хао ханиалгав.

Тэр ярианы сэдвийг яаран солихоор шийдлээ.

— Үгүй ээ, үгүй. Би хэзээ ч... Өө тийм, Чэнь ах аа. Та саяхан Ци Нягтруулах шатыг бүрэн дуусгасны дараа юу болдог гэж ярьж байсан билээ?

— Ци Нягтруулах шатны дараа Суурь Тогтоох шат ирнэ. Энэ бол эгэл биеэс ангижрах эхлэл. Тэр цагаас жинхэнэ сүнслэг бясалгал эхэлж, хүн жинхэнэ бясалгагч болно.

Чэнь Фань Мэн Хао руу инээмсэглэн харж, толгой сэгсрэв.

Тэр дахин тоглоом шоглоом хийхээ больж, дулаан өнгөөр тайлбарлаж эхэллээ.

— Сүнслэг Сууриа тогтоох явцад даньтянь дахь Цөмийн нуур дотор чинь есөн Даогийн Багана бий болно. Тэд бие дотор чинь урган тогтдог. Үүнийг Суурь Тогтоох гэдэг.

— Гэхдээ Даогийн Багануудыг бүрэлдүүлэхдээ ямар шидэт арга хэрэглэснээс шалтгаалаад Суурь өөр өөр зэрэгтэй байдаг. Есөн цуурал гарвал Өөгүй Суурь. Арван найман цуурал гарвал Цуурсан Суурь. Арван наймаас олон цууралтай бол Хагарсан Суурь болно.

— Эдгээрээс Өөгүй Суурь хамгийн сайн. Цуурсан Суурь бас сайн. Харин Хагарсан Суурь хамгийн түгээмэл.

— Түшиг Урсгалд өмнө нь Түшиг Өвгийн олж авсан Өөгүй Суурь Тогтоох аргыг тайлбарласан судар байсан. Үүний ачаар Өвгийн нэр Жао улс даяар алдаршиж, бүр Өмнөд Нутагт хүртэл хүрсэн. Харамсалтай нь... Өвөг сураггүй болсноос хойш тэр арга өвлөгдөж үлдээгүй.

Чэнь Фань бүхнийг удаан, маш нарийн тайлбарлана.

Угаасаа түүний зан ийм тул Мэн Хао энэ хэдэн өдрийн дотор дасчихжээ.

— Суурь Тогтоох шатны дараа Цөм Бүрэлдүүлэх их зам эхэлнэ. Урсгалын Тэргүүн одоо энэ шатанд байгаа. Үүний дараа Нялх Сүнсээ бий болгож чадвал наслалт асар уртасч, энэ газрын жинхэнэ Үхэшгүй мэт орших болно.

Мэн Хао анхааралтай сонсож, зүрхэнд нь хүсэл тэмүүлэл төрөв.

— Харин Нялх Сүнсний шатны дараа юу байдаг вэ?

— Нялх Сүнсний дараа Сүнс Таслах шат бий. Түшиг Өвөг тэр шатанд байсан. Энэ бол амь нас утсан дээр дэнжигнэдэг хамгийн хүнд шатны нэг. Сүнс Таслахад хэд хэдэн удаагийн Таслалт давж байж бүрэн амжилтад хүрнэ. Тэр үед Түшиг Өвөг хаалттай бясалгал хийхээр Урсгалаас явсан бөгөөд одоо хүртэл эргэж ирээгүй.

Чэнь Фань тайван ярьж байсан ч царайнаас нь бясалгалд ямар их татагддаг нь илт.

— Магадгүй нэг өдөр би, Мэн Хао, Сүнс Таслах шатанд хүрэх боломжтой ч юм билүү, — гэж Мэн Хао аяархан хэлэв. — Тэгвэл түүнээс цааш юу байдаг вэ?

— Сүнс Таслахаас цаадах шатнууд дэндүү өндөр. Нарийн ширийг нь би мэдэхгүй. Тэр бүхнийг мэдэхийн тулд Өмнөд Нутагт очих хэрэгтэй. Ямар ч байсан эцсийн зорилго нь Үхэшгүйд Дэвших.

— Үхэшгүйд Дэвших гэж үү?

— Үхэшгүйд Дэвших.

Уулын зөөлөн салхи хоёр шавийн үсийг намируулж, яриаг нь алсад тээнэ.

— Дүү шавь аа, хэзээ нэгэн өдөр чи гадаад ертөнцөөр явж бясалгалаа үргэлжлүүлэх бол Жао улсаар өөрийгөө хязгаарлаж болохгүй.

Чэнь Фань Мэн Хао руу элгэмсгээр харав.

— Жао улс бол Наньшань тивийн Өмнөд Нутаг дахь алслагдсан жижиг улс гэдгийг бүү март. Эндхийн сүнслэг эрчим элбэг биш. Бясалгагч ч цөөн.

— Өмнөд Нутаг л бясалгалын жинхэнэ ертөнц. Тэнд хүчтэй нь сул доройгоо залгидаг хууль харгис ч Наньшань тивийн өмнөд хэсгийн жинхэнэ оргил нь тэр. Баатрууд ч олон, Сонгогдсон Суутнууд ч олон. Түүнтэй харьцуулахад Жао улс маш тайван.

— Бидний үеийн бясалгагчид уул давж, яс овоолсон замаар гишгэлэн байж оргилд хүрдэг.

Чэнь Фаний нүдэнд хачин гэрэл тодров.

Тэр Мэн Хаод биш, өөртөө ярьж байгаа мэт сонсогдоно.

Мэн Хаогийн сэтгэл хөдөллөө.

Өмнө нь тэр бясалгалын ертөнцийн талаар бүдэг бадаг ойлголттой байв.

Харин одоо Чэнь Фань бүхнийг ийм тодорхой тайлбарлахад оюун санаанд нь асар том газрын зураг дэлгэгдсэн мэт санагдав.

Тэр зураг дээр Дорнын Нутаг дахь Их Тан бий.

Өмнөд Нутагт баатрууд, суутнууд бий.

— Сүнслэг бясалгалын замыг сонгосон хүн эгэл ертөнцөөс ангижрах ёстой. Чи одоо эгэл хүн биш. Чи бол Тэнгэрийг сөрөн явах хувьтай бясалгагч.

Чэнь Фань Мэн Хао руу ширтэв.

— Хэрэв хүчгүй бол оршин байх эрхгүй. Хэрэв хүчгүй бол бясалгах эрхгүй. Хэрэв хүчгүй бол амьд үлдэх эрх ч үгүй. Бусдын хөлд гишгэгдэхээс өөр хувьгүй.

— Чи ийм амьдралаар амьдрахыг хүсэж байна уу?

Чэнь Фаний үг Мэн Хаогийн чихэнд орж, зүрхний гүнд нь шингэв.

Нүд нь аажмаар гялалзаж, тэр бодолд автав.

“Би Юньже тойргийн эрдэмтэн.”

“Намайг бага байхад эцэг эх минь сураггүй болсон.”

“Миний хүсэл үргэлж баян болж, дахин хэзээ ч ядуу амьдрахгүй байх. Тэгээд нэг өдөр Дорнын Нутаг дахь Их Танд очиж үзэх.”

Шөнийн сэрүүн салхи үсийг нь үлээнэ.

Мэн Хао Дачин уулын орой дээр сууж байсан тэр жилийнх шигээ гүн бодолд автан чимээгүй суулаа.

Тайлбар:

Чэнь Фань гэдэг нэрийн “Фань” ханз нь “эгэл”, “жирийн” гэсэн утга агуулдаг.

Сюй Чин гэдэг нэрийн “Чин” ханз нь “цэвэр”, “тунгалаг” гэсэн утга агуулдаг.

34-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би тэнгэрийг тамгална34-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах