Би тэнгэрийг тамгална

50-р анги

50-р бүлэг — Төмөр жад

Сонсох

Өмнөх аварга уулыг харсан даруйд Мэн Хаогийн нүд гялалзав.

Энэ газар энгийн бус нь илт.

Магадгүй чөтгөр араатан ч байж мэднэ.

Ямартай ч түүнд удаан бодох зав байсангүй.

Бие нь гялсхийж, уулын хормой дахь өтгөн ойн зүг шууд харвав.

Араас нь хөөж явсан Шангуань Сюгийн царай өөрчлөгдлөө.

Түүний бясалгалын түвшин Мэн Хаогоос өндөр. Бясалгалын ертөнцөөр олон жил явж, олон юм үзсэн хүн.

Тиймээс энэ ууланд ямар нэгэн хачин зүйл байгааг ганц хараад л мэдэрчээ.

Гэвч Мэн Хао эргэлзэлгүй дотогш орж байгааг хараад сэжгээ түр хойш тавьж, шүдээ зуугаад араас нь орлоо.

Тэр үед хавтгай тавцан дээр цагаан дээлтэй Ү Динчю, Этгээд Сүн хоёр го даам тоглож байгаа мэт сууж байв.

Гэвч үнэндээ хоёул доорх тулалдааныг анхааралтай ажиглана.

Тэдний өндөрлөгөөс Нил Хувь Тавилангийн Урсгалын шавь нар ой дотор гацаж, бүтэн шөнө өнгөрсөн ч ууланд хөл тавьж чадаагүй нь тод харагдана.

Сүнслэг араатнууд тэднийг нэг нэгээр нь буцааж байлаа.

— Нил Хувь Тавилангийн Урсгалын шавь нар үнэхээр энгийн бус юм, — гэж Этгээд Сүн хөхрөв. — Миний Сүнслэг Араатны Ойд бүтэн шөнө тогтсон гэдэг чинь сайн хэрэг. Ү Динчю, чи үнэхээр бахархах ёстой шүү.

Тэр тун сэтгэл хангалуун харагдана.

Ү Динчюгийн царай улам дүнсийх тусам Этгээд Сүнгийн баяр улам нэмэгдэв.

Ү Динчю ой дотор өрөвдөлтэй байдалтай болсон шавь нараа хараад царай нь улам харлаж, хүйтнээр тургив.

— Ү Динчю, чи үнэхээр бахархах хэрэгтэй, — гэж Этгээд Сүн үргэлжлүүлэв. — Өмнө Алтан Жаврын Урсгалынхан энд сорилтод орж ирэхэд бүгд миний сүнслэг араатнуудад дийлдсэн. Нэг нь ч эрдэнэсийн ууланд хүрч, жинхэнэ хүчтэй араатнуудыг минь харж чадаагүй. Тэр үед би их харамссан шүү. Харин танай Нил Хувь Тавилангийн Урсгалын шавь нар арай дээр байгаасай гэж үнэхээр найдаж байна.

Этгээд Сүн бардам инээгээд Сүнслэг Араатны Ойн нэг хэсэг рүү хуруугаараа заав.

— Энэ ойд би өөрийн гараар нарийн сонгосон сүнслэг араатнууд дүүрэн. Жишээ нь тэрийг хар.

Түүний заасан газар цасан цагаан сармагчин байлаа.

Бүх бие нь, бүр хоёр нүд нь хүртэл цас шиг цагаан.

Гадаад төрх нь туйлын догшин.

Тэр ганц савраараа Нил Хувь Тавилангийн Урсгалын нэг шавийн гарыг тас татах шахам урж, цус цацрууллаа.

Хөдөлгөөн нь цагаан салхи мэт асар хурдан.

Эргэн тойрон дахь долоо, найман шавийг аль хэдийн шархдуулжээ.

— Энэ бол Цасан Оргилын Хувирмал араатан. Дэлхийд тун ховор. Арван жилийн өмнө би арай гэж олж авсан юм. Үнэхээр ховор шүү. Үсийг нь хар даа. Цас шиг цагаан, торго шиг зөөлөн. Нэг өдөр нэлээд өндөр үнээр зарж чадна гэж боддог юм.

Этгээд Сүн өөртөө сэтгэл хангалуун инээлээ.

Цагаан дээлтэй Ү Динчюгийн царай бүр ч барайв.

Олон жил өнгөрсний дараа Этгээд Сүнгийн эрдэнэсийн ууланд ийм олон хүчирхэг чөтгөр араатан бий болсон байна гэж тэр төсөөлөөгүй байлаа.

Этгээд Сүн ярьж байх зуур цагаан сармагчингийн ойролцоох ойн захад нэгэн дүр гарч ирэв.

Мэн Хао байлаа.

Араас нь Шангуань Сю салалгүй хөөсөөр.

Этгээд Сүн тэднийг хараад инээлээ.

— Өө, гаднын хүмүүс хүртэл дайрч орж ирэх нь ээ. Ү Динчю, хэлсэн үгэндээ хүрдэг хүн гэж ямар байдгийг сайн хар. Ци Нягтруулах шатны ямар ч бясалгагч энд орж болно гэж би хэлсэн. Хэн ч байсан ялгаагүй. Орж ирээд үхэх нь бараг гарцаагүй ч би хориглохгүй.

Ү Динчю хүйтнээр тургив.

Тэр Мэн Хао, Шангуань Сю хоёрыг бараг анзаарсангүй.

Харин цагаан сармагчин руу ширтсээр байв.

Яг тэр үед сармагчин Нил Хувь Тавилангийн Урсгалын өөр нэг шавьтай тулжээ.

Тэр шавь арван долоо, арван найм орчим настай харагдана.

Гар нь хурдтай тамга үүсгэхэд ард нь эртний хуйлмал судрын дүрс дэлгэгдэв.

Хүчтэй аура давалгаалан гарч, цагаан сармагчинг дээрээс нь дарлаа.

Сармагчин чарлав.

— Сайн Хувирмал араатан байна, — гэж Ү Динчю хэлэв. — Этгээд Сүн, энэ араатан хэчнээн хүчтэй байсан ч манай шавийн тэжээвэр болно! Түүний нэр Ши Янь. Урсгалд орохдоо тэр энэ эртний хуйлмал судрыг олж авсан. Ци Нягтруулах шатны долоодугаар түвшинд хүрсэн хүн энэ судраар чөтгөр араатныг барьж чаддаг юм.

Ү Динчюгийн зүрх дотроо хүчтэй цохилж байсан ч гаднаа тайван, хөндий төрхөө хадгалж, үл ялиг бардам харагдав.

Түүний байр суурь, бясалгалын түвшнийг бодвол ийм илэрхий сэтгэл хөдлөл гаргах учиргүй.

Гэвч урьд шөнийн доромжлолын дараа Этгээд Сүнгийн өмнө тэвчээрээ барих үнэхээр хэцүү байлаа.

Харамсалтай нь үг нь амнаас нь гарч дуусмагц өрөвдөлтэй орилох дуу сонсогдов.

Ши Яний цээжнээс цус цацарч, ард нь байсан эртний хуйлмал судрын дүрс бутран сарнив.

Тэр айсан харцтай арагш ухарлаа.

Цагаан сармагчингийн бие гэнэт тэлж, бараг арван найман метр өндөр болов.

Цээжээ нүдэн нүргэлэхэд асар их хүч бялхаж байгаа мэт.

Этгээд Сүн чангаар хөхрөв.

Ү Динчю цагаан сармагчин руу царай нь татвалзан ширтэж, шууд очоод няц цохих хүслээ арай гэж дарлаа.

Яг тэр мөчид Мэн Хао ойгоос харван гарч ирэв.

Архирч буй аварга сармагчинг хармагц нүд нь гялалзлаа.

Алсад айж сандарсан залуу бясалгагчийг ч харсан ч нөхцөл байдлыг тунгаах зав байсангүй.

Энд хүмүүс байгаа тул Мэн Хао Зэс толио ил гаргаж болохгүй.

Нүд нь гялсхийх агшинд цагаан сармагчин түүнийг олж харлаа.

Араатан догшин архиран Мэн Хао руу дайрав.

Мэн Хао баруун гараа өргөхөд урт төмөр жад гарч ирлээ.

Энэ бол Бүдүүний аав Мэн Хаогийн хэлсэн хэмжээс, загвараар хийж өгсөн жад байв.

Ши Янь төмөр жад гарч ирэхийг анхааралтай харж байлаа.

Мэдээж төмөр жадтай зэрэгцэн Зэс толь ч гарч ирсэн.

Гэхдээ Мэн Хао түүнийг өргөн ханцуйныхаа дотор нуулаа.

Ханцуй нь хангалттай өргөн тул гаднаас ажиглаж буй хүн толио олж харахгүй.

Ялангуяа бүх хүний анхаарал урт жаданд татагдсан байв.

Жад энгийн төмрөөр хийгдсэн ч гадаргуу даяар нь нарийн төвөгтэй олон хээ сийлжээ.

Тэр бүх хээг Мэн Хао өөрөө зохиосон.

Ганц харахад л ер бусын шидэт эдлэл мэт сэтгэгдэл төрүүлнэ.

Мэн Хао жадаа атган урагшилж, дайран ирэх сармагчин руу үзүүрийг нь чиглүүлэв.

Гэнэт аварга цагаан сармагчингийн том ам хүчтэй дэлбэрлээ.

Цус, мах бүх зүгт цацарч, өрөвдөлтэй чарлах дуу хадав.

Сармагчин газар нураад Мэн Хаог итгэж ядсан мэт ширтэнэ.

“Магадгүй их үстэй араатанд тольны гэрэл тусахад бие дэх ци нь ямар нэгэн байдлаар хямарч, дотроосоо хөөж тэлдэг байх. Чөтгөр араатнууд илүү том, хүчтэй учраас тэр хүч зөвхөн өгзгөөр нь биш, биеийнх нь хамгийн сул газраар гарч, ийм дэлбэрэлт үүсгэдэг байж болох юм.”

Мэдээж энэ бүхэн Мэн Хаогийн таамаг төдий.

Гэхдээ цагаан сармагчинд юу тохиолдсоныг хараад Зэс толийг арай илүү ойлгосон мэт санагдав.

Толийг гартаа оруулаад гурван жил болсон тул энэ таамаг үнэнд нэлээд ойр байж мэднэ гэж боджээ.

Гэхдээ одоо тунгаан бодох цаг биш.

Өрөвдөлтэй цагаан сармагчин руу дахин ч харалгүй төмөр жадаа атган урагш харвав.

Нүд ирмэхийн зуур алга боллоо.

Яг тэр үед Шангуань Сю хүрч ирэв.

Тэр газарт унасан цагаан сармагчинг хараад цочирдов.

Цагаан сармагчин ч мөн гайхсан байлаа.

Тэгээд Шангуань Сюгийн гарт бас урт жад байгааг олж харав.

Агшин зуур уур хилэн нь тэсэрч, Шангуань Сю руу догшин үсэрлээ.

Хавтгай тавцан дээр Этгээд Сүнгийн инээд аль хэдийн тасарчээ.

Хажууд нь Ү Динчю ч мөн гайхан ширтэнэ.

Хоёул Мэн Хао болон түүний төмөр жад руу итгэж ядан харж байлаа.

Мэн Хао Сүнслэг Араатны Ой дундуур асар хурдтай давхив.

Ард нь цагаан сармагчингийн улих мэт орилох дуу, Шангуань Сюгийн ууртай архираан сонсогдоно.

Мэн Хаогийн нүд гялсхийж, хүйтнээр тургив.

Удалгүй урдаас дахин тулалдааны чимээ гарлаа.

Тэр ойртоод харахад цагаан дээлтэй дөрөв, таван бясалгагч зургаан метр орчим өндөр гурван чөтгөр араатантай ширүүн тулалдаж байв.

Нэг нь аварга хар бар.

Нөгөө нь биеэсээ нил ягаан гэрэл цацруулсан тогос.

Сүүлчийнх нь асар том харх бөгөөд догшин, хэрцгий төрхтэй, бараг алж болдоггүй мэт харагдана.

Мэн Хао тулалдааны дунд гарч ирмэгц тогосны нүдэнд догшин гэрэл асав.

Тэр галзуурсан хар салхи мэт шууд Мэн Хао руу дайрлаа.

Мэн Хаогийн царай урьдын адил тайван.

Хурдаа ч сааруулсангүй.

Зүгээр л төмөр жадаа урагш чиглүүлэв.

Гэнэт аварга тогосны бүх бие салганаж, өрөвдөлтэй чарлав.

Дараагийн мөчид толгой нь дэлбэрч, цусанд будагдан газар унаад үхлээ.

Хар бар, аварга харх хоёр хүртэл цочин хөдөлгөөнгүй болов.

Тэд манарсан мэт ширтэж байх зуур Мэн Хаогийн бие гэрлийн зурвас болон хувирч алсад харван одов.

Нил Хувь Тавилангийн Урсгалын шавь нар ч дуугүй гөлрөн үлдэв.

Мэн Хаогийн төмөр жад тэднийг үнэхээр алмайруулжээ.

Мэн Хао нэг ч мөч сааталгүй цааш давхисаар.

Энэ үед Шангуань Сю цагаан сармагчинг арай гэж салж, уур хилэнтэйгээр дахин араас нь хөөж эхэлсэн байлаа.

Мэн Хаогийн нүүрэнд хүйтэн инээмсэглэл тодров.

Тэр хурдаа улам нэмэв.

Замд нь чөтгөр араатан таарах бүрд төмөр жадаа нэг даллахад л тэд өрөвдөлтэй орилон ухарна.

Нэг ч араатан түүний замыг хааж чадсангүй.

Харин Шангуань Сю алхам тутамдаа саатуулагдана.

Түүний хилэгнэсэн архираан Мэн Хаогоос улам бүр хол сонсогдох болов.

Зам дагуу Мэн Хао цагаан дээлтэй залуу бясалгагчидтай улам олон таарлаа.

Тэд бүгд чөтгөр араатнуудтай амь, үхлийн тулалдаан хийж байв.

Мэн Хао хажуугаар нь өнгөрөх бүрд дийлдэшгүй мэт догшин араатнууд гэнэт цочин ухарч, цус царцаам орилоно.

Харин залуу бясалгагчид алсад одох Мэн Хаог бишрэн ширтэнэ.

— Тэр хэн байсан юм бэ?

— Тэр урт жад нь ямар нэгэн шидэт эдлэл байна! Ямар хүчтэй юм бэ!

— Аймаар юм! Хараал ид, надад ийм жад байсан бол энэ Сүнслэг Араатны Ойгоор хөндлөн гулд явж чадна!

Мэн Хаогийн зам дагуу хийсэн зүйл Нил Хувь Тавилангийн Урсгалын шавь нарын дунд шуугиан дэгдээлээ.

Тавцангийн орой дээр Ү Динчюгийн нүд гялалзаж, амных нь буланд инээмсэглэл татав.

Тэр баярласан атлаа Этгээд Сүнг шоолох боломж олдсондоо хоржоонтой өнгөөр чанга хөхрөв.

— Аан, эд чинь нөгөө Хувирмал араатнууд чинь үү? Сайн байна, сайн байна. Үнэхээр гайхалтай араатнууд юм аа. Харъя даа. Зарим нь нүдгүй болж. Заримынх нь толгой тас үсэрчихэж. Бүх бие нь цус болсон ч байна. Өө, нэгнийх нь бүр өгзөг дэлбэрчихсэн байна шүү.

Ү Динчю улам инээв.

— Этгээд Сүн, чи энэ Сүнслэг Араатны Ойг Дорнын Тэнгисийн ёроолын шороогоор бордсон гэж хэлээгүй бил үү? Хувирмал араатнууд чинь бүгд гайхалтай гэж ч ярьсан. Өнөөдөр тэдэнд нэг л хүнд өдөр тохиож байгаа бололтой доо.

Этгээд Сүн Мэн Хаог ой дундуур урагшлахыг харсаар нүүр нь муухай болов.

Үнэтэй сүнслэг араатнууд нь нэг нэгээрээ цусанд будагдан, орилон ухарч байгааг харахад зүрх нь өвдөнө.

Ялангуяа тогос үхэхийг харахад зүрхэнд нь хутга шаах шиг болов.

Энэ төрлийн тогосыг Цасан Галт Шувуу гэдэг бөгөөд туйлын ховор.

Этгээд Сүн хэдэн жилийн өмнө асар өндөр үнэ төлж олж аваад, үнэт эрдэнэ мэт нандигнан өсгөжээ.

Гэтэл Мэн Хаогийн төмөр жад ганц агшинд толгойг нь дэлбэлчихэв.

Үхсэн ч амин хүч нь маш хүчтэй тул цогцос нь татганан хөдөлсөөр байлаа.

Этгээд Сүн дотроо туйлын их харамсаж байсан ч гаднаа огт тоосонгүй гэсэн төрх гаргав.

— Хэнд хамаатай юм? Миний Сүнслэг Араатны Ойд тоо томшгүй олон сүнслэг араатан бий. Нэг хоёр нь үхлээ гээд юу ч болохгүй. Тэгээд ч энэ жаал чинь танай Нил Хувь Тавилангийн Урсгалын шавь биш. Чи юундаа тэгтлээ баярлаад байгаа юм?!

Тэр хөнгөн өнгөөр хэлсэн ч дотроо зүрх нь хүчтэй цохилж эхэлжээ.

50-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би тэнгэрийг тамгална50-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах