Би тэнгэрийг тамгална

9-р анги

9-р бүлэг — Тэвчээр барагдаж, бухимдах нь

Сонсох

Ци Нягтруулах шатны гуравдугаар түвшинд хүрсэн Жао Үган Хүн-Чөтгөрийн Хувирал ашиглахад хүч нь нэлээд нэмэгдэж, хурд нь ч огцом өсөв. Тэр шунал дүүрэн харцаар инээмсэглэн, наранд гялалзах хурц хумсаа сарвайсаар Мэн Хао руу дайрлаа.

Өөртөө итгэлтэй байлаа. Мэн Хао айсандаа сэтгэл нь хугарч, зугтсан ч мултарч чадахгүй гэж боджээ.

— Зугтаад бай! — Жао Үган догшин инээд алдан хашхирахад бүдүүн хоолой нь агаарт цуурайтав. — Жао Үганы гараас чи мултарч чадахгүй!

Жао Үган чөтгөрийн дүрд хувирахад Мэн Хао урд нь зугтаж явлаа. Нүднийхээ булангаар арагш хармагцаа гайхсан төрх гаргав. Гэвч удалгүй ямар нэг зүйл санаанд нь орсон бололтой, гайхсан харц нь тун хачин болж хувирлаа.

Жао Үганы энэ төрх зэс толинд дэлбэрүүлж байсан чөтгөр араатнуудтай яг адилхан харагдана. Тэр байтугай биеийг нь бүрхсэн алтан үс нь өнөөх араатнуудаас ч илүү өтгөн, гялалзсан байв.

Мэн Хао Жао Үганыг нухацтай ажигласаар байлаа. Өтгөн алтан үс нь түүнийг яг л араатнуудын хаан мэт харагдуулна.

Мэн Хаогийн тэр хачин харцыг хараад Жао Үган өөрөө гайхав. Ци Нягтруулах шатны гуравдугаар түвшинд хүрснээсээ хойш Хүн-Чөтгөрийн Хувирал аргаа туршиж байсан ч хэн нэгний өмнө анх удаа хэрэглэж буй нь энэ. Гэтэл Мэн Хаогийн тэр харц түүний уурыг хүргэжээ.

Тэр хүйтнээр тургилан, нүдэнд нь алах санаа дүрэлзэв.

— Энэ зэс толь чамд их таалагдах байх даа... — гэж Мэн Хао хэллээ.

Жао Үган Хүн-Чөтгөрийн Хувиралд орсноор хурд нь ихэссэн тул удахгүй гүйцэгдэхээ Мэн Хао ойлгов. Тэр хэд алхам ухраад баруун гараараа орон зайн уутаа товшиход зэс толь тэр дороо гарч ирлээ.

Хачин төрх нь арилаагүй хэвээр, сүртэйгээр дайран ирж буй Жао Үган руу толины нүүрийг чиглүүлэв.

Толь гэрэлтсэн даруй Мэн Хао урьд өмнө мэдэрч байгаагүй халуун оргихыг мэдэрлээ. Өмнө нь чөтгөр араатантай таарахад гардаг хариу үйлдлээс хавьгүй хүчтэй байв. Яг л толины дотор удаан дарагдсан асар их шунал гэнэт сэрсэн мэт.

Дараагийн мөчид үл үзэгдэх нэгэн хүч толиноос оргилон гарч, урагш харвалаа.

Жао Үган алах сүр, догшин хүчээ цацруулсаар Мэн Хао руу үсрэв. Гэтэл гэнэт биед нь ямар нэг хачин зүйл орж ирсэн мэт санагдлаа. Тэр хүч дотор нь галзуурсан мэт мушгиран эргэлдэж, гарч ирэх зам хайж буй нь гаднаас ч мэдэгдэхээр байв.

Жао Үганы царай хувирлаа. Дотор эрхтнүүд нь аймшигтай өвдөж эхэлж, өвдөлт нь агшин зуур тэсэшгүй хэмжээнд хүрэв. Тэр бодох завгүй өнөөх хүчийг доош, даньтянь руугаа шахан гаргахыг оролдов.

Гэвч үл үзэгдэх хүч хэтэрхий догшин байлаа. Биеэс нь гарах хамгийн сул хэсгийг эрэн тэмүүлж байв. Жао Үган түүнийг даньтянь руу шахмагц хүч шууд доошилж, өгзөг рүү нь цөмрөн орлоо.

Дараагийн агшинд...

Пүн!

Тэсэхийн аргагүй өвдөлт тэсрэн гарч, Жао Үган өөрийн эрхгүй цус царцам аймшигтайгаар орилов.

Амьдралдаа тэр хэзээ ч ийм дуу гаргаж үзээгүй. Учир нь ийм зүйл урьд өмнө нь түүнд тохиолдож ч байсангүй.

Бие нь салганан чичирч, Мэн Хао руу уур хилэнтэй ширтэнэ. Цусанд автсан мэт улайсан нүдэнд нь алах санаа улам ширүүсэв.

— Жао ах аа... — Мэн Хаогийн зүрх хүчтэй цохилно. Амьдралдаа анх удаа хүнтэй тулалдаж байгаа нь энэ. — Энд хүргээд больё л доо. Та надад төвөг удахгүй бол би ч танд төвөг удахгүй. Ингээд хоёулаа салъя.

Тэр зэс толины нүүрийг алгаараа дарлаа. Жао Үганы орилохыг сонсоод сэтгэл нь эвгүйрхжээ. Эцсийн эцэст энэ бол чөтгөр араатан биш, хүн.

— Муу новш! — Жао Үган хашхирлаа. — Өнөөдөр чамайг алаад зогсохгүй уулнаас бууж, гэр бүлийг чинь олж бүгдийг нь ална! Танай овгийг бүхэлд нь доромжилж, сүйрүүлнэ!

Өвдөлт түүнийг бараг солиоруулчихжээ. Нүд нь гал мэт дүрэлзэж, архиран Мэн Хао руу үсрэхдээ хурц хумсаараа тасчин хаяхаар далайв.

Мэн Хао угаасаа номын хүн. Урьд өмнө нь жинхэнэ зодоон хийж үзээгүй. Гэхдээ аймхай нэгэн биш байлаа. Жао Үганы үгийг сонсоод нүдэнд нь алах санаа цухалзав.

Ийм хүнийг үгээр ятгаж болохгүй гэдэг нь тодорхой болжээ. Түүний орилохыг сонсох тэвчээр Мэн Хаод байгаагүй ч гэр бүл, овгийг нь ална хэмээн сүрдүүлэхэд хэн ч уурлахгүй байж чадахгүй.

Тэр хэд алхам ухраад толио дахин эргэлзэлгүй өргөв.

Жао Үган ойртох мөчид үл үзэгдэх тэр хүч ахин дайрч ирэв. Өмнөх аймшигт туршлагаасаа сургамж авсан тэр энэ удаа биеэ хамгаалж, өнөөх хүчийг гадагш гаргахгүйгээр битүүлэн барив.

Амжилттай боллоо гэж бодох агшинд хүч биеэр нь нижигнэн гүйсээр зүүн чих рүү нь цөмрөв.

Пүн!

Өмнөхөөс хэд дахин хүчтэй өвдөлт дэлбэрч, Жао Үган үгээр дүрслэхийн аргагүй нарийн, зэвүүн орилолт тавилаа.

Дараа нь баруун чих нь ч мөн тэсэрч, цус цацрав.

Толгой нь яг голоороо хагарч байгаа мэт санагдан, царай нь үхсэн мэт цайжээ. Тэр балмагдан Мэн Хао руу ширтсэнээ, царай нь ахин зэрлэг догшин болов.

— Би танай гэр бүлийг бүгдийг нь ална! Танай овгийг бүхэлд нь устгана! Бүгдэд нь энэ өвдөлтийг мэдрүүлээд орилсоор үхэхийг нь харна!

Тэр өвдөлтөө тэссээр, сонсгол нь бараг үгүй болсон атлаа Мэн Хаог алах галзуу хүсэлдээ хөтлөгдөн дахин үсрэв.

— Би чамд нүүр өгөөд байхад чи тоохгүй юм байна! — Мэн Хао алмайран хэллээ.

Толь өмнө нь хүний чихийг дэлбэлж байгаагүй. Тэр царайгаа чангалан ахин ухарч, толины нүүрийг Жао Үган руу дахин чиглүүлэв.

— Мэн Хао-о-о!

Жао Үган орилохтой зэрэгцэн баруун чих нь бүр мөсөн задарч, хоёр чих нь хавдан хөөжээ. Энэ удаа царайд нь догшин уур биш, харин айдас, балмагдал тодров.

Тэр амьдралдаа хэзээ ч ингэж хурдан эргэж үзээгүй мэт огцом буцан зугтахыг завдав. Мэн Хаотой дахиж орооцолдох ямар ч хүсэл түүнд үлдээгүй байлаа.

Гэвч айдас нь биеийг нь хэт хүчтэй салгалуулж, зугтаж ч чадахгүй болов. Тэгсэн ч дотроо ахин хүчээ төвлөрүүлж, алах хүслээ сэргээв. Мэн Хаогийн гэр бүлд өвдөлт амсуулна. Бас тэр хараал идсэн зэс толийг булааж авна.

Гэтэл яг эргэх мөчид зэс толь Мэн Хаогийн гараас анх удаа өөрөө нисэн гарлаа.

Яг л сонирхол нь бүрэн татагдсан мэт Жао Үганы араас хөөж, дахин дахин дайрав.

Жао Үганы нүд цөхрөлөөр дүүрлээ. Асар хүчтэй ямар нэгэн зүйл биед нь нэвтэрч, тэр зогсолтгүй орилно. Зугтах ч аргагүй. Бие нь агаарт шидэгдэж, зүүн чих, баруун чих, цээж, хөл нь ээлж дараалан тэсэрч эхлэв.

Цус манан мэт цацагдан, арав амьсгаа авах төдий хугацааны дараа Жао Үганы нүдний гэрэл бүдгэрлээ. Бие нь аажмаар Хүн-Чөтгөрийн дүрээс буцан хэвийн төрхдөө орж, алтан үс нь алга болов.

Үс нь алга болмогц зэс толь сонирхлоо алдсан мэт эргэн Мэн Хао руу нислээ.

Жао Үганы бие газар пүдхийн унав.

Эргэн тойрон бүхэлдээ цусанд будагдсан байлаа. Үхсэн Жао Үганы нүдэнд айдас, цөхрөл царцжээ. Харсан хэн боловч салганахад хүрэм дүр зураг.

Цогцос руу нь ширтсэн Мэн Хао гүн амьсгаа авлаа. Зэс толь гар дээр нь буцан ирэхэд бие нь өөрийн эрхгүй чичрэв. Нүдэнд нь айдас, бишрэл зэрэг төрнө.

Зэрлэг араатан тэсрэхийг харах нэг хэрэг. Харин энэ удаа амьд хүн байлаа.

Энд тэндгүй асгарсан цус, махыг харахад Мэн Хаогийн дотор эвгүйрч, толийг бүр хаячихмаар санагдав. Толин дээр үхлийн өмхий үнэр наалдсан мэт. Тэр гараа суллаж, толийг газарт унагаав.

Эцсийн эцэст Мэн Хао номын хүн байлаа. Эхэндээ энэ толь сонирхолтой санагдаж байсан ч одоо аймшигтай, хэрцгий эд мэт харагдана. Түүний итгэж ирсэн Күнзийн сургаальтай огт нийцэхгүй мэт.

Тэр удтал чимээгүй зогсов. Сэтгэл нь үймэрч, бухимдал нь нүдэнд нь тодорно.

Дотроо тэр одоо ч Юньже тойргийн жирийн эрдэмтэн хэвээр байлаа. Хүмүүстэй үнэнчээр харьцаж, зодоон хийж ч үзээгүй. Хүн алах тухай бүр бодож байсангүй.

Олон жил суусан энэ зан чанар, үзэл бодол нь ганцхан өдөрт алга болохгүй. Одоо юу хийснээ бодоход сэтгэл нь зөрчилдөнө.

“Күнзийн сургааль ёс жудаг, баяр баясгалан, энэрэл, зөв шударгыг эрхэмлэж, үнэнийг эрэлхийлдэг. Хүний амь бүү хороог гэж сургадаг. Харин Урсгалын эндэх дүрэм бол ‘хүчтэй нь сул доройгоо иднэ’... Энэ үгийн үнэнийг одоо ойлголоо. Гэхдээ ойлгох нэг хэрэг, өөрийн биеэр хэрэгжүүлэх нь өөр юм байна...”

Сая болсон явдлыг бодоход л Мэн Хао салганан айв. Удаан хугацааны дараа уртаар санаа алдаад эргэн алхлаа.

Гэвч хэдхэн алхсанаа шүдээ зуун буцаж ирэв.

Жао Үганы орон зайн уутыг авч, дараа нь Галын Могой үүсгэн цогцос руу илгээлээ.

Гал цогцсыг бүрэн шатааж чадсангүй. Мэн Хао нэг Сүнслэг Эрчим Нягтруулах Үрэл залгиснаа дараалан гурван Галын Могой гаргав. Удалгүй цогцос танигдахын аргагүй болтлоо түлэгджээ.

Тэр хэсэг амьсгалаа тохируулж, шүдээ зууснаа ахин хоёр Галын Могой шидэв.

Энэ удаа цогцос бүрэн үнс болов.

Мэн Хао газар хэвтэх зэс толь руу нэг харснаа эрүүгээ чангалж, очоод авлаа. Гартаа атган чанга барив.

Сэтгэл дэх айдас, зөрчил арилаагүй хэвээр тэр Үхэшгүйсийн Агуй руу аль болох хурдан буцав. Дотогш ормогцоо хэсэг мэлрэн суулаа. Удаан хугацааны дараа л хөдөлж, Жао Үганы орон зайн уутыг нээв.

Доторх зүйлсийг харахад нүд нь гялалзаж, анх хүн алснаас үүдсэн хүнд бодол нь гэнэт өөрчлөгдөв.

— Энэ нөхөр чинь ийм баян байсан юм уу...

Тэр өөрийн эрхгүй амьсгаа сорлоо.

Орон зайн уутанд найман Сүнсний чулуу, долоон Сүнслэг Эрчим Нягтруулах Үрэл, бас хачин тэмдэг сийлсэн нэг ясны хэлтэрхий байв.

Мэн Хао ясны хэлтэрхийг нэг хараад л хажуу тийш шидчихэв. Дээр нь Хүн-Чөтгөрийн Хувирал аргыг тэмдэглэсэн байлаа. Тэр дахиж хүрэхээс ч айжээ.

Өөрөө хүн-чөтгөр болоод дараа нь өөрийнхөө зэс толинд дэлбэрэх хүсэл түүнд огт байсангүй.

Ясны хэлтэрхийг хаях үедээ гэнэт өнөөх нисдэг богино илдийг санав. Тэр даруй агуйгаас гарч, ой дотроос цагаан богино илдийг оллоо. Агуйдаа буцаж ирээд шинжихэд нүд нь дахин гялалзав.

мөнх настны зам, Күнзийн сургааль хоёрын зөрчлийг Мэн Хао одоохондоо эвлүүлж ойлгож чадсангүй. Тиймээс хэсэгтээ бодохоо болив. Магадгүй нэг өдөр ойлгоно.

Харин одоо хамгийн чухал нь Урсгалд амьд үлдэх арга олох.

Нүдэнд нь шийдэмгий өнгө тодорч, Сүнсний чулуунуудаа гарган барьж үзэв. Дараа нь зэс толийг гаргаж дэргэдээ тавин удтал ширтлээ.

— Жао ах эхэлж намайг өдсөн. Би өөрийгөө хамгаалахаас өөр аргагүй байсан. Би эвлэрэхийг оролдсон, гэхдээ тэр зөвшөөрөөгүй. Би хүн алсан ч эхлээд учирлаж ярьсан. Би энэрэхийг хүссэн, харин тэр өөрөө үхлээ эрж дайрсан.

Тэр хэсэг чимээгүй болоод толь руу харав.

— Энэ толь цус үнэртүүлдэг. Муу хүний гарт орвол муугийн хэрэгсэл болно. Харин миний гарт байвал өөр. Миний сэтгэлд Күнзийн энэрэл бий. Энэ эрдэнэ одоо минийх. Тиймээс өөр байх болно.

Мэн Хао гүн амьсгаа авлаа.

— Энэ зүгээр л юм дэлбэлдэг, цус эрдэг эд биш. Цаашдаа би болгоомжтой хэрэглэнэ.

Ингэж өөртөө удаан бувтнасны эцэст толины өөр нэг нууц болон өөрийнх нь найдвар санаанд орлоо. Тэр шүдээ зуулаа.

— Амжилт уу, бүтэлгүйтэл үү... Одоо л мэдэгдэнэ. Хэрэв бүтвэл миний бясалгалын зам жирийн байхаа болино.

Мэн Хао дахиж эргэлзсэнгүй. Чөтгөрийн Цөм болон хагас Сүнсний чулуу гаргаж зэс толин дээр тавив. Дотроо догдлон хүлээлээ.

Хагас хүж шатах хэмжээний хугацаа өнгөрсөн ч юу ч болсонгүй.

Чөтгөрийн Цөм өөрчлөгдөөгүй. Сүнсний чулуу ч алга болсонгүй. Урьдын адил ганц Чөтгөрийн Цөм л байв.

Мэн Хао хөмсгөө зангидав. Агуй дотор хэсэг нааш цааш алхсанаа толийг дахин ширтлээ.

— Байж боломгүй. Өнгөрсөн сард лав хоёр болсон шүү дээ...

Тэр толин дээрх Сүнсний чулууг ширтэн бодолд автав. Хэсэг хугацааны дараа орон зайн уутаа товшиж, өөр нэг хагас Сүнсний чулуу гарган болгоомжтой тавив.

Чулуу тавигдсан даруй толины гадаргуугаар хар манан гялсхийн өнгөрч, бүхэлдээ хар нуур шиг болов. Хоёр хагас Сүнсний чулуу дотогш живж, хар гадаргуу долгиолон Чөтгөрийн Цөм дээр төвлөрлөө.

Дараагийн агшинд анхны Чөтгөрийн Цөмийн хажууд яг адилхан хоёр дахь цөм бий болов.

Мэн Хао гөлөрч орхив.

Дотроо бэлтгэлтэй байсан ч нүдээрээ харахад цочирдохгүй байж чадсангүй. Хэсэг хугацааны дараа хоёр Чөтгөрийн Цөмийг авч, догдлон дахин дахин шинжив.

— Үнэн юм байна! Ямар гайхамшигтай эрдэнэ вэ!

Амьсгал нь түргэсэж, сэтгэлээ барихын тулд нэлээд хугацаа шаардав. Гэнэт бүх зүйл боломжтой мэт санагдлаа.

Тэр хэд гүн амьсгаа аваад туршилтаа үргэлжлүүлэв.

Нэг чулуу, хоёр чулуу... нийт есөн Сүнсний чулуу зарцуулсны дараа түүнд ганцхан чулуу үлджээ. Харин өмнө нь дөрвөн шинэ Чөтгөрийн Цөм бий болсон байв.

Эхнийхтэйгээ нийлээд тав.

Чөтгөрийн Цөмүүдээс амтлаг үнэр үнэртэж, агуйн агаарт улам өтгөрнө. Мэн Хао хүртэл мансуурсан мэт болов. Нүүрэнд нь өөрийн эрхгүй тэнэгдүү инээмсэглэл тодорчээ.

Амьдралдаа тэр ийм их хөрөнгө нэг дор эзэмшиж үзээгүй. Гадна хүрээний жирийн шавь нарын хэн нь ч ийм дүр зургийг харж үзээгүй биз.

Түүний догдлол шөнө дөл болтол үргэлжиллээ.

Мэн Хао Чөтгөрийн Цөмүүдээ атгасаар нэгийг нь амандаа хийж залгив. Хоёр цагийн дараа нүдээ нээгээд дахин нэгийг залгилаа.

Тэр урьд өмнө ийм үрэлгэн бясалгаж үзээгүй.

Хоёр Чөтгөрийн Цөмийн асар их эрчим биед нь бүрэн тархахад үүр цайжээ.

Бие нь нижигнэн доргиж, арьсны нүх сүвээр нь өтгөн бохир ялгарч гарав. Мэн Хао нүдээ нээхэд харц нь гэрэлтэн гялалзлаа.

— Ци Нягтруулах шатны гуравдугаар түвшин!

Гэвч Мэн Хао үүгээр ханасангүй. Үлдсэн гурван Чөтгөрийн Цөм рүү хараад дахин нэгийг залгив.

Дараагийн өдрийн үүр цайхад бүх Чөтгөрийн Цөмийг хэрэглэж дууссан байлаа. Түүний бясалгалын түвшин Ци Нягтруулах шатны гуравдугаар түвшний оргилд хүрэхэд ердөө хурууны үзүүрийн зай үлдсэн мэт болов.

Харин найман Сүнслэг Эрчим Нягтруулах Үрэл одоогийн түвшинд нь бараг ашиггүй байлаа. Бүгдийг нь нэг дор залгисан ч төдийлөн нэмэр болохгүй мэт.

Мэн Хао энэ нь Чөтгөрийн Цөмүүдтэй холбоотой гэж таав. Сүнслэг Эрчим Нягтруулах Үрлийг Урсгал тогтмол тараадаг болохоор угаасаа ийм муу нөлөөтэй байх учиргүй.

— Цөөнөөр бол хүрэхгүй юм байна. Хэдэн арваар нь уусан ч нэг их нөлөө үзүүлэхгүй бололтой.

Мэн Хао нүдээ аниад бие доторх сүнслэг эрчимдээ төвлөрөв.

Өмнө нь тэр эрчим жижиг горхи шиг байсан бол одоо гол болон өргөсжээ. Асар том мөрөн биш ч яах аргагүй горхиос хавьгүй хүчтэй.

Сүнслэг эрчим биеэр нь эргэлдэх бүрд хүч тэнхээ дүүрч, өөрийн дотор асар их эрчим хуримтлагдсаныг мэдэрнэ.

Энэ хүчийг мэдрээд Мэн Хао өчигдрийн өөрөөсөө үндсээрээ өөр болсноо ойлгов.

Өмнө нь хэн ч дээрэлхэж болох сулхан бясалгагч байлаа. Харин одоо Нийтийн бүсэд ордог Ци Нягтруулах шатны гуравдугаар түвшний шавь нарын дунд түүний бясалгалын түвшин хамгийн хүчтэй хүмүүсийн тоонд орох хэмжээнд хүрчээ.

Мэн Хао догдлон баруун гараа даллахад гарынх нь урттай Галын Могой архиран бий болов. Халуун нь тэр дороо Үхэшгүйсийн Агуйг дүүргэж, сүртэй догшин Галын Могой амнаасаа дөл цацрууллаа.

Хэрэв Жао Үгантай ийм хүчтэй байх үедээ тулгарсан бол Галын Могой ганцхан дайраад л түүнийг хүнд шархдуулах байв.

Тэр бүү хэл... шууд алчих ч байсан биз.

9-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Би тэнгэрийг тамгална9-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах