“Цуст Сэлмийн Дайралт!”
Улаан гэрлийн нум ой дундуур шунган өнгөрч, гурван метр өндөр сармагчинг юу ч анзааруулалгүйгээр шууд толгойг нь таслав.
<Цуст Сэлмийн Дайралтын талаарх ойлголт шинэ түвшинд хүрлээ>
<Цуст Сэлмийн Дайралтын эзэмшлийн түвшин (1) → (2)>
<Цуст Сэлмийн Дайралт>
<Зэрэглэл: Газрын>
<Эзэмшлийн түвшин: 2>
<Тайлбар: 90,000 Ци зарцуулна. Идэвхжүүлэхийн тулд сэлэм барьсан байх ёстой. Цусны Бүлгэмээс гаралтай техник.>
Эзэмшлийн түвшин ганцхан шат ахихад Ци-гийн зарцуулалт зуу дахин нэмэгдсэнийг анзаарсан Юүаны цочирсондоо эрүү нь унжлаа. ‘Энэ хурдаар явбал Тэнгэрийг Хуваах Сэлмийн Дайралтыг эзэмшлийн 2-р түвшинд идэвхжүүлэхэд нэг сая Ци хэрэгтэй болох юм биш үү?’
“Бясалгагч Юүан үнэхээр... ойлгохын аргагүй юм...” Юүан өндөр түвшний мангасуудыг ямар ч бэрхшээлгүй, бүгдийг нь ганцхан дайралтаар алж байгааг харсан Мө Жоу цочирсондоо чичирч байв. “Тэр өндөр түвшний Сүнслэг Шавь Үхэр Сармагчинг хүртэл ганц дайралтаар алчихлаа...”
Тэд уулзаж, Нисдэг Сэлмийн Бүлгэмд очихоор шийдсэнээсээ хойш замд таарсан мангас бүрийг Юүан агнаж, хэд хэдэн мангасын цөм цуглуулжээ.
“Одоогоор арван нэг байна, тийм үү...” гэж Юүан олж авсан мангасын цөмнүүдээ тоолов. Түүний алган дээр гялалзах мангасын цөмнүүдийн бөөгнөрлийг харсан Мө Жоу өөрийгөө дуудлага худалдааны танхимд байгаа мэт санаж, бүр алмайрч орхив.
“Ямар олон мангасын цөм вэ!”
Мангасын цөм бол бясалгагчдын бясалгалд асар их тус болдог үнэт нөөц бөгөөд бүх түвшний бясалгагчид тэднийг маш их хүсдэг. Гэвч тэдгээрийг зөвхөн өндөр түвшний мангаснаас олж авч болдог тул ховор, олоход хэцүү зүйлд тооцогддог байв. Харин одоо түүний нүдний өмнө нэг хүний алган дээр арваад мангасын цөм бөөгнөрөн байлаа.
“Чи үүнийг олон гэж бодож байна уу? Бүгдийг нь идсэн ч шүдний завсар ч дүүргэхгүй...” гэж Юүан санаа алдав.
“Юу?”
Мө Жоу түүний үгний утгыг ойлгосонгүй. Гэхдээ учрыг нь мэдвэл харамсах болно гэсэн совин төрсөн тул үл тоохоор шийдэв.
“Сүүлийн үед өндөр түвшний мангас их тааралдаж байна, тийм ээ? Энэ аль хэдийн зургаа дахь нь боллоо...” гэж Мө Жоу бодлогошрон хэлэв. Тэр агшинд өөр нэг өндөр түвшний мангас толгой нь хүзүүнээсээ салсан чигтээ газарт унав.
“Чи юмны толгойг таслах их дуртай юм аа...”
“Эцсийн эцэст үр дүнтэй, амархан шүү дээ.” Юүан энгийнээр инээмсэглэв. “Цү. Үүнээс мангасын цөм гарсангүй...”
“Амархан гэнэ ээ...”
Мө Жоу дотроо Юүаныг өөрийнх нь бүлгэмийн Сонгогдсон хүмүүстэй харьцууллаа. Тэд ингэж зоригтой үгсийг ийм тайван хэлж чадах болов уу? Тэд ч бас өндөр түвшний мангасуудын толгойг ингэж амархан тасалж чадах болов уу? Бараг л үгүй.
Мө Жоугийн толгойд гэнэт нэг бодол орж ирэв.
‘Тэр чөлөөт бясалгагч юм чинь... манай Нисдэг Сэлмийн Бүлгэмд элсүүлж болох ч юм бил үү?’
Хэрэв Нисдэг Сэлмийн Бүлгэм ийм суутныг эгнээндээ элсүүлбэл бүгд баярлан хөөрөх нь гарцаагүй. Бүр түүнийг ирээдүйн бүлгэмийн тэргүүнд нэр дэвшигч гэж үзэж ч магадгүй!
“Бясалгагч Юүан... чи өмнө нь ямар нэгэн бүлгэмд элсэх талаар бодож байсан уу?” гэж тэр асуухаар шийдэв.
Юүан хэсэг бодсоноо толгой сэгсрэв.
“Би өнөөдрийг хүртэл энэ гэгддэг ‘бүлгэмүүд’ байдаг гэдгийг мэддэггүй байсан. Тиймээс үгүй, хэзээ ч энэ талаар бодож байгаагүй.”
“Тэгвэл... манай Нисдэг Сэлмийн Бүлгэмд элсэх сонирхол байна уу? Бүлгэм чамайг гараа дэлгэн угтана гэдэгт итгэлтэй байна.”
“...”
Юүан бодож байх зуур Шиао Хүа дуугарлаа.
“Юүан ах аа, танд бүлгэмд элсэх ямар ч шаардлага байхгүй. Энэ нь таны өсөлтийг л сааруулна. Юүан ах Шиао Хүатай хамт чөлөөт бясалгагч хэвээр үлдвэл хавьгүй хурдан хүчирхэгжинэ гэж Шиао Хүа бодож байна.”
Шиао Хүагийн үгийг сонсоод Мө Жоугийн ам ангайв. Тэр өнөөг хүртэл чимээгүй байсан тул Мө Жоу түүнд нэг их анхаарал хандуулаагүй байлаа. Одоо тэр хоёрын харилцаа ямар болохыг гайхав.
“Хэрэв би хэзээ нэгэн цагт бүлгэмд орвол зөвхөн зугаатай байхын тулд л орно” гэж Юүан хэлэв. “Гэхдээ одоохондоо ямар ч бүлгэмд элсэхэд хэтэрхий эрт байна. Тиймээс энэ саналаас татгалзахаас өөр аргагүй.”
“Тийм үү...”
Юүан саналаас нь татгалзсанд Мө Жоугийн урам хугарсан ч ирээдүйд түүнийг Нисдэг Сэлмийн Бүлгэмд элсүүлэх найдвар байсаар байгааг ойлгож байлаа.
“Тэгвэл нэг өдөр бүлгэмд элсэхийг хүсвэл манай Нисдэг Сэлмийн Бүлгэмд хүрээд ирээрэй.”
“Үүнийг санаж явъя.”
Хэдэн цаг цааш алхсаны эцэст тэд өндөр уулсаар хүрээлэгдсэн уудам хөндийд ирэв.
“Энэ Нисдэг Сэлмийн Бүлгэм юм уу?” гэж Юүан хөндийн дээгүүр агаарт хөвөх мянган сэлмийг хараад алмайрав. Бүх газрыг сэлмээр хийсэн дээвэр бүрхсэн мэт харагдаж байлаа.
“Энэ бол Мянган Сэлмийн Тойрог. Тэнгэрлэг зэрэглэлийн байлдааны тойрог юм. Идэвхжүүлбэл бүгд нэгэн зэрэг довтолж, сумны бороо шиг дайрна. Гэхдээ хамгийн сүүлд идэвхжүүлснээс хойш 100 гаруй жил өнгөрсөн.” Мө Жоу бүлгэмийнхээ хүчийг харуулж, Юүанд гүн сэтгэгдэл үлдээхийг хүсэж байв. Ингэснээр түүнийг бүлгэмд элсүүлэх боломж нэмэгдэнэ гэж найджээ.
Мө Жоугийн үг болон сүрлэг дүр зураг урьд өмнө нь ийм зүйл огт харж байгаагүй Юүанд үнэхээр гүн сэтгэгдэл төрүүлэв. Харин Шиао Хүа түүн рүү ганцхан секунд харснаа өөр тийшээ харав.
“Та хоёр энд түр хүлээж байгаарай. Би та нарыг зочны хувиар дагуулж үзүүлэх зөвшөөрөл аваад ирье.”
“Мм.” Юүан толгой дохин, түүнийг гадаа хүлээв.
“Суут чөлөөт бясалгагч гэнэ ээ?”
Нарийн хийцтэй модон сандал дээр суусан нэгэн хөгшин эрийн харц өмнө нь зогсох залуу дээр тогтжээ.
“Тийм ээ, Ахлагч Жианг. Тэр өндөр түвшний Галт гүрвэлийг ганцхан сэлмийн дайралтаар алсан. Бүр нэвтэршгүй хамгаалалтаараа алдартай ган мэт хайрсыг нь хүртэл нэвтэлсэн!” гэж Мө Жоу Юүантай уулзсан туршлагаа өмнөх хөгшин эрд ярив.
Тэр хөгшин эр бол Нисдэг Сэлмийн Бүлгэмийн ахлагч, мөн бүлгэмийн захиргааг хариуцдаг Ахлагч Жианг байлаа.
“Хэрэв энэ залуу чиний магтсан шигээ үнэхээр сайн юм бол би өөрөө уулзмаар байна.” Ахлагч Жианг босож, хаалга руу алхав. “Чи юу хүлээгээд байгаа юм бэ? Явцгаая.”
“Тийм ээ!”
Мө Жоу Ахлагч Жиангийг Юүан, Шиао Хүа хоёр тэвчээртэй хүлээж байсан бүлгэмийн гадаах хэсэг рүү дагуулж очив.
“Бясалгагч Юүан! Хүлээлгэсэнд баярлалаа... аан...”
“Мм... 9-р түвшний Сүнслэг Шавь байна... залуу минь, чи хэдэн настай вэ?” гэж Ахлагч Жианг ганцхан харцаар Юүаны бясалгалын түвшинг олж мэдээд асуув.
“Чи Мө Жоутай ойролцоо насны бололтой... зөв чиглүүлэггүйгээр бясалгасан чөлөөт бясалгагчийн хувьд муугүй юм.” Тэр сайшаасан мэт толгой дохив.
“Та...?”
“Энэ бол Ахлагч Жианг. Тэр бүлгэмийн Гадаад ордын шавь нарын захиргааг хариуцдаг юм” гэж Мө Жоу Ахлагч Жиангийг Юүанд танилцуулав.
“Ойлголоо. Тантай танилцсандаа таатай байна, Ахлагч Жианг.”
Ахлагч Жианг цагаан сахлаа зөөлөн илээд хэлэв.
“Би шууд гол зүйлдээ оръё. Манай Нисдэг Сэлмийн Бүлгэмд шавиар элсэх хүсэл байна уу? Бүлгэм шавь нартаа өсөж хөгжихөд нь туслахын тулд тоолж баршгүй ашиг тус, нөөцөөр хангадаг. Хэрэв элсвэл бясалгалын түвшин чинь өмнөхөөсөө хавьгүй хурдан өснө. Магадгүй нэг өдөр Дотоод ордын шавь болох эрхтэй ч болж мэднэ.”
“Дотоод ордын шавь?” Юүан Дотоод ордын шавь гэдэг нь дээд ангийн сурагчтай төстэй зүйл болов уу гэж бодов.
“Чи...”
Ахлагч Жианг хөмсгөө зангидан Мө Жоу руу харав.
“Ахлагч Жианг, та харж байгаа байх... Бясалгагч Юүан өнөөдрийг хүртэл бүлгэмүүд байдгийг мэдээгүй юм. Тийм учраас манай Нисдэг Сэлмийн Бүлгэмд зочилж үзэхийг хүссэн хэрэг...” гэж Мө Жоу гашуун инээмсэглэлтэй тайлбарлав.
“Юу...? Ийм зүйл байж болох юм уу?” Ахлагч Жианг түүний үгэнд эргэлзэв. Тэнэг хүн ч үүнээс дээр шалтаг олно.
Ахлагч Жианг дахин Юүан руу хараад санаа алдав.
“Яах вэ дээ. Чиний нөхцөл байдал надад хамаагүй. Тэгэхээр? Хариу чинь юу вэ? Хэрэв хүсвэл би чамайг яг одоо Гадаад ордын шавиар элсүүлж чадна.”
Мө Жоу боломжийг ашиглан Юүаныг ятгав.
“Бясалгагч Юүан, чи үнэхээр азтай байна! Ердийн нөхцөлд хүн элсэлтийн шалгалт өгсний дараа л бүлгэмд шавиар элсдэг. Гэхдээ Ахлагч Жианг таныг энэ бүх төвөггүйгээр шууд бүлгэмд элсүүлэх эрхтэй! Энэ бол хэн ч үүний төлөө амиа өгөхөд бэлэн байхуйц, амьдралд ганц тохиох боломж!” гэж тэр догдлон хэлэв.
“...”
Юүан хэсэг чимээгүй болов.
Гэсэн хэдий ч ийм сэтгэл татам санал тавьсан ч Юүан толгой сэгсрэв.
“Өгөөмөр санал тавьсанд баярлаж байна. Гэхдээ би татгалзахаас өөр аргагүй...”
“Яагаад?!” гэж Мө Жоу уулга алдав.
Ийм боломжийг хэн яаж зүгээр өнгөрөөж чадах билээ? Энэ нь Нисдэг Сэлмийн Бүлгэм шиг агуу бүлгэмийн Дотоод ордын шавь болох замыг нь нээх боломж байлаа. Мө Жоу шиг Гадаад ордын шавь бүрийн амиа өгөхөд ч бэлэн байх боломж!
“Би аль хэдийн хэлсэн... одоохондоо ямар ч бүлэглэлд элсэхэд бэлэн биш байна. Би одоо хэн нэгнийг хүлээж байгаа. Тэр иртэл би ямар ч том шийдвэр гаргахгүй” гэж Юүан хэлэв.
Юүан хэн нэгнийг хүлээж байна гэж хэлэхэд Шиао Хүа түүн рүү харав. Тэр хүн хэн байж болох вэ?
“...”
“...Маш сайн...” гэж Ахлагч Жианг нүдээ анин хэлэв. “Хэрэв энэ чиний шийдвэр бол тэгвэл тэгэг. Гэхдээ... нэгэнт миний өгөөмөр сэтгэлийг алдсан болохоор нэг өдөр буцаж ирээд дахин түүнийг горьдох хэрэггүй.”
Мө Жоу санаа алдав. Түүний бүх хичээл зүтгэл ийм богино хугацаанд талаар болов. Магадгүй Ахлагч Жианг Юүаныг элсүүлэхийн тулд жинхэнээсээ хичээгээгүй шалтгаан нь Юүан Дотоод ордын шавь нартай ч эн зэрэгцэхгүй байж мэдэх суутан гэсэн Мө Жоугийн үгэнд бүрэн итгээгүйтэй холбоотой байх.
“Аан... бүлгэмийг үзэх тухайд... би танай бүлгэмийг одоо ч үзэж болох уу?” гэж Юүан санал тавьсных нь дараа ч дотогшоо орж үзэхийг хүссэн хэвээр, овжин царайлан асуув.
Мө Жоу нүднийхээ булангаар Ахлагч Жианг руу харж, хариуг нь хүлээлээ.
Ахлагч Жианг хүйтнээр үнхэлцэг хагартал инээгээд хэлэв.
“Түүнд алдсан зүйлээ харуул.”
Ингээд тэр эргэж явлаа.
“...”
Юүан хэлэх үггүй болов. Ахлагч Жиангийн саналаас татгалзсан нь түүнийг гомдоосон бололтой.
Мө Жоу дахин санаа алдаад уучлалт гуйсан байдалтай хэлэв.
“Бясалгагч Юүан, үүнд нэг их санаа зовох хэрэггүй. Анхнаасаа миний буруу байсан юм... Би чамайг элсүүлэх санаатайгаар Ахлагч Жиангийн өмнө хэтэрхий их магтаагүй бол ийм зүйл хэзээ ч болохгүй байлаа.”
Юүан толгой сэгсрэн хэлэв.
“Надад хамаагүй. Эцсийн эцэст тэр зүгээр л ааш муутай хөгшин эр.”
“А-Ааш муутай хөгшин эр гэнэ ээ... Бясалгагч Юүан... түүний өмнө ингэж хэлэхийг чинь хэзээ ч сонсгож болохгүй, эс тэгвээс тэр чамайг гарцаагүй ална...” гэж Мө Жоу айсан царайтай хэлээд, Ахлагч Жианг Юүаны үгийг сонссон эсэхийг мэдэхээр эргэж харав. Ахлагч Жиангийн дүр харагдсангүй тул Мө Жоу санаа амарлаа.
“Түүнийг март. Хурдан дотогшоо орцгооё. Мянган Сэлмийн Тойргийг харснаас хойш дотрыг нь үзэх хүсэл төрөөд байна!” гэж Юүан яаруулсан өнгөөр хэлэв.
Мө Жоу гашуунаар инээмсэглээд,
“За... намайг дага...” гэв.
Тэр эргэж, хоёр хүнийг дагуулан дотогш орлоо. Тэнд шавь нар ийш тийшээ завгүй холхилдон байв.
“Хөөх... бүгд сэлэм авч явдаг юм байна...” Юүаны нүд догдлолоор гялалзав. Тэр энэ мөчид урьд өмнө хэзээ ч байгаагүйгээр догдолж байлаа. Түүний нүдэнд энэ газар өөрийг нь бүхнийг нь судалж үзэхийг гуйж байгаа мэт санагдав.