Хагас цаг гүйсний эцэст Юүан, Шиао Хүа хоёр хотын хэрмийг эцэст нь харж чадлаа.
<Та “Сүнслэг хот”-ыг нээлээ.>
“Энэ газрыг Сүнслэг хот гэдэг бололтой” гэж системийн мэдэгдлийг уншсан Юүан хэлэв.
“Сүнслэг хот бол Зүүн тив дэх дөрвөн Их хотын нэг бөгөөд нөлөөллөөрөө гуравдугаарт ордог.” Шиао Хүа хурдан тайлбарлав.
“Тэгвэл юугаа хүлээх вэ? Явцгаая!”
Юүан, Шиао Хүа хоёр хотын хаалга руу дөхөв.
“Тэд юу хийж байгаа юм бол?”
Дөхөж очихдоо Юүан харуулуудын нэгний гар дахь болор бөмбөлгийг анзаарав.
“Зочдыг шалгаж байгаа юм. Юүан ах эрэн сурвалжлагдаж буй гэмт хэрэгтэн биш л бол санаа зовох хэрэггүй.”
Юүан толгой дохив.
Хэдэн минутын дараа тэд хаалган дээрх харуулууд дээр ирлээ.
“Нэг хүний орох хураамж нэг мөнгөн зоос,” гэж хангалттай ойртож ирэхэд нь харуул хэлэв.
“Өө… Шиао Хүа, чамд мөнгө байна уу?” Ямар ч мөнгөгүй Юүан ийм жаахан охиноос мөнгө асууж байгаадаа бага зэрэг ичиж, эвгүй царайлан түүн рүү харав.
Гэвч Шиао Хүа жижигхэн толгойгоо сэгсрэв.
“Энэ чинь юу вэ. Мөнгөгүй байж энд орох гэж байна уу? Ийм гуйлгачид хаанаас гараад ирэв?” Мөнгөгүй хүмүүс гэдгийг нь мэдсэн харуулууд дотроо ёжлов.
“Мөнгө байхгүй бол та нарыг дотогш оруулж болохгүй” гэж харуулуудын нэг нь хэлэв. “Одоо замаас зайл! Та нарын ард хүмүүс хүлээж байна!”
Юүан санаа алдаад буцахаар зэхэв.
Гэвч түүнийг нэг ч алхам хийж амжаагүй байхад ард нь зогсож байсан хүн хэлэв.
“Хэрэв хүсвэл би та хоёрын орох хураамжийг төлж болно.”
Юүан дөнгөж сая ярьсан хүн рүү эргэж харвал, гоёмсог хос дээл өмссөн үзэсгэлэнтэй залуу эмэгтэй байв.
“Хэрэв танд төвөг болохгүй бол…” гэж Юүан эвгүй царайлан хэлэв.
“Залуу эзэгтэй, энэ хоёр гуйлгачинтай бид өөрсдийгөө орооцолдуулах хэрэггүй…”
Залуу эмэгтэйн хажууд зогсож байсан өвгөн түүний чихэнд аяархан бувтнав. Гэвч мэдрэхүй нь сайжирсан Юүан түүний үгийг сонссоныг өвгөн мэдсэнгүй.
“…”
Гэсэн ч Юүан өвгөний үл хүндэтгэсэн үгсийг үл тоохоор шийдэв.
“Шүань овгийн залуу эзэгтэйн хувьд тусламж хэрэгтэй хүмүүст яаж туслахгүй өнгөрөх вэ? Тэгээд ч ердөө хоёрхон мөнгөн зоос шүү дээ.”
Залуу эмэгтэй өвгөний үгэнд сэтгэл дундуур байгаагаа илэрхийлэн толгой сэгсрэв.
“Уучлаарай, эдгээр дөрвөн зоос тэдний орох хураамжийг бас багтаана.”
Тэгээд залуу эмэгтэй харуулуудад дөрвөн мөнгөн зоос өгөв.
Харуул зооснуудыг түр харснаа толгой дохиж, болор бөмбөлгийг гаргаж ирэв.
“Гараа дээр нь тавь.”
Юүан гараа бөмбөлөг дээр тавив.
Хэдхэн секундын дараа болор бөмбөлөг ногоон гэрлээр гэрэлтэв.
“Та орж болно.”
Дараа нь харуул Шиао Хүа руу харсан бөгөөд түүнийг ч бас ногоон гэрэлтэйгээр нэвтрүүлэв.
Шалгалтыг давж, хотод орсныхоо дараа Юүан үзэсгэлэнтэй залуу эмэгтэйн өмнө бөхийв.
“Баярлалаа. Их зүйл биш ч гэсэн үүнийг миний талархал болгон хүлээж авна уу.”
Юүан мангасын цөм гаргаж ирээд залуу эмэгтэйн өмнө тавив. Залуу эмэгтэй тэр даруй амаа даран гайхав.
“Ц-Цуст бичний мангасын цөм! Энэ хоёрхон мөнгөн зоосны төлөө дэндүү их байна! Би үүнийг хүлээж авч чадахгүй!”
Ихэнх Цуст бичний бясалгалын түвшин Сүнслэг Шавь бөгөөд наймдугаар түвшний орчим байдаг. Тэдний мангасын цөм зах дээр дор хаяж 100 алтан зоосны үнэ хүрдэг байв! Хэрэв тэр энэ цөмийг хүлээж авбал Юүаныг ашигласан мэт санагдаж, гэм буруутай болох байлаа.
“Санаа зоволтгүй. Ийм чанарын мангасын цөм надад цаашид хэрэггүй болсон. Би энд ирэх замдаа зүгээр л олж авсан юм.”
Залуу эмэгтэй яагаад эргэлзэж байгааг Юүан ойлгосон ч түүнийг хүлээж авахыг үргэлжлүүлэн ятгав.
Үзэсгэлэнтэй залуу эмэгтэй Юүаны үнэнч царай болон түүний гар дахь гялалзсан мангасын цөмийг ээлжлэн хараад шүлсээ арайхийн залгив.
“Та ингэж шаардаж байгаа бол би хүлээж авъя…”
Тэр чичирсэн гараараа Цуст бичний мангасын цөмийг авлаа.
Мангасын цөмийг түүнд өгчихөөд Юүан Шиао Хүад хандан:
“Явцгаая” гэв.
“Х-хүлээгээрэй! Таныг хэн гэдэг вэ? Намайг Шүань Үхань гэдэг!”
“Намайг Юүан гэж дуудаж болно” гэж тэр хариулав.
“Баярлалаа, Юүан! Хэрэв ямар нэг зүйлд тусламж хэрэгтэй бол Хаврын хот дахь Шүань овгийг зориорой!”
Шүань Үхань дараа нь Юүанд “Шүань” гэсэн үг сийлсэн төмөр тэмдэг өгөв.
Юүан тэр тэмдгийг нэг их бодолгүй авав.
<“Шүань Үхань” таны холбоонд нэмэгдлээ!>
<Шүань Үханий холбоо “Танил” түвшин хүртэл нэмэгдлээ!>
“Тэгвэл дараа уулзъя” гэж хэлээд Шиао Хүаг дагуулан явлаа.
Юүан явсны дараа Шүань Үханий хажууд байсан өвгөн хэлэв.
“Залуу эзэгтэй, та яагаад түүнд овгийн тэмдгээ өгсөн юм бэ? Танихгүй хүн ийм зүйл барьж болохгүй шүү дээ.”
“Тэр залуу… нас нь залуу ч гэсэн эргэн тойронд нь сүрдмээр аура байсан. Тэр ямар нэгэн томоохон гэр бүлийн суут бясалгагч байх магадлалтай. Түүнтэй найзалж чадвал манай Шүань овогт ашигтай. Тэгээд ч тэр үнэнч зан чанартай юм байна. Би ийм хүмүүст дуртай.”
“Та түүний гарал үүсэлд итгэлтэй байна уу? Тэр сая хоёрхон мөнгөн зоос гаргаж чадаагүй шүү дээ…” Өвгөн эргэлзсэн хэвээр байв.
“Та сая юу болсныг харсан уу? Би түүнд хоёр мөнгөн зоос төлж өгсний хариуд тэр 100 гаруй алтан зоосны үнэ хүрэх Цуст бичний мангасын цөмийг нүдээ ч цавчилгүй надад өгсөн! Тэр ч байтугай би хүртэл ингэхгүй! Тэр хүмүүсийг зориуд сорьж байгаа нь гарцаагүй!”
“Г-Гэхдээ тэр яагаад тийм зүйл хийх ёстой юм бэ? Бусдыг сориод юунд хүрэх юм?”
Шүань Үхань толгой сэгсрээд хэлэв.
“Яг л өвөөтэй минь адилхан… Хүн хэчнээн гүн гүнзгий, хүчирхэг байна, төдий чинээ үйлдэл нь ойлгомжгүй болдог. Бидэн шиг хүмүүс тэднийг ойлгох аргагүй.”
“Тэгэхээр саяны залуу Сүнслэг Мастер түвшний Өвөгтэй адил хүчтэй гэж хэлж байна уу? Энэ арай…”
“Мэдээж үгүй. Би зүгээр л хэлсэн юм” гэж Шүань Үхань хэлэв. “Ямартай ч явцгаая. Бид дуудлага худалдааг алдаж болохгүй. Эс тэгвээс дараа нь аавынхаа ууртай хашхирааныг сонсох болно.”
Энэ хооронд Юүан, Шиао Хүа хоёр хотод зорилгогүй алхаж байлаа.
“Шиао Хүа, бид мөнгө олох хэрэгтэй байна. Энд ирэх замдаа агнасан мангасын цөмнүүдээ зарвал ямар вэ? Тэд нэлээд үнэ цэнтэй бололтой” гэж тэр хэлэв.
“Тийм. Нэг мангасын цөм 100 гаруй алтан зоосоор амархан зарагдана. Тэгээд хэсэгтээ бидэнд хүрэлцэнэ. Бидэнд одоо дөрөв байгаа.”
“Тэгвэл одоо энэ мангасын цөмнүүдийг хаана зарах вэ гэдэг асуудал үлдлээ…”
“Мангасын цөмнүүдээс хамгийн их мөнгө олохыг хүсвэл дуудлага худалдааны газар хайж болно. Хэдий хэсэг хугацаа шаардагдах ч хамгийн их ашиг олно. Харин хамаагүй хямд үнээр зарахад дургүйцэхгүй бол мангасын цөм зардаг ямар ч энгийн дэлгүүр байхад болно” гэж Шиао Хүа хэлэв.
“Дуудлага худалдааны газар гэж үү? Сонирхолтой сонсогдож байна. Би өмнө нь хэзээ ч очиж үзээгүй. Гэхдээ хаана байдгийг нь яаж олох вэ?”
“Ихэнх том хотод хэдэн долоо хоног тутам дуудлага худалдаа зохион байгуулдаг. Энэ тивийн хамгийн том дөрвөн хотын нэг болох Сүнслэг хотод бүр ч байх ёстой. Хүмүүсээс асуувал амархан олно.”
Юүан толгой дохив.
“Хэрэв удаан хүлээх шаардлагагүй бол би мангасын цөмнүүдээ дуудлага худалдаагаар зарна. Харин хэдэн долоо хоног хүлээх хэрэгтэй бол хямдхан зарчихсан нь дээр.”
Дараа нь юу хийхээ шийдсэнийхээ дараа Юүан мангасын цөмнүүдээ зарах дуудлага худалдааны газар олох найдвараар хүмүүсээс асууж эхлэв. Тэр өнөөдрийнх шиг доромжлолыг цаашид дахин амсахыг хүсээгүй юм.