Юүан хагас цаг орчим явж, энэ хотын дуудлага худалдааны орднуудын талаар олон хүнээс асуусны эцэст нэг л нэр дахин дахин дурдагдаж байв.
“Энэ Хөх Галт Шувууны Дуудлага худалдааны ордон их алдартай бололтой. Очоод үзье,” гэж Юүан хэлэв.
Шиао Хүа толгой дохин, Юүаныг дагаж Хөх Галт Шувууны Дуудлага худалдааны ордон руу явлаа.
Юүан ярилцсан хүмүүсийн хэлснээр, Хөх Галт Шувууны Дуудлага худалдааны ордон нь Зүүн тивийн хамгийн баян, нөлөө бүхий дуудлага худалдааны орднуудын нэг байв. Түүгээр ч барахгүй энэ дэлхийн хамгийн хүчирхэг түшигтэй байгууллагуудын нэг болох Хөх Галт Шувууны Бүлгэм тэднийг дэмждэг байжээ.
“Яг нээгдэх өдөр нь энэ хотод ирсэн нь бидэнд үнэхээр аз болжээ, тийм ээ, Шиао Хүа?”
“Эн.” Шиао Хүа жижигхэн толгой дохив.
Хөх Галт Шувууны Дуудлага худалдааны ордон үнэ цэнтэй эрдэнэсүүдийг нөөцлөх шаардлагатай байдаг тул гурван жилд ганцхан удаа нээгддэг байв. Харин тэд санамсаргүйгээр яг нээгдэх өдөр нь иржээ.
Олон бээр газар эзэлсэн Сүнслэг хотын дундуур нэлээд хэдэн минут явсны эцэст Юүан, Шиао Хүа хоёр Хөх Галт Шувууны Дуудлага худалдааны ордны үүдэнд хүрч ирэв.
“Хөөх, ийм том газар чинь дуудлага худалдааны ордон юм уу?” Юүан бүтэн гудамжийг эзэлсэн тансаг барилгыг хараад гайхахгүй байж чадсангүй.
“Уучлаарай, энэ Хөх Галт Шувууны Дуудлага худалдааны ордон мөн үү?” гэж Юүан тэнд байсан хүмүүсийн нэгээс лавлав.
Зөв газар ирснээ баталгаажуулсны дараа Юүан үүдэнд чимээгүй зогсож байсан хоёр хөөрхөн залуу эмэгтэйн нэгэнд дөхөж очив. Түүнийг энд ажилладаг хүмүүсийн нэг гэж бодсон ажээ.
“Сайн байна уу, та энд ажилладаг уу?” гэж тэр асуув.
“Тийм ээ,” гэж тэр эмэгтэй зөөлөн дуугаар хариулав.
“Гайхалтай! Би өнөөдөр энд нэг зүйл зарах гэж ирсэн юм.”
“…”
Түүний үгийг сонссон залуу эмэгтэй Юүан руу хачин царайлан харав.
“Аан… уучлаарай, гэхдээ бид дуудлага худалдаанд оруулах зүйлсийг сарын өмнөөс хүлээж авахаа больсон,” гэж тэр хэсэг хугацааны дараа хэлэв.
“Юу…?”
Юүан мэл гайхсан царайтай зогслоо.
Залуу эмэгтэй инээд алдаад,
“Энэ чиний дуудлага худалдааны ордонд анх удаа ирж байгаа чинь уу?” гэж асуув.
“Тийм…”
“Тэгвэл энэ эгч нь чамд дуудлага худалдааны ордны талаар нэг зүйл зааж өгье. Хэрэв чи дуудлага худалдааны ордон ашиглан ямар нэгэн зүйл зарахыг хүсвэл урьдчилж мэдэгдэх хэрэгтэй. Тэгвэл тэд уг зүйлийг жагсаалтад оруулж, зочдод юу зарагдахыг мэдэгдэнэ. Юу зарагдахыг нь мэдэхгүй бол хүмүүс дуудлага худалдааны ордонд ирэхгүй шүү дээ. Тэд ч бас бэлдэх хэрэгтэй.”
“Ойлголоо… утга учиртай юм байна…” Юүан сэтгэлээр унаж, бага зэрэг бухимдан санаа алдав.
‘Эдгээр мангасын цөмийг өөр газар зарах хэрэгтэй болох нь дээ…’
‘Сүнслэг Шавь түвшний мангасын цөм үү?’ гэж залуу эмэгтэй Юүаны гар дахь мангасын цөмүүдийг анзаарсан ч дотроо толгой сэгсрэв.
Юүан мангасын цөмүүдээ зарах цагтаа амжсан байсан ч Хөх Галт Шувууны Дуудлага худалдааны ордон ийм өчүүхэн зүйлсийг хүлээж авахгүй байв. Үнэндээ тэр Сүнслэг Дайчин түвшний мангасын цөм авчирсан ч Хөх Галт Шувууны Дуудлага худалдааны ордон тэднийг харах ч үгүй.
Юүан олон зүйл мэддэггүй нь илт байсан тул залуу эмэгтэй түүнийг дахин сэтгэлээр унагахыг хүссэнгүй. Тиймээс тэр чимээгүй үлдэв.
Гэвч эхнээс нь тэднийг ажиглаж байсан нөгөө ажилтан гэнэт чангаар инээлээ.
“Хахаха! Энэ хүүхэд үнэхээр тэр хогоо манай Хөх Галт Шувууны Дуудлага худалдааны ордонд зарах гэж байгаа юм уу?! Ямар инээдтэй юм бэ!”
“Лиан Ронг! Чиний амнаас гарч байгаа бүхэн яагаад заавал ийм муухай байдаг юм бэ? Тэр дөнгөж залуу, олон зүйл мэдэхгүй байгаа нь илт байна! Түүнийг шоолох хэрэггүй!”
Юүаны дэргэдэх залуу эмэгтэй хамт ажилладаг эмэгтэйн зохисгүй авирт хөмсгөө зангидлаа.
“Хмф! Би үнэнийг л хэлж байна! Тэр эртхэн ойлгох тусам хурдан өсөж том болно! На Инг, чи яагаад ийм гуйлгачин шиг амьтныг хамгаалаад байгаа юм бэ?” гэж Лиан Ронг хүйтнээр хурхирч, шоолсон харцаар харав.
“Түүнийг тоох хэрэггүй, дүү минь. Заримдаа мэдлэггүй байх нь гэм ч биш, ичгүүр ч биш,” гэж На Инг хөрш эгч шиг нь Юүаныг тайвшруулахыг хичээлээ.
“Чамд юу тохиолдчихов оо, На Инг? Чи энэ хүүхдэд сэтгэл алдарчихсан юм биш биз? Хахаха! Хөх Галт Шувууны Бүлгэм дэх шавь нар үүнийг мэдвэл ямар хариу үзүүлэх бол гэж би гайхаж байна!” гэж Лиан Ронг инээсээр байв.
“…”
Юүан Лиан Ронгийн шоолсон үгсийг тоогоогүй ч хажууд нь зогсож байсан бяцхан охин уур хилэндээ буцалж байлаа.
‘Энэ өчүүхэн шоргоолж хэнийг шоолж байгаагаа ч мэдэхгүй байна! Юүан ах бол суутнуудын дундах суут ухаантан — Дээд Тэнгэрүүдийг хүртэл цочроох сод ухаантан! Нэг өдөр Юүан ах бүхнээс дээгүүр орших нэгэн болно! Би түүнийг цааш нь шоолуулахыг зөвшөөрч болохгүй!’
“Чи өөрийгөө хангалттай шившиглэсэн үү? Чиний хажууд зогсож байгаадаа хүртэл би ичиж эхэллээ!” гэж На Инг толгой сэгсрэв.
“Чи—! На Инг, зодолдох гээд байна уу?!”
“Өө? Надтай зодолдохыг хүсэж байгаа юм уу? Ахмад эгч шавь аа, чи үүндээ итгэлтэй байна уу?” На Инг нүдээ нарийсгахад түүний биеэс Төгс Сүнслэг Дайчин түвшинд хүрсэн мэргэжилтний бясалгалын хүч ялгарлаа.
На Ингийн дарамтыг мэдэрсэн Лиан Ронгийн духан дээр хөлсний дусал тодров.
“Ч-Чи хүлээж бай! Бүлгэмд буцаж очоод би—”
“Энд юу болоод байна вэ?!” гэж хүчтэй дуу гэнэт цуурайтав.
Хэдхэн секундын дараа уурласан царайтай хөгшин эмэгтэй тэдний өмнө гарч ирэв.
“Ахлагч Чан!”
Хоёр охин маргалдахаа тэр даруй зогсоож, хөгшин эмэгтэйд бөхийн мэндлэв.
“Та хоёр яг хаана байгаагаа бүү март! Хөх Галт Шувууны Бүлгэмд ямар байр суурьтай байх нь хамаагүй, одоо та хоёр над дээр ажиллаж байгаа! Миний Хөх Галт Шувууны Дуудлага худалдааны ордонд ийм авир гаргахыг би тэвчихгүй!”
“Уучлаарай…”
Тэд хурдан уучлалт гуйв.
“Боллоо. Та хоёртой дараа ярилцана. Зочид аль хэдийн суудалдаа суучихсан байна. Хаалгыг хаагаад дотогш ор,” гэж Ахлагч Чан хэлэв.
“Хүлээгээрэй!”
Ахлагч Чан эргэж явах гэтэл өхөөрдөм атлаа дээрэнгүй дуу түүний алхмыг зогсоов.
“Ш-Шиао Хүа?” Юүан том нүдээр түүн рүү харав.
“Чи юу хийх гэж байгаа юм бэ?” гэж тэр чихэнд нь шивнэн асуулаа.
“Санаа зоволтгүй, Юүан ах. Үүнийг Шиао Хүа зохицуулна,” гэж тэр нүүрэндээ инээмсэглэл тодруулан хариулав.
“Энэ жаахан охин чинь хэн юм бэ?” гэж Ахлагч Чан Шиао Хүагийн жижигхэн биеийг хүрээлсэн гүн гүнзгий аураг мэдрээд хөмсгөө зангидлаа. Тэр аура түүнд аймшигтай мэдрэмж төрүүлж байв.
“Чи энэ газрын эзэн мөн үү?” гэж Шиао Хүа гэнэт асуулаа.
“Тийм ээ. Харин чи хэн бэ?” гэж Ахлагч Чан хариулав.
Гэвч Шиао Хүа тэр даруй хариулсангүй. Харин хадгалах уутаа гаргаж ирэв.
Тэгээд тэдний нүдэн дээр Шиао Хүа уутнаасаа цэнхэр чинжаал гаргаж ирлээ.
Чинжаал ил гарсан тэр агшинд хэмжээлшгүй сүр хүч гэнэт бий болж, бүх газрыг бүрхэв.
“Энэ сүр хүч—!!!” Ахлагч Чан чинжаалыг харан, аураг нь мэдрэх үедээ арагш бүдэрч, бөгсөөрөө унах шахав.
“Энэ бол Төгс чанарын Тэнгэрлэг зэрэглэлийн зэвсэг — Тэнгэрийн Хүйтэн чинжаал,” гэж Шиао Хүа хэлээд тайван өнгөөр үргэлжлүүлэв, “Би хэн болох нь одоохондоо чухал биш. Харин чухал зүйл гэвэл, би энэ чинжаалыг танай Хөх Галт Шувууны Дуудлага худалдааны ордонд зарахаар төлөвлөж байсан юм. Гэвч танай ажилтнуудын нэг Юүан ахыг шоолж, миний уурыг хүргэсэн болохоор би одоо бодлоо өөрчилж байна.”
Хэсэг хугацаанд чимээгүй болсны дараа Ахлагч Чаны хөшсөн бие чичирч эхлэв.
“Хэн бэ?! Таныг гомдоосон хүн хэн юм?! Би тэр новшийг таны өмнөөс ална!” Ахлагч Чаны хандлага гэнэт өөрчлөгдөхөд Лиан Ронг, На Инг хоёр цочирдов. Тэд түүнийг урьд өмнө хэзээ ч ингэж уурлаж байхыг хараагүй бөгөөд яг л хэн нэгэн хүүг нь дөнгөж алчихсан мэт байлаа.
Юүан хүртэл том нүдээр Шиао Хүа руу харахаас өөр аргагүй болов. Тэд хэзээнээс тэр чинжаалыг зарахаар энд ирсэн юм бэ? Тэгээд тэр яагаад гэнэт ингэж өөр болчихов?
“Тэр тэнд байгаа охин!” гэж Шиао Хүа жижигхэн хуруугаараа заан, цаг алдалгүй хэлэв.
Ахлагч Чан Лиан Ронг руу эргэж харахад тэр яг л бүх цус нь биеэс нь сорогдчихсон мэт цонхийсон байлаа.
“Лиан Ронг, чи юу хийчихэв ээ?!” гэж Ахлагч Чан хилэнтэйгээр архирав.
“Би… би… би…”
Хариу хэлж чадахгүй, цөхрөнгөө барсан Лиан Ронг өвдөг сөхрөн унаж, айсандаа өмдөндөө хүртэл шээв.
На Инг энэ санаанд оромгүй эргэлтийг хараад цочирсондоо амаа дарлаа.
Одоо юу болох бол?