Зоогийн газарт бараг гурван цагийн турш хоол чихсэний эцэст Юүан эцэст нь цадлаа. Энэ мөчид гэдэс нь бүрэн дүүрч түмбийсэн тул ердийнхөөсөө илүү тарган харагдаж байв.
“Итгэмээргүй юм… Юүан ахын гэдэс үнэхээр нууцлаг байна. Мангасын цөм идсэн ч юу ч болоогүй мэт байж чаддаг төдийгүй бүтэн арван айлыг цатгах хэмжээний хоол ч идэж чаддаг…” Шиао Хүа нүдээ томруулан түүнийг ширтэв.
“Хахаха… Би ер нь ингэж их иддэггүй юм. Гэхдээ ямар нэг шалтгаанаар хоол залгих болгонд ходоодонд хүрэхээсээ өмнө алга болчихож байгаа мэт санагдаад байна” гэж Юүан хэлэв. “Тэгээд Ки минь ч нэлээд нэмэгдсэн.”
Ийм их хоол идсэний дараа түүний Ки-ийн туршлага 1 саяар нэмэгдсэн нь Хаш мэлхийн мангасын цөмтэй дүйцэхүйц байлаа.
“Энэ нь Юүан ахын идсэн хоолноос болсон. Тэр энгийн хоол биш, мангасны махаар хийсэн бөгөөд сүнслэг энерги агуулдаг сүнслэг хоол.”
“Тийм болохоор л ийм амттай байсан юм байна, тийм үү? Хөөх, би энэ сүнслэг хоол гээчийг илүү их идэх хэрэгтэй юм байна” гэж Юүан гэдсээ илэнгээ хэлэв.
Гэвч хэсэг хугацааны дараа тооцоо нь гарч ирэхэд Юүан ингэж их идсэндээ тэр даруй харамсав.
“500 алтан зоос уу?! Энэ чинь надад байгаа бараг бүх мөнгө байна шүү дээ! Яагаад ийм үнэтэй байгаа юм бэ?! Тооцоогоо буруу бодчихоогүй биз дээ?” гэж Юүан айсан царайгаар уулга алдав.
“Юүан ах аа… Та хоол захиалахдаа үнийг нь хараагүй юм уу? Сүнслэг хоол тансаг хоолонд тооцогддог… Мэдээж үнэтэй байна… Тэгээд та маш их идсэн…” гэж Шиао Хүа хэлэв.
Юүан санаа алдаад, “Хэрэв ийм байдаг юм бол би өөрөө ан хийж, хоолоо хийсэн нь дээр юм байна” гэв.
“Энэ ч бас нэг сонголт” гэж Шиао Хүа толгой дохилоо. “Эцсийн эцэст, зүгээр л болгосон мангасны мах шүү дээ.”
“Тэгвэл шийдлээ! Мөнгө хэмнэхийн тулд би сүнслэг хоол хийж сурна!”
Тэгээд тэр үргэлжлүүлэн, “Дашрамд хэлэхэд, хоол хийхийг заадаг техник байдаг уу?” гэж асуув.
Шиао Хүа толгой дохин, “Хэдэн алтан зоос төлөх хэрэгтэй болно. Гэхдээ ийм төрлийн техникийг ямар ч бясалгагчдын захаас олж болно” гэв.
“Гайхалтай. Тэгвэл үүний дараа дахиад дэлгүүр хэсэхээр явъя.”
Зоогийн газрын асар их тооцоог төлснөөр мангасын цөм зарж олсон мөнгөнийх нь бараг бүхэлдээ дууссан ч Юүан, Шиао Хүа хоёр гудамжаар үргэлжлүүлэн алхав.
Хэсэг хугацааны дараа тэд “Бясалгагчийн хэрэгцээт зүйлс” гэсэн том хаягтай дэлгүүрийн өмнө ирлээ.
Тэднийг анзаарсан хөөрхөн бүсгүй халуун дотно инээмсэглэн мэндлэв.
“Бясалгагчийн хэрэгцээт зүйлс дэлгүүрт тавтай морилно уу! Танд юугаар туслах вэ, залуу эзэн?”
“Сайн байна уу. Танай энд хоол хийх техник зардаг уу?” гэж Юүан түүнээс асуув.
“Хоол хийх техник үү? Түр хүлээгээрэй, шалгаад үзье.”
Хөөрхөн бүсгүй дэлгүүрийн ар тал руу явлаа.
Хэдэн минутын дараа тэр гартаа гурван ном барьсаар буцаж ирэв.
“Манайд хоол хийх гурван техник байна. Таалагдсанаа сонгоорой.”
“Хмм…” Юүан өмнөө тавьсан гурван техникийг харав.
“Мянган Хутганы Техник… Тэнгэрлэг Галын Удирдлага… Ахмад Вүгийн Жорууд…”
Юүан эдгээр гурван номын нэрийг уншаад хачин царай гаргав.
“Эд нар үнэхээр хоол хийх техникүүд мөн үү? Тулааны техник шиг харагдаж байна… Харин сүүлийнх нь… зүгээр л жорын ном биз дээ?”
Лангууны ард зогсож байсан хөөрхөн бүсгүй инээд алдаад, “Эдгээрийг хоол хийх техник мөн гэдгийг би батлан хэлж чадна. Хэрэв итгэхгүй байвал хэдэн хуудсыг өөрөө уншаад үзэж болно” гэв.
“Үнэхээр үү? Тэгвэл зөвшөөрнө үү…”
Юүан техниктэй номуудыг авч, нэг нэгээр нь уншиж эхлэв.
Хэдэн минутын дараа мэдэгдэл гарч ирлээ.
«Та Мянган Хутганы Техникийг сурлаа»
«Мянган Хутганы Техник»
«Зэрэглэл: Эгэл»
«Эзэмшлийн түвшин: 1»
«Тайлбар: 100 Ки зарцуулна. Идэвхжүүлэхийн тулд хутга эсвэл чинжаал барьсан байх шаардлагатай. Дэлхийн тогооч нарын хэрэглэдэг энгийн хутганы техник.»
«Та Тэнгэрлэг Галын Удирдлагыг сурлаа»
«Тэнгэрлэг Галын Удирдлага»
«Зэрэглэл: Эгэл»
«Эзэмшлийн түвшин: 1»
«Тайлбар: Секунд тутамд 10 Ки зарцуулна. Сүнслэг энерги ашиглан энгийн галын хэмийг удирдаж, тохируулах боломж олгоно.»
«Та Ахмад Вүгийн Жоруудыг уншлаа»
«Таны хоол хийх мэдлэг ихээхэн нэмэгдлээ»
«Та Хоол хийх ур чадварыг сурлаа»
«Хоол хийх ур чадвар»
«Эзэмшлийн түвшин: 1»
«Та хоол хийх шинэ жорууд сурлаа»
«Та одоо 1-р түвшний сүнслэг хоол хийж чадна»
“Өө…” Юүан төлбөр төлөлгүйгээр техникийг сурчих санаагүй байв. Тиймээс санаа зовсон царайгаар хөөрхөн бүсгүй рүү эргэж харсан ч тэр юу ч болоогүй мэт байлаа.
“Эдгээр техник хэд билээ?” гэж Юүан чичирхийлсэн дуугаар асуув.
“Тус бүр нь арван алтан зоос!” гэж бүсгүй нүүр дүүрэн инээмсэглэн хурдан хариулав.
“…”
Дээрэм хийчихсэн мэт санагдахыг хүсээгүй Юүан үлдсэн бүх мөнгө нь дууссан ч хамаагүй эдгээр техникийг худалдаж авахаар шийдэв.
“Би авъя…” гэж тэр санаа алдан хэлээд, 30 алтан зоос гарган лангуун дээр тавилаа.
“Худалдан авсанд маш их баярлалаа, залуу эзэн!” Хөөрхөн бүсгүй мөнгийг нь нүүр дүүрэн инээмсэглэлтэйгээр даруй хүлээн авлаа.
Гурван хоол хийх техникийг худалдаж авсны дараа Юүан, Шиао Хүа хоёр дэлгүүрээс гарлаа.
“Хаа… Надад одоо ердөө 10 алтан зоос үлдлээ…” Юүан хоосорсон түрийвчээ харан гүнээ санаа алдав.
Түүний гунигтай царайг харсан Шиао Хүа, “Шиао Хүа танд мөнгө өгөх үү? Эцсийн эцэст, ресторанд өөрийнхөө хоолны мөнгийг Юүан ахаар төлүүлсэн шүү дээ” гэв.
“Үгүй ээ, зүгээр. Чи миний төлөө аль хэдийн хангалттай зүйл хийсэн. Бас би чамд тусалж эхлэх цаг болсон. Хоолны чинь мөнгийг төлөх төдий өчүүхэн зүйл байсан ч гэсэн…” гэж Юүан хэлэв. “Хэрэв надад үнэхээр мөнгө хэрэгтэй бол дахиад мангасын цөм цуглуулаад зарчихаж болно.”
“Тэр талаар битгий санаа зов, Юүан ах аа. Шиао Хүа таны зарц болохын хувьд танд туслах нь зүйн хэрэг. Эцсийн эцэст энэ бол Шиао Хүагийн үүрэг.”
Юүан зөөлөн инээмсэглээд, “Баярлалаа, Шиао Хүа. Гэхдээ чи зарц гэхээсээ илүү миний дүү шиг” гэв.
“Шиао Хүа… Юүан ахын дүү юу? Үнэхээр үү?” гэж тэр нүд нь гялалзан асуув.
“Тийм ээ” гэж Юүан толгой дохилоо. “Тиймээс өөрийгөө миний зарц гэж дуудахаа боль.”
Шиао Хүа жаргалтай инээмсэглэн хурдан толгой дохив.
“За! Тэгвэл одооноос Шиао Хүа Юүан ахын дүү болно!”