Хотод орсны дараа Юүан Ло Лингээс,
“Харуулууд энэ хотын Эзэн одоо хүнд байдалд байгаа гэж хэлсэн. Түүнд юу тохиолдсон юм бэ? Бид түүнд яаж туслах вэ?” гэж асуув.
“Ийм зүйл болсон юм, Даосист Юүан. Хэд хоногийн өмнө нэг мунхаг адал явдал хайгч ан хийхээр ууланд очоод, санамсаргүйгээр Уулын Эзний үр төлийг хөнөөчихсөн. Үүнд ихэд хилэгнэсэн Уулын Эзэн манай хотыг буруутгаад, удахгүй мангасуудын арми илгээж, биднийг гишгэлэн сүйтгэнэ гэж тангарагласан.”
“Уулын Эзэн гэж хүн юм уу, эсвэл...?” гэж Юүан хөмсгөө өргөв.
“Уулын Эзэн бол Сүнслэг Дайчны 5-р түвшинд хүрсэн аймшигт араатан. Тэр манай Панг хотын яг хажууд байдаг Панг уулыг хамгаалдаг нэгэн төрлийн сахиул юм. Хэрэв тэр манай хот руу дайрвал, түүнтэй тулалдаж чадах хүн нь зөвхөн Сүнслэг Дайчны 5-р түвшинд байгаа миний аав. Гэхдээ тэр үед бусад мангасуудаас хотыг хамгаалж чадахгүй. Түүнээс гадна бидэнд хүн хүч дутагдаж байгаа. Одоогоор ердөө 50 орчим харуултай, тэдний ихэнх нь Сүнслэг Шавь түвшинд байгаа” гэж Ло Линг нөхцөл байдлыг тайлбарлав.
“Тиймээс бид чадах бүхнээсээ тусламж хайж байгаа юм. Хэрэв Даосист Юүан хүч чадлаасаа хуваалцахад бэлэн байвал энэ нь бидэнд үнэхээр их тус болно. Дараа нь таны ачийг хариулахын тулд бид бүх хүчээ дайчлах болно” гэж Ло Линг толгойгоо гудайлган хэлэв.
“Энэ хотод тусламж хэрэгтэй байгаа бөгөөд хамгийн том аюул нь ердөө Сүнслэг Дайчны 5-р түвшинд байгаа бол би яагаад туслахаас татгалзах билээ?” гэж Юүан толгой дохив.
Тэр одоо Сүнслэг Дайчны 4-р түвшинд байгаа. Тиймээс 7-р түвшний Сүнслэг Дайчидтай ч тулалдахад асуудал гарах ёсгүй, 5-р түвшний Сүнслэг Дайчин бүр ч асуудал биш байлаа.
“Маш их баярлалаа, Даосист Юүан! Аав үүнийг сонсоод үнэхээр баярлах болно!” гэж Ло Линг тэднийг цааш алхахаас өмнө дахин бөхийв.
Хэсэг хугацааны дараа тэд хотын яг төвд байрлах асар том барилгын өмнө ирлээ.
“Манай гэр бүлийн даруухан гэрт тавтай морилно уу” гэж тэднийг гол хаалганы өмнө ирэхэд Ло Линг хэлэв.
“...”
Юүан чамин хийцтэй барилгыг нүд нь бүлтийлгэн харлаа. Ийм газрыг яаж “даруухан” гэж тодорхойлж болох вэ?
“Залуу хатагтай, тавтай морилж байна. Эрхэм зочид оо, Эзний өргөөнд тавтай морилно уу” гэж хаалганы дэргэдэх харуулууд тэднийг дөхөж ирэхэд мэндлэв.
“Аав хаана байна?” гэж Ло Линг тэднээс асуув.
“Ло Эзэн яг одоо бусад зочидтой уулзаж дуусах гэж байгаа—”
“Өө! Эрхэм зочид оо! Та нар эцэст нь ирлээ!”
Харуулын өгүүлбэрийг дундаас нь таслан, тансаг албаны хувцас өмссөн дунд эргэм насны эр барилга дотроос гүйн гарч ирэв.
“Миний даруухан гэрт тавтай морилно уу, эрхэм зочид оо! Харуулууд та нарын талаар надад аль хэдийн мэдэгдсэн. Та нар өөрсдөө маш завгүй байсан ч бидний хүсэлтийг сонсох цаг гаргасанд маш их баярлалаа” гэж Ло Эзэн Юүантай гар барихаар гараа сунгав.
“Санаа зоволтгүй. Бид ч бас нэг их завгүй байгаа биш” гэж Юүан Ло Эзний гарыг барин хэлэв.
“За, дотогш орж ярилцъя.”
Дараа нь Ло Эзэн тэднийг том зочдын өрөөнд дагуулж ороод Ло Лингт,
“Бидэнд хамгийн сайхан цайгаа авчир. Тэгээд боломжтой бол нөгөө хоёрыг ч бас энд дагуулаад ир” гэв.
“Тийм ээ, аав” гэж Ло Линг толгой дохив.
“Намайг түр орхилоорой, Даосист Юүан” гэж тэр өрөөнөөс гарахынхаа өмнө хэлэв.
“Эрхэм зочид оо, энд хүрэлцэн ирсэнд дахин нэг удаа талархсанаа илэрхийлье” гэж хэсэг хугацааны дараа Ло Эзэн тэдэнд хэлэв.
“Намайг зүгээр л Даосист Юүан гэж дуудаарай. Би таны нөхцөл байдлын талаар Ло Лингээс бүгдийг сонссон” гэж Юүан хэлэв. “Танд хотыг хамгаалахад тусламж хэрэгтэй байгаа, тийм үү?”
“Тийм ээ, Даосист Юүан. Би ердөө Сүнслэг Дайчны 5-р түвшинд байгаа учраас ийм хүнд нөхцөлд хотыг хамгаалах чадал надад хүрэхгүй байгаа нь ичмээр сонсогдож болох юм. Уулын Эзэнтэй байгуулсан энх тайвны гэрээний ачаар бид Панг ууланд байдаг араатнуудаас ихэвчлэн санаа зовдоггүй байсан. Гэвч Уулын Эзний үр төлд тохиолдсон явдлаас болж тэр гэрээ цуцлагдсан. Бид бүр хэрэгтнийг шууд Уулын Эзэнд аваачиж өгөхийг оролдсон. Ингэснээр ядаж хотын гэмгүй иргэдийг өршөөнө гэж найдаж байсан юм. Харамсалтай нь Уулын Эзэн уур хилэндээ хэт автсан байсан тул үүнийг огт тоосонгүй” гэж Ло Эзэн санаа алдан ярив.
“Даосист Юүан, та сул дорой мангасуудыг дарахад бидэнд тусалж чадсан ч хот бид хоёр танд үүрд талархах болно. Учир нь миний хамгийн их санаа зовж байгаа зүйл бол хотын иргэд. Харин Уулын Эзнийг би өөрөө зохицуулъя.”
«Та даалгавар хүлээн авлаа»
«Даалгавар: Панг хотыг хамгаалах»
«Хүндрэл: Амархан»
«Даалгаврын тайлбар: Уулын Эзний дайралтаас Панг хотыг хамгаал»
Юүан толгой дохин,
“За, бид танд хотыг хамгаалахад тусалъя” гэв.
“Баярлалаа! Маш их баярлалаа, Даосист Юүан!”
Хэсэг хугацааны дараа Ло Линг цайны данх, хоёр аяга барьсаар, Юүантай ойролцоо насны мэт харагдах өөр хоёр хүнтэй хамт өрөөнд буцаж ирэв.
“Даосист Юүан, би танд бусад хүүхдүүдээ танилцуулъя” гэж Ло Эзэн царайлаг залууг заан хэлэв. “Энэ бол миний ууган хүү Ло Минг. Тэр 20 настай бөгөөд Сүнслэг Дайчны 1-р түвшинд байгаа.”
“Сайн байна уу, даосист анд аа” гэж Ло Минг түүн рүү толгой дохив.
Дараа нь Ло Эзэн түүний хажууд зогсож байсан үзэсгэлэнтэй залуу бүсгүй рүү заагаад,
“Энэ бол миний отгон хүүхэд Ло Ли. Тэр Даосист Юүантай чацуу бөгөөд Сүнслэг Шавь Төгс түвшинд байгаа” гэв.
“Даосист Юүан шиг авьяастай, царайлаг хүнтэй уулзсан нь нэр төрийн хэрэг байна” гэж тэр хацар нь үл ялиг улайн, уян налархай бөхийв.
‘Царайлаг гэж үү...?’
Юүан хөмсгөө өргөв. Түүнийг царайлаг гэж магтсан хүн анх удаа байлаа.
‘Одоо бодоход, би энэ тоглоом дотор ямар харагддагийг ч мэддэггүй юм байна...’
Юүан гэнэт үүнийг ухаарав. Тэр өөрийнхөө гадаад төрхөд хэзээ ч нэг их анхаардаггүй байсан тул өнөөг хүртэл энэ талаар огт бодож байгаагүй ажээ.