Тэнгэрт гарсан мэдэгдлийг харсан Юүан бусдыг оноогоороо өөрөөсөө түрүүлэхийг хүссэнгүй. Тэр даруй бусдадаа,
“Явцгаая!” гэв.
Юүан болон Ло овгийнхон хотын хаалгаар гүйн гарлаа. Тэнд аль хэдийн хэдэн зуун хүн цугласан байв.
Тэдний ойролцоогоор зуу нь хоорондоо төстэй хуяг дуулга өмссөн байсан бол үлдсэн хүмүүс нь энгийн, хоорондоо зохицоогүй тоноглолтой байлаа. Тоглогчид болон НПС-үүдийг нэг хараад л ялгаж болохоор байв.
‘Энд ийм олон тоглогч байдаг юм уу...’
Юүан бага зэрэг гайхаж, бүр багахан сандарч байлаа. Тулалдаж эхэлмэгц өөрийнхөө хэн болохыг илчилчих вий гэж санаа зовов.
“Шиао Хүа...” гэж тэр гэнэт түүнийг дуудаад, “Нүүрээ халхлах тоноглол байна уу? Баг гэх мэт...” гэж асуулаа.
Яагаад хэрэгтэй байгааг нь ч асуулгүй Шиао Хүа толгой дохин хадгалах уутандаа гараа хийв.
“Энд байна, Юүан ах аа.”
Шиао Хүа түүнд нүүрийг нь бүхэлд нь халхалж чадах, гоёмсог хийцтэй хар баг өглөө.
“Баярлалаа, Шиао Хүа. Дараа нь буцааж өгнө” гэж Юүан багийг авах зуураа хэлэв.
«Хар хашны баг»
«Зэрэглэл: Сүнслэг зэрэглэл»
«Чанар: Төгс»
«Шаардагдах сэтгэлийн хүч: 2,500»
«Тайлбар: Сэтгэлийн хамгаалалтыг 5,000-аар нэмэгдүүлдэг гүн нууцлаг баг.»
“Сэлэмтэй адилхан, Юүан ах аа, та үүнийг өөртөө үлдээж болно” гэж Шиао Хүа дараа нь хэлэв.
Юүан толгой дохилоо. Багийг зүүснээс хойш удалгүй оюун ухаан нь хөнгөрч, сэтгэл нь илүү тайвширч байгааг мэдэрлээ.
Ло овгийнхон Юүан яагаад нүүрээ нуух хэрэгтэй болсныг гайхсан ч асуух зав гарсангүй. Учир нь тэнд байсан нэг хүн гэнэт догдолсон дуугаар,
“Мангасууд ирлээ!” гэж хашхирлаа.
Үүнийг сонссон хүмүүс бүгд зэвсгээ гарган тулалдахад бэлдэв.
Удалгүй Сүнслэг Шавь түвшний гуравдугаар түвшнээс долдугаар түвшин хүртэлх хэдэн зуун мангас хотын хэрэм рүү чиглэн давхиж ирэх нь харагдлаа.
“ХОТЫГ ХАМГААЛ!”
Харуулууд чангаар хашхирахад орчин тэр даруй өөрчлөгдөв. Удалгүй энэ газар НПС болон тоглогчид мангасуудтай тулалдсан тулааны талбар болж хувирлаа.
Юүан болон Ло овгийнхон ч мөн мангасууд руу довтолж эхлэв.
«+2 оноо»
«+3 оноо»
«+1 оноо»
Юүан ердийн сэлмийн техник ашиглан гурван мангасын толгойг хурдан цавчсаны дараа тэргүүн шугам руу гүйлээ. Тэнд хүмүүс бараг байгаагүй ч мангасаар дүүрэн байв. Тэр мангасуудыг нэг сэлмийн цохилтоор ээлж дараалан хялбархан устгаж эхлэв.
Юүаны алсан мангасууд орилох ч завдалгүй цогцос болон хувирч байлаа. Ло овгийнхон түүнийг ямар ч хүч гаргалгүй мангасуудыг устгаж байхыг хараад биширсэндээ нүд нь томров.
Юүан бол Сүнслэг Дайчин бөгөөд өөрөөс нь хавьгүй доогуур түвшний мангасуудтай тулалдаж байсан нь үнэн. Гэвч түүний мангасуудыг ингэж ямар ч хүч гаргалгүй төгс устгаж байгаа байдал үнэхээр гайхалтай байлаа. Түүний хувьд энэ нь цэцэрлэгт хүрээлэнгээр зугаалж байгаа мэт амархан байв.
Гэвч Юүаны чадварт зөвхөн Ло овгийнхон гайхсангүй. Бусад тоглогчид ч тулааны талбар дахь түүний давамгайлсан байдлыг анзаарчээ.
“Тэр ганцаараа бүхэл бүтэн арми шиг байгаа нөхөр чинь хэн юм бэ?! Мангасуудыг ямар ч хамгаалалтгүй тахиа мэт алж байна!”
“Нөхцөл байдлыг зохицуулахад туслахаар ирсэн чадварлаг НПС байх!”
“Түүнийг март! Хажууд нь байгаа жаахан охиныг хар! Тэр мангасуудыг нүцгэн гараараа алж байна! Тэгээд бүр ямар ч хүч гаргахгүй байгаа мэт харагдаж байна!”
Тэнд байсан хүмүүс Шиао Хүаг өөр рүү нь дайрах гэж зүрхэлсэн мангас бүрийг нүүрэн тус газар нь ганц алгадаад устгаж байхыг хараад цочирдов.
«+1 оноо»
«+2 оноо»
«+1 оноо»
«+3 оноо»
Шиао Хүа мангасуудыг алсан ч Юүанд оноо тасралтгүй нэмэгдсээр байлаа. Хэдхэн минутын дотор түүний оноо хоёр зуу давжээ.
Харин бусад тоглогчид ганц мангастай ч арайхийн тэмцэж байсан бөгөөд олон минут өнгөрсөн ч ихэнх нь 10 хүрэхгүй оноотой байв.
‘Эд нар чинь хэдүүлээ юм бэ?!’
Юүан 500 гаруй мангас алсан ч эргэн тойрон нь мангасаар дүүрэн хэвээр байгааг хараад дотроо хашхирлаа.
Тэр мангасуудыг хурдан цэвэрлэхийн тулд Тэнгэрийг Хуваах Сэлмийн Дайралтыг ашиглахыг хүсэж байсан ч тэр явцдаа хотыг сүйтгэхийг хүссэнгүй. Панг хот яг ард нь байсан тул сүртэй дайралт ашиглах бодлоо орхиж, мангасуудыг энгийн аргаар устгахаас өөр аргагүй болжээ.
“Даоист Юүан, энд ирж буй араатнууд улам хүчтэй болж байна! Уулын Эзэн ойрхон байгаа бололтой!” гэж Ло Линг гэнэт хэлэв.
“Уулын Эзэн үү? Хэрэв бид түүнийг алчихвал түүний захирагдагсад хот руу довтлохоо болих юм биш үү?”
“Тийм ээ. Аав маань одоо Уулын Эзэнтэй тулалдаж байгаа байх!”
Юүан толгой дохив.
“Тэгвэл аав чинь Уулын Эзнийг ялтал хотыг үргэлжлүүлэн хамгаалцгаая!”
“Цуст Сэлмийн Дайралт!”
Юүаны гар дахь сэлэм гялсхийж, нэг цохилтоор дахин гурван мангасыг устгав.
«Таны Цуст Сэлмийн Дайралтын талаарх ойлголт шинэ түвшинд хүрлээ»
«Цуст Сэлмийн Дайралтын эзэмшлийн түвшин (2) → (3)»
«Цуст Сэлмийн Дайралт»
«Зэрэглэл: Газрын зэрэглэл»
«Эзэмшлийн түвшин: 3»
«Тайлбар: 900,000 Ци зарцуулна. Идэвхжүүлэхийн тулд сэлэм барьсан байх ёстой. Цусны Бүлгэмээс гаралтай техник.»
“Ха!”
Юүан сэлмээрээ дахиад хэдэн зуун мангасыг устгасны дараа түүний ойлголт дахин сайжрав.
«Таны сэлэмний эзэмшил мэдэгдэхүйц сайжирлаа»
«Та ‘Анхан шатны сэлэмний эзэмшил’-ийг сурлаа»
«Анхан шатны сэлэмний эзэмшил»
«Тайлбар: Сэлэмний хяналтыг 15 хувиар бага зэрэг нэмэгдүүлж, сэлмээр учруулах бүх гэмтлийг 10 хувиар нэмэгдүүлнэ. Гэмтэл нэмэгдэхийн хэрээр дайснууд таны сэлмийн дайралтаас илүү их өвдөлт мэдэрнэ. Идэвхжүүлэх шаардлагагүй.»
Хэдэн минутын турш тулалдсаны дараа тоглогчид болон НПС-үүдийн аль аль нь хүч тамиргүй болж эхлэв. Тэр үед Панг хотын хуяг дуулга өмссөн нэгэн Ло овгийнхонд сандран гүйж ирээд,
“Залуу хатагтай нар аа! Залуу эзэн ээ! Энэ бол аавын тань, Ло Эзний тухай мэдээ! Тэр Уулын Эзэнтэй тулалдсаны дараа одоо биеийн байдал нь маш хүнд байна!” гэж хашхирлаа.
“Юу гэнэ ээ?! Аавд маань юу тохиолдсон юм бэ?! Уулын Эзэн яасан бэ?!” гэж Ло Минг яаран хашхирлаа.
Харуул гүнзгий амьсгаа авсны дараа үргэлжлүүлэн,
“Ло Эзэн... тэр Уулын Эзэнд ялагдсан! Гэхдээ амьд үлдэж арай гэж зугтсан бөгөөд одоо эмч нар түүнийг эмчилж байна! Амь нас нь аюулд ороогүй ч цаашид тулалдаж чадахгүй!” гэв.
“Яаж ингэж болох юм бэ...?”
Ло Ли цочирсондоо амаа гараараа дарлаа. Энэ мэдээг сонсоод толгой нь эргэж байв.
“Энэ нь Уулын Эзэн улангасаар байгаа гэсэн үг үү? Хэрэв бид түүнийг хурдан ялж чадахгүй бол мангасууд энд байгаа хүмүүсийг эцэст нь дарж, хотыг сүйтгэнэ!” гэж Ло Минг хөмсгөө зангидан хэлэв.
“Аавын талаар дараа санаа зовъё. Яг одоо бид Уулын Эзнийг ялах ёстой!”
Ло Линг ингэж хэлээд өөрсдөөс нь холгүй мангасуудыг одоо ч устгасаар байсан Юүан руу харав.
Тэр түүн рүү гүйж очоод,
“Даоист Юүан! Аав маань Уулын Эзэнд ялагдсан гэсэн мэдээ сая ирлээ!” гэв.
“Юу?! Аав чинь зүгээр үү?” гэж Юүан гайхсан өнгөөр асуулаа.
Ло Линг толгой дохин,
“Амь нас нь аюулд ороогүй. Гэхдээ тэр дахиж Уулын Эзэнтэй тулалдаж чадахгүй. Энд түүнтэй тулалдах хангалттай хүчтэй хүн нь зөвхөн та байна. Гуйя, Уулын Эзнийг ялахад бидэнд туслаач! Би дараа нь танд хариу барихын тулд юу ч хийхэд бэлэн!” гэв.
Юүан бодож ч үзэлгүй толгой дохилоо.
“За, би Уулын Эзэнтэй тулалдъя.”