Онлайн тулаанчид

7-р анги

7-р анги — Тэнгэрийг хуваах сэлмийн дайралт

Сонсох

“Шиао Хүа, чи хаана байна? Чиний хамгийн дуртай ах чинь ирчихлээ. Хамт тоглоё!” гэж Юүан тоглоомд нэвтэрсэн даруйдаа ой дотор чангаар хашхирлаа.

“Аая… Би ер нь юу хийгээд байна аа?” гэж хэлээд суусны дараа гараа хүзүүн дэх зүүлт рүүгээ сунгав.

Гангаар хийгдсэн мэт харагдаж, дээр нь хаш чулуу бэхэлсэн байсан ч уг зүүлт өд шиг хөнгөн, бараг жингүй байлаа.

«Шиао Хүагийн зүүлт»

«Зэрэглэл: ???»

«Тайлбар: Шиао Хүагаас авсан.»

“Намайг дуудахын тулд үүнийг ашигла гэж хэлсэн ч… яаж ашиглах юм бол?” гэж Юүан бодонгоо зүүлтийг оролдож үзэв.

Тэр зүүлтийг хатгаж, илж, нээхийг тушааж, бүр долоож үзсэн ч зүүлт огт өөрчлөгдсөнгүй. Олон минутын турш олон удаа бүтэлгүйтсэний эцэст Юүан зүүлтийг идэвхжүүлэх гэж оролдохоо болихоор шийдэв.

“Өө, Шиао Хүа. Чи яаж үүргийг нь тайлбарлалгүйгээр ийм ярвигтай зүйл өгч чаддаг байна аа?” гэж тэр чангаар санаа алдав.

Гэнэт тэнгэр түүний санаа алдсаныг сонссон мэт газар доргив.

Металл мөргөлдөх чимээ цуурайн, араас нь чанга хараал сонсогдов.

“Миний Ороох Сэлмийн Дайралтыг ид, новш минь!”

“Үхлээ эр!”

Бүүм!

Холоос чанга дэлбэрэлтийн чимээ гарч, Юүан цочив. Сая юу болов? Яагаад газар ингэж доргив? Хэн нэгэн бөмбөг хаячихсан юм биш биз?

Чан!

Металл дахин мөргөлдөж, гэнэт салхи тэр газрыг нөмрөн дайрч, Юүаныг агаарт хийсгэх шахав.

“Чөтгөр Мэн Ли! Хэрэв би өнөөдөр чамайг алж чадахгүй бол намайг Жан Шүеганг гэж битгий дууд!”

“Аха ха ха! Чам шиг Сүнслэг Агуу Мастерын хагас алхмын түвшний хүн намайг алж чадна гэж бодож байна уу? Өнөөдөр чи ямар тэнэг амьдарч ирснээ тамд очоод ухаарах өдөр чинь болно!”

Чан! Чан! Чан!

Мөргөлдөөн бүрийн дараа гүн хүчээр дүүрсэн илэрхий долгиолол тэнгэрээр хурдтай тархаж, Юүаны хажуугаар өнгөрөх бүрдээ нуруугаар нь хүйт дагуулна.

“Ийм үзэгдэл үүсгэж байгаа нь үнэндээ хоорондоо тулалдаж байгаа хоёр хүн юм гэж үү?!” гэж Юүан ядаж л хэлэхэд ихэд цочирджээ. “Өөр хүний цэцэрлэгт ирж зодолдох гэж. Ямар бүдүүлэг юм бэ!”

Удалгүй Юүаны зогсож байсан газраас харахад агаарт хоорондоо тулалдаж буй хоёр дүрс үзэгдэв. Нэг нь урт улаан үстэй, нөгөө нь урт хар үстэй байлаа. Тэд нааш цааш нисэн, бие бие рүүгээ хүчтэй сэлмийн дайралт хийж байв. Нөгөө хүн нь дайралтыг хаах бүрд орчинд долгиолол үүснэ.

“Тэр хоёр яг өнөөх хөгшин шиг нисэж байна!” гэж Юүан агаарт сэлэм дээр зогсон, түүнд болон өөр олон мянган тоглогчид энэ ертөнцийн талаар товч тайлбарлаж байсан хөгшин болох Ахлагч Сонгийг санав.

Агаарт болсон тулаан хэдэн минут үргэлжилсэн ч тэдний хэн нь ч давуу тал олж чадсангүй. Тэд хүч чадлаараа яг тэнцүү мэт байлаа.

Гэвч тэд Юүаны зогсож байсан газар луу улам ойртох тусам сэлмүүд нь мөргөлдөхөд үүссэн сүйтгэгч долгиоллыг тэсэх улам хэцүү болов.

Юүан тулаанд оролцоогүй байсан ч амьсгалахад нь хэцүү болгох давамгай дарамтыг мэдэрч байлаа. Бие нь асар том хад үүрч яваа мэт хүндэрчээ.

“Миний төлөө үх! Газрын Долоон Сэлмийн Дайралт!”

“Аха ха ха! Дэндүү сул байна! Үнэхээр дэндүү сул! Цуст Сэлмийн Дайралт!”

Өмнөхөөсөө хавьгүй хүчтэй долгиолол тэр газрыг нэвт дайран өнгөрсөөр, тэнгэрийн хаяанд харагдахаа болив.

Ханиалгав!

Юүан дарамтыг цааш тэсэж чадалгүй амнаасаа цустай цэр цацав.

“Хараал ид! Үнэхээр тухгүй байна!” гэж тэр амаа гараараа арчин хэлэв.

“Би цусны төмөр шиг амтыг хүртэл мэдэрч байна…”

Энэ мөчид Юүан бүхнээс бүрэн уусжээ. Биеийнх нь өвдөлт болон тоглоомын бодит мэт шинж чанар нь энэ ердөө л тоглоом гэдгийг түр зуур мартуулсан байв.

“Тэд ахиад ойртвол би хөндлөнгийн хохирлоос болж гарцаагүй үхнэ!”

Тэр хоёр хүнээс холдохоор гүйж эхэлсэн ч тэдний мөргөлдөөн улам хүчтэй болсоор байлаа.

“Газрын Есөн Сэлмийн Дайралт!”

“Чөтгөрийн Цус!”

Бүүм!

Мөргөлдөөний хүчээр модод унаж, үүлс сарнив. Юүан мод руу шидэгдэн нисээд, удалгүй ухаан алдав.

“Ха ха ха! Жан Шүеганг, юу болов? Өнөөдөр намайг ална гэж хэлээгүй билүү?” гэж нэг дүрс инээнгээ нөгөө хүнийг заав. Тэр хүн нэг гараа алдсан байлаа. “Нууцлаг Сэлмийн Бүлгэмийн Гол Шавь чинь ердөө л энэ юм байна. Яг өнөөх дүү шавь охин шигээ… Ха ха ха!”

“Би… БИ ЧАМАЙГ АЛНА!” гэж Жан Шүеганг архирлаа. Нүд нь улайж, бясалгалын түвшин нь гэнэт огцом нэмэгдэв.

“Юу гэнэ ээ?!” гэж Чөтгөр Мэн Лигийн нүд цочирдсондоо томров. “Чи… чи бидний тулааны дундуур ахиц гаргасан юм уу?!”

“Өнөөдөр би дүү шавь Шиагийн өшөөг чамаас авна! Үүний төлөө дөрвөн мөчөө бүгдийг нь алдаж, тахир дутуу болсон ч хамаагүй!”

Түүний нүд, хамраас цус гарч эхлэн, бүх биеэр нь судас товойв.

“Тэр чиний хайртай хүн байсан юм биш үү? Тэгвэл үхэхээс чинь өмнө нэг чухал зүйл хэлье… Түүний бие үнэхээр гайхалтай байсан! Тэр өөрийгөө ийм хурдан хөнөөгөөгүй бол би түүний биеийг бүр ч их таашаах байсан юм. Үнэхээр харамсалтай! Ха ха ха!”

“МЭН ЛИ, ТАМ РУУГАА ТООНИЛ!!!!”

Жан Шүегангийн атгасан цэнхэр сэлэм хар хөх гэрлээр гэрэлтэж, аллагын санаа нь үүлсээс ч даван оргилов.

“СҮНСЛЭГ ИЛД!”

“Намайг өөртэйгөө хамт унагах гэж байна уу? Чи одоо над шиг Сүнслэг Агуу Мастер болсон гээд бид хоёр адил түвшинд байгаа гэсэн үг биш, тэнэг минь!”

Мэн Лигийн улаан үс болон нүд нь час улаанаар гэрэлтэж, тэр яг л тамаас гарч ирсэн жинхэнэ чөтгөр шиг харагдав.

“ТАМЫН ГАЛ!”

Гэвч тэр хоёр техникээ гаргаж амжаагүй байтал улаан дээлтэй бяцхан охин хий үзэгдэл мэт тэдний дунд гарч ирэв. Түүний гарт шинэхэн цусаар бүрхэгдсэн зүүлт байлаа.

“Манай газрын амар тайвныг алдагдуулсан тул та хоёрын бясалгалын түвшнийг шийтгэл болгон хүчингүй болгоно.”

Бяцхан охин ханцуйгаа хөдөлгөхөд Мэн Ли, Жан Шүеганг хоёрын бясалгалын суурь тэр дороо бүрэн нурав.

Бясалгалын хүчээр дэмжүүлэх зүйлгүй болсон тул тэр хоёр дайралтаа хянаж, нисэж чадахаа болив. Тэд шууд газарт унаж, газар мөргөхдөө олон ясаа хугалжээ.

“Чи хэн юм бэ?!” гэж Мэн Ли газар хэвтэн, бүх биеэрээ хүчтэй өвдөлт мэдэрч байхдаа чангаар хашхирлаа.

Сүнслэг Агуу Мастерын бясалгалын түвшнийг ганцхан ханцуйгаа хөдөлгөхөд нь хүчингүй болгож чадсан гэдэг нь түүний цаана үнэхээр аймшигтай гарал үүсэл байгааг илтгэнэ.

Харин Жан Шүеганг агаарт буй бяцхан охиныг том нүдээр ширтэхээс өөр юу ч хийж чадсангүй. Тэр хэтэрхий их цочирдсон тул юу бодохоо ч мэдэхгүй байв.

“Бид чамайг юугаараа гомдоосон юм бэ?! Хариулаач!” гэж Мэн Ли түүнээс ямар ч хариу сонсолгүй ахин хашхирлаа.

Гэвч бяцхан охин түүнийг үл тоов. Тэр тэнгэрээс ойролцоох мод руу бууж, ухаангүй хэвтэж буй Юүаны зүг алхлаа.

“Биднийг тулалдахыг харж байсан өнөөх хог новш байна…” гэж Мэн Ли Юүан байсныг, бас өөрсдийнх нь тулааныг харж байсныг мэдэж байлаа. Гэхдээ Юүан тэдэнд нөлөөлөхөөргүй сул байсан тул Мэн Ли түүнийг шоргоолж мэт үзэн, үл тоосон юм. Жан Шүеганг ч мөн адил.

Бяцхан охин өвдөг сөхрөн сууж, Юүаны уруулын цусыг арчив. Гар нь үл ялиг чичирч байлаа.

“Түүнийг гэмтээсэн… та хоёр үхлээр шийтгүүлнэ…”

Юүаны уруулын цусыг арчсаны дараа бяцхан охин босож, газарт хэвтэж буй хоёр дүрс рүү эргэв. Түүний царай хүйтэн, аллагын санаагаар дүүрэн байлаа.

“Тэнгэрийг Хуваах Сэлмийн Дайралт…”

Гэнэт дэлхий доргин, тэнгэр харанхуйлж, бараг л шөнө болон хувирав. Бяцхан охины гарт алтан гэрлээр бүтсэн сэлэм гарч ирэв.

“Тэнгэрийг Хуваах Сэлмийн Дайралт?! Боломжгүй! Чи Доод Тэнгэрт юу хийж яваа юм бэ?!”

Жан Шүеганг түүний ашиглах гэж буй техникийг таньж, цочирсондоо зүрх нь зогсох шахав.

Бяцхан охин түүний асуултыг үл тоон сэлмээ гэнэт доош буулгав. Тэр мөчид тэнгэр хоёр хуваагдсан мэт санагджээ.

БҮҮМ!

Асар хүчтэй газар хөдлөлт Зүүн тивийг бүхэлд нь доргиож, тив дэх олон мэргэжилтнийг цочирдуулав. Тэр ч бүү хэл дэлхийн өнцөг булан бүрт байсан олон эртний мэргэжилтэн хүртэл үүнийг мэдэрчээ.

Юүан аажуухан нүдээ нээв. Түүний хамгийн түрүүнд анзаарсан зүйл нь урд нь харагдах асар том ан цав байлаа. Үзүүрийг нь нүдээр харах боломжгүй бөгөөд яг л газар дэлхий хоёр хуваагдсан мэт харагдана.

“Юу—Үүнийг өнөөх хоёр хийсэн юм уу?! Энэ чинь утгагүй байна!”

Төгсгөлгүй мэт харагдах газрын ан цавыг хараад Юүаны нуруу хүйтэн хөлсөнд норжээ. Ийм их сүйтгэл үүсгэхэд шаардлагатай хүчийг тэр төсөөлж ч чадахгүй байв. Энэ ан цав дангаараа л дэлхийн газарзүйн байдлыг өөрчлөхөд хангалттай байлаа!

Гэнэт Юүаны зүрх палхийв. Тэр толгойгоо аажуухан эргүүлээд, энэ мөчид өөрийгөө бяцхан охины зөөлөн өвөр дээр унтаж байсныг ойлгов.

“Шиао Хүа!”

Түүнийг хажууд нь суун, бүр өвөр дээрээ унтуулж байгааг хараад Юүан баярлав.

“Чи хаа нэг газар гэмтсэн үү?”

Шиао Хүад ямар ч гэмтэл байхгүйг хараад Юүан санаа амрав.

Шиао Хүа гэнэт түүний толгойг буцаан өвөр дээрээ тавив.

“Багш аа, та хэт их хөдөлж болохгүй. Та гэмтсэн байна.”

“Ээ?” Юүан мэл гайхав. “Чи сая намайг юу гэж дуудсан бэ? Багш аа? Энэ удаа бид ямар тоглоом тоглож байгаа юм бэ?”

“Энэ бол тоглоом биш. Шиао Хүа Юүан ахыг багшаа хэмээн хүлээн зөвшөөрсөн.”

Тэр цусаар бүрхэгдсэн зүүлтийг нухацтай царайгаар түүнд харуулав.

“Энэ чинь чиний надад өгсөн зүүлт байна—Өө… намайг ингэж дуудаарай гэсэн нь… чамайг зарц болгон дуудах гэсэн үг байсан юм уу?”

Юүан жинхэнэ утгыг нь ойлгоод нүүрээ алгадлаа. Алгадсан чимээ чангаар сонсогдов.

“Шиао Хүа… чи… Аяа!” гэж тэр чангаар санаа алдав.

“Та Шиао Хүаг хүлээн зөвшөөрөхгүй байна уу?” гэж тэр гунигтай царайлан асуув. “Шиао Хүа муу охин юм уу?”

“Тийм биш ээ. Би чамд үнэхээр дуртай, гэхдээ… чамайг зарцаа болгох нь арай дэндэнэ… тэгвэл олон хэрэггүй буруу ойлголт төрнө.”

“Буруу ойлголт уу? Шиао Хүа тоохгүй…”

‘Харин би тооно!’ гэж Юүан дотроо хариулав.

Хэсэг чимээгүй байсны эцэст Юүан түүнд,

“Юүан ах” гэв.

“Хөөе?” гэж Шиао Хүа гайхсан царайгаар түүн рүү харав.

“Намайг урьдын адил Юүан ах гэж дууддаг байхад ямар ч буруу ойлголт гарахгүй” гэж тэр тайлбарлав.

“Тэгвэл…”

Түүний нүд гэнэт гялалзав.

“Юүан ах!”

Тэр нүүрэндээ ичингүйрсэн инээмсэглэл тодруулснаа Юүаныг гэнэт тэвэрлээ.

«Та Шиао Хүаг зарцаа болгон хүлээн зөвшөөрлөө!»

Нэр: Шиао Хүа

Зарцын зэрэглэл: Ариун

Багш: Юүан

Бясалгал: Сүнслэг Хааны 3-р түвшин

Өв: Хамаг Дээд Тэнгэрийн Өв

Цусны төрөл: Ариун цусны төрөл

Махбодь: Нил Ягаан Манан махбодь

«Тэнгэрийн Нууц Техник»

«Зэрэглэл: Ариун»

«Эзэмшлийн түвшин: 4»

«Тэнгэрийн Нэгдүгээр Нууц Техник — Тэнгэр Залгих Техник»

«Зэрэглэл: Ариун»

«Эзэмшлийн түвшин: 5»

«Тэнгэрийн Хоёрдугаар Нууц Техник — Тэнгэрийг Хуваах Сэлмийн Дайралт»

«Зэрэглэл: Ариун»

«Эзэмшлийн түвшин: 4»

«Тэнгэрийн Гуравдугаар Нууц Техник — Тэнгэрийн Хүрээ»

«Зэрэглэл: Ариун»

«Эзэмшлийн түвшин: 2»

«Тэнгэрийн Дөрөвдүгээр Нууц Техник — Тэнгэр Лацдах Техник»

«Зэрэглэл: Ариун»

«Эзэмшлийн түвшин: 1»

«Нисэх»

«Зэрэглэл: Газрын»

«Дээд Мэдрэхүй»

«Зэрэглэл: Тэнгэрлэг»

«Ци-гийн Илрэл»

«Зэрэглэл: Газрын»

«Нил Ягаан Манан»

«Зэрэглэл: Ариун»

«Баяр хүргэе! Тоглогч Юүан дэлхийн анхны Ариун зэрэглэлийн зарцыг олж авлаа!»

Зарлал тэнгэрт гарч ирэхэд дэлхий даяар тоо томшгүй олон цочирсон хашхираан цуурайтав. Тэр өдөр тоглогч Юүан читер гэсэн цуу яриа түймэр мэт хурдан тархаж эхэллээ.

7-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Онлайн тулаанчид7-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах