Дайны эзэн тэнгэр өөд цойлно

11-р анги

11-р бүлэг — Нэг удаад мянган мөнгөн зоос

Ли Роу Тавдугаар ахлагчийг энэ байдлаас гаргахыг хүсэж байсан ч түүнд туслах ямар ч боломж байсангүй.

Тэр олон жилийн турш бүх мөнгөө хүүгийнхээ биеийг чангаруулах эмийн материал авахад зарцуулжээ.

Хүү нь саяхан Долоон Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэн хийх эмийн материалд мөнгө зарцуулсантай нийлээд, Ли Роугийн бүх хуримтлал ердөө зуу гаруйхан мөнгөн зоос байв.

— Яасан бэ, Тавдугаар ахлагч аа? Долоодугаар ахлагчтай мөрийцөхөөс айж байна уу?

Зургадугаар ахлагч Ли Пин бардам царайлан инээлээ.

Ли Тин бусад ахлагчдаас зээл хүсэх гэж байтал...

— Долоодугаар ахлагч аа, тэр таван зуун мөнгөн зоосны мөрийг би хүлээн авъя!

Холоос нэгэн дуу цуурайтав.

Тэр дууг даган залуу хос гар гараасаа хөтлөлцөн алхаж ирлээ.

Түрүүн ярьсан хүн нь залуу байв.

Залуугийн хөмсөг нь илд мэт, нүд нь од шиг гялалзсан бөгөөд туйлын царайлаг, биеэ авч яваа байдал нь ч эрхэмсэг ажээ.

Тэр бол үнэхээр Дуан Лин Тянь байв!

— Есдүгээр ахлагч аа, та энэ олон жил мөнгөнийхөө ихэнхийг хүүдээ зарцуулсан. Танд одоо ч таван зуун мөнгөн зоос үлдсэн гэж үү?

Долоодугаар ахлагч Ли Кунь Ли Роуг гүнзгий ширтэн ёжилж хэлэв.

Ли Роугийн хөмсөг үл ялиг атирч, сэтгэл дотроо аяархан санаа алдав.

— Овгийн тэргүүн, Их ахлагч болон бүх ахлагчдадаа мэнд хүргэе.

Дуан Лин Тянь Кэ Эрийн гараас хөтлөн өндөр тавцан дээр гарч, Ли овгийн дээд тушаалтнуудад хөнгөхөн мэхийв.

Овгийн тэргүүн Ли Нань Фэн Дуан Лин Тянийг цочирсон харцаар ширтэв. Тэр түүнийг хамгийн сүүлд сарын өмнө харсан байлаа.

Тэр үед Ли Роу уурлан хилэгнэж, Долоодугаар ахлагчийн хүү Ли Синийг шийтгэж байсан юм.

Тэр үед Дуан Лин Тянь өвчтэй, суль дорой хүн байв.

Харин одоогийн Дуан Лин Тянь огт өөр хүн мэт харагдаж байлаа!

— Бие Чангаруулах шатны гуравдугаар түвшин... Дуан Лин Тянь, чи үнэхээр Бие Чангаруулах шатны гуравдугаар түвшинд хүрчихсэн юм уу!

Ли Нань Фэн зөнгөөрөө Дуан Лин Тяний бясалгалын түвшнийг шалгахад хүүхэн хараа нь агшиж, нүүрэнд нь итгэж ядан гайхсан байдал тодров.

Ли Нань Фэний цочирсон дуу нуурт чулуу унаж, мянган давалгаа үүсгэхтэй адил байлаа.

Тэр даруй тавцан дээр байсан бүх хүн Дуан Лин Тянь руу харцаа чиглүүлэв.

Хэсэг хугацааны дараа Ли Роу, Ли Тин хоёроос бусад тавцан дээрх бүх хүний нүүрэнд итгэж ядан гайхсан байдал илэрлээ.

— Миний санаж байгаагаар, сарын өмнө Ли Синий гарт хүндээр гэмтэх үед тэр бүү хэл тулаанч ч болоогүй байсан биз дээ?

— Ганцхан сарын дотор энэ Дуан Лин Тянь энгийн хүн байснаа биеэ чангаруулж, улмаар Бие Чангаруулах шатны гуравдугаар түвшинд хүрчихлээ... Би буруу харж байгаа юм биш биз?

— Та буруу хараагүй. Тэр үнэхээр Бие Чангаруулах шатны гуравдугаар түвшинд байна. Тэр ямар нэгэн азтай учрал олж авсан бололтой!

……

Долоодугаар ахлагчийг оролцуулаад ихэнх ахлагчид хэлэх үггүй хоцров.

Тэдэнд өмнө нь өрнөсөн энэ явдлыг ухаарч, хариу үйлдэл үзүүлэхэд нэлээд хугацаа оржээ.

Их ахлагч Ли Хуо нүдээ нээн, Дуан Лин Тянийг сонирхсон харцаар ажиглав.

Ли Кунь хүйтэн агаар сорон амьсгалав.

Дуан Лин Тянь Бие Чангаруулах шатны гуравдугаар түвшинд хүрсэн нь түүний төсөөллөөс давсан зүйл байлаа.

Гэвч гуравдугаар түвшин, дөрөвдүгээр түвшний хоорондох ялгааг бодмогцоо тэр дахин тайвшрав.

Түүний бодлоор Дуан Лин Тянь Бие Чангаруулах шатны хоёрдугаар түвшинд байна уу, гуравдугаар түвшинд байна уу гэдэг нь хүү Ли Жегийн хувьд ямар ч ялгаагүй байлаа.

— Дуан Лин Тянь, чи түрүүн надтай таван зуун мөнгөн зоосоор мөрийцөхөд бэлэн гэж хэлсэн үү?

Ли Кунь асуух зуураа Дуан Лин Тянь руу харав.

— Тийм.

Дуан Лин Тянь толгой дохив.

— Миний мэдэхээр, Есдүгээр ахлагч сүүлийн хэдэн жил мөнгөнийхөө ихэнхийг чамд зарцуулсан. Тиймээс түүний хуримтлал таван зуун мөнгөн зоос хүрэхгүй байх гэж бодож байна.

Ли Кунь ингэж хэлэв.

Тэр бардам царайлан, Дуан Лин Тянийг буулт хийхийг хүлээж байлаа.

— Таны зөв. Манай гэр бүл үнэхээр таван зуун мөнгөн зоос цуглуулж чадахгүй.

Дуан Лин Тянь толгой дохив.

Гэр бүлийнхээ санхүүгийн байдлыг тэр өөрөө ч сайн мэдэж байлаа.

Тиймээс л Ли Кунийн таван зуун мөнгөн зоосыг хуурч авахыг хүссэн юм.

— Дуан Лин Тянь, миний Тавдугаар болон Зургадугаар ахлагчтай тавьсан мөрий одоо гар дээр байгаа мөнгөөр хийгдэж байна. Мөнгийг овгийн тэргүүнд хүлээлгэн өгч, гэрч болгох ёстой... Мөнгөгүй атлаа мөрий тавьж болно гэж бодож байгаа бол эндүүрч байна.

Ли Кунь дооглон инээмсэглэв.

— Би мөнгөгүй мөрий тавина гэж хэлсэн юм уу? Намайг чам шиг гэж бодоо юу?

Дуан Лин Тянь Ли Кунь руу үл тоосон харцаар ширтэв. Ли Кунийн харц гал цацруулах шахаж байсан ч тэр тоосонгүй. Тэгээд залуу охины гараас тавин, аяархан хэлэв.

— Кэ Эр, ээж дээр оч.

Залуу охин ухаалаг нь аргагүй толгой дохин Ли Роугийн хажууд очиж зогсов.

— Есдүгээр ахлагч аа, та үнэхээр азтай юм!

Зарим ахлагчид залуу охин руу харж, Ли Роуд дараалан баяр хүргэлээ.

Тэд бүгд залуу охин өсөж том болоод Ли Роугаас дутахгүй үзэсгэлэнтэй бүсгүй болохыг анзаарчээ.

Ли Роу ахлагчдын баяр хүргэлтийг инээмсэглэн хүлээн авав.

Харин хажууд нь зогсох залуу охины нүүр ичсэндээ аль хэдийн улайчихсан байлаа.

«Тянь юу хийх гэж байгаа юм бол?» хэмээн Ли Роу дотроо бодлоо.

Хүүгээ Долоодугаар ахлагч Ли Куньтэй сөргөлдөж байхыг хараад Ли Роугийн нүдэнд эргэлзсэн өнгө тодров.

Хүүгээ ойлгох түүнд улам бүр хэцүү болж байлаа.

— Тэгвэл өнөөдөр чи, Дуан Лин Тянь, таван зуун мөнгөн зоосыг яаж гаргаж ирэхийг харъя. Хэрэв би андуураагүй бол Тавдугаар ахлагч хүртэл дахиад таван зуун мөнгөн зоос гаргаж чадахгүй байх.

Ли Кунь Дуан Лин Тянь руу үл тоосон харцаар ширтэв.

Ли Тин үлдсэн гурван зуун мөнгөн зоосоо гаргах гэж байтал Дуан Лин Тяний хариу түүний үйлдлийг зогсоогоод зогсохгүй, нүүрэнд нь гайхсан байдал төрүүлэв.

— Санаа зоволтгүй, Долоодугаар ахлагч аа. Би Тавдугаар ахлагчаас мөнгө зээлэх гэж байгаа юм биш...

Дуан Лин Тянь ийн хэлээд, Ли овгийн дээд тушаалтнуудын итгэж ядан ширтэж байхад Их ахлагчийн өмнө очив.

— Их ахлагч аа, та ихэвчлэн бясалгаж, эм боловсруулдаг болохоор биед тань олон далд гэмтэл байгаа байх. Би танд иллэг хийж өгөөд, хариуд нь таван зуун мөнгөн зоос авбал ямар вэ?

Дуан Лин Тянь Ли Хуо руу харан үл ялиг инээмсэглэв.

— Тянь, битгий үймүүл!

Ли Роугийн царай хувирав.

Ли овогт Их ахлагчийн байр суурь Овгийн тэргүүнээс ч дээгүүр байлаа. Хүү нь Их ахлагчийн өмнө ингэж ихэрхэж байгааг хараад Ли Роу уурлаж, бас санаа зовов.

Далд гэмтэл гэж үү?

Их ахлагч Есдүгээр зэрэглэлийн алхимич хүн. Хэрэв түүнд үнэхээр далд гэмтэл байсан бол өөрийгөө аль хэдийн эмчилчихсэн байх учиртай.

Овгийн тэргүүн болон бүх дээд тушаалтан Их ахлагчийг уурлана гэж хүлээж байтал...

— Надад зүгээр л иллэг хийснийхээ төлөө таван зуун мөнгөн зоос авах гээ юу? Залуу минь, чи үнэхээр хэт өндөр үнэ нэхэж чаддаг юм байна.

Ли Хуо Дуан Лин Тянь руу сонирхсон харцаар харан аяархан инээмсэглэв.

— Их ахлагч аа, би эхлээд танд иллэг хийе. Дууссаны дараа үр дүнг өөрөө дүгнэж үзээд, хэр үнэ цэнтэй санагдсанаараа надад төлбөр өг. Яаж байна?

Дуан Лин Тянь Ли Хуогийн үгийг огт тоосонгүй.

Дуан Лин Тяний үгийг сонсоод Ли Хуо сонирхож эхлэв.

— За, чиний чадварыг үзэх сонирхол төрлөө, залуу минь.

Тэр зөвшөөрсөн цорын ганц шалтгаан нь Дуан Лин Тянь сүүлийн нэг сарын хугацаанд ихээхэн өөрчлөгдсөн явдал байлаа.

Энгийн хүн байснаа ганцхан сарын дотор Бие Чангаруулах шатны гуравдугаар түвшинд хүрсэн нь үнэхээр итгэмээргүй зүйл байв.

Есдүгээр зэрэглэлийн алхимичийн хувьд Ли Хуо үүнийг сайн мэдэж байлаа.

Бие чангаруулах үрлийг хэчнээн ихээр, тасралтгүй хэрэглэсэн ч энгийн хүн ганцхан сарын дотор биеэ бүрэн чангаруулж, Бие Чангаруулах шатны гуравдугаар түвшний тулаанч болж чадахгүй.

Одоогийн Дуан Лин Тянь нууцлаг хүн байлаа.

Түүнээс гадна Ли Хуог олон жил зовоосон далд гэмтэл үнэхээр байсан тул Дуан Лин Тяний иллэгийг туршиж үзэхийг хүсэв.

Дуан Лин Тянь Ли Хуогийн ард зогсоод мөрөн дээр нь гараа тавихыг хараад Ли овгийн ахлагчдын ихэнхийн нүүрэнд хачирхалтай өнгө тодров.

Тэд Есдүгээр ахлагчийн хүү зүүдэлж байна гэж боджээ. Хэрэв зүгээр нэг иллэг хийснийхээ төлөө үнэхээр таван зуун мөнгөн зоос авч болдог юм бол, тэд ахлагчийн албыг орхиж, иллэгчин болохоор явна гэж бодож байв.

Энэ дүр зургийг харсан Ли Кунийн амны булан хүйтнээр мурийв.

Зэрэг дэвийг үл хүндэтгэн, Их ахлагчийг мэхлэх гэж байна!

Их ахлагч уурлаад зогсохгүй, энэ нь Ли овгийн эсрэг гэм хэрэг болно!

Түүний бодлоор Дуан Лин Тяний аз дуусжээ.

Ли Же болон Тулааны урлагийн бэлтгэлийн танхимд байсан Ли овгийн шавь нар өндөр тавцан дээр юу ярьж байгааг сонсож чадахгүй байв. Тиймээс юу болж байгааг тэд мэдсэнгүй.

Дуан Лин Тянь Их ахлагчийн ард зогсоод түүнд иллэг хийж байхыг хараад тэдний нүд бүрэлзэн, ухаан балартах шахав!

Дуан Лин Тянь юу хийж байгаа юм бэ? Их ахлагчид иллэг хийчихвэл Их ахлагч түүнд Ли Жег ялах хүч хайрлана гэж бодсон юм уу?

— Новш гэж! Энэ Дуан Лин Тянь юу хийгээд байна аа?!

— Ирэнгүүтээ дэвжээнд гарахын оронд ахлагчдад тал засаж байдаг. Ли Же өөрийг нь хэтэрхий балбах вий гэж айгаад Их ахлагчийн тааллыг олох гэж байгаа юм биш үү?

— Тийм байх. Өөр тайлбар олдохгүй нь.

……

Дуан Лин Тяний үйлдэл олны уурыг хүргэв.

— Их ахлагч аа, би иллэг хийж байхдаа эх эрчмээ бүү гүйлгээрэй.

Дуан Лин Тянь Ли Хуод ингэж хэлээд, гартаа хүч оруулан Ли Хуогийн мөрийг нухаж эхлэв...

Тэр агшинд түүний оюун санаанд нэгэн дурсамжийн хэсэг гялсхийн орж ирэв.

Энэ нь Дахин Төрсөн Тулааны Эзэн Хааны дурсамжид байсан маш нарийн иллэгийн арга байлаа. Уг арга нь доод түвшний алхимичдын биед үүсдэг сөрөг нөлөөг эмчлэхэд зориулагджээ.

Дуан Лин Тянь Их ахлагчийг анх харахдаа хөмсөгнийх нь хоорондох бүдэг хар толбыг ажиглаад, түүнд ийм сөрөг нөлөө байгааг анзаарсан юм.

Ийм сөрөг нөлөө ихэвчлэн эм боловсруулах аргыг өөрсдөө судалдаг доод түвшний алхимичдад илэрдэг байв.

Ихэнхдээ энэ сөрөг нөлөө ямар ч зовиур учруулдаггүй. Гэвч алхимич эх эрчмээ гүйлгэх үед бие нь өвдөнө. Ховор тохиолдолд өвдөлт нь тэсэхийн аргагүй болж, зүрхийг нь хутгаар мушгиж байгаа мэт санагдан, амьд байснаас үхсэн нь дээр мэт болдог байлаа.

Дуан Лин Тянь энэ бүхнийг Дахин Төрсөн Тулааны Эзэн Хааны дурсамжаас мэдэж авсан юм.

Дахин Төрсөн Тулааны Эзэн Хаан өөрөө ч хүчирхэг алхимич байсан бөгөөд эм боловсруулах урлагийг судлан бүрэн эзэмшсэн нэгэн байв. Тиймээс түүний хийж чадахгүй зүйл гэж үгүй байлаа.

Гэнэт Дуан Лин Тяний Ли Хуогийн мөрийг нухаж байсан гарын хөдөлгөөн хурдаслаа!

Ли Хуогийн тайван байсан царай хувирч, бие нь чичирч эхлэв.

Удалгүй тэр шүдээ зууж, асар хүчтэй өвдөлтийг тэсэж буй мэт догшин царай гаргав.

Тавцан дээрх Ли овгийн дээд тушаалтнуудын нуруугаар хүйт даав.

Хэр их өвдөлттэй байсан болоод хүчирхэг Их ахлагч ийм царай гаргах вэ?

Арван таван минутын дараа Дуан Лин Тянь хөлсөө асгаруулан иллэгээ зогсоов.

— Хүүф!

Тэр агшинд Ли Хуо муу агаарыг нэг амьсгаагаар гаргаж, аажуухан нүдээ нээв. Нүд нь дотроо одод түгсэн мэт гялалзаж, тэр арван насаар залуужсан юм шиг харагдав.

Түүний биеэр эх эрчим жигдхэн урсаж, урьд өмнө хэзээ ч мэдэрч байгаагүй таатай мэдрэмж төрүүлэв!

Өмнө нь эх эрчмээ гүйлгэх бүрд далд гэмтэл нь дахин сэдэрдэг байсан бол одоо тэдгээр гэмтэл алга болчихсон мэт байлаа.

— Их ахлагч аа, бие дэх далд гэмтлийг бүрэн эмчлэхийн тулд үүнээс хойш дахиад хоёр удаа иллэг хийлгэх хэрэгтэй. Харин одоо та ямар санагдаж байна? Надад хэдэн мөнгөн зоос өгөх нь зүйтэй гэж бодож байна?

Дуан Лин Тянь үл ялиг инээмсэглэв.

Ли Хуо чангаар инээгээд, мөнгөн дэвсгэртийн багц гаргаж ирэв.

— Одоохондоо мянган мөнгөн зоос ав. Цаашдаа чи надад иллэг хийх бүрдээ энэ удаагийнх шиг дахиад мянган мөнгөн зоос өгье... Яаж байна?

11-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Дайны эзэн тэнгэр өөд цойлно11-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах