Фан Цянь Ли овгийн Хүлээн авах танхимд халдан довтолж зүрхэлнэ гэж хэн ч төсөөлөөгүй байлаа.
Түүгээр ч барахгүй, тэр довтлох мөчдөө Бие Чангаруулах шатны есдүгээр түвшний бүх хүчээ гаргажээ. Тэр залууг тэр дор нь алахыг хүссэн нь илт байв!
Фан Цянь маш хурдан байлаа. Нүд ирмэхийн зуур тэр залуугийн өмнө хүрч ирэв.
Фан Цянь алгаа дэлгэн цохих тэр мөчид залуугийн бие чичирч, зөнгөөрөө хариу үйлдэл үзүүлэв. Залуу газрыг дэвслэн, маш хурдтайгаар арагш ухасхийлээ!
Гэвч тэгсэн ч залуу үлдэгдэл хүчний цохилтод өртөв. Тэр хананд мөргөлдөн нисэж очоод, ам дүүрэн цус нулимав…
Залуугийн царай цонхийж, бие нь ганхаж байлаа. Тэр ихэд хичээн байж биеэ арайхийн тогтоов.
Тэр нударгаа чанга атгаснаас хумс нь алгандаа шигдсэн ч ямар ч өвдөлт мэдэрсэнгүй…
Түүний хурц нүднээс цусанд шунасан алах санаа цацарч байлаа!
Фан Цянь газрыг дэвслэн агаарт дүүлэв. Эхний довтолгоо нь бүтэлгүйтсэн ч тэр хоёр дахь удаагаа дахин дайрахыг хүсжээ!
— Чи яаж зүрхэлж байна!
Үүнийг анзаарсан Ли овгийн тэргүүн Ли Нань Фэн суудлаасаа босон чангаар хашхирлаа!
— Үхлээ өөрөө эрж байна уу!
Зургаадугаар ахлагч Ли Пиний хөлнөөс эх эрчим оргилон гарч, тэр аянгын цахилгаан мэт хөдөлсөөр Фан Цянь руу ухасхийв.
Түүний нударга эх эрчмээр оргилж, Тэнгэр Газрын хүчийг өөртөө татан, эртний дөрвөн мамонтын дүрс болон хувирлаа…
Эртний дөрвөн мамонтын хүчийг агуулсан нударга байв! Хэрэв энэ цохилт Фан Цяньд хүрвэл тэр үхэхгүй үлдсэн ч тахир дутуу болох нь гарцаагүй!
Гэвч энэ эгзэгтэй мөчид Фан овгийн тэргүүн довтолжээ.
Тэр урагш ухасхийн, Фан Цянийг татаж холдуулан Ли Пиний нударгаас бултууллаа.
Фан Игийн хурд Ли Пинийнхээс хоёр дахин хурдан байв!
Энэ мөчид Фан Игийн толгой дээгүүр эртний найман мамонтын дүрс гялсхийн тодров…
Эртний найман мамонтын хүч!
— Зүгээр үү? — гэж Ли Пин Фан И рүү хүйтнээр нэг ширтээд, залуугийн дэргэд очин асуув.
— Би зүгээр. Баярлалаа, Зургаадугаар ахлагч аа.
Залуу толгой сэгсрэв. Хэдийгээр шархадсан ч тэр ганц ч дуу гаргасангүй.
Түүний хувьд өвдөлтдөө дуу алдах нь сул доройгийн шинж байлаа.
— Фан И!
Ли овгийн тэргүүний чанга хашхираан аянга ниргэсэн мэт цуурайтав.
Тэр хүчтэй дуунаас болж Хүлээн авах танхим тэр чигтээ чичирч эхлэв.
— Танай Фан овог болон Дуан Лин Тяний хоорондын хэргийг манай Ли овог өөрсдөө шалгана! Гэтэл танай Фан овгийн хүн Ли овгийн эдлэн дотор Ли овгийн гишүүнийг довтолж, шархдуулж зүрхэллээ! Та нар Ли овгийг дорд үзэж байгаа бололтой. Үүний талаар надад, цаашлаад Ли овогт тайлбар өгөх ёстой гэж бодохгүй байна уу?!
Ли Нань Фэн ихэд хилэгнэж, уур нь буцалж байлаа. Дуан Лин Тянь бол Ли овгийн эрдэнэ байв.
Хэрэв Дуан Лин Тянь амиа алдвал Есдүгээр ахлагч үүнийг зүгээр өнгөрөөхгүйгээс гадна, Ли овог Фан, Чэнь овгийг дарж мандан бадрах боломжоо бүрэн алдах байлаа!
— Ли овгийн тэргүүн ээ, түүнийг өршөөгөөрэй. Манай Фан овгийн эрхлэгчийн ганц хүүг Дуан Лин Тянь тахир дутуу болгосон. Түүний хүү насан туршдаа орондоо хэвтэх болно. Тиймээс тэр Дуан Лин Тянь руу довтлох учир шалтгаантай байсан бөгөөд Ли овгийг доромжлох санаа огт байгаагүй… Одоо Дуан Лин Тянь зүгээр байгаа юм чинь, энэ хэргийг ингээд орхивол яасан юм бэ?
Фан И юу ч болоогүй мэт амар тайван төрхтэй байна гэж хэн ч төсөөлөөгүй байлаа.
— Фан И!
Ли Нань Фэнгийн царай барайв.
Гэвч тэр цааш үргэлжлүүлж амжаагүй байтал хэдэн алхам урагшилсан залуу үгийг нь таслав.
— Тэргүүн ээ, энэ хэргийг би өөрөө шийдмээр байна.
Дуан Лин Тянь Ли Нань Фэнгийн хариуг хүлээлгүй хэлээд, цусан улаан нүдээрээ Фан овгийн эрхлэгч рүү ширтэв.
Тэр тамын гүнээс дөнгөж гарч ирсэн Асура мэт байлаа. Бүх биеэс нь цусанд шунасан алах санаа цацарч, тэнд байсан хүмүүсийн нуруугаар хүйт дагуулж байв…
— Фан Цянь мөн биз дээ? Гурван сарын дараа Фан овогт чинь очоод амийг чинь авна!
Залуу үгээ дуусгаад эргэж харан танхимаас гарч одов.
— За! Гурван сарын дараа чамайг хүлээж байя. Тэр үед би чамайг өөрийн гараар алж, хүүгийнхээ өшөөг авна!
Уг нь хүүгийнхээ өшөөг авч чадахгүй гэж бодож байсан Фан Цянь залуугийн үгийг сонсмогц бараан улаан нүдэнд нь догдлол, хөөрлийн гэрэл гялалзав…
— Тэр чиний чадал хүрэх эсэхээс хамаарна.
Залуу толгойгоо ч эргүүлсэнгүй. Зүгээр л хүйтнээр инээгээд цааш алхсаар Ли овгийн Хүлээн авах танхимаас гарч одов.
Бардам, хүйтэн хөндий дүр төрх нь л үлдлээ.
Өмнөх амьдралынхаа Лин Тянь насныхаа талыг саад тотгоргүй өнгөрөөж, эрх дураар амьдарсан, хэний ч эн зэрэгцэхээргүй нэгэн байлаа!
Гэтэл энэ амьдралдаа ердөө нэгэн Фан овгийн эрхлэгч түүний амийг авахыг оролдож зүрхэлжээ.
Гурван сарын дараа тэр гарцаагүй Фан овогт очиж, сэлмээ цусаар угаан, өнөөдөр амссан доромжлолоо арилгана…
Түүний зүрхэнд буцалж буй хилэнг зөвхөн аллага л намжааж чадна!
— Ли овгийн тэргүүн ээ, танай Ли овог үнэхээр залуу баатруудтай юм байна… Дуан Лин Тянь нас залуу атлаа ийм их зориг, хүсэл тэмүүлэлтэй аж. Түүн шиг хүн ховорхон олдоно! Тэр Фан Цяньтай амь, үхлийн тулаан хийхээр тохирсон тул энэ хэргийг цааш хөөцөлдөх шаардлагагүй болжээ. Гурван сарын дараа Фан овог бүхлээрээ түүнийг ирэхийг хүлээж байх болно!
Фан И Ли Нань Фэн рүү харан инээв.
Үгээ дуусгасныхаа дараа Фан И царай нь барайсан Ли Нань Фэнг үл тоон, Фан Цянийг дагуулсаар гарч одлоо.
— Тэргүүн ээ, Дуан Лин Тянь хэтэрхий бодлогогүй алхам хийлээ!
Зургаадугаар ахлагч Ли Пин хөмсгөө зангидан, санаа зовсон царай гаргав.
Тэр Дуан Лин Тяний амьд үлдэх эсэхэд санаа зовсонгүй. Харин Дуан Лин Тяньд ямар нэгэн зүйл тохиолдвол хүү нь цаашид хэрэглэх Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэнгүй болох вий гэж санаа зовж байлаа.
Сүүлийн хэдэн өдөр тэр хүүгийнхээ бясалгалын ахицыг анзаарчээ. Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэн үнэхээр тэнгэрлэг эд байлаа!
Ли Нань Фэнгийн царайд олон янзын бодол холилджээ.
Түрүүхэн Дуан Лин Тянь цусанд шунасан алах санаа цацруулахад тэр хүртэл бага зэрэг дарагдсан мэт санагдсан юм.
Өмнө нь хэнийг ч алж үзээгүй гэх Дуан Лин Тянь яаж ийм аймшигтай алах санаа гаргаж чадсаныг тэр ойлгож чадахгүй байлаа…
Түүний бодлоор ийм аймшигтай алах санааг зөвхөн зуутай тулаанд оролцож, олон бясалгагчийн амийг хөнөөсөн ахмад дайчин л төрүүлж чадна.
— Тэр шийдвэрээ гаргасан болохоор бид түүнд итгэж, дахин нэг гайхамшиг бүтээнэ гэж найдахаас өөр аргагүй. Зургаадугаар ахлагч аа, Дуан Лин Тянь болон Фан овгийн хооронд юу болсныг мэдмээр байна. Та надад очиж шалгаж өгнө үү.
Дуан Лин Тяний нууцлаг байдал Ли Нань Фэнгийн зүрхэнд багахан ч гэсэн найдвар төрүүлэв.
— За, тэргүүн ээ.
Ли Пин хариулаад гарч одов. Царай нь таагүй байлаа.
Дуан Лин Тянь Ли Жег ялсан нь гайхамшиг гэж хэлж болох ч…
Ли Же Бие Чангаруулах шатны дөнгөж дөрөвдүгээр түвшинд байсан бол Фан Цянь Бие Чангаруулах шатны есдүгээр түвшний бясалгагч байв. Тэднийг хооронд нь харьцуулахын аргагүй.
Бие Чангаруулах шатны гуравдугаар түвшний залуу гурван сарын дотор есдүгээр түвшний бясалгагчийг ялна гэдэг нь Ли Пиний бодлоор итгэмээргүй хэрэг байлаа.
Бие Чангаруулах шат есөн түвшинд хуваагддаг бөгөөд түвшин бүрд хүрэх нь өмнөхөөсөө улам хэцүү байв.
Дуан Лин Тянь өвдөлтийг хүчээр тэсвэрлэн, хүнд алхсаар гэр рүүгээ явлаа.
Түүний бардам зан өөрийгөө сул дорой харагдуулахыг зөвшөөрсөнгүй.
Гэрийнхээ хашаанд хүрмэгц тэр эцэст нь хүчтэй ханиалгаж, шалан дээр цус цацруулав.
— Залуу эзэн ээ, танд юу болов?
Хашаанд ногоо угааж байсан Кэ Эр энэ дүр зургийг хараад царай нь цонхийв.
Тэр гартаа байсан зүйлсээ яаран тавиад, Дуан Лин Тянийг түшүүлэн өрөөнд нь оруулав. Кэ Эрийн тунгалаг нүд нулимсаар гялалзаж байлаа.
— Залуу эзэн ээ, Кэ Эрийг битгий айлгаарай. Кэ Эрийг битгий айлгаарай…
Охин уйлж эхлэв.
— Тэнэг охин минь, би зүгээр л хөнгөн шархадсан. Жаахан амарчихвал зүгээр болно.
Дуан Лин Тянь охины нүдний булан дахь нулимсыг аажуухан арчин, хүчээр инээмсэглэв.
Нэг цагийн дараа Сэрүүн Салхин Суурингийн захаас дөнгөж буцаж ирсэн Ли Роу хашаанд орж ирлээ.
Шал цусаар будагдсан байхыг хараад түүний царай ихэд хувирав.
— Тянь, чамайг хэн шархдуулсан юм бэ?
Ли Роу мөс шиг хүйтэн хоолойгоор ярин, Дуан Лин Тяний өрөө рүү ухасхийв.
— Ээж ээ, би зүгээр… Тэгээд ч би энэ хэргийг тэргүүнтэй аль хэдийн ярьсан. Үүнийг би өөрөө шийднэ. Ээж ээ, та надад итгэх хэрэгтэй!
Кэ Эр түүнийг чин сэтгэлээсээ асарч, тэргүүний авчирсан Есдүгээр зэргийн Алтан Шархны Үрлийг уусны дараа Дуан Лин Тянь аль хэдийн бага зэрэг сэргэжээ. Тиймээс тэр нүүрэндээ арайхийн инээмсэглэл тодруулав.
— Фан И байсан уу?
Ли Роу нам дуугаар асуув.
— Үгүй, Фан овгийн эрхлэгч Фан Цянь байсан. Ээж ээ, түүнд амьд явах хугацаа их үлдээгүй. Гурван сарын дараа тэр үхэх өдөр нь ирнэ!
Энэ өгүүлбэрийн төгсгөлд ойртох тусам Дуан Лин Тяний нүднээс хүйтэн гэрэл цацрав.
Удалгүй Есдүгээр зэргийн Алтан Шархны Үрэл үйлчилж эхлэхэд Дуан Лин Тянь бөх гэгч нь унтлаа.
— Кэ Эр, Тянийг сайн харж байгаарай.
Ли Роу түүнийг товчхон үзэж шалгаад, хүү нь зүгээр байгааг мэдэн санаа алдан тайвшрав. Дараа нь тэргүүн Ли Нань Фэнтэй уулзахаар хашаанаас гарч одлоо.
Тэр Ли Нань Фэнгээс болсон явдлын бүх дарааллыг сонсоод, хүүгийнх нь түрүүнд хэлсэн үгийн учрыг ойлгов.
Ли Роу гүнзгий амьсгаа авав. Нүдэнд нь хүчтэй алах санаа гялалзаж байсан ч хүүгийнхээ тууштай байдлыг бодон, алах санаагаа хүчээр дарлаа.
Тэр зүрхэндээ шийдэв. Хэрэв гурван сарын дараа хүү нь Фан Цянийг дийлэхгүй бол бүх Фан овгийг хилэгнүүлсэн ч хамаагүй, Фан Цянийг өөрөө ална!
Хүүгийнхээ төлөө тэр бүхнээсээ татгалзаж чадна…
Амь насаа ч гэсэн!
Фан овог зарим мэдээг зориуд тараамагц амар тайван Сэрүүн Салхин Суурин шуугиан, хөл хөдөлгөөнөөр дүүрэв…
— Хөөе! Мэдээ сонссон уу? Ли овгийн өөр овогтой нэгэн шавь Фан овгийн эрхлэгч Фан Цянийг гурван сарын дараа амь, үхлийн тулаанд орохыг олны өмнө зарлан дуудсан гэнэ!
— Тийм ээ, сонссон. Тэр өөр овогтой шавийг Дуан Лин Тянь гэдэг юм байна. Тэр Ли овгийн Есдүгээр ахлагчийн хүү гэнэ. Сарын өмнө эхийгээ оршуулахын тулд биеэ худалдаж байсан нэгэн охины төлөө Фан овгийн залуу эзэн Фан Жяньтай зөрчилдөж, бүр Фан Жяний нэг зарцыг тахир дутуу болгосон гэсэн!
— Дуан Лин Тяний тахир дутуу болгосон хүн нь Фан овгийн эрхлэгчийн ганц хүү гэж байгаа!
— Одоо саналаа. Сарын өмнө Фан Жянь нэгэн залуугийн гарт үнэхээр ялагдсан. Тэр үед би тэнд байсан юм. Тэр залуу нь Дуан Лин Тянь байсан хэрэг үү? Царай төрхийг нь харахад арван зургаа ч хүрээгүй бололтой…
— Байж боломгүй юм! Арван зургаа ч хүрээгүй байж Фан овгийн эрхлэгчийг амь, үхлийн тулаанд дуудна гэж үү? Толгой нь зүгээр үү? Сэрүүн Салхин Суурин даяар Фан овгийн эрхлэгчийг Бие Чангаруулах шатны есдүгээр түвшний бясалгагч гэдгийг мэднэ шүү дээ.
— Нас залуу ч ихэрхүү юм!
……
Иймэрхүү яриа Сэрүүн Салхин Суурингийн хаа сайгүй сонсогдож байлаа.
Хүн бүр Дуан Лин Тянь амиа хорлож байна гэж бодож байв.
Ли овгийн эдлэн.
Гол танхимд Ли овгийн тэргүүн Ли Нань Фэн болон Ли овгийн бүх ахлагч цугларчээ.
Сүүлийн хэдэн өдөр гэртээ бясалгалаас гараагүй Долоодугаар ахлагч хүртэл тэнд байв.
Сэрүүн Салхин Суурин даяар шуугиан дэгдээн тархсан мэдээ Ли овгийн ахлагчдын чихэнд ч хүрчээ.
Тэд бүгд түгшиж байлаа.
Гурван сарын дараа Дуан Лин Тяньд ямар нэгэн зүйл тохиолдвол тэдний хүүхдүүд цаашид Зургаан Эрдэнийн Бие Чангаруулах Шингэн хэрэглэх боломжгүй болох биш үү?
— Тэргүүн ээ!
— Тэргүүн ээ!
……
Их ахлагч Ли Хуо, Долоодугаар ахлагч Ли Кунь, Есдүгээр ахлагч Ли Роу нараас бусад бүх ахлагч түгшсэн царайгаар Ли Нань Фэн рүү харж байлаа.
Ли Нань Фэн гараа өргөн, тэднийг цааш яриулахгүй зогсоов.
— Эрхэм ахлагчид аа, та бүхний юу хүсэж байгааг би мэднэ. Гэвч энэ асуудал аль хэдийн шийдэгдсэн. Түүгээр ч барахгүй, энэ мэдээг Фан овог тараасан. Хэрэв бид ялагдлаа хүлээн зөвшөөрвөл Ли овгийн нэр хүнд яах вэ? Тиймээс бид Дуан Лин Тяньд итгэхээс өөр аргагүй. Би энэ хэргийг Их ахлагчтай аль хэдийн ярилцсан. Энэ гурван сарын хугацаанд Ли овог ямар ч зардал, хүч хөдөлмөрийг харамлалгүйгээр Дуан Лин Тяньд тусална! Эрхэм ахлагчид аа, та нарт эсэргүүцэх зүйл байна уу?
Ли овгийн ахлагчид аргагүйн эрхэнд гашуунаар инээж, санаа алдав. Тулааны тохиролцоог буцаахад дэндүү оройтсон тул тэдэнд өөр сонголт байсангүй.
Ли овгийн бүх дээдэс танхимаас гарсны дараа…
Долоодугаар ахлагч Ли Кунь гэр рүүгээ алхах зуур амных нь буланд хүйтэн инээмсэглэл тодров.
— Бяцхан Же, удахгүй чиний өшөөг авах хүн гарч ирнэ… Дуан Лин Тянь Бие Чангаруулах шатны есдүгээр түвшний бясалгагчийг амь, үхлийн тулаанд дуудахыг зүрхэлжээ. Тэр үнэхээр үхлээ өөрөө эрж байна!