— Тянь!
Ли Роу хөмсгөө зангидлаа. Хүү нь эхтэйгээ урьдчилан зөвлөлдөхгүйгээр шийдвэр гаргасан нь түүнд туйлын дургүй байв.
— Ямар нөхцөлтэй вэ? — гэж Ли Же асуух зуураа Дуан Лин Тянь рүү харав.
Дуан Лин Тянь сорилтыг хүлээн зөвшөөрсөн цагт Ли Же боломжийн ямар ч нөхцөлийг хүлээн авахад бэлэн байлаа.
Энэ бол дүүгийнхээ өшөөг авах хамгийн сайхан боломж байсан тул Ли Же энэ боломжийг алдахыг хүссэнгүй!
— Миний нөхцөл маш энгийн. Тулааныг нэг сараар хойшлуулна! Нэг сарын дараа би чамтай тулалдана… Хэрэв чи хүсэхгүй байгаа юм уу, айж байгаа бол больё. Чи надтай тулалдахаар ерөөсөө ирээгүй гэж үзье.
Дуан Лин Тяний царай тайван байлаа. Ли Же түүний нөхцөлийг зөвшөөрнө гэдгийг тэр аль хэдийн мэдэж байгаа мэт харагдана.
— За, нэг сарын хугацаа өгье… Тэр үед айгаад хулчийчихгүй биз дээ!
Ли Же огт эргэлзсэнгүй. Амных нь булан хүйтэн инээмсэглэл дагуулан дээш өргөгдөв.
Ли Кунь, Ли Же хоёр явсны дараа Ли Кунь хөмсгөө үл ялиг зангидан хэлэв.
— Же минь, Дуан Лин Тянь тулааныг нэг сараар хойшлуулсан нь чамайг ялж чадна гэдэгтээ итгэлтэй байгаагийнх биш үү? Чи түүний нөхцөлийг ингэж амархан зөвшөөрсөн нь арай яарсан хэрэг биш үү?
— Аав аа, хог хэзээд л хог хэвээрээ… Тэр биеэ чангалах бясалгалаа гүйцээсэн ч Бие Чангаруулах шатны нэгдүгээр түвшин төдий. Дахиад нэг сарын дараа хоёрдугаар түвшинд ч хүрч амжихгүй байж мэднэ шүү дээ, — гэж Ли Же өөртөө итгэлтэйгээр инээлээ.
— Гэхдээ…
Ли Кунь үргэлжлүүлэн хэлэх гэсэн ч Ли Же түүний үгийг тасаллаа.
— Аав аа, та Дуан Лин Тяний Нураах Нударгаас айж байгаа биз дээ? Тайвширч болно. Түүний Нураах Нударга Гүн зэрэглэлээс дээших тулааны арга байсан ч, тэр Бие Чангаруулах шатны хоёрдугаар түвшинд хүрсэн ч хамаагүй, ганц Нураах Нударгаар бидний хүчний зөрүүг нөхөж чадна гэж та үнэхээр бодож байна уу?
Бие Чангаруулах шатны гуравдугаар түвшнээс дөрөвдүгээр түвшин рүү ахихад асар их ялгаа гардаг бөгөөд хүчний зөрүү нь зуу гаруй фунт байлаа! Хоёрдугаар түвшин ба дөрөвдүгээр түвшний хоорондох хүчний ялгааг бүр дурдах ч хэрэггүй…
— Аав аа, та арай хэтрүүлэн бодож байна. Дүү минь гэмтсэнийг хараад би ухаан санаагаа алдчихсан бололтой.
Ли Жегийн учир зүйн үндэслэлтэй, нарийн дүгнэлтийг сонссоны дараа Ли Кунь зөөлөн инээмсэглэн толгой дохив.
Ууган хүү нь үргэлж түүний бахархал байж ирсэн бөгөөд хэзээ ч урмыг нь хугалж байгаагүй.
Ли Кунь хүүгийнхээ хамт явсны дараа Дуан Лин Тянь ээж Ли Роугийн нүд дургүйцлээр дүүрэн, өөрийг нь ширтэж байгааг анзаарав…
— Ээж ээ, санаа зоволтгүй. Би өөртөө итгэлтэй байна! — гэж Дуан Лин Тянь яаран хэлэв.
— Тянь, чамд гарсан өөрчлөлтийг ээж нь анзаарсан. Гэхдээ чадал хүрэхгүй зүйлд бүү гар сунга! Ли Же бол Ли овгийн шавь нарын дунд нийтээр хүлээн зөвшөөрөгдсөн суут ухаантан. Тэр бол Ли овог онцгойлон хөгжүүлж дэмжихээр сонгосон ирээдүйтэй залуусын нэг. Ли Же бол Ли овгийн дөрөвдүгээр түвшний Бие Чангаруулах шатны тулаанчдаас нийтээр хүлээн зөвшөөрөгдсөн хамгийн хүчтэй нь! Түүний дүү Ли Синь Ли Жетэй эн зэрэгцэхгүй.
Ли Роу аяархан санаа алдав.
— Ээж ээ, таны хэлсэн бүхнийг би мэдэж байгаа. Надад итгэж болохгүй гэж үү? Би гарцаагүй ялна. Таны нэрийг гутаахгүй, ээж ээ!
Дуан Лин Тянь Ли Роу руу нухацтай харав.
— Тэнэг хүүхэд минь, ээж нь нэр нүүрний асуудалд санаа зовохгүй байна. Харин чамд л санаа зовж байна. Хэдхэн хоногийн өмнө болсон явдал дахин давтагдаасай гэж ээж нь хүсэхгүй байна… Чи надаас үүрд явах шахсан шүү дээ…
Ли Роуг ингэж хэлэхэд нүд нь аажмаар улайв.
Хэдхэн хоногийн өмнө болсон тэр явдал түүний зүрхэнд арилаагүй сүүдэр үлдээсэн бололтой.
— Ээж ээ, би таныг дахиж хэзээ ч санаа зовоохгүй гэж амлаж байна! — хэмээн Дуан Лин Тянь чин сэтгэлээсээ андгайлав.
— За, ээж нь чамд итгэлээ. Энэ сарын хугацаанд ямар нэгэн зүйл хэрэгтэй бол ээждээ хэлэхээс бүү эргэлзээрэй.
Ли Роу аяархан толгой дохин, хүчээр багахан инээмсэглэл гаргав.
— Ээж ээ, саяхан надад авч өгсөн эм бэлдэх материалаас дахиад нэг багцыг авч өгөөч. Бас надад мөнгөн зоос хэрэгтэй байна…
Дуан Лин Тянь ээж Ли Роугаасаа хэдэн мөнгөн зоос авсны дараа гэрийнхээ хашаанаас гарч, Ли овгийн эдлэнг орхин явлаа.
Энэ бол Дуан Лин Тянь энэ ертөнцөд ирснээсээ хойш гадагш гарч буй анхны удаа байв.
Сэрүүн Салхин Суурины зах гурван том овгийн эзэмшлийн, хөл хөдөлгөөнтэй гурван хэсэгт хуваагддаг байлаа. Ли овгийн зах нь Ли овгийн эдлэнгийн ойролцоох, суурингийн хойд хэсэгт байрлана.
Дуан Лин Тянь Ли овгийн зах руу дөнгөж ормогц гудамж, нарийн гудмын хоёр талаар дэлгэсэн лангуунаас бараагаа магтан дуудсан наймаачдын дуу чимээ чихэнд нь сонсогдов. Лангуу бүр дээр ер бусын олон янзын эд зүйлс гялалзан өрөөстэй байлаа.
Дуан Лин Тянь хэсэг зуур өмнөх амьдралынхаа эрт цаг үе рүү буцан очсон мэт санагдав.
Өмнөх амьдралд нь ийм дүр зургийг зөвхөн телевизээр л харж болдог байлаа.
Дуан Лин Тянь зам даган алхахдаа ийш тийш сониучирхан харж байв…
Ли овгийн зэвсгийн дэлгүүрийн үүдэнд хүрээд, эмх цэгцтэй өрсөн зэвсгүүдийн гялалзсан төрхийг харахад Дуан Лин Тянь хэсэг зуур эргэлзэв. Тэр цааш явж, Ли овгийн захыг орхин, Сэрүүн Салхин Суурингийн баруун өмнөд хэсэгт орших Чэнь овгийн зах руу орлоо.
Чэнь овог мөн Сэрүүн Салхин Суурины гурван том овгийн нэг бөгөөд Ли овог, Фан овог хоёртой эн зэрэгцдэг байлаа.
Гурван овог Сэрүүн Салхин Сууринд гурван талын эрх мэдлийн тэмцлийг бий болгож, бие биеэ тогтоон барьдаг байв. Хэдийгээр тэдний хоорондын зөрчил тэмцэл далд өрнөдөг ч гаднаа бол харьцангуй тайван байлаа. Учир нь хэн нь ч түрүүлж ил гарч, энэ амар тайвныг эвдэхийг хүсдэггүй байв.
Чэнь овгийн зэвсгийн дэлгүүрт ормогц нэгэн үйлчлэгч түүнтэй мэндлэв.
— Ноёнтон оо, танд ямар зэвсэг хэрэгтэй вэ?
Үйлчлэгч аяархан инээмсэглэв.
Дуан Лин Тянь толгой сэгсрэв.
— Би зэвсэг авахгүй. Танайхаас хэдэн материал авмаар байна.
Дуан Лин Тяний үгийг сонсоод үйлчлэгч гайхав.
Зэвсгийн урлаач гэдэг нь зэвсгийн дэлгүүрт ажилладаг дархчуудаас огт өөр байлаа. Үүлэн Тив дэх тэдний байр суурь алхимичдынхтай эн зэрэгцдэг байв.
Зэвсгийн урлаач бүрийг хүчирхэг бүлгүүд булаацалдан өөрсдийн талд оруулахыг хичээдэг байлаа!
Дархчуудын хийсэн зэвсгийг ердийн зэвсэг гэж үздэг бол зэвсгийн урлаачдын урласан зэвсэг нь довтолгооны хүчийг нэмэгдүүлэх чадвартай сүнслэг зэвсэг байв. Тиймээс тэдгээр зэвсэг үнэхээр ер бусынд тооцогддог байлаа.
Сэрүүн Салхин Суурины гурван овог тус бүр нэг алхимичтай боловч аль нь ч ганц ч зэвсгийн урлаачгүй байв.
Энэ нь зэвсгийн урлаач ямар ховор байдгийг тод харуулж байлаа!
— Эрхэм ээ, танд ямар материал хэрэгтэй вэ? Би тэр дор нь очиж авчиръя.
Үйлчлэгчийн хандлага гэнэт өөрчлөгдсөнийг Дуан Лин Тянь анзаарав. Үйлчлэгчийн хоолойнд хүртэл хүндэтгэлийн өнгө шингэжээ.
Дуан Лин Тянь учрыг нь амархан таасан ч тайлбар хийсэнгүй…
Түүний худалдаж авч буй материал зэвсэг урлахад зориулагдаагүй байлаа.
Дахин Төрсөн Тулааны Эзэн Хаан хааны зэрэглэлийн зэвсгийн урлаач байсан бөгөөд Дуан Лин Тянь түүний зэвсэг урлахтай холбоотой бүх дурсамж, туршлагыг өвлөн авсан байв. Гэвч зэвсгийн урлаач болохын тулд наад зах нь Цөм Бүрэлдүүлэх шатны бясалгалын түвшинд хүрч, эхлээд эх эрчмээ хөгжүүлсэн байх шаардлагатай.
Зэрэг дэвтэй алхимичид ч мөн адил. Эх эрчимгүй бол эмийн үрэл боловсруулах Үрлийн Гал үүсгэх боломжгүй байлаа.
Дуан Лин Тянь хэрэгтэй есөн төрлийн материалаа амьсгаа авахын завдалгүй нэрлэж хэлэв.
Тэр эдгээр материалыг бичээс хийхэд ашиглахаар бэлтгэж байлаа.
Бичээсийн аргууд нь бүх Үүлэн Тивд хамгийн ховор аргуудын нэг бөгөөд ихэвчлэн зэвсэг болон хувийн эд зүйлд сийлэгддэг байв.
Бичээстэй болсон эд зүйлс ер бусын, хачирхалтай хүчийг өөртөө агуулдаг байлаа.
Эдгээр хүч нь нэг хэвийн биш, олон янзын хачирхалтай чадлаас бүрддэг. Хүч нь нэгэнт идэвхжвэл бичээсийн хүч бүрэн шавхагдана. Энэ нь дэлбэрснийхээ дараа нэг удаа хэрэглэгдээд дуусдаг бөмбөгтэй адил байлаа.
Дахин Төрсөн Тулааны Эзэн Хааны дурсамжаас Дуан Лин Тянь бичээсийн арга Үүлэн Тивд оргилдоо хүрсэн үе нь Дахин Төрсөн Тулааны Эзэн Хааны хоёр дахь амьдралынх нь үе байсныг олж мэджээ.
Тэр үед Дахин Төрсөн Тулааны Эзэн Хаан практик хэрэглээтэй бүх бичээсийн аргыг шунахайран бүрэн эзэмшсэн байв!
Дахин Төрсөн Тулааны Эзэн Хааны Гурван Амьдралын Дахин Төрөх Арга нь дахин төрөлт үйлдэхээсээ өмнө сүнсийг арван мянган жил нойрсохыг шаарддаг байлаа.
Тиймээс сүнс нь арван мянган жилийн дараа л шинэ бие хайж эхлэх боломжтой байв.
Одоо арван мянган жил өнгөрсөн хэдий ч тодорхойгүй шалтгааны улмаас бичээсийн арга аажмаар доройтон буурч байлаа.
Тиймээс Бичээсийн мастеруудыг бүх Үүлэн Тив даяар эрэлхийлдэг бөгөөд тэдний байр суурь алхимичид болон зэвсгийн урлаачдаас ч дээгүүр үнэлэгддэг байв.
Дуан Лин Тяний авахыг хүссэн есөн төрлийн энгийн материал нь бага түвшний бичээс хийхэд зориулагдсан байлаа.
— Эрхэм ээ, таны хүссэн материалууд нийтдээ долоон мөнгөн зоосны үнэтэй.
Чэнь овгийн зэвсгийн дэлгүүрийн үйлчлэгч Дуан Лин Тяний захиалсан материалыг түргэн бэлтгэж дуусгав.
Дуан Лин Тянийг хүндэтгэлтэйгээр гаргаж үдсэнийхээ дараа үйлчлэгч дэлгүүрээс гарч, Чэнь овгийн эдлэн рүү яарав.
Үйлчлэгч Сэрүүн Салхин Сууринд зэвсгийн урлаач ирсэн байж болзошгүй тухай мэдээг овгийн тэргүүнд тэр даруй мэдэгдэх ёстой байлаа. Эс тэгвээс нөгөө хоёр овог түүнийг түрүүлж өөрсдийн талд оруулж магадгүй!
— Энэ мөнгө үнэхээр хүрэлцэхгүй юм… Ээж надад ердөө хорин мөнгөн зоос өгсөн. Би ийм богино хугацаанд бараг талыг нь үрчихлээ.
Дуан Лин Тянь толгой сэгсрээд Ли овгийн эдлэн рүү чиглэсэн дөт замаар явлаа.
Сэрүүн Салхин Суурины гурван захын уулзварын хажуугаар өнгөрөхдөө Дуан Лин Тянь замын хажууд хэсэг хүн ямар нэг зүйлийг тойрон зогсож, зааж байхыг анзаарав.
Сониучирхсан Дуан Лин Тянь олны дундуур шахцалдан орлоо.
Урт үс нь нүүрийг нь халхалсан, гашуудлын хувцастай нэгэн охин замын хажууд өвдөглөн сууж байв.
Бие галбираар нь харвал тэр охин арван тав орчим настай бололтой.
Охины өмнө тод улаан үсэгтэй нэгэн цаас хэвтэж байлаа.
“Ээжийнхээ оршуулгын зардлыг төлөхийн тулд биеэ зарна!”
Дуан Лин Тянь өмнөх амьдралдаа зөвхөн телевизээр харж байсан дүр зурагтай энд таарна гэж огт төсөөлөөгүй байлаа.
Өмнөх амьдралдаа Зэвсгийн Мэргэжилтнүүдийн Хаан байсан Дуан Лин Тянь хурц мэдрэхүйнхээ ачаар охиноос цөхрөл шингэсэн хоосорсон аура цацарч буйг тод мэдэрч байв.
— Хэ хэ… Жаахан охин, бие галбир чинь дажгүй юм. Толгойгоо өргөөд надад харуул. Царай зүс сайтай бол чамайг авч, зарц охин болгоно.
Гэнэт баяжсан хүний маягтай, гэдэстэй бүдүүн эр газар өвдөглөн суусан охиныг тачаангуй харцаар ширтэж байлаа.
— Тийм ээ. Толгойгоо ч өргөхгүй байхад чинь хэн ч чамайг авч зүрхлэхгүй, — хэмээн өөр нэгэн хүн өдөөн хатгав.
— Надад тусалж, ээжийг минь оршуулах ивээгч гарч ирсэн цагт л би толгойгоо өргөнө, — гэж охин толгойгоо өргөлгүй хэлэв. Түүний дуу шувуу жиргэх мэт уянгалаг боловч бууж өгөхгүй хатуу өнгө аяс шингэсэн байлаа.
— Дуу хоолой чинь ч муугүй юм. Гэхдээ толгойгоо өргөхийг хүсэхгүй байгаа болохоор чи лав царай муутай байх. Би…
Цааш хараад тэвчиж чадалгүй Дуан Лин Тянь жигшин дуугарч, бүдүүн эрийн үгийг таслав.
Дуан Лин Тянь охины өмнө очоод аяархан хэлэв.
— Би чамд арван мөнгөн зоос өгье. Ээжийгээ зохих ёсоор оршуулаарай.
— Залуу мастер аа, баярлалаа.
Охины бие чичирч, тэр аажмаар толгойгоо өргөлөө. Дараа нь нарийхан, зөөлөн хоёр гараа сунган өөрийн нүүрийг халхалсан үсээ хоёр тийш болгов.
Нүүр нь цэвэрхэн, цайвар бөгөөд үл ялиг хүүхдэрхүү төрхтэй байв. Ямар ч будаггүй үзэсгэлэнт царай нь энгийн атлаа дэгжин харагдана.
Бургасны навч мэт нумарсан хөмсөгнийх нь доор уй гашуу дүүрсэн тунгалаг сайхан хос нүд байх ажээ. Гэвч тэр нүдэнд хүчтэй зориг, тэсвэр хатуужил бас агуулагдаж байсан тул харсан хүнд өрөвдөх сэтгэл төрнө.
Хаш мэт нарийн хамар нь шулуун бөгөөд үл ялиг сөхөгдсөн байлаа. Харин булбарай, дур булаам улаан уруул нь хүмүүсийг дөхөж очоод үнсэх хүсэл төрүүлэм ажээ!
Бүдүүн эрийн нэгэн адил Дуан Лин Тянь ч энэ охин царай муутай учраас толгойгоо өргөхөөс цааргалж байна гэж анх бодсон байв. Гэтэл тэр охин үнэндээ дөнгөж дэлгэрч яваа үзэсгэлэнт бүсгүй байлаа!
Нарийхан бие галбир нь түүнийг цайвар цэвэрхэн, гоолиг, уян налархай харагдуулна. Түүнийг нас бие гүйцэхэд ямар болохыг төсөөлөхөд ч амархан байв… Тэр гарцаагүй нүд булаам гоо бүсгүй болох байлаа.
Тэр агшинд эргэн тойронд байсан эрчүүд ховдоглон шүлсээ залгиж, нүдэнд нь шунахай өнгө тодров.
— Тэр ердөө арван мөнгөн зоос санал болголоо. Би хорин мөнгөн зоос өгье! Одооноос надтай яв.
Бүдүүн эр яаран үнэ хэлэв. Охины царайг хармагцаа шүлсээ гоожуулах шахсан байлаа.
— Би гучин мөнгөн зоос өгнө!
Өөр нэгэн хүн араас нь үнэ нэмэв.
— Би тавин мөнгөн зоос өгье!
— Би жаран мөнгөн зоосоор авъя!
……
Эргэн тойрныхон дуудлага худалдаа явуулж байгаа мэт хоорондоо өрсөлдөж эхлэхэд Дуан Лин Тянь хажууд нь хүйтнээр ажиглан зогсов.
Хэрэв тэр охин хамгийн өндөр үнэ хэлсэн хүнийг дагавал Дуан Лин Тянь тэр даруй явчихна. Тийм хүн түүнээс тусламж авах эрхгүй байлаа.