Мөнхийн амьдрал чөтгөр мангасыг устгахаас эхэлнэ

35-р анги

35-р анги — Хүчирхэг биеийн бясалгалын эрдэм

Сонсох

Жан Даху амьсгаагаа түгжин, царай нь чангарчээ. Энэ хүн үнэхээр хэрэг өдөхөөр ирсэн юм биш биз? Бусад жижүүрийн газарт сэмхэн мэдэгдэх үү?

Яагаад ч юм энэ хүдэр эр ганц алгадахад Шень түшмэлийг няц цохичих юм шиг санагдана. Чэнь Жи ч мөн ямар нэг зүйл буруу байгааг мэдрэв. Ам хэлээрээ сайхан ярьж байгаа ч үнэндээ Туранхай ламын алдсан нэр хүндийг сэргээхээр ирсэн юм биш биз?

“Яах вэ?”

Жан махчин хүзүүгээ хажуу тийш хөдөлгөж, зууж байсан өвсний үндсийг бүдүүн, эвэршсэн хуруугаараа хол шидэв. Шень И түүнийг чимээгүй ажиглав. Нүдэнд нь өдөөн хатгасан шинж байсангүй, зөвхөн дүрэлзсэн тулах хүсэл харагдана. Шень И аажмаар хажуу тийш эргэж, зөөлөн амьсгаа гаргав.

“Ир.”

Үг дуусахтай зэрэгцэн Жан махчны хөл хөдөллөө. Гурван дөрвөн зуун жин татах чулуун туухай чавхнаас тавьсан шавар сум мэт исгэрэн нисэж, цэх зогсох Шень Иг чиглэв. Хурд, хүч нь хэн ч хариу үйлдэл үзүүлж амжихааргүй.

Шень И арын хашааны хана руу нэг хараад баруун гараа нударгалан урагш цохив. Тас! Чулуун туухай нударгатай мөргөлдөх мөчдөө үйрэн тоос болов.

“Ойлголоо. Чи мөнгөндөө үнэхээр хайртай юм байна!”

Тоос хэсэг зуур хараа халхлав. Гэтэл Жан махчны аварга бие аль хэдийн Шень Игийн ард гарч иржээ. Хоёр бүдүүн гар нь төмөр гинж мэт дээрээс доош савлаа.

Хэрэв энэ цохилт буусан бол Шень Игийн хоёр дал чулуун туухайнаас ч илүү үйрэх байв. Шень И тайван хэвээр. Биеэ үл ялиг намсган цохилтоос бултахтайгаа зэрэгцэн тохойгоо хамаг хүчээрээ дээш өргөж, Жан махчны ширүүн сахалтай эрүү рүү ниргэв.

Дүг! Шень Игийн царай анх удаа үл ялиг өөрчлөгдлөө. Жан махчин хоёр алхам гуйван ухрахад бүх хашаа жингийнх нь дор үл ялиг доргив.

Тэр эрүүгээ илээд юу ч болоогүй мэт инээмсэглэв.

“Хариу үйлдэл хурдан юм.”

Чөтгөрийн ясыг бут цохих хүчтэй тохой ердөө хоёр алхам ухраав. Бусад хүмүүс утгыг нь ойлгоогүй ч Чэнь Жигийн хүүхэн хараа агшлаа. Өчигдөр л Шень түшмэл бар чөтгөрийг ганц өшиглөөд газар унагаж, цус бөөлжүүлсэн.

Энэ бүдүүн хүн ер нь ямар мангас юм бэ?

Харин Шень Игийн түгшүүр өөр зүйлээс үүдэв. Тэр сая тохойн цохилтдоо эрчмийн сүвнүүдийнхээ хүчийг шингээсэн байлаа. Нэг цохилтоор унагана гэж найдаагүй ч Цинжоугаас ирсэн энэ тулаанч дотоод эрчмээ огт хөдөлгөхгүйгээр яаж тэссэнийг ойлгосонгүй. Энэ бодол толгойд нь цахих зуур Шень Игийн бие сүнс мэт гялсхийв.

Сүнсэн могойн найман алхам түүний хөдөлгөөнийг улам хурц болголоо. Жан махчин өөрөө хурдан ч аварга биетэйгээсээ үүдэх сул талыг арилгаж чадсангүй. Доош харахад хөлийнхөө хурууг ч харж чадахааргүй том гэдэс нь харааны өнцгийг хязгаарлана.

Гэсэн ч нүдэнд нь сандрал байсангүй. Шень И хэд хэдэн нударга буулгахыг шууд хүлээн авав. Тос гялалзсан арьс нь давхарласан үхрийн шир мэт хатуу.

Зав гармагц Жан махчин бүсэлхийнээсээ тас хар махны хутгаа сугалж, нүдэнд үл өртөх шахам хурдтай доош цавчив. Гэвч хутга хоосон огтлов. Шень И боломжийг алдалгүй, Жан махчин хөдөлгөөнөө татаж амжаагүй байхад хажуу бөөр рүү нь хүчтэй өшиглөв.

Аварга бие газар нүргэлэн унахад Ню овгийн ах дүү хоёр айсан туулай шиг хол үсрэв.

“Уйтгартай! Уйтгартай!”

Жан махчин тоосонд дарагдсан чигээрээ босож ирэв.

“Ийм энгийн нударгын аргыг хэчнээн сайн хэрэглээд нэмэргүй. Үнэнийг хэлэхэд бие халаахад ч хүрэхгүй байна.”

Түүний харц Шень Игийн бэлхүүс дээр тогтов. Уруулаа долоогоод:

“Сэлмээ сугал. Өчигдөр харсан шүү. Надаас арга мэхээ нуух гээд хэрэггүй.”

гэв. Шень И бугуйгаа илээд сэлмийнхээ бариул руу гараа сунгав. Зүгээр л нөхөрсөг тулалдаан гэж бодож байсан.

Гэхдээ Жан махчны бие ийм хатуу байхад зөвхөн Үүл хагалах урт нударгын аргаар үргэлжлүүлээд нэмэргүй. Дараагийн агшинд мөнгөлөг сэлмийн гэрэл час улаан манан дагуулан агаарыг зүсэв.

“Одоо л сонирхолтой боллоо!”

Жан махчин эцэст нь догдолж, хоёр гараа зөрүүлэн угтав. Сэлэм буухад төмөр төмөртэй мөргөлдөх мэт хангинан дуугарлаа. Тос гялалзсан арьсан дээр нь цагаан мөр л үлдэв.

“Энэ хүн яст мэлхийн чөтгөр юм уу?”

Чэнь Жигийн нүд бүлтийж, амьсгаа нь түргэсэв. Харин Жан махчны инээмсэглэл аажмаар бүдгэрч, гар дээрээ үлдсэн мөр рүү ширтлээ.

“Сайхан сэлмийн арга…”

Үгээ дуусгаж амжаагүй байхад догшин эрчим бүрхсэн сэлэм араас араасаа бууж эхлэв. Жан махчин дараалан гурван цохилтыг хаалаа. Дөрөв дэх дээр нь гэнэт хажуу тийш өнхөрч, арайхийн бултав.

Олон хүний нүдэн дээр хоёр гараа сандран даллав.

“Зогс! Түр хүлээ!”

Шень И аажмаар зогсов. Чэнь Жи юу болоод ийм хурдан дуусчихав гэдгийг ойлгосонгүй. Харц нь Жан махчны өргөсөн гар дээр буумагц нуруугаар нь хүйт даав.

Шень Игийн өмнөх цохилтууд бүгд яг нэг цэг дээр давхар буужээ. Сэлмийн хяналт нь ямар нарийн болохыг энэ л харуулна. Харин түүнийг үнэхээр цочоосон зүйл өөр байлаа. Түрүүний цагаан мөрөнд хэдэн судал улаан манан наалджээ. Хэдхэн амьсгааны дотор тэр хэсэг идэгдэж, цаана нь яс бүдэгхэн үзэгдэж эхлэв. Жан махчны духанд хөлс бөмбөрч, тэр шүдээ зуун дотоод эрчмээ хөдөлгөж, улаан мананг бага багаар хөөн арилгав.

Удаан хугацааны дараа сая нэг толгой өргөж, тайвширсан мэт амьсгаа гаргав.

“Энэ арга чинь сайн хүний хэрэглэдэг зүйл биш шүү.”

Тэгснээ гэнэт инээв.

“Надад таалагдлаа!”

Шень И хөмсгөө зангидав. Жан махчин яагаад эхнээсээ эрчмээ ашиглан хамгаалаагүй юм бол? Жан махчин догдолсондоо гэдсээ алгадан:

“Ямар байна?”

гэж асуулаа. Шень И толгой дохив.

“Бие хатуужуулах арга үнэхээр хүчтэй юм.”

“Сурмаар байна уу?”

Жан махчны харц Шень Игийн сэлэм рүү шилжив.

“Шень түшмэл ээ, болохгүй!”

Ердийн үед байр сууриа сайн мэддэг Чэнь Жи энэ удаа тэсэлгүй дуугарлаа. Төр засаг, тулааны урсгалуудын харилцаа жирийн хүний төсөөлдгөөс хавьгүй төвөгтэй. Тэднээс нэг зүйл авна гэдэг хүссэн үедээ холбоогоо тасалж болно гэсэн үг биш.

“Цсс, юундаа яараад байгаа юм?”

Жан махчин Чэнь Жид таслуулсан ч уурласангүй. Өгөөмөр инээмсэглээд:

“Би үнэхээр зорилготой ирсэн. Тэр зорилго минь нэг их шударга сайхан зүйл биш ч Шень ахлагчид хор хүргэх санаа надад байхгүй.”

Тэр Шень Игийн дэргэд ойртож, дуугаа намсгав.

“Чиний сэлмийн арга… Чөтгөр дарах сэлмийн аргаас ургуулж гаргасан уу?”

Шень И түүн рүү бага зэрэг гайхан харав.

“Хэхэ. Энэ аргыг олон харсан болохоор ганц хараад л танил санагдсан юм.”

Жан махчин хөмсгөө өргөв.

“Чөтгөр дарах албаны тулааны эрдмийг миний гар дээр үнэгүй тавьсан ч би хүрэхгүй.”

“Харин өөрийн зохиосон эрдэм бол өөр хэрэг. Түүнд тийм олон дүрэм үйлчлэхгүй.”

“Тэгээд би ч бас өөрийн гэсэн багахан ухааралтай.”

“Солилцох уу?”

Шень И үүнийг сонсоод өөрийн эрхгүй сонирхов. Хэрэв Жан махчин шиг биетэй байсан бол өчигдөр могой эмэгтэй орон дээр нь гарч ирэх үед ингэтлээ цочих шаардлагагүй байж. Хэсэг бодоод үнэнээ хэлэхээр шийдэв.

“Би татгалзахгүй. Гэхдээ энэ сэлмийн аргыг чи сурч чадахгүй байж мэднэ.”

Жан махчин хэсэг зог туссанаа хөхрөв.

“Мэднэ ээ.”

“Ийм хорлонтой аргыг төрийн түшмэл ердийн нөхцөлд олж авахгүй. Ямар нэг чөтгөрийн араатны мөн чанарын цөмд үлдсэн эрдмийн хэлтэрхийгээс ухааран гаргасан биз.”

“Гарцгүй болсон хүн, эсвэл тулааны эрдэмд улайрсан солиот л ийм тэнэг зүйл хийнэ.”

“Чи зүгээр л солилц. Нөгөө хүн сурч чадах эсэхийг өмнөөс нь бодоод яах вэ?”

Хоёр хүн тулааны эрдмийн тухай ярьж эхлэхийг хараад Чэнь Жи бусад балмагдсан харуулуудыг хашаанаас гаргав. Өөрөө ч араас нь гарч, модон хаалгыг зөөлөн хаалаа.

35-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Мөнхийн амьдрал чөтгөр мангасыг устгахаас эхэлнэ35-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах