—Вайлд, сая юу болсон бэ? Чиний хүч яагаад гэнэт ингэтлээ тэсэрч нэмэгдсэн юм бэ?
Гэртээ ормогц Лун Чэнь Вайлдаас саяын явдлыг шууд асуулаа. Тэр үед Вайлд Лун Чэнь хүртэл сүрдмээр санагдаж байлаа.
—Би мэдэхгүй. Тэр хүн чамайг цохих гэж байгааг харах мөчид толгой дүнгэнээд, бүх бие халуу дүүгсэн. Биеэс минь шавхагдашгүй эрч хүч оргилоод байгаа юм шиг санагдсан гэж Вайлд арай ядан тайлбарлав.
Лун Чэнь Вайлдын мөрөн дээр гараа тавиад, Сүнсний хүчээр биеийг нь шинжлэв. Гэвч тэр хүч Вайлдын биед нэвтрэн ороход үнэхээр цочирдом нөхцөл байдлыг олж харлаа.
Вайлдын бие бусад бүх хүнийхээс өөр байв. Ихэнх хүний биед олон тахир мушгирсан судал байдаг.
Харин Вайлдад ердөө дөрвөн судал байлаа. Тэр дөрвөн судал нь Даньтяньгаас нь дөрвөн мөч рүү нь хүрчээ. Лун Чэнь амьдралдаа анх удаа ийм зүйлтэй тулгарсан нь энэ байв.
Түүнээс гадна хамгийн гайхалтай нь эдгээр хачин судал биш, харин түүний бие байлаа. Вайлдын эсүүдийн дийлэнх нь хаагдаж, үхсэн мэт харагдаж байв.
Гэхдээ үнэхээр үхсэн хэрэг биш ажээ. Дулаан тэдгээрээр дайран өнгөрөхөд хуурамч үхлийн байдалд орсон эсүүд ойролцоо өнгөрсөн ямар ч эсийг тэр даруй залгичхаад, буцаад хуурамч үхлийн байдалдаа орж байгааг Лун Чэнь мэдэрч байв.
Вайлд үнэхээр хачин оршихуй байлаа. Лун Чэнь зуу зуун боломжийг тунгаан бодсоор, эцэст нь нэгэн тодорхой таамагт хүрэв.
—Вайлд, чи урьд нь үнэхээр цадталаа идэж байсан уу? гэж Лун Чэнь асуулаа.
—Энд бол би их цадталаа иддэг гэж Вайлд хариулав.
—Үнэнээ хэл.
—Өө, ер нь хагас цадсан байхад л надад хангалттай байдаг юм. Вайлд үнэнийг нууж зүрхэлсэнгүй.
—Вайлд, би чиний Лун ах гэдгийг сана. Цаашдаа надад дахиж худал хэлж болохгүй. Тэгэхгүй бол би уурлана. —Лун Чэнь нухацтай сануулав.
—Лун ах аа, би... мэдлээ. Түүний ширүүн царайг хараад Вайлд сандарсан янзтай зөвшөөрөв.
—Бие чинь хүчирхэгжиж байгааг мэдрэхийн тулд юу идэх хэрэгтэй вэ?
—Мах.
—Ямар мах?
—Ямар ч мах болно. Гэхдээ үхрийн мах хамгийн сайн. Би жаахан идэж үзсэн.
Лун Чэнь толгой дохилоо. Вайлдын онцгой биеийн эсүүдийн ерэн есөн хувь нь түр зогсонги байдалд байжээ.
Учир нь тэднийг тэтгэх хэмжээний энерги байгаагүй аж. Өөрсдийгөө хамгаалахын тулд тэд ийм байдалд орохоос өөр аргагүй болсон байна.
Үрлийн бурхны дурсамжийг тээж явсан Лун Чэнь хүртэл ийм хачин биеийг урьд нь харж байгаагүй. Бие нь аль хэдийн ийм хүчирхэг болсон атал эсүүдийнх нь ердөө нэг хувь л ажиллаж байлаа.
Хэрэв бүх эс нь идэвхжвэл ямар аймшигтай болох бол? Үүнийг бодох төдийд Лун Чэнь дотор нь эвгүйрхэв. Гэхдээ Вайлд бол тусдаа хүн; хүч нь нэмэгдэх тусам сайн хэрэг.
—Нэг дор хэр их мах идэж чадах вэ?
—Таван килограмм... гэж Вайлд эргэлзэн, нэг хуруугаа өргөв.
—Үнэнээ хэл.
—Бүтэн үхэр...
—ҮНЭНЭЭ ХЭЛ!
—Би таван үхэр идэж чадна.
—ҮНЭНЭЭ ХЭЛ! гэж Лун Чэнь хашхирлаа.
—Би мэдэхгүй! Гэхдээ арван үхэр байхад хангалттай байх гэж бодож байна. —Вайлд бага зэрэг аргагүйдсэн царайтай байлаа. Тэр хэзээ ч тийм ихээр идэж үзээгүй тул өөрөө чухам хэр их идэж чадахаа мэдэхгүй байв.
Лун Чэнь учрыг нь олж ядсан янзтай толгой сэгсрэв. —За, маргааш чамд нэг ферм худалдаж авъя. Хүссэнээрээ ид.
Маргааш нь Лун Чэнь Бао-эрт хотын зах орчмоос нэг ферм олж өгөхийг даалгав. Ферм нь тийм ч том биш боловч мянга гаруй үхэртэй байлаа.
Лун Чэнь Вайлдыг тийш нь өөрөөр нь явуулсан бөгөөд маргааш нь фермийн бусад бүх хүн зугтчихсан байлаа.
Тэд дараа нь Бао-эр дээр ирж, Вайлдыг зэрлэг араатан шиг хүн хэмээн мэдүүлжээ. Тэр үхрийг шүүрч аваад нударгаар цохиж алснаа, цус нь дусалсан нэг хөлийг нь тасдаж аваад шууд идэж эхэлсэн гэнэ.
Тэр явдлыг санах бүрдээ бүгд чичирч, Вайлд өөрсдийг нь сонирхоод идчих вий хэмээн айж байлаа.
Лун Чэнь өөр аргагүй тул арваад тогооч хөлслөн, тэднийг Вайлдад хоол хийж өгөхөөр тогтмол явуулдаг болов. Ингэж байж л Вайлд болгосон хоол иддэг болов.
Гэвч Лун Чэнийг цочирдуулсан зүйл нь Вайлд эхний өдөр ердөө арван үхэр идсэн ч өдөр ирэх тусам хоолны дуршил нь улам нэмэгдэж байсан явдал байлаа.
Нэг үхэр ердөө хоёр, гурван алтан зоосны үнэтэй байсан тул Лун Чэнь Вайлдыг хооллуулсаар байгаад ядуурах вий гэж санаа зовсонгүй. Харин ч болж буй явдалд баяртай байлаа.
Вайлдын хоолны дуршил нэмэгдэж байгаа нь эсүүд нь аажмаар сэрж эхэлсний шинж байлаа. Бүх эс нь сэрсэн цагт Вайлд цоо шинэ хүн болох байв.
Вайлдын асуудлыг зохицуулсны дараа Лун Чэнь өөрийн хаалттай бясалгалд орлоо. Сорвит эртэй хийсэн тэр тулаан Лун Чэнд асар их аюул тулгарсныг мэдрүүлсэн байв.
Сорвит эр одоохондоо зогссон боловч энэ асуудал ийм амархан шийдэгдэхгүй гэдгийг Лун Чэнь мэдэрч байлаа.
Үрлийн бурхны сүнстэй нэгдсэнээс хойш аюулыг мэдрэх чадвар нь улам хурц болсон байв. Өнгөрсөн удаа өрсөлдөгч нь хангалттай бэлтгэлгүй байсан.
Харин өрсөлдөгч нь бэлтгэлээ бүрэн хангавал Лун Чэнь үнэхээр үхэлтэй нүүр тулж мэднэ. Гэсэн ч тэр харамссангүй.
Дахиад нэг боломж олдсон ч тэр мөн л адилхан арга хэмжээ авах байв. Эс бөгөөс Вайлдыг ташуурдсан тэр явдал зүрхэнд нь үүрд үлдэх байлаа. Зүрхэнд нь өө сэв үлдээж болохгүй, эс тэгвээс эцэстээ зүрхний чөтгөр бий болно.
Энэ удаа Лун Чэнь асар шийдэмгий байдлаар бясалгалдаа орж, Фэнфү үрлийг улайран шингээж эхлэв. Долоо хоногийн дараа хөлийнх нь уланд орших Фэнфү од эцэст нь дэлбэрэх мэт дуу гаргав.
Анхандаа вандуйны чинээхэн байсан Фэнфү од Лун Чэнь эцэс төгсгөлгүй эмийн энергийг шингээсээр асар их өөрчлөгджээ.
Гөлгөр гадна бүрхүүл нь хууларч унахад дотор нь од байх шиг харагдсан нь Лун Чэнийг цочирдуулав.
Гэвч тэр од бага зэрэг бүдэг бадаг байлаа. Түүн дотор амьдралын хэмнэл дүүрэн оршиж байсан нь үнэхээр гайхалтай үзэгдэл байв.
Энэ бол Есөн Одот Ноёрхогч Биеийн урлагийн анхны од болох Фэнфү од байлаа. Харин одоогийн Лун Чэнь өөрийн жинхэнэ хүчийг огт мэдэрч чадахгүй, цочролд автсан байв.
ДҮН!
Гадна давхаргаа хуулж байсан Фэнфү од гэнэт чичирч, аймшигт энерги ялгарснаар өрөө хүртэл чичирхийлэв.
—Баларлаа, ямар айхтар хөдөлгөөн бэ!
Лун Чэнь сандарсан ч юу ч хийхэд аль хэдийн оройтсон байв. Бүхэл өрөө цаас шиг зад үсрэн сүйрэв.
Тэр агшинд тэнгэр газар дахь энерги асар хүчтэй донсолж, Лун Чэнь рүү галзуу мэт цутгалаа. Тэрхүү энергийн түрлэг нь далай тэнгисийн ус урсгал сөрөн гол руу буцаж цутгахтай адил байв.
ПАНГ!
Лун Чэнь амаар дүүрэн цус цацав. Бие нь дэлбэрэх гэж байгаа мэт санагдаад, тэр даруй ухаан алджээ.
Лун Чэнь дахин ухаан ороход ээж нь санаа зовнин түүнийг шинжиж байлаа. Түүнийг ухаан орсныг хараад ээж нь цочирсон хэрнээ баярлав.
—Чэнь-эр ээ, чи ээжийгээ айлгачихлаа! Юу хийгээд байгаа юм бэ?
Лун Чэнь яаран хариулав. —Ээж ээ, нэг их юм болоогүй. Үрэл боловсруулах үед тогоо дэлбэрэх нь хэвийн зүйл.
Тэр ээждээ тогоо дэлбэрсэн хэмээн тайлбарлахаас өөр аргагүй байлаа. Ээжийгээ тайвшруулах амаргүй байсан ч эцэст нь санааг нь амрааж чаджээ. Дараа нь дотоод эрхтнээ тэнгэрлэг мэдрэхүйгээр шинжлэхэд Лун Чэнь бараг гайхсандаа уулга алдах шахав.
Тэр ямар нэгэн байдлаар Даньтяньтай болсон байлаа! Урьд нь хоосон байсан тэр орон зайд одоо аажуухан эргэлдэх гурван хуй салхи оршиж байв.
—Юу болоод байна вэ?
Хөлийнх нь уланд Фэнфү од хэвээр байгааг анзаараад Лун Чэнь бага зэрэг тайвширлаа. Гэвч Даньтянь дахь тэр гурван хуй салхийг харах нь түүнийг мөн л гүн бодолд автуулав.
Түүний Сүнслэг язгуурыг сугалж авснаас хойш Даньтянь нь үхлээс өөр юу ч үгүй газар болон хувирсан байлаа. Түүнийг дахин сэргээх боломжгүй байв. Гэхдээ...
Фэнфү одыг нягтруулсны дараа Даньтянь дахин бүрэлддэг гэсэн үг үү?
Ухаан алдахынхаа өмнө болсон явдлыг эргэн санахад, тэнгэр газар дахь тэр аймшигт энергийг жирийн хүн тэсэж чадахгүй нь тодорхой байлаа.
Тэр энерги солиорол мэт догширсон бөгөөд хүмүүсийн ашиглаж болох зүйл огт биш байв. Тэгэхээр тэр энерги анхны Даньтяньг нь устгаад, оронд нь шинэ Даньтянь байгуулахад зарцуулагдсан байж болох уу?
Гэвч үнэн хэрэгтээ Лун Чэнь эндүүрч байлаа. Есөн Одот Ноёрхогч Биеийн урлаг нь түүний төсөөлж байснаас ч хавьгүй аймшигтай зүйл байв. Хэрэв тэр үед үнэхээр Даньтяньтай байсан бол аль хэдийн үхсэн байх байжээ.
Лун Чэнь учрыг нь тайлж чадаагүй ч өөрчлөлтүүдийг үргэлжлүүлэн шинжлэхэд, Даньтянь дахь гурван хуй салхитай үнэхээр харилцан үйлчилж чаддаг болохоо олж мэдэв.
—Би үнэхээр Даньтяньгаа дахин бүрдүүлсэн юм биш үү?
Лун Чэнь хуй салхинуудын доторх энергийг биеийнхээ бусад хэсэг рүү татахад өчүүхэн ч саад байсангүй. Тэр энергийг маш хялбархан ашиглаж чаджээ.
Хөлөө дэвслэхэд Фэнфү одны энерги ч өчүүхэн ч сааталгүй урсан гарч ирэв. Лун Чэнь бүрэн будиллаа. Энэ бүхний утга нь юу байв? Зүгээр л сүнслэг хийн өөр нэг нөөцтэй болох гэсэн хэрэг үү?
Лун Чэнь ганцхан бодлоор Фэнфү одны энергийг Даньтянь руугаа татлаа.
Тэр даруй дотор нь галт уул дэлбэрэх шиг болов. Аймшигт энерги цунами мэт тэсрэн оргилоход Лун Чэнь амаар дүүрэн цус цацаж, дахиад ухаан алдах шахав.
Лун Чэнь газар хэвтэн амьсгаадаж, гайхшрал, айдаст автжээ. Дотор эрхтнүүд нь хүртэл доргиж, урагдсан байв.
Тэр яаран эдгээх үрэл залгихад эмийн энерги биеийг нь бүрхэв. Лун Чэний цонхийсон царай аажмаар өнгө орж эхэллээ.
—Чухам юу болоод байгааг хэн надад хэлж өгөх вэ?
Лун Чэнь дотроо ууртай архирав. Саяхан тэр өөрийгөө алах шахсан байлаа. Үнэхээр үхчихсэн бол дэндүү инээдтэй хэрэг болох байв.
Гэвч түүнд хариу байсангүй. Түүний дурсамжид Есөн Одот Ноёрхогч Биеийн урлагийг бясалгах арга л үлдсэн бөгөөд үүнтэй холбоотой бусад бүх мэдээлэл алга болжээ.
Шатлал ч үгүй, гарал үүсэл ч үгүй, ашиглах арга зам ч үгүй. Нэг талаар, энэ урлагийн дутагдал нь өөрийнхтэй нь нэлээд төстэй байлаа.
Лун Чэнь гашуунаар инээмсэглэв. Түүнд Сүнслэг язгуур, Сүнслэг яс, Сүнслэг цус гэж байсангүй. Энэ гурван зүйл бүгд булаагдсан тул өөрийгөө Есөн Одот Ноёрхогч Биеийн урлагт ихэд тохирох хүн гэж боджээ.
Гэвч ийм хачин үзэгдэл чухам юу болж байгааг тайлж чадахгүй бол Лун Чэнь үүнийг зүгээр орхиж дийлэхгүй байв. Тэр шүдээ хавиран, Фэнфү одтойгоо харилцахаа үргэлжлүүлэв.
Энэ удаа тийм их энерги ашиглаж болохгүйгээ мэдсэн тул өчүүхэн хэсгийг нь бага багаар аажуухан татав.
ДҮН!
Тэр өчүүхэн энерги Даньтяньд нь нэвтрэн ороход гурван хуй салхи агшин зуур арав дахин том болсныг Лун Чэнь тодорхой харлаа.
Хамгийн гайхмаар нь, тэдгээр хуй салхи анхандаа зүгээр л аажуухан эргэлдэж байсан ч Фэнфү одны энергийн өчүүхэн төдий хэсэг орж ирмэгц догшин эргэлдэж эхлэв.
Гурван хуй салхи ийнхүү галзуу мэт эргэлдэхэд эцэс төгсгөлгүй энерги тэр даруй Лун Чэний бүх биед урсан тархаж, түүнийг хүчээр дүүргэлээ.
Лун Чэнь эцэст нь Есөн Одот Ноёрхогч Биеийн урлагийн нэгэн нууцыг ойлгожээ. Энэ нь дэндүү гайхалтай, бас дэндүү аймшигтай байв. Лун Чэнь өөрөө хүртэл бага зэрэг айлаа.
—Энэ чинь миний дурсамжид гардаг Оддын есөн хувирал мөн үү? Даньтянь дахь гурван хуй салхи Гурван хувирал гэсэн үг үү?
Лун Чэнь удаан хугацааны дараа сая бодлоо аажмаар тогтоож чадлаа. Одоо түүнд гурван хуй салхи байгаа тул бусад хүмүүсийн шатлалын хэмжүүрээр Хий Хураахын гуравдугаар тэнгэрийн шатны сул дорой анхан шатны бясалгагч л болох байв.
Гэхдээ тэр үнэхээр сул дорой байсан эсэхийг Лун Чэнь өөрөө л мэднэ. Энэ нээлт түүнийг цочрол, догдлолоор нэгэн зэрэг дүүргэв. Тэр Орон зайн бөгждөө хүрэхэд эртний араатны арьс гар дээр нь үзэгдэв. Энэ бол Цус Нягтруулах шатны нэгэн мэргэжилтэнд хахууль өгч байж олж авсан зүйл байлаа.
—Тэнгэр Цуулах, Тэнгэр Цуулах... Хэхэ, дотор нь чухам ямар нууц нуугдаж байгааг харъя.